ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಏತದ್ಗುಣಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಶರೀರಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ । ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾ ಭುವನಾನಿ ಚತುರ್ದಶ ॥ ೨,೩೧.

ಈ ರೀತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳೂ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಾನಂ ಯೇ ನ ಜಾನನ್ತಿ ತೇ ನರಾಃ ಪಶವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಏವಮೇತನ್ಮಯಾಖ್ಯಾತಂ ಶರೀರಂ ತೇ ಚತುರ್ವಿಧಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಪುರುಷರನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ದೇಹದ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು.

ಚತುರಶೀತಿಲಕ್ಷಾಣಿ ನಿರ್ಮಿತಾ ಯೋನಯಃ ಪುರಾ । ಉದ್ಭಿಜ್ಜಾಃ ಸ್ವೇದಜಾಶ್ಚೈವ ಅಣ್ಡಜಾಶ್ಚ ಜರಾಯುಜಾಃ ॥ ೨,೩೧.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ಎಣಿಕೆಗೆ ಬಾರದ ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಯೋನಿಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬೆವರುದಿಂದ, ಬೀಜದಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವವುಗಳಿವೆ.

ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೋಹಂ ತ್ವಯಾನಘ ॥ ೨,೩೧.

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೨ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಕಥಮುತ್ಪದ್ಯತೇ ಜನ್ತುರ್ಭೂತಗ್ರಾಮೇ ಚತುರ್ವಿಧೇ । ತ್ವಚಾ ರಕ್ತಂ ತಥಾ ಮಾಂಸಂ ಮೇದೋ ಮಜ್ಜಾಸ್ಥಿ ಜೀವಿತಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ? ಚರ್ಮ, ರಕ್ತ, ಮಾಂಸ, ಮೇದು, ಮಜ್ಜೆ, ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಪಾದೌ ಪಾಣೀ ತಥಾ ಗುಹ್ಯಂ ಜಿಹ್ವಾಕೇಶನಖಾಃ ಶಿರಃ । ಸನ್ಧಿಮಾರ್ಗಾಶ್ಚ ಬಹುಶೋ ರೇಖಾ ನೈಕವಿಧಾಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೩೨.

ಕಾಲು, ಕೈ, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ನಾಲಿಗೆ, ಕೂದಲು, ನಖ, ತಲೆ, ಅನೇಕ ಸಂಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗಗಳು, ವಿವಿಧ ರೇಖೆಗಳು ಇವೆ.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧೋ ಭಯಂ ಲಜ್ಜಾ ಮನೋ ಹರ್ಷಃ ಸುಖಾಸುಖಮ್ । ಚಿತ್ರಿತಂ ಛಿದ್ರಿತಞ್ಚಾಪಿ ನಾನಾಜಾಲೇನ ವೇಷ್ಟಿತಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಭಯ, ಲಜ್ಜೆ, ಮನಸ್ಸು, ಹರ್ಷ, ಸುಖ ದುಃಖ ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಹಲವಾರು ಜಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಇನ್ದ್ರಜಾಲಮಿದಂ ಮನ್ಯೇ ಸಂಸಾರೇಽಸಾರಸಾಗರೇ । ಕರ್ತಾ ಕೋಽತ್ರ ಹೃಷೀಕೇಶ ಸಂಸಾರೇ ದುಃ ಖಸಂಕುಲೇ ॥ ೨,೩೨.

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಇದನ್ನು ನಾನು ಮಾಯೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಹೃಷೀಕೇಶಾ, ಈ ದುಃಖಪೂರ್ಣ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕರ್ತೃ ಎಂಬುದು ಯಾರು?

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಕಥಯಾಮಿ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ಕೋಶಸ್ಯಾಸ್ಯ ವಿನಿರ್ಣಯಮ್ । ಯಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಂ ಪ್ರಜ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೨.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ, ಈ ಕೋಶದ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯುವ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾ ಲೋಕೇ ಸದಯಂ ಜೀವಕಾರಣಮ್ । ವೈನತೇಯ ಶೃಣುಷ್ವ ತ್ವಮೇಕಾಗ್ರಕೃತಮಾನಸಃ ॥ ೨,೩೨.

ನೀನು ಲೋಕದ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ, ವೈನತೇಯಾ. ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು.

ಋತುಕಾಲೇ ಚ ನಾರೀಣಾಂ ವರ್ಜ್ಯಂ ದಿನಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ಯತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಂ ಪುರಾ ವೃತ್ರಸಮುತ್ಥಿತಾಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಋತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಬೇಕು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶಕ್ರಾತ್ಸಮುತ್ತಾರ್ಯ ಚತುರ್ಥಾಂಶೇನ ದತ್ತವಾನ್ । ತಾವನ್ನಾಲೋಕ್ಯತೇ ವಕ್ತ್ರಂ ಪಾಪಂ ಯಾವದ್ವಪುಃ ಸ್ಥಿತಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಪಾಪವು ದೇಹದಲ್ಲಿರುವವರೆಗೆ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಾಗದು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಚಾಣ್ಡಾಲೀ ದ್ವಿತೀಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಿನೀ । ತೃತೀಯೇ ರಜಕೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಚತುರ್ಥೇಽಹನಿ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೨.

ಮೊದಲ ದಿನ ಅವಳನ್ನು ಚಂಡಾಳಿಯಾಗಿಯೇ ಎಣಿಸಬೇಕು; ಎರಡನೇ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಂತಕಿಯಾಗಿಯೇ; ಮೂರನೇ ದಿನ ಧೋಬಣಿಯಾಗಿಯೇ; ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಸಪ್ತಾಹಾತ್ಪಿತೃದೇವಾನಾಂ ಭವೇದ್ಯೋಗ್ಯಾ ಕೃತಾರ್ಚನೇ । ಸಪ್ತಾಹಮಧ್ಯೇ ಯೋ ಗರ್ಭಸ್ತತ್ಸಂಮ್ಭೂತಿರ್ಮಲಿಮ್ಲುಚಾ ॥ ೨,೩೨.

ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮಹಿಳೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಯೋಗ್ಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಒಳಗೆ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗಿದರೆ, ಅವಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವದು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ನಿಷೇಕಸಮಯೇ ಪಿತ್ರೋರ್ಯಾದೃಕ್ಚಿತ್ತವಿಕಲ್ಪನಾ । ತಾದೃಗ್ಗರ್ಭಸಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೩೨.

ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯೋಚನೆಗಳಿದೆಯೋ, ಹೌದು, ಗರ್ಭವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಯುಗ್ಮಾಸು ಪುತ್ತ್ರಾ ಜಾಯನ್ತೇ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽಯುಗ್ಮಾಸು ರಾತ್ರಿಷು । ಪೂರ್ವಸಪ್ತಮಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ಯುಗ್ಮಾಸು ಸಂವಿಶೇತ್ ॥ ೨,೩೨.

ಸಮಸಂಖ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಬೆಸಸಂಖ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಬಿಟ್ಟು, ಸಮಸಂಖ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರುವದು ಉತ್ತಮ.

ಷೋಡಶರ್ತುರ್ನಿಶಾಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸಾಮಾನ್ಯಾತ್ಸಮುದಾಹೃತಃ । ಯಾ ಚತುರ್ದಶಮೀ ರಾತ್ರಿರ್ಗರ್ಭಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ತತ್ರ ಚೇತ್ ॥ ೨,೩೨.

ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹದಿನಾರು ರಾತ್ರಿ ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ರಾತ್ರಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗಿದರೆ—

ಗುಣಭಾಗ್ಯನಿಧಿಃ ಪುತ್ರಸ್ತತ್ರ ಜಾಯೇತ ಧಾರ್ಮಿಕಃ । ಸಾ ನಿಶಾ ತತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯೈರ್ನ ಲಭ್ಯೇತ ಖಗಾಧಿಪ ॥ ೨,೩೨.

ಆ ರಾತ್ರಿ ಗರ್ಭದಿಂದ ಧರ್ಮವಂತನಾದ, ಗುಣಗಳಿಗೂ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೂ ಧನಿಯಾದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಖಗಾಧಿಪತೇ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಯಶಃ ಸಮ್ಭವತ್ಯತ್ರ ಗರ್ಭಸ್ತ್ವಷ್ಟಾಹಮಧ್ಯತಃ । ಪಞ್ಚಮೇಽಹನಿ ನಾರೀಣಾಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮಾಧುರ್ಯಭೋಜನಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಂಟನೇ ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ದಿನ ಹೆಂಗಸರು ಮಧುರವಾದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಕಟುಕ್ಷಾರಞ್ಚ ತೀಕ್ಷ್ಣಞ್ಚ ತ್ಯಾಜ್ಯಮುಷ್ಣಞ್ಚ ದೂರತಃ । ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಮೋಷಧೀಪಾತ್ರಂ ಬೀಜಞ್ಚಾಪ್ಯಮೃತಾಯಿತಮ್ ॥ ೨,೩೨.

ಕಹಿ, ಉಪ್ಪು, ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಬಿಸಿ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಬಿಡಬೇಕು. ದೇಹ, ಔಷಧಿಯ ಪಾತ್ರೆ, ಬೀಜ — ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಅಮೃತದಂತೆ ಇರಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ನುಪ್ತ್ವಾ ನರಃ ಸ್ವಾಮೀ ಸಮ್ಯಕ್ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ತಸ್ಯಾಶ್ಚೈವಾತಪೋ ವರ್ಜ್ಯ ಶೀತಲಂ ಕೇವಲಂ ಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೨.

ಈ ರೀತಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದರೆ, ಪುರುಷನು ಉತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಕೆಯೂ ಬಿಸಿಲನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕು.

ತಾಮ್ಬೂಲಪುಷ್ಪಶ್ರೀಖಣ್ಡೈಃ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಶುಚಿವಸ್ತ್ರಭೃತ್ । ಧರ್ಮಮಾದಾಯ ಮನಸಿ ಸುತಲ್ಪಂ ಸಂವಿಶೇತ್ಪುಮಾನ್ ॥ ೨,೩೨.

ತಾಂಬೂಲ, ಹೂವು, ಚಂದನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಶುಭ್ರವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಪುರುಷನು ಉತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವನು.

ನಿಷೇಕಸಮಯೇ ಯಾದೃಙ್ನರಚಿತ್ತವಿಕಲ್ಪನಾ । ತಾದೃಕ್ಸ್ವಭಾವಸಮ್ಭೂತಿರ್ಜನ್ತುರ್ವಿಶತಿ ಕುಕ್ಷಿಗಃ ॥ ೨,೩೨.

ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯೋಚನೆಗಳಿದೆಯೋ, ಆ ರೀತಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗೂ ಸ್ವಭಾವ ಬರುತ್ತದೆ.

ಶುಕ್ರಶೋಣಿತಸಂಯೋಗೇ ಪಿಣ್ಡೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ । ವರ್ಧತೇ ಜಠರೇ ಜನ್ತುಸ್ತಾರಾಪತಿರಿವಾಮ್ಬರೇ ॥ ೨,೩೨.

ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಒಂದಾಗುವಾಗ ಗರ್ಭ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಜೀವನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಚೈತನ್ಯಂ ಬೀಜರೂಪಂ ಹಿ ಶುಕ್ರೇ ನಿತ್ಯಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ಕಾಮಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಶುಕ್ರಞ್ಚ ಯದಾ ಹ್ಯೇಕತ್ವಮಾಪ್ನುಯುಃ ॥ ೨,೩೨.

ಚೈತನ್ಯವು ಬೀಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶುಕ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಕಾಮ, ಮನಸ್ಸು, ಶುಕ್ರ — ಇವು ಒಂದಾಗುವಾಗ—

ತದಾ ದ್ರಾವಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯೋಷಾಗರ್ಭಾಶಯೇ ನರಃ । ರಕ್ತಾಧಿಕ್ಯೇ ಭವೇನ್ನಾರೀ ಶುಕ್ರಾಧಿಕ್ಯೇ ಭವೇತ್ಪುಮಾನ್ ॥ ೨,೩೨.

ಆಗ, ಹೆಂಗಸಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನು ದ್ರವ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಕ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ ಹೆಣ್ಣು, ಶುಕ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ ಗಂಡು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಶುಕ್ರಶೋಣಿತಯೋ ಸಾಮ್ಯೇ ಗರ್ಭಾಃ ಷಣ್ಡತ್ವಮಾಪ್ನುಯುಃ । ಅಹೋರಾತ್ರೇಣ ಕಲಿಲಂ ಬುದ್ವದಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ದಿನೈಃ ॥ ೨,೩೨.

ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಸಮನಾಗಿದ್ದರೆ ಗರ್ಭವು ನಪುಂಸಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ, ಅದು ಗುಡ್ಡೆಯಾಗಿ, ಐದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ದಶೇ ಭವೇನ್ಮಾಂಸಂ ಮಿಶ್ರಧಾತುಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಘನಂ ಮಾಂಸಞ್ಚ ವಿಂಶಾಹೇ ಗರ್ಭಸ್ಥೋ ವರ್ಧತೇ ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೨,೩೨.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಮಾಂಸವು, ಬೇರೆ ಧಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಘನ ಮಾಂಸ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಮೇ ಚಾಹ್ನಿ ಬಲಂ ಪುಷ್ಟಿಶ್ಚ ಜಾಯತೇ । ತಥಾ ಮಾಸೇ ತು ಸಮ್ಪೂರ್ಣೇ ಪಞ್ಚತತ್ತ್ವಂ ನಿಧಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೩೨.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ದಿನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಐದು ಭೂತಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತವೆ.