ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪಿತುಃ ಪುತ್ರೇಣ ಕರ್ತವ್ಯಂ ನ ಕುರ್ಬ್ವೀತ ಪಿತಾ ಸುತೇ । ಅತಿಸ್ನೇಹಾನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ಸತೇ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆಗೆ ಮಗನೇ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮಗನಿಗೆ ತಂದೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕಿರುವ ಮಗನಿಗೆ ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಬಹವೋಽಪಿ ಯದಾ ಪುತ್ರಾ ವಿಧಿಮೇಕಃ ಸಮಾಚರೇತ್ । ನವಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಪಿಣ್ಡತ್ವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೩೪.

ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು: ಒಂಬತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಸಪಿಂಡೀಕರಣ, ಇನ್ನೂ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು.

ಏಕೇನೈವ ತು ಕಾರ್ಯಾಂಣಿ ಅವಿಭಕ್ತಧನೇಷ್ವಪಿ । ಅನ್ತ್ಯೇಷ್ಟಿಂ ಕುರುತೇ ಹ್ಯೇಕೋ ಮುನಿಭೈಃ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಸಂಪತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಭಕ್ತೈಶ್ಚ ಪೃಥಕ್ಕಾರ್ಯಾ ಕ್ರಿಯಾ ಸಾಂವತ್ಸರಾದಿಕಾ । ಏಕೈಕೇನ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಪುತ್ರೇಣ ಚ ಸ್ವಯಂಸ್ವಯಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಸಂಪತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ವಾರ್ಷಿಕ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗನು ತನ್ನದೇ ಆದಂತೆ ಈ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಸ್ಯೈತಾನಿ ನ ದತ್ತಾನಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ । ಪಿಶಾಚತ್ವಂಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ಕೃತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಶತೈರಪಿ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ಈ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಪಿಶಾಚತ್ವವು ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಭ್ರಾತಾ ವಾ ಭ್ರಾತೃಪುತ್ರೋ ವಾ ಸಪಿಣ್ಡಃ ಶಿಷ್ಯ ಏವ ವಾ । ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪುತ್ರಹೀನೇ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೩೪.

ಖಗಪತಿಗೆ, ಮಗನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ತಮ್ಮ, ತಮ್ಮನ ಮಗ, ಸಪಿಂಡ ಅಥವಾ ಶಿಷ್ಯನು ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪುತ್ರಹೀನಾನಾಂ ಪತ್ರೀ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಪಿಣ್ಡನಮ್ । ಋತ್ವಿಜಂ ಕರಾಯೇದ್ವಾಥ ಪುರೋಹಿತಮಥಾಪಿ ವಾ ॥ ೨,೩೪.

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಕನು ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಯಜಮಾನನನ್ನು ಅಥವಾ ಕುಲಪುರೋಹಿತನನ್ನು ನೇಮಿಸಬಹುದು.

ಮೃತೇ ಪಿತರ್ಯಬ್ದಮಧ್ಯೇ ಹ್ಯುಪರಾಗೋ ಯದಾ ಭವೇತ್ । ಪಾರ್ವಣಂ ನ ಸುತೈಃ ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನಾನ್ದೀಮುಖಂ ನ ಚ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆ ಸತ್ತ一年 ಒಳಗೆ ಅಶೌಚ ಬಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಪಾಕ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ನಾಂದಿಮುಖ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ತೀರ್ಥಶ್ರಾದ್ಧಂ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮನ್ಯಚ್ಚ ಪೈತೃಕಮ್ । ಅಬ್ದಮಧ್ಯೇ ನ ಕುರ್ವೀತ ಮಹಾಗುರುವಿಪತ್ತಿಷು ॥ ೨,೩೪.

ತೀರ್ಥ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಿತೃ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುವವರೆಗೆ ಮಾಡಬಾರದು, ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಹುದು.

ಯಮಕೇ ಚ ಗಜಚ್ಛಾಯಾಮನ್ವಾದಿಷು ಯುಗಾದಿಷು । ಪಿತೃಪಿಣ್ಡೋ ನ ದಾತವ್ಯಃ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ವಿನಾ ॥ ೨,೩೪.

ಯಮಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಆನೆ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಸಂಕ್ರಮಣಗಳಲ್ಲಿ, ಯುಗಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ, ಸಪಿಂಡೀಕರಣವಿಲ್ಲದೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.

ಯಜ್ಞಪುರುಷಸ್ಯ ಯದ್ದಾನಂ ದೇವಾದೀನಾಞ್ಚ ಯತ್ತಥಾ । ಅಪೂರ್ಣೇಽಪ್ಯಬ್ದಮಧ್ಯೇಪಿ ಕರ್ತವ್ಯಮಿತಿ ಕೇ ಚ ನ ॥ ೨,೩೪.

ಯಜ್ಞಪಾತ್ರರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ದಾನಗಳನ್ನು, ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಕೆಲವರು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃಭ್ಯೋಪಿ ಹಿ ಯದ್ದತ್ತಮರ್ಘಪಿಣ್ಡವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ತಚ್ಚ ವೈ ಸರ್ವಮೇಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಿಂಡವನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದಾನವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವಾನಾಂ ಪಿತರೋ ದೇವಾ ಪಿತೄಣಾಮೃಷಯಸ್ತಥಾ । ಋಷೀಣಾಂ ಪಿತರೋ ದೇವಾಃ ಪಿತಾ ಜಯತಿ ತೇನ ವೈ ॥ ೨,೩೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವರುಗಳು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಋಷಿಗಳು ಪಿತೃಗಳು, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವರುಗಳು. ಹೀಗಾಗಿ ತಂದೆ ಸದಾ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃದೇವಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಯಜ್ಞನಥೋ ವಿಭುರ್ಭವೇತ್ । ಯಜ್ಞನಾಥಸ್ಯ ಯದ್ದತ್ತಂ ತದ್ದತ್ತಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞನಾಥನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಯಜ್ಞನಾಥನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದಂತೆಯೇ.

ಮೃತೇ ಪಿತರ್ಯಬ್ದಮಧ್ಯೇ ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕಾರಯೇತ್ಸುತಃ । ಸಪ್ತಜನ್ಮಕೃತಾ ಧರ್ಮಾಥೀಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆ ಸತ್ತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಗನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೇತೀಭೂತಾಸ್ತು ಪಿತರೋ ಲುಪ್ತಪಿಣ್ಡೋದಕಕ್ರಿಯಾಃ । ಭ್ರಮನ್ತಿ ವಾಯುನಾ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷುತ್ತೃಡ್ಭ್ಯಾಂ ಪರಿಪೀಡಿತಾಃ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತರಿ ಪ್ರೇತತಾಪನ್ನೇ ಲುಪ್ಯತೇ ಪೈತೃಕೀ ಕ್ರಿಯಾ । ಅಥ ಮಾತುರ್ವಿಪತ್ತಿಃ ಸ್ಯಾತ್ಪಿತೃಕಾರ್ಯಂ ನ ಲುಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆ ಪ್ರೇತರಾದಾಗ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ತಾಯಿ ಸತ್ತರೆ, ತಂದೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೃತಾ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ತಿಷ್ಠೇಜ್ಜೀವನ್ತೀ ಚ ಪಿತಾಮಹೀ । ಸಪಿಣ್ಡನನ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪಿತಾಮಹ್ಯಾ ಸಹೈವ ತು ॥ ೨,೩೪.

ತಾಯಿ ಮೃತಳಾಗಿದ್ದರೂ ತಂದೆ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಂದೆಯ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸತ್ಯಂಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಶ್ರೂಯತಾಂ ವಚನಂ ಮಮ । ನ ಪಿಣ್ಡೋ ಮಿಲಿತೋ ಯೇಷಾಂ ಮೃತಾನಾನ್ತು ನೃಣಾಂ ಭುವಿ ॥ ೨,೩೪.

ನಿಜ, ನಿಜ, ಮತ್ತೆ ನಿಜ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿ ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಪಣೆಯೂ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಪತಿಷ್ಠೇನ್ನ ವೇ ತೇಷಾಂ ಪುತ್ರೈರ್ದತ್ತಮನೇಕಧಾ । ಹನ್ತಕಾರಸ್ತದುದ್ದೇಶೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೈವ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಮೃತರಿಗೆ ಅದು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಜಲಾರ್ಪಣೆಯೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೫ ತರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಪರಂ ಮಮ ಸನ್ದೇಹಂ ಕಥಯಸ್ವ ಜನಾರ್ದನ । ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಮತಾ ಪಞ್ಚತ್ವಮಾಗತಾ ॥ ೨,೩೫.

ತರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಜನಾರ್ದನ, ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಶಯವಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು; ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ತಾಯಿ ಮೃತಳಾದಾಗ,

ಪಿತಾಮಹೀ ಜೀವತಿ ಚ ತಥಾ ಚ ಪ್ರಪಿತಾಮಹೀ । ವೃದ್ಧಪ್ರಪಿತಾಮಹೀ ತದ್ವನ್ಮಾತೃಸಕ್ತಃ ಪಿತಾ ತಥಾ ॥ ೨,೩೫.

ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಬದುಕಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಜೀವಂತಳೇ, ವಯಸ್ಸಾದ ಅವಳ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಇದ್ದಾಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ತಾಯಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೋದ ತಂದೆಯೂ ಇದ್ದಾನೆ,

ಪ್ರಮಾತಾಮಹಶ್ಚ ತಥಾ ವೃದ್ಧಪ್ರಮಾತಾಮಹಸ್ತಥಾ । ಕೇನ ಸಾ ಮೇಲ್ಯತೇ ಮಾತಾ ಏತತ್ಕಥಯ ಮೇ ಪ್ರಭೋ ॥ ೨,೩೫.

ತಾಯಿಯ ತಾತ, ಅವನ ತಾತ ಕೂಡ ವಯಸ್ಸಾದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಇದು ನನಗೆ ಹೇಳು ಸ್ವಾಮಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪುನರುಕ್ತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ಖಗ । ಉಮಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ಸಾವಿತ್ರೀತ್ಯತಾಭಿರ್ಮೇಲಯೇದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಕ್ಕಿಯೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಮಾ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಇವರ ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸುವುದು ಖಚಿತ.

ತ್ರಯಃ ಪಿಣ್ಡಭುಜೋ ಜ್ಞೇಯಾಸ್ತ್ಯಜಾಕಾಶ್ಚ ತ್ರಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ತ್ರಯಃ ಪಿಣ್ಡಾನುಲೇಪಾಶ್ಚ ದಶಮಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಸಂನ್ನಿಧಃ ॥ ೨,೩೫.

ಮೂರು ಮಂದಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಮೂವರು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವರು, ಮೂವರು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಲೇಪಿಸುವವರು, ಹತ್ತನೇಯವರು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪುರುಷಾಃ ಖ್ಯಾತಾಃ ಪಿತೃಮಾತೃಕುಲೇಷು ಚ । ತಾರಯೇದ್ಯಜಮಾನಸ್ತು ದಶ ಪೂರ್ವಾನ್ ದಶಾವರಾನ್ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಯಜಮಾನನು ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ನಂತರದವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಪಿಣ್ಡಃ ಸ ಭವೇದಾದೌ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣೇ ಕೃತೇ । ಅನ್ತ್ಯಸ್ತು ತ್ಯಾಜಕೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಯೋ ವೃದ್ಧಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಮೊದಲನೆಯವನು ಸೇರಿಸಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕೊನೆಯವನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ವಯಸ್ಸಾದ ತಾತ.

ಅನ್ತಿಮಸ್ತ್ಯಾಜಕೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಲೇಪಕಃ ಪ್ರಥಮೋ ಭವೇತ್ । ಲೇಪಕಸ್ತ್ವನ್ತಿಮೋ ಯಸ್ತು ಸ ಭವೇತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಸನ್ನಿಧಃ ॥ ೨,೩೫.

ಕೊನೆಯ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮೊದಲನೆಯವನು ಲೇಪಿಸುವವನು; ಕೊನೆಯ ಲೇಪಿಸುವವನು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಯಜಮಾನೋ ಭವೇದೇಕೋ ದಶ ಪೃರ್ತ್ವೇ ದಶಾವರೇ । ಇತ್ಯೇತೇ ಪಿತರೋ ಜ್ಞೇಯಾ ಏಕವಿಂಶತಿ ಸಂಖ್ಯಕಾಃ ॥ ೨,೩೫.

ಯಜಮಾನನು ಒಬ್ಬನು, ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಪೂರ್ವಿಕರು, ಹತ್ತು ಮಂದಿ ನಂತರದವರು; ಹೀಗಾಗಿ ಪಿತೃಗಳು ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.