ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಗನ್ತವ್ಯಂ ನೈವ ವಿಪ್ರೇಣ ದಾತುಂ ಶೀಘ್ರಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ನಿವೃತ್ತಾಶ್ಚ ಯದಾ ನಾರ್ಯೋ ಲೋಕಾಚಾರಃ ಸದಾಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು; ಮಹಿಳೆಯರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಸದಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಪಞ್ಚತ್ವಞ್ಚ ಗತೇ ಶೂದ್ರೇ ಯಃ ಕಾಷ್ಠಂ ನಯತೇ ಚಿತಾಮ್ । ಅನುವ್ರಜೇದ್ಯದಾ ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರಿರಾತ್ರಮಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಚಿತೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಿರಾತ್ರೇ ಚ ತತಃ ಪೂರ್ಣೇ ನದೀಂ ಗಚ್ಛೇತ್ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶತಂ ಕೃತ್ವಾ ಘೃತಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ವಿಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನೂರು ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಟದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರೋ ಗಚ್ಛತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವೈಶ್ಯಸ್ತ್ರಿಷು ದ್ವಯೋಃ ಪರಃ । ಗಚ್ಛತಿ ಸ್ವೀಯವರ್ಣೇಷು ದಾತುಂ ಪ್ರೇತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಹುದು; ವೈಶ್ಯನು ಮೂರು ವರ್ಣಗಳವರೊಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು; ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸತ್ತವನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದತ್ತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲೌ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿದಧ್ಯಾದ್ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ತ್ಯಜನ್ತಿ ಗೋತ್ರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ದಿನಾನಿ ನವ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೩೪.

ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಾಶ್ಯಪ.

ಜಲಾಞ್ಜಲಿಂ ತಥಾ ದಾತುಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ । ಯತ್ರ ಸ್ಥಾನೇ ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಅಧ್ವನ್ಯಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ವಿಶ್ಲೇಷಸ್ತು ತತಃ ಸ್ಥಾನಾನ್ನ ಕ್ವಚಿದ್ವಿಹಿತೋ ಬುಧೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೀಗಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಸತ್ತವನು ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೋ, whether ಮನೆದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಜನಶ್ಚಾಗ್ರತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಪೃಷ್ಠತೋ ನವಸಞ್ಚಯಃ । ಆಚಮನಂ ವಿಧಾತವ್ಯಂ ಪಾಷಾಣೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಮುಂಚೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಹೊಸ ಶೋಕಾತುರರು ಹಿಂದುಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತವರು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾಂಶ್ಚ ಸರ್ಷಪಾನ್ ದೂರ್ವಾಃ ಪೂರ್ಣಪಾತ್ರೇ ವಿಲೋಕಯೇತ್ । ಪ್ರಾಶಯೇನ್ನಿಮ್ಬಪತ್ರಾಣಿ ಸ್ನೇಹಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತಿ, ಸಾಸಿವೆ, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು; ಬೇವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚೆವಳಿಸಿ, ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗೋತ್ರಿಭಿರ್ನ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗೃಹಾನ್ನಞ್ಚ ನ ಭೋಜಯೇತ್ । ಭುಞ್ಜೀತ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ಉತ್ತಾನಞ್ಚ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬಂಧುಗಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಾರದು, ಮನೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಬಾರದು; ಮಣ್ಣು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಾರದು.

ಮೃತಕಸ್ಯ ಗುಣಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಯಮಗಾಥಾಂ ಸಮುದ್ಗಿರೇತ್ । ಶುಭಾಶುಭೇ ಚ ಧ್ಯಾತವ್ಯೇ ಪೂರ್ವಕರ್ಮೋಪಸಞ್ಚಿತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮರಣ ಹೊಂದಿದವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಯಮನ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು; ಹಳೆಯ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಲಬ್ಧೇನೈವ ಚ ದೇಹೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸುಕೃತದುಷ್ಕೃತೇ । ವಾಯುರೂಪೋ ಭ್ರಮತ್ಯೇವ ವಾಯುರೂರ್ಧ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಈ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜೀವನು ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ನಂತರ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ದಶಾಹಕರ್ಮಕ್ರಿಯಯಾ ಕುಟೀ ನಿಷ್ಪಾದ್ಯತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ನವಕೈಃ ಷೋಡಶಶ್ರಾದ್ಧೈಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಹಿ ಕುಟೀಂ ನರಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತು ದಿನದ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಗುಡಿಸೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಗುಡಿಸೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ತಿಲೈರ್ದರ್ಭೈಶ್ಚ ಭೂಮ್ಯಾಂ ವೈ ಕುಟೀ ಧಾತುಮಯೀ ಭವೇತ್ । ಪಞ್ಚ ರತ್ನಾನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ತು ಯೇನ ಜೀವಃ ಪ್ರರೋಹತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಆ ಗುಡಿಸೆ ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯದಾ ಪುಷ್ಪಂ ಪ್ರನಷ್ಟಂ ಹಿ ತದಾ ಗರ್ಭಂ ನ ಧಾರಯೇತ್ । ಆದರಾಚ್ಚ ತತೋ ಭೂಮೌ ತಿಲದರ್ಭಾನ್ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹೂವು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗದು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹಾಕಬೇಕು.

ಪಶುತ್ವೇ ಸ್ಥಾವರತ್ವೇ ಚ ಯತ್ರ ಕ್ವಾಪಿ ಸ ಜಾಯತೇ । ತತ್ರೈವ ಜನ್ತುರುತ್ಪನ್ನಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ರೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರಲಿ, ಸಸ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲೆ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಫಲ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಕುತ್ತದೆ.

ಧನ್ವಿನಾ ಲಕ್ಷ್ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮುಕ್ತೋ ಬಾಣಸ್ತದಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಯಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಕೃತಂ ತಸ್ಯೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ಗುರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರೆ ಅದು ಗುರಿಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅದು ತಲುಕುತ್ತದೆ.

ಯಾವನ್ನೋತ್ಪಾದಿತೋ ದೇಹಸ್ತಾವಚ್ಛ್ರಾದ್ಧೈರ್ನ ಪ್ರೀಣನಮ್ । ಕ್ಷುಧಾವಿಭ್ರಮಮಾಪನ್ನೋ ದಶಾಹೇನ ಚ ತರ್ಪಿತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೊಸ ದೇಹ ಸಿದ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಪಿತೃ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವ ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿನದ ವಿಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಿಣ್ಡದಾನಂ ನ ಯಸ್ಯಾಭೂದಾಕಾಶೇ ಭ್ರಮತೇ ತು ಸಃ । ದಿನತ್ರಯಂ ವಸಂಸ್ತೋಯೇ ಅಗ್ನಾವಪಿ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಆಕಾಶೇ ವಸತೇ ತ್ರೀಣಿ ದಿನಮೇಕನ್ತು ವಾಸಕೇ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನವಾಗದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ದಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮೂರು ದಿನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಮೂರು ದಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಗ್ಧೇ ದೇಹೇ ಚ ವಹ್ನೌ ಚ ಜಲೇನೈವ ತು ತರ್ಪಿತಃ । ಸ್ನೇಹಸ್ನಾನಂ ಜಲೇನೈವ ಪೂಪಕೈಃ ಕೃಶರೈರ್ಗೃಹೇ ॥ ೨,೩೪.

ದೇಹವನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮನೆದಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನಪಾಯಸದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ತೃತೀಯೇ ಚ ಪಞ್ಚಮೇ ಸಪ್ತಮೇಽಪಿ ವಾ । ನವಮೈಕಾದಶೇ ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನವಕಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ, ಮೂರನೇ, ಐದನೇ, ಏಳನೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು 'ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ ಶ್ರಾದ್ಧ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗೃಹದ್ವಾರೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ವಾ ತೀರ್ಥೇ ದೇವಾಲಯೇಽಪಿ ವಾ । ಯತ್ರಾದ್ಯೋ ದೀಯತೇ ಪಿಣ್ಡಸ್ತತ್ರ ಸರ್ವಾನ್ ಸಮಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಚಿತಾಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲೇ ಆದರೂ, ಮೊದಲ ಪಿಂಡವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ಸಾಮಾನ್ಯಮುದಾಹೃತಮ್ । ಚತುರ್ಣಾಮೇಕವರ್ಣಾನಾಂ ಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಸ್ನಾನಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಚೈಕಾದಶಾಹಞ್ಚ ಪುನಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ । ದದ್ಯಾದ್ವಿಪ್ರಾಯ ಯಃ ಶಯ್ಯಾಂ ಯಥೋಕ್ತಂ ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷದಾಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದ ವಿಧಿ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧರಾಗಬೇಕು. ನಂತರ, ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದು ಪ್ರೇತಾತ್ಮನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ನ ಭವೇತ್ಯದಾ ಸ ಗೋತ್ರೋ ಪರೋಽಪಿ ವಿಧಿಮಾಚರೇತ್ । ಭಾರ್ಯಾ ವಾ ಪುರುಷಃ ಕಶ್ಚಿತ್ತುಷ್ಟಶ್ಚ ಕುರುತೇ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೨,೩೪.

ಒಂದೇ ಗೋತ್ರದವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಹೆಂಡತಿ, ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪುರುಷ ಅಥವಾ ಸಂತೃಪ್ತ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡೋ ದೀಯತೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಅನ್ನಾದ್ಯೇನ ಚ ತೇನೈವ ಸರ್ವಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪಿಂಡದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಮನ್ತ್ರಂ ಕಾರಯೇಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ದಶಾಹಂ ನಾಮಗೋತ್ರತಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕೃತನ್ತು ಯೈರ್ವಸ್ತ್ರೈಸ್ತಾನಿ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗೃಹಂ ವಿಶೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರಾದ್ಧ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ಅಸಗೋತ್ರಃ ಸಗೋತ್ರೋ ವಾ ಯದಿ ಸ್ತ್ರೀ ಯದಿ ವಾ ಪುಮಾನ್ । ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ ದಶಾಹಂ ಸಮಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಒಂದೇ ಗೋತ್ರದವಳಾಗಲಿ ಬೇರೆ ಗೋತ್ರದವಳಾಗಲಿ, ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಮಹಿಳೆಯಾಗಲಿ, ಮೊದಲ ದಿನ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದವನು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಜೀವಸ್ಯ ದಶಭಿಃ ಪಿಣ್ಡೈರ್ದೇಹೋ ನಿಷ್ಪಾದ್ಯತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ವೃದ್ಧಿಶ್ಚ ದಶಭಿರ್ಮಾಸೈರ್ಗರ್ಭಸ್ಥಸ್ಯ ಯಥಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ಜೀವಿಯ ದೇಹವು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶು ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಆಶೌಚಂ ಯಾವದೇತಸ್ಯ ತಾವತ್ಪಿಣ್ಡೋದಕಕ್ರಿಯಾ । ಚತುರ್ಣಾಮಪಿ ವರ್ಣಾನಾಮೇಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಅಶೌಚಾವಧಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.