ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಣಿಮುಕ್ತಾಮಯೇ ದಿವ್ಯೇ ಆಸನೇ ಪರಮಾದ್ಭುತೇ । ತತ್ರಸ್ಥೋ ಗಣಯತ್ಯಾಯುರ್ಮಾನುಷೇಷ್ವಿತರೇಷು ಚ ॥ ೨,೩೩.

ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅದ್ಭುತವಾದ ದೈವಿಕ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಅವನು ಮಾನವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನ ಮುಹ್ಯತಿ ಕದಾಚಿತ್ಸ ಸುಕೃತೇ ದುಷ್ಕೃತೇಽಪಿ ವಾ । ಯದ್ಯೇನೋಪಾರ್ಜಿತಂ ಯಾವತ್ತಾವದ್ವೈ ವೇತ್ತಿ ತಸ್ಯ ತತ್ ॥ ೨,೩೩.

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ, ಯಾರು ಏನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ದಶಾಷ್ಟದೋಷರಹಿತಂ ಕೃತ ಕರ್ಮ ಲಿಖತ್ಯಸೌ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಾಲಯಾತಾಚ್ಯಾಂ ಜ್ವರಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಮಹಾಗೃಹಮ್ ॥ ೨,೩೩.

ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಟು ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಭಾಂಗಣವೂ ಇದೆ.

ದಕ್ಷಿಣೇ ಚಾಪಿ ಶೂಲಸ್ಯ ಲತಾವಿಸ್ಫೋಟಕಸ್ಯ ಚ । ಪಶ್ಚಿಮೇ ಕಾಲ ಪಾಶಸ್ಯ ಅಜೀರ್ಣಸ್ಯಾರುಚೇಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೩೩.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೂಲ ಮತ್ತು ಲತಾ ಸ್ಪೋಟಕಗಳ ಸಭಾಂಗಣಗಳಿವೆ; ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕಾಲಪಾಶ, ಅಜೀರ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಹಾನಿಗೆ ಸಭಾಂಗಣಗಳಿವೆ.

ಮಧ್ಯಪೀಠೋತ್ತರೇ ಜ್ಞೇಯೋ ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾ ವಿಷಚಿಕಾ । ಐಶನ್ಯಾಂ ವೈ ಶಿರೋಽರ್ತಿಶ್ಚ ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಞ್ಚೈವ ಮೃಕತಾ ॥ ೨,೩೩.

ಮಧ್ಯ ಆಸನದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಷಜ್ವರದ ಸಭಾಂಗಣ ಇದೆ; ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲೆನೋವಿಗೆ, ಅಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗಕ್ಕೆ ಸಭಾಂಗಣಗಳಿವೆ.

ಅತಿಸಾರಶ್ಚ ನೈರೃತ್ಯಾಂ ವಾಯವ್ಯಾಂ ದಾಹಸಂಜ್ಞಕಃ । ಏಭಿಃ ಪರಿವೃತೋ ನಿತ್ಯಂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಃ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೩.

ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಸಾರಕ್ಕೆ, ವಾಯವ್ಯದಲ್ಲಿ ದಹನಕ್ಕೆ ಸಭಾಂಗಣಗಳಿವೆ; ಇವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಸದಾ ಅಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಯತ್ಕರ್ಮ ಕುರುತೇ ಕಶ್ಚಿತ್ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಲಖತ್ಯಸೌ । ಧರ್ಮರಾಜಗೃಹದ್ವಾರಿ ದೂತಾಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ತಥಾ ನಿಶಿ । ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪಾಪಕರ್ಮಾಣಃ ಪಚ್ಯಮಾನಾ ನರಾಧಮಾಃ ॥ ೨,೩೩.

ಯಾರು ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮರಾಜನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಗೆ ಗರುಡನ ದೂತರು ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಟರು ಅಲ್ಲಿ ಬಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಮದೂತೈರ್ಮಹಾಪಾಶೈರ್ಹನ್ಯಮಾನಾಶ್ಚ ಮುದ್ಗರೈಃ । ವಧ್ಯನ್ತೇ ವಿವಿಧೈಃ ಪಾಪೈಃ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಕೃತೈರ್ನರಾಃ ॥ ೨,೩೩.

ಯಮದೂತರು ದೊಡ್ಡ ಪಾಶಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಗ್ಗರಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ色色ದ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾನಾಪ್ರಹಾರಣಾಗ್ರೈಶ್ಚ ನಾನಾಯನ್ತ್ರೈಸ್ತಥಾ ಪರೇ । ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಪಾಪಕರ್ಮಾಣಃ ಕ್ರಕಚೈಃ ಕಾಷ್ಠವದ್ದ್ವಿಧಾ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು色色ದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ, ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಮರದಂತೆ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯೇ ಜ್ವಲದ್ಭಿರಙ್ಗಾರೈರ್ವೇಷ್ಟಿತಾಃ ಪರಿತೋ ಭೃಶಮ್ । ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಧ್ಮಾಯನ್ತೇ ಲೋಹಪಿಣ್ಡವತ್ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕೆಂಡಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿ, ಹಳೆಯ ಕರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡಿನಂತೆ ಉದುರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾನ್ಯೇ ಚ ಧರಾಪೃಷ್ಠೇ ಕುಠಾರೇಣಾವಕರ್ತಿತಾಃ । ಕ್ರನ್ದಮಾನಾಶ್ಚ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕತಃ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಕೊಳಲಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ, ಹಳೆಯ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.

ಕೇಚಿದ್ಗುಡಮಯೈಃ ಪಾಕೈಸ್ತೈಲಪಾಕೈಸ್ತಥಾ ಪರೇ । ಪೀಡ್ಯನ್ತೇ ಯಮದೂತೈಶ್ಚ ಪಾಪಿಷ್ಠಾಃ ಸುಭೃಶಂ ನರಾಃ ॥ ೨,೩೩.

ಕೆಲವರನ್ನು ಬೆಲ್ಲದ ಪಾಕದಿಂದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಪಾಕದಿಂದ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳು ಯಮದೂತರಿಂದ ತುಂಬಾ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷಣಾಹ್ನಿ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ದೇಹಿದೇಹೀತಿ ಕೋಟಿಶಃ । ಯಮಲೋಕೇ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಮಸ್ವಂ ಭಕ್ಷಿತಂ ತ್ವಯಾ ॥ ೨,೩೩.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕ್ಷಣಗಳು ಅಥವಾ ದಿನಗಳವರೆಗೆ, 'ನನಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು, ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಾರಿ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ; ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನೇನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ನೀನು ತಿನ್ನಿದ ಆಹಾರವೇ ಅವರದು ಎಂಬವರು ಅನೇಕರು.

ಇತ್ಯೇವಂ ಬಹುಶಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ನರಕಾಃ ಪಾಪಿನಾಂ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಕರ್ಮಭಿರ್ಬಹುಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತೈಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಭಾಷಿತೈಃ । ದಾನೋಪಕಾರಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ತತ್ರ ಸುಖಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೩.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಪಾಪಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ನರಕಗಳು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ದಾನ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೪ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮ್ಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ । ಸುಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ನೄಣಾಮಗ್ರೇ ಧಾವತಿ ಧಾವತಾಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನೀನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳು. ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳು, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೃತೇ ತಪಃ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜ್ಞಾನಸಾಧನಮ್ । ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞದಾನೇ ಚ ದಾನಮೇಕಂ ಕಲೌ ಯುಗೇ ॥ ೨,೩೪.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನವನ್ನು; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು; ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಂ ಸ್ಮೃತೋ ಧರ್ಮ ಉತ್ತಮಾನಾಂ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ । ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತೇ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಹಿ ಕುರ್ವತಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಮನೆತನದವರಿಗೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.

ವೃಕ್ಷಸ್ತು ರೋಪಿತೋ ಯೇನ ಖನಿಕೂಪಜಲಾಶಯಾಃ । ಯಮಮಾರ್ಗೇ ಸುಖಂ ತಸ್ಯ ವ್ರಜತೋ ನಿತರಾಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ಮರ ನೆಡುತ್ತಾರೆ, ಬಾವಿ, ಕೊಳ, ಕೆರೆಗಳನ್ನು ತೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ತುಂಬಾ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಗ್ನಿತಾಪಪ್ರದಾತಾರೇ ಯೈಃ ಶೀತಪೀಡಿತೇ ದ್ವಿಜೇ । ತಪ್ಯಮಾನಾಃ ಸುಖಂ ಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವ ಕಾಮೈಃ ಪ್ರಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ತೀವ್ರ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಧೆಪಡುವವರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಷ್ಣತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಾವು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಸುವರ್ಣಮಣಿಮುಕ್ತಾದಿ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ । ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ದತ್ತಂ ಯೇನ ದತ್ತಾ ವಸುನ್ಧರಾ ॥ ೨,೩೪.

ಯಾರು ಚಿನ್ನ, ರತ್ನ, ಮುತ್ತು, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಾನಿಯಾನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ದತ್ತಾನಿ ಭುವಿ ಮಾನವೈಃ । ಯಮಲೋಕಪಥೇ ತಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯೇಷಾಂ ಸಮೀಪತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮನುಷ್ಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳು ಯಮಲೋಕದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ದದಾತಿ ವಿಧಿನಾ ಪುತ್ರ ಪ್ರೇತೇ ತದು ಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೪.

ಮಗನು ವಿಧಿಯಂತೆ departed-ರಿಗೆ ನೀಡುವ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪಾಕವಸ್ತುಗಳು, ಆಹಾರಗಳು, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ತಲುಕುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಾ ವೈ ಪುತ್ರನಾಮಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರಸ್ತ್ರಾತಾ ಯಮಾಲಯೇ । ತಾರಯೇತ್ಪಿತರಂ ಘೋರಾತ್ತೇನ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ಆತ್ಮನೇ 'ಮಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಯಮಲಯದಲ್ಲಿ ಮಗನೇ ರಕ್ಷಕನು; ಆತನು ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಾನಕ ದುಃಖದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ಪುತ್ರ' ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.

ಅತೋ ದೇಯಞ್ಚ ಪುತ್ರೇಣ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಜೀ ವಿತಾವಧಿ । ಅತಿವಾಹಸ್ತದಾ ಪ್ರೇತೋ ಭೋಗಾನ್ ವೈ ಲಭತೇ ಹಿ ಸಃ ॥ ೨,೩೪.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನು ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಮೃತಾತ್ಮನು ಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದಹ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಸ್ವಜನೈರ್ಯೋ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ । ದೀಯತೇ ಪ್ರೇತರೂಪೋಽಸೌ ಪ್ರೀತೋ ಯಾತಿ ಯಮಾಲಯೇ ॥ ೨,೩೪.

ಸಂಬಂಧಿಕರು ಸುಟ್ಟ ಮೃತಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಮಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಕ್ವೇ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ದುಗ್ಧಂ ದತ್ತಂ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಕಾಷ್ಠತ್ರಯಂ ಗುಣೈರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ರಾತ್ರೌ ಚತುಷ್ಪಥೇ ॥ ೨,೩೪.

ಮೂವರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೇಯದ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಟ್ಟು, ಮೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಾತ್ಮನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯೇ ಚ ತಥಾ ಖಗ । ಆಕಾಶಸ್ಥಂ ಪಿಬೇದ್ದುಗ್ಧಂ ಪ್ರೇತೋ ವಾಯುವಪುರ್ಧರಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮೊದಲ, ಎರಡನೆ ಮತ್ತು ಮೂರನೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ವಾಯು ರೂಪದ ಮೃತಾತ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಚತುರ್ಥೇ ಸಞ್ಚಯಃ ಕಾರ್ಯಃ ಚತುರ್ಥೇ?ವಾಪಿ ಸಾಗ್ನಿಕೇ । ಅಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯನಂ ಕಾರ್ಯಂ ದದ್ಯಾದಾಪಾಞ್ಜಲಿಂ ತತಃ ॥ ೨,೩೪.

ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಂದು ಅಸ್ಥಿ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಬಹುದು; ನಂತರ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನ ಪೂರ್ವಾಹ್ನೇ ನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ನಾಪರಾಹ್ನೇ ನ ಸನ್ಧಿಷು । ಯಾತೇ ಪ್ರಥಮಯಾಮೇ ತು ದದ್ಯಾದಾಪಜಲಾಞ್ಜಂಲೀನ್ ॥ ೨,೩೪.

ಪೂರ್ವಾಹ್ನ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಪರಾಹ್ನ ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಮೊದಲ ಪಹರಿನ ನಂತರ ನೀರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.