ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾನ್ಯೇ ಚ ಧರಾಪೃಷ್ಠೇ ಕುಠಾರೇಣಾವಕರ್ತಿತಾಃ । ಕ್ರನ್ದಮಾನಾಶ್ಚ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕತಃ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಕೊಳಲಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ, ಹಳೆಯ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.

ಕೇಚಿದ್ಗುಡಮಯೈಃ ಪಾಕೈಸ್ತೈಲಪಾಕೈಸ್ತಥಾ ಪರೇ । ಪೀಡ್ಯನ್ತೇ ಯಮದೂತೈಶ್ಚ ಪಾಪಿಷ್ಠಾಃ ಸುಭೃಶಂ ನರಾಃ ॥ ೨,೩೩.

ಕೆಲವರನ್ನು ಬೆಲ್ಲದ ಪಾಕದಿಂದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಪಾಕದಿಂದ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳು ಯಮದೂತರಿಂದ ತುಂಬಾ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷಣಾಹ್ನಿ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ದೇಹಿದೇಹೀತಿ ಕೋಟಿಶಃ । ಯಮಲೋಕೇ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಮಸ್ವಂ ಭಕ್ಷಿತಂ ತ್ವಯಾ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕ್ಷಣಗಳು ಅಥವಾ ದಿನಗಳವರೆಗೆ, 'ನನಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು, ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಾರಿ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ; ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನೇನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ನೀನು ತಿನ್ನಿದ ಆಹಾರವೇ ಅವರದು ಎಂಬವರು ಅನೇಕರು.

ಇತ್ಯೇವಂ ಬಹುಶಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ನರಕಾಃ ಪಾಪಿನಾಂ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಕರ್ಮಭಿರ್ಬಹುಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತೈಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಭಾಷಿತೈಃ । ದಾನೋಪಕಾರಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ತತ್ರ ಸುಖಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೩.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಪಾಪಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ನರಕಗಳು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ದಾನ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೪ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮ್ಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ । ಸುಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ನೄಣಾಮಗ್ರೇ ಧಾವತಿ ಧಾವತಾಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನೀನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳು. ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳು, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೃತೇ ತಪಃ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜ್ಞಾನಸಾಧನಮ್ । ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞದಾನೇ ಚ ದಾನಮೇಕಂ ಕಲೌ ಯುಗೇ ॥ ೨,೩೪.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನವನ್ನು; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು; ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಂ ಸ್ಮೃತೋ ಧರ್ಮ ಉತ್ತಮಾನಾಂ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ । ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತೇ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಹಿ ಕುರ್ವತಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮನೆತನದವರಿಗೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.

ವೃಕ್ಷಸ್ತು ರೋಪಿತೋ ಯೇನ ಖನಿಕೂಪಜಲಾಶಯಾಃ । ಯಮಮಾರ್ಗೇ ಸುಖಂ ತಸ್ಯ ವ್ರಜತೋ ನಿತರಾಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ಮರ ನೆಡುತ್ತಾರೆ, ಬಾವಿ, ಕೊಳ, ಕೆರೆಗಳನ್ನು ತೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ತುಂಬಾ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಗ್ನಿತಾಪಪ್ರದಾತಾರೇ ಯೈಃ ಶೀತಪೀಡಿತೇ ದ್ವಿಜೇ । ತಪ್ಯಮಾನಾಃ ಸುಖಂ ಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವ ಕಾಮೈಃ ಪ್ರಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ತೀವ್ರ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಧೆಪಡುವವರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಷ್ಣತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಾವು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಸುವರ್ಣಮಣಿಮುಕ್ತಾದಿ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ । ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ದತ್ತಂ ಯೇನ ದತ್ತಾ ವಸುನ್ಧರಾ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ಚಿನ್ನ, ರತ್ನ, ಮುತ್ತು, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಾನಿಯಾನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ದತ್ತಾನಿ ಭುವಿ ಮಾನವೈಃ । ಯಮಲೋಕಪಥೇ ತಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯೇಷಾಂ ಸಮೀಪತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮನುಷ್ಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳು ಯಮಲೋಕದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ದದಾತಿ ವಿಧಿನಾ ಪುತ್ರ ಪ್ರೇತೇ ತದು ಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮಗನು ವಿಧಿಯಂತೆ departed-ರಿಗೆ ನೀಡುವ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪಾಕವಸ್ತುಗಳು, ಆಹಾರಗಳು, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ತಲುಕುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪುತ್ರನಾಮಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರಸ್ತ್ರಾತಾ ಯಮಾಲಯೇ । ತಾರಯೇತ್ಪಿತರಂ ಘೋರಾತ್ತೇನ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಆತ್ಮನೇ 'ಮಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಯಮಲಯದಲ್ಲಿ ಮಗನೇ ರಕ್ಷಕನು; ಆತನು ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಾನಕ ದುಃಖದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ಪುತ್ರ' ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.

ಅತೋ ದೇಯಞ್ಚ ಪುತ್ರೇಣ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಜೀ ವಿತಾವಧಿ । ಅತಿವಾಹಸ್ತದಾ ಪ್ರೇತೋ ಭೋಗಾನ್ ವೈ ಲಭತೇ ಹಿ ಸಃ ॥ ೨,೩೪.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನು ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಮೃತಾತ್ಮನು ಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದಹ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಸ್ವಜನೈರ್ಯೋ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ । ದೀಯತೇ ಪ್ರೇತರೂಪೋಽಸೌ ಪ್ರೀತೋ ಯಾತಿ ಯಮಾಲಯೇ ॥ ೨,೩೪.

ಸಂಬಂಧಿಕರು ಸುಟ್ಟ ಮೃತಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಮಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಕ್ವೇ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ದುಗ್ಧಂ ದತ್ತಂ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಕಾಷ್ಠತ್ರಯಂ ಗುಣೈರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ರಾತ್ರೌ ಚತುಷ್ಪಥೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂವರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೇಯದ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಟ್ಟು, ಮೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಾತ್ಮನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯೇ ಚ ತಥಾ ಖಗ । ಆಕಾಶಸ್ಥಂ ಪಿಬೇದ್ದುಗ್ಧಂ ಪ್ರೇತೋ ವಾಯುವಪುರ್ಧರಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲ, ಎರಡನೆ ಮತ್ತು ಮೂರನೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ವಾಯು ರೂಪದ ಮೃತಾತ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಚತುರ್ಥೇ ಸಞ್ಚಯಃ ಕಾರ್ಯಃ ಚತುರ್ಥೇ?ವಾಪಿ ಸಾಗ್ನಿಕೇ । ಅಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯನಂ ಕಾರ್ಯಂ ದದ್ಯಾದಾಪಾಞ್ಜಲಿಂ ತತಃ ॥ ೨,೩೪.

ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಂದು ಅಸ್ಥಿ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಬಹುದು; ನಂತರ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನ ಪೂರ್ವಾಹ್ನೇ ನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ನಾಪರಾಹ್ನೇ ನ ಸನ್ಧಿಷು । ಯಾತೇ ಪ್ರಥಮಯಾಮೇ ತು ದದ್ಯಾದಾಪಜಲಾಞ್ಜಂಲೀನ್ ॥ ೨,೩೪.

ಪೂರ್ವಾಹ್ನ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಪರಾಹ್ನ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಮೊದಲ ಪಹರಿನ ನಂತರ ನೀರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ತ್ರೇಣ ದತ್ತೇ ತೇ ಸರ್ವೇ ಗೋತ್ರಿಣೋ ಹಿತಬಾನ್ಧವಾಃ । ಸ್ವಜಾತ್ಯೈಃ ಪರಜಾತ್ಯೈಶ್ಚ ದೇಯೋ ನದ್ಯಾಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮಗನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು ಲಾಭಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವಜಾತಿಯವರೂ ಪರಜಾತಿಯವರೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಗನ್ತವ್ಯಂ ನೈವ ವಿಪ್ರೇಣ ದಾತುಂ ಶೀಘ್ರಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ನಿವೃತ್ತಾಶ್ಚ ಯದಾ ನಾರ್ಯೋ ಲೋಕಾಚಾರಃ ಸದಾಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು; ಮಹಿಳೆಯರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಸದಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಪಞ್ಚತ್ವಞ್ಚ ಗತೇ ಶೂದ್ರೇ ಯಃ ಕಾಷ್ಠಂ ನಯತೇ ಚಿತಾಮ್ । ಅನುವ್ರಜೇದ್ಯದಾ ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರಿರಾತ್ರಮಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಚಿತೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಿರಾತ್ರೇ ಚ ತತಃ ಪೂರ್ಣೇ ನದೀಂ ಗಚ್ಛೇತ್ಸಮುದ್ರಗಾಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶತಂ ಕೃತ್ವಾ ಘೃತಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ವಿಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನೂರು ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಟದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರೋ ಗಚ್ಛತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವೈಶ್ಯಸ್ತ್ರಿಷು ದ್ವಯೋಃ ಪರಃ । ಗಚ್ಛತಿ ಸ್ವೀಯವರ್ಣೇಷು ದಾತುಂ ಪ್ರೇತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶೂದ್ರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಹುದು; ವೈಶ್ಯನು ಮೂರು ವರ್ಣಗಳವರೊಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು; ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸತ್ತವನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದತ್ತೇ ಜಲಾಞ್ಜಲೌ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿದಧ್ಯಾದ್ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ತ್ಯಜನ್ತಿ ಗೋತ್ರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ದಿನಾನಿ ನವ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೩೪.

ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಾಶ್ಯಪ.

ಜಲಾಞ್ಜಲಿಂ ತಥಾ ದಾತುಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ । ಯತ್ರ ಸ್ಥಾನೇ ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಅಧ್ವನ್ಯಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ವಿಶ್ಲೇಷಸ್ತು ತತಃ ಸ್ಥಾನಾನ್ನ ಕ್ವಚಿದ್ವಿಹಿತೋ ಬುಧೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೀಗಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಸತ್ತವನು ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೋ, whether ಮನೆದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಜನಶ್ಚಾಗ್ರತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಪೃಷ್ಠತೋ ನವಸಞ್ಚಯಃ । ಆಚಮನಂ ವಿಧಾತವ್ಯಂ ಪಾಷಾಣೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತೈಃ ॥ ೨,೩೪.

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಮುಂಚೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಹೊಸ ಶೋಕಾತುರರು ಹಿಂದುಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತವರು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾಂಶ್ಚ ಸರ್ಷಪಾನ್ ದೂರ್ವಾಃ ಪೂರ್ಣಪಾತ್ರೇ ವಿಲೋಕಯೇತ್ । ಪ್ರಾಶಯೇನ್ನಿಮ್ಬಪತ್ರಾಣಿ ಸ್ನೇಹಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಹತ್ತಿ, ಸಾಸಿವೆ, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು; ಬೇವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚೆವಳಿಸಿ, ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗೋತ್ರಿಭಿರ್ನ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗೃಹಾನ್ನಞ್ಚ ನ ಭೋಜಯೇತ್ । ಭುಞ್ಜೀತ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ಉತ್ತಾನಞ್ಚ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಬಂಧುಗಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಾರದು, ಮನೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಬಾರದು; ಮಣ್ಣು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಾರದು.