ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪೃಥಕ್ಶರಾವಯೋರ್ದದ್ಯಾದೇಕಾಹಂ ಕ್ಷೀರಮಮ್ಬು ಚ । ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟನ್ತು ವೈ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಚತುರ್ಥೇಽಹನಿ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಏಕೋದಿಷ್ಠ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತೇನ ಮೂರ್ಧಾ ಪ್ರಜಾಯತೇ । ಚಕ್ಷುಃ ಶ್ರೋತ್ರಞ್ಚ ನಾಸಾ ಚ ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲ ದಿನ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪಿಂಡದಿಂದ ತಲೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ದಿನ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಮೂಗು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಗಣ್ಡೌ ವಕ್ತ್ರಂ ತಥಾ ಗ್ರೀವಾ ತೃತೀಯೇಽಹನಿ ಜಾಯತೇ । ಹೃದಯಂ ಕುಕ್ಷಿರುದರಂ ಚತುರ್ಥೇ ತದ್ವದೇವ ಹಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂರನೇ ದಿನแก cheeks, ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಕುತ್ತು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಹೃದಯ, ಪಕ್ಕಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಕಟಿಪೃಷ್ಠಂ ಗುದಞ್ಚಾಪಿ ಪಞ್ಚಮೇಽಹನಿ ಜಾಯತೇ । ಷಷ್ಠೇ ಊರೂ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯೇ ಸಪ್ತಮೇ ಗುಲ್ಫಸಮ್ಭವಃ ॥ ೨,೩೪.

ಐದನೇ ದಿನ ಕಮರು, ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಗುದದ್ವಾರ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆರನೇ ದಿನ ತೊಡೆಗಳು, ಏಳನೇ ದಿನ ಗುಟುಕುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಷ್ಟಮೇ ದಿವಸೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಜಙ್ಘೇ ಚ ಭವತೋಽಣ್ಡಜ । ಪಾದೌ ಚ ನವಮೇ ಜ್ಞೇಯೌ ದಶಮೇ ಬಲವತ್ಕ್ಷುಧಾ ॥ ೨,೩೪.

ಎಂಟನೇ ದಿನ ಕಾಲು ಕೆಳಭಾಗಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ ಪಾದಗಳು, ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಭಾರೀ ಹಸಿವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತಂ ದದ್ಯಾದಾಮಿಷೇಣ ತು । ಸಿದ್ಧಾನ್ನಂ ತಸ್ಯ ದಾತವ್ಯಂ ಕೃಶರಾಃ ಪೂಪಕಾಃ ಪಯಃ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ವಿಪ್ರಚರಣಾವರ್ಘ್ಯಂ ಧೂಪಞ್ಚ ದೀಪಕ್ರಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಾಂಸದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಿದ್ದ ಅನ್ನ, ಪಾಯಸ, ಹಿಟ್ಟು ಹುರಿದು ಮಾಡಿದ ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಲು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಕಾಲು ತೊಳೆದು, ಅರ್ಘ್ಯ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಾದಶ ಪ್ರತಿಮಾಸ್ಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೈಕಾದಶೇ ತಥಾ । ತ್ರಿಪಕ್ಷಞ್ಚಾಪಿ ಷಣ್ಮಾಸೇ ದ್ವೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಚ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಂತೆ ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರತಿ ರೂಪಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವೂ ಒಂದೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧ, ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರತಿ ಮಾಸಂ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಮೃತಾಹೇ ಯಾ ತಿಥಿರ್ಭವೇತ್ । ಸ ಮಾಸಃ ಪ್ರಥಮೋ ಜ್ಞೇಯ ಇತಿ ವೇದವಿದೋ ವಿದುಃ ॥ ೨,೩೪.

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು, ಮೃತನಾದ ದಿನದ ತಿಥಿಯಲ್ಲೇ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದೇ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳ ತರ್ಪಣವೆಂದು ವೇದಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶವಹಸ್ತೇ ಚ ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ಮೃತಿಸ್ಥಾನೇ ದ್ವಿಜಾಸನೇ । ತದೇವ ಪ್ರಥಮಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ಸ್ಯಾದೇಕಾದಶೇಽಹನಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಮೃತಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೂಡಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವೇ ಮೊದಲ ಶ್ರಾದ್ಧ. ಇದನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಾ ತಿಥಿರ್ಮಾಸಿಕೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಮೃತೋ ಯಸ್ಮಿನ್ ದಿನೇ ನರಃ । ರಿಕ್ತಯೋಶ್ಚ ತ್ರಿಪಕ್ಷೇ ಚ ಸಾ ತಿಥಿರ್ನಾದ್ರಿಯೇತ ವೈ ॥ ೨,೩೪.

ತಿಂಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೃತನಾದ ದಿನದ ತಿಥಿಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಆ ತಿಥಿ ಶೂನ್ಯ ದಿನ ಅಥವಾ ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ, ಆ ತಿಥಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.

ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ಮೃತೋ ಯೋಽಸೌ ಚತುರ್ಥೀ ತಸ್ಯ ಚೋನಕಾ । ಚತುರ್ಥ್ಯಾನ್ತು ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ನವಮೀ ತಸ್ಯ ಚೋನಕಾ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರಾದರೂ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ದಿನ ಮೃತರಾದರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿಯೂ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಥಿ ಶೂನ್ಯ. ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿ ಶೂನ್ಯ.

ನವಮ್ಯಾಞ್ಚ ಮೃತೋ ಯಶ್ಚ ರಿಕ್ತಾ ತಸ್ಯ ಚತುರ್ದಶೀ । ಏತಾ ರಿಕ್ತಾಶ್ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಅನ್ತ್ಯೇಷ್ಟೌ ಕುಶಲೇನ ಚ ॥ ೨,೩೪.

ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ತಿಥಿ ಶೂನ್ಯ. ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಶೂನ್ಯ ದಿನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ನವಕಂ ತತ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ । ಚತುಷ್ಪಥೇ ತ್ಯಜೇದನ್ನಂ ಪುನಃ ಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು 'ನವಕ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಾದಾರಭ್ಯ ಘಟಸ್ಯಾನ್ನಂ ಜಲಾನ್ವಿತಮ್ । ದಿನೇದಿನೇ ಚ ದಾತವ್ಯಮಬ್ದಂ ಯಾವದ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಮಾನುಷಸ್ಯ ಶರೀರೇ ತು ವಿದ್ಯತೇ ಹ್ಯಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯಃ । ತತ್ಸಂಖ್ಯಃ ಸರ್ವದೇಹೇಷು ಷಷ್ಟ್ಯಧಿಕಶತತ್ರಯಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮಾನವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲುಬುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಿದೆ. ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳಲ್ಲೂ ಎಲುಬುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತಾರು, ಒಟ್ಟು ನೂರ ಅರವತ್ತಾರು.

ಉದಕುಮ್ಭೇನ ಪುಷ್ಟಾನಿ ತಾನ್ಯಸ್ಥೀನಿ ಭವನ್ತಿ ಹಿ । ಏತಸ್ಮಾದ್ದೀಯತೇ ಕುಮ್ಭಃ ಪ್ರೀತಿಃ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ನೀರಿನ ಕುಂಭದಿಂದ ಆ ಎಲುಬುಗಳು ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕುಂಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮೃತಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಮಿನ್ ದಿನೇ ಮೃತೋ ಜನ್ತುರಟವ್ಯಾಂ ವಿಷಮೇಽಪಿ ವಾ । ಯದಾ ತದಾ ಭವೇದ್ದಾಹಃ ಸೂತಕಂ ಮೃತವಾಸರಾತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾವ ದಿನ ಯಾರಾದರೂ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಕಷ್ಟದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮೃತರಾದರೂ, ಆ ದಿನವೇ ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೃತ್ಯು ದಿನದಿಂದ ಶೌಚ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಿಲಪಾತ್ರಂ ತಥಾನ್ನಾದ್ಯಂ ಗನ್ಧಧಪಾದಿಕಞ್ಚ ಯತ್ । ಏಕಾದಶಾಹೇ ದಾತವ್ಯಂ ತೇನ ಶೂದ್ಧೋ ದ್ವಿಜೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಎಳ್ಳಿನ ಎಲೆ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಕೊಡುವುದು. ಇದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯೋ ದ್ವಾದಶಾಹೇ ತು ವೈಶ್ಯಃ ಪಞ್ಚದಶೇ ತಥಾ । ಶುದ್ಧಿಃ ಶೂದ್ರಸ್ಯ ಮಾಸೇನ ಮೃತಕೇ ಜಾತಸೂತಕೇ ॥ ೨,೩೪.

ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಹದಿನೈದನೇ ದಿನ, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಜನನ ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಶೌಚ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಮಾಸತ್ರಯೇ ತ್ರಿರಾತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ಷಣ್ಮಾಸೇನ ತು ಪಕ್ಷಿಣೀ । ಅಹಃ ಸಂವತ್ಸರಾದರ್ಬ್ವಾಕ್ಪೂರ್ಣೇ ದತ್ತ್ವೋದಕಂ ಶುಚಿಃ । ಅನೇನೈವಾ ನುಸಾರೇಣ ಶುದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾತ್ಸಾರ್ವವರ್ಣಿಕೀ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಶೌಚಕ್ಕೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ, ಆರು ತಿಂಗಳು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ, ಒಂದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ನೀರು ನೀಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ. ಈ ನಿಯಮ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶಾಹಪ್ರಭೃತಿ ಪುರತಃ ಪ್ರತಿವತ್ಸರಮ್ । ವಿಶ್ವೇದೇವಾಂಸ್ತು ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪಿಣ್ಡಮೇಕಞ್ಚ ನಿರ್ವಪೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ, ವಿಶ್ವದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾ ತಾರಾಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಚ್ಛಾದ್ಯನ್ತೇ ರವಿರಶ್ಮಿಭಿಃ । ಏವಂ ಪ್ರಚ್ಛಾದ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ನ ಪ್ರೇತೋ ಭವತಿ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹೆಸರುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮೃತಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಯ್ಯಾದಾನಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಸರ್ವದೈವ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಅನಿತ್ಯಂ ಜೀವನಂ ಯ್ಸಮಾತ್ಪಶ್ಚಾತ್ಕೋ ನು ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾವಾಗಲೂ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಸಿಗೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವಿತವು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಮುಂದೆ ಯಾರು ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ತಾವದ್ವನ್ಧುಃ ಪಿತಾ ತಾವದ್ಯಾವಜ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ । ಮೃತೇ ಮೃತ ಇತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕ್ಷಣಾತ್ಸ್ನೇಹೋ ನಿವರ್ತತೇ ॥ ೨,೩೪.

ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಬಂಧುವೂ ತಂದೆಯೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ತಮೇಲೆ 'ಅವನು ಸತ್ತನು' ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮೈವ ಹ್ಯಾತ್ಮನೋ ಬನ್ಧುರೇವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಜೀವನ್ನಪೀತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಸ್ವೀಯಂ ಹಿತಮನುಸ್ತಮರೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ತಾನೇ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬದುಕಿರುವಾಗ ಸದಾ ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ಮೃತಾನಾಂ ಕಃ ಸುತೋ ದದ್ಯಾದ್ದ್ವಿಜೇಶಯ್ಯಾಂ ಸತೂಲಿಕಾಮ್ । ಏವಂ ಜಾನನ್ನಿದಂ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಹಸ್ತೇನೈವ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮರಣ ಹೊಂದಿದವರ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆ, ಮೆತ್ತೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದು, ತಾನೇ ಕೈಯಿಂದ ಕೊಡಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛಯ್ಯಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಸಾರದಾರುಮರ್ಯೋ ದೃಢಾಮ್ । ದನ್ತಾದಿರುಚಿರಾಂ ರಮ್ಯಾಂ ಹೇಮಪಟ್ಟೈ ರಲಙ್ಕೃತಾಮ್ । ತಸ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಹೈಮಞ್ಚ ಹರಿಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಆದಕಾರಣ, ಉತ್ತಮ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಬಲವಾದ, ದಂತ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ತಂದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯವರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಘೃತಪೂರ್ಣಞ್ಚ ಕಲಶಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ । ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಗರುಡ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಸ ನಿದ್ರಾಕಲಶೋ ಬುಧೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಕಲಶವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಗರುಡನಂದನೆ, ಇದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು 'ನಿದ್ರಾಕಲಶ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಾಮ್ಬೂಲಕುಙ್ಕುಮಕ್ಷೋದಕರ್ಪೂರಾಗುರುಚನ್ದನಮ್ । ದೀಪಿಕೋಪಾನಹಚ್ಛತ್ರಚಾಮರಾಸನಭಾಜನಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ತಾಂಬೂಲ, ಕುಂಕುಮ, ಸಕ್ಕರೆಪುಡಿ, ಕರ್ಪೂರ, ಅಗರು, ಚಂದನ, ದೀಪ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಛತ್ರಿ, ಚಾಮರ, ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆ—