ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾನಿಯಾನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ದತ್ತಾನಿ ಭುವಿ ಮಾನವೈಃ । ಯಮಲೋಕಪಥೇ ತಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯೇಷಾಂ ಸಮೀಪತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮನುಷ್ಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳು ಯಮಲೋಕದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ದದಾತಿ ವಿಧಿನಾ ಪುತ್ರ ಪ್ರೇತೇ ತದು ಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮಗನು ವಿಧಿಯಂತೆ departed-ರಿಗೆ ನೀಡುವ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪಾಕವಸ್ತುಗಳು, ಆಹಾರಗಳು, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ತಲುಕುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪುತ್ರನಾಮಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರಸ್ತ್ರಾತಾ ಯಮಾಲಯೇ । ತಾರಯೇತ್ಪಿತರಂ ಘೋರಾತ್ತೇನ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಆತ್ಮನೇ 'ಮಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಯಮಲಯದಲ್ಲಿ ಮಗನೇ ರಕ್ಷಕನು; ಆತನು ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಾನಕ ದುಃಖದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ಪುತ್ರ' ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.

ಅತೋ ದೇಯಞ್ಚ ಪುತ್ರೇಣ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಜೀ ವಿತಾವಧಿ । ಅತಿವಾಹಸ್ತದಾ ಪ್ರೇತೋ ಭೋಗಾನ್ ವೈ ಲಭತೇ ಹಿ ಸಃ ॥ ೨,೩೪.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನು ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಮೃತಾತ್ಮನು ಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದಹ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಸ್ವಜನೈರ್ಯೋ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ । ದೀಯತೇ ಪ್ರೇತರೂಪೋಽಸೌ ಪ್ರೀತೋ ಯಾತಿ ಯಮಾಲಯೇ ॥ ೨,೩೪.

ಸಂಬಂಧಿಕರು ಸುಟ್ಟ ಮೃತಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಮಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಕ್ವೇ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ದುಗ್ಧಂ ದತ್ತಂ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಕಾಷ್ಠತ್ರಯಂ ಗುಣೈರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ರಾತ್ರೌ ಚತುಷ್ಪಥೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂವರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೇಯದ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಟ್ಟು, ಮೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಾತ್ಮನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯೇ ಚ ತಥಾ ಖಗ । ಆಕಾಶಸ್ಥಂ ಪಿಬೇದ್ದುಗ್ಧಂ ಪ್ರೇತೋ ವಾಯುವಪುರ್ಧರಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲ, ಎರಡನೆ ಮತ್ತು ಮೂರನೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ವಾಯು ರೂಪದ ಮೃತಾತ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಚತುರ್ಥೇ ಸಞ್ಚಯಃ ಕಾರ್ಯಃ ಚತುರ್ಥೇ?ವಾಪಿ ಸಾಗ್ನಿಕೇ । ಅಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯನಂ ಕಾರ್ಯಂ ದದ್ಯಾದಾಪಾಞ್ಜಲಿಂ ತತಃ ॥ ೨,೩೪.

ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಂದು ಅಸ್ಥಿ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಬಹುದು; ನಂತರ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನ ಪೂರ್ವಾಹ್ನೇ ನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ನಾಪರಾಹ್ನೇ ನ ಸನ್ಧಿಷು । ಯಾತೇ ಪ್ರಥಮಯಾಮೇ ತು ದದ್ಯಾದಾಪಜಲಾಞ್ಜಂಲೀನ್ ॥ ೨,೩೪.

ಪೂರ್ವಾಹ್ನ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಪರಾಹ್ನ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಮೊದಲ ಪಹರಿನ ನಂತರ ನೀರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ತ್ರೇಣ ದತ್ತೇ ತೇ ಸರ್ವೇ ಗೋತ್ರಿಣೋ ಹಿತಬಾನ್ಧವಾಃ । ಸ್ವಜಾತ್ಯೈಃ ಪರಜಾತ್ಯೈಶ್ಚ ದೇಯೋ ನದ್ಯಾಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮಗನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು ಲಾಭಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವಜಾತಿಯವರೂ ಪರಜಾತಿಯವರೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಗನ್ತವ್ಯಂ ನೈವ ವಿಪ್ರೇಣ ದಾತುಂ ಶೀಘ್ರಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ನಿವೃತ್ತಾಶ್ಚ ಯದಾ ನಾರ್ಯೋ ಲೋಕಾಚಾರಃ ಸದಾಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು; ಮಹಿಳೆಯರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಸದಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಪಞ್ಚತ್ವಞ್ಚ ಗತೇ ಶೂದ್ರೇ ಯಃ ಕಾಷ್ಠಂ ನಯತೇ ಚಿತಾಮ್ । ಅನುವ್ರಜೇದ್ಯದಾ ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರಿರಾತ್ರಮಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಚಿತೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಿರಾತ್ರೇ ಚ ತತಃ ಪೂರ್ಣೇ ನದೀಂ ಗಚ್ಛೇತ್ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶತಂ ಕೃತ್ವಾ ಘೃತಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ವಿಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನೂರು ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಟದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರೋ ಗಚ್ಛತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವೈಶ್ಯಸ್ತ್ರಿಷು ದ್ವಯೋಃ ಪರಃ । ಗಚ್ಛತಿ ಸ್ವೀಯವರ್ಣೇಷು ದಾತುಂ ಪ್ರೇತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಹುದು; ವೈಶ್ಯನು ಮೂರು ವರ್ಣಗಳವರೊಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು; ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸತ್ತವನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದತ್ತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲೌ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿದಧ್ಯಾದ್ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ತ್ಯಜನ್ತಿ ಗೋತ್ರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ದಿನಾನಿ ನವ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೩೪.

ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಾಶ್ಯಪ.

ಜಲಾಞ್ಜಲಿಂ ತಥಾ ದಾತುಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ । ಯತ್ರ ಸ್ಥಾನೇ ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಅಧ್ವನ್ಯಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ವಿಶ್ಲೇಷಸ್ತು ತತಃ ಸ್ಥಾನಾನ್ನ ಕ್ವಚಿದ್ವಿಹಿತೋ ಬುಧೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೀಗಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಸತ್ತವನು ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೋ, whether ಮನೆದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಜನಶ್ಚಾಗ್ರತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಪೃಷ್ಠತೋ ನವಸಞ್ಚಯಃ । ಆಚಮನಂ ವಿಧಾತವ್ಯಂ ಪಾಷಾಣೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಮುಂಚೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಹೊಸ ಶೋಕಾತುರರು ಹಿಂದುಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತವರು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾಂಶ್ಚ ಸರ್ಷಪಾನ್ ದೂರ್ವಾಃ ಪೂರ್ಣಪಾತ್ರೇ ವಿಲೋಕಯೇತ್ । ಪ್ರಾಶಯೇನ್ನಿಮ್ಬಪತ್ರಾಣಿ ಸ್ನೇಹಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತಿ, ಸಾಸಿವೆ, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು; ಬೇವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚೆವಳಿಸಿ, ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗೋತ್ರಿಭಿರ್ನ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗೃಹಾನ್ನಞ್ಚ ನ ಭೋಜಯೇತ್ । ಭುಞ್ಜೀತ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ಉತ್ತಾನಞ್ಚ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬಂಧುಗಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಾರದು, ಮನೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಬಾರದು; ಮಣ್ಣು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಾರದು.

ಮೃತಕಸ್ಯ ಗುಣಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಯಮಗಾಥಾಂ ಸಮುದ್ಗಿರೇತ್ । ಶುಭಾಶುಭೇ ಚ ಧ್ಯಾತವ್ಯೇ ಪೂರ್ವಕರ್ಮೋಪಸಞ್ಚಿತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮರಣ ಹೊಂದಿದವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಯಮನ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು; ಹಳೆಯ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಲಬ್ಧೇನೈವ ಚ ದೇಹೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸುಕೃತದುಷ್ಕೃತೇ । ವಾಯುರೂಪೋ ಭ್ರಮತ್ಯೇವ ವಾಯುರೂರ್ಧ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಈ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜೀವನು ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ನಂತರ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ದಶಾಹಕರ್ಮಕ್ರಿಯಯಾ ಕುಟೀ ನಿಷ್ಪಾದ್ಯತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ನವಕೈಃ ಷೋಡಶಶ್ರಾದ್ಧೈಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಹಿ ಕುಟೀಂ ನರಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತು ದಿನದ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಗುಡಿಸೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಗುಡಿಸೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ತಿಲೈರ್ದರ್ಭೈಶ್ಚ ಭೂಮ್ಯಾಂ ವೈ ಕುಟೀ ಧಾತುಮಯೀ ಭವೇತ್ । ಪಞ್ಚ ರತ್ನಾನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ತು ಯೇನ ಜೀವಃ ಪ್ರರೋಹತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಆ ಗುಡಿಸೆ ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯದಾ ಪುಷ್ಪಂ ಪ್ರನಷ್ಟಂ ಹಿ ತದಾ ಗರ್ಭಂ ನ ಧಾರಯೇತ್ । ಆದರಾಚ್ಚ ತತೋ ಭೂಮೌ ತಿಲದರ್ಭಾನ್ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹೂವು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗದು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹಾಕಬೇಕು.

ಪಶುತ್ವೇ ಸ್ಥಾವರತ್ವೇ ಚ ಯತ್ರ ಕ್ವಾಪಿ ಸ ಜಾಯತೇ । ತತ್ರೈವ ಜನ್ತುರುತ್ಪನ್ನಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ರೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರಲಿ, ಸಸ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲೆ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಫಲ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಕುತ್ತದೆ.

ಧನ್ವಿನಾ ಲಕ್ಷ್ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮುಕ್ತೋ ಬಾಣಸ್ತದಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಯಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಕೃತಂ ತಸ್ಯೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ಗುರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರೆ ಅದು ಗುರಿಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅದು ತಲುಕುತ್ತದೆ.

ಯಾವನ್ನೋತ್ಪಾದಿತೋ ದೇಹಸ್ತಾವಚ್ಛ್ರಾದ್ಧೈರ್ನ ಪ್ರೀಣನಮ್ । ಕ್ಷುಧಾವಿಭ್ರಮಮಾಪನ್ನೋ ದಶಾಹೇನ ಚ ತರ್ಪಿತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೊಸ ದೇಹ ಸಿದ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಪಿತೃ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವ ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿನದ ವಿಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಿಣ್ಡದಾನಂ ನ ಯಸ್ಯಾಭೂದಾಕಾಶೇ ಭ್ರಮತೇ ತು ಸಃ । ದಿನತ್ರಯಂ ವಸಂಸ್ತೋಯೇ ಅಗ್ನಾವಪಿ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಆಕಾಶೇ ವಸತೇ ತ್ರೀಣಿ ದಿನಮೇಕನ್ತು ವಾಸಕೇ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನವಾಗದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ದಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮೂರು ದಿನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಮೂರು ದಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಗ್ಧೇ ದೇಹೇ ಚ ವಹ್ನೌ ಚ ಜಲೇನೈವ ತು ತರ್ಪಿತಃ । ಸ್ನೇಹಸ್ನಾನಂ ಜಲೇನೈವ ಪೂಪಕೈಃ ಕೃಶರೈರ್ಗೃಹೇ ॥ ೨,೩೪.

ದೇಹವನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮನೆದಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನಪಾಯಸದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.