ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಯಾ ಚ ದೇವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಧೇನುರೂಪೇಣ ಸಾ ದೇವೀ ಮಮ ಪಾಪಂ ವ್ಯಪೋಹತು ॥ ೨,೩೦.

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೧ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಯೇ ನರಾಃ ಪಾಪಸಂಯುಕ್ತಾಸ್ತೇ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಯಮಾಲಯಮ್ । ನೃಣಾಂ ಮತ್ಸಾಕ್ಷಿಕಂ ದತ್ತಮನನ್ತಫಲದಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಜನರು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನವು ಮಾನವರಿಗೆ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಯಾವದ್ರಜಃ ಪ್ರಮಾಣಾಬ್ದಂಸ್ವರ್ಗೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಭೂಮಿದಃ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾಶ್ಚ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದದತೇ ಯೇ ಹ್ಯುಪಾನಹೌ ॥ ೨,೩೧.

ಎಷ್ಟು ಧೂಳಿನಷ್ಟು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಚಪ್ಪಲಿ ಅಥವಾ ಪಾದರಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಆತಪೇ ಶ್ರಮಯೋಗೇನ ನ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್ । ಛತ್ತ್ರದಾನೇನ ವೈ ಪ್ರೇತಾ ವಿಚರನ್ತಿ ಸುಖಂ ಪಥಿ ॥ ೨,೩೧.

ಛತ್ರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಅಥವಾ ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಖವಾಗಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದದಾತ್ಯನ್ನಂ ತೇನ ಚಾಪ್ಯಾಯಿತೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಯಮನಿಗೆ ನೆನೆಸಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು, ಆ ಮೂಲಕ ಯಮನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಅಮೂರ್ತೇ ಲಕ್ಷ್ಯವರ್ಜಿತೇ । ಉದ್ದ್ಯೋತೇನೈವ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದೀಪದಾನೇನ ಮಾನವಾಃ ॥ ೨,೩೧.

ಅತೀ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಜನರು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಶ್ವಿನೇ ಕರ್ತಿಕೇ ವಾಪಿ ಮಾಘೇ ಮೃತತಿಥಾವಪಿ । ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಞ್ಚ ದೀಯೇತ ದೀಪದಾನಂ ಸುಖಾಯ ವೈ ॥ ೨,೩೧.

ಆಶ್ವಯುಜ, ಕಾರ್ತಿಕ, ಅಥವಾ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯು ದಿನದಲ್ಲಿ, ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತ್ಯಹಞ್ಚ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಮಾರ್ಗೇ ಸುವಿಷಮೇ ನರೈಃ । ಯಾವತ್ಸಂವತ್ಸರಂ ವಾಪಿ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಸುಖಲಿಪ್ಸಯಾ ॥ ೨,೩೧.

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುಲೇ ದ್ಯೋತತಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯೋಽಸೌ ಪೂಜ್ಯೋಽಸೌ ದೀಪದಾನಪ್ರದೋ ನರಃ ॥ ೨,೩೧.

ಅವನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬೆಳಕಿನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋದಙ್ಮುಖಂ ದೀಪಂ ದೇವಾಗಾರೇ ದ್ವಿಜಾತಯೇ । ಕುರ್ಯಾದ್ಯಾಮ್ಯಮುಖಂ ಪಿತ್ರೇ ಅದ್ಭಿಃ ಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯ ಸುಸ್ಥಿರಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ದೀಪವನ್ನು ಪೂಜಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿಡಬೇಕು; ತಂದೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೋಪಹಾರಯುಕ್ತಾನಿ ಪದಾನ್ಯತ್ರ ತ್ರಯೋದಶ । ಯೋ ದದಾತಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ಜೀವನ್ನಪ್ಯಾತ್ಮಹೇತವೇ । ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ಮಹಾಕಷ್ಟವಿವರ್ಜಿತಃ ॥ ೨,೩೧.

ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹದಿಮೂರು ವಿಧದ ದಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಮಹಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಆಸನಂ ಭಾಜನಂ ಭೋಜ್ಯಂ ದೀಯತೇ ಯದ್ದ್ವಿಜಾಯತೇ । ಸುಖೇ ನ ಭುಞ್ಜಮಾನಸ್ತು ದೇನ ಗಚ್ಛತ್ಯಲಂ ಪಥಿ ॥ ೨,೩೧.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆ, ಭೋಜನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಸೇವಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮೃತನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕಮಣ್ಡಲುಪ್ರದಾನೇನ ತೃಷಿತಃ ಪಿಬತೇ ಜಲಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಬಾಯಾರಿದವನು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಜನಂ ವಸ್ತ್ರದಾನಞ್ಚ ಕುಸುಮಞ್ಚಾಙ್ಗುಲೀಯಕಮ್ । ಏಕಾದಶಾ ಹೇ ದಾತವ್ಯಂ ಪ್ರೇತೋದ್ಧರಣಹೇತವೇ ॥ ೨,೩೧.

ಪಾತ್ರೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಹೂವು, ಉಂಗುರ—ಈ ಹನ್ನೊಂದು ದಾನಗಳನ್ನು ಪಿತೃಗಳ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ತ್ರಯೋದಶ ಪದಾನೀತ್ಥಂ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಶುಭಮಿಚ್ಛತಾ । ದಾತವ್ಯಾನಿ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರೇತೋಽಸೌ ಪ್ರೀಣಿತೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಹದಿಮೂರು ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು, ಮೃತರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ಭೋಜನಾ ನಿ ತಿಲಾಂಶ್ಚೈವ ಉದಕುಮ್ಭಾಂಸ್ತ್ರಯೋದಶ । ಮುದ್ರಿಕಾಂ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಞ್ಚ ತಯಾ ಯಾತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ಊಟ, ಎಳ್ಳು, ಹದಿಮೂರು ನೀರಿನ ಕುಂಭಗಳು, ಉಂಗುರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಯೋಽಶ್ವಂ ನಾವಂ ಗಜಂ ವಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್ । ಸ ಮಹಿಮ್ನೋಽನುಸಾರೇಣ ತತ್ತತ್ಸುಖಮುಪಾಶ್ನುತೇ ॥ ೨,೩೧.

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕುದುರೆ, ದೋಣಿ ಅಥವಾ ಆನೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ದಾನದ ಮಹತ್ವದಂತೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾನಾಲೋಕಾನ್ ವಿಚರತಿ ಮಹಿಷೀಞ್ಚ ದದಾತಿ ಯಃ । ಯಮಪುತ್ತ್ರಸ್ಯ ಯಾ ಮಾತಾ ಮಹಿಷೀ ಸುಗತಿಪ್ರದಾ ॥ ೨,೩೧.

ಯಾರು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಮನ ಮಗನ ತಾಯಿ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾನವಾದಾಗ, ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.

ತಾಮ್ಬೂಲಂ ಕುಸುಮಂ ದೇಯಂ ಯಾಮ್ಯಾನಾಂ ಹರ್ಷವರ್ಧನಮ್ । ತೇನ ಸಮ್ಪ್ರೀಣಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಲೇಶಂ ನ ಕುರ್ವತೇ ॥ ೨,೩೧.

ತಾಂಬೂಲ, ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನು ಯಮನ ಸೇವಕರಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಅವರ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೋಭೂತಿಲಹಿರಣ್ಯಾನಿ ದಾನಾನ್ಯಾಹುಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೩೧.

ಹಸು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯೋ ಯದ್ಯಾಜ್ಜಲಪಾತ್ರಞ್ಚ ಮೃನ್ಮಯಮ್ । ಉದಪಾತ್ರಸಹಸ್ರಸ್ಯ ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೩೧.

ಯಾರು ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸಾವಿರ ನೀರಿನ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಮದೂತಾ ಮಹಾರೌದ್ರಾಃ ಕರಾಲಾಃ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾಃ । ನ ಭೀಷಯನ್ತಿ ತಂ ಯಾಮ್ಯಾ ವಸ್ತ್ರದಾನೇ ಕೃತೇ ಸತಿ ॥ ೨,೩೧.

ಯಮದೂತರಾದ ಭಯಾನಕ, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಮುಖದವರು, ಯಮನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ದಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾರ್ಗೇ ಹಿ ಗಚ್ಛಮಾನಸ್ತು ತೃಷ್ಣಾರ್ತಃ ಶ್ರಮಪೀಡಿತಃ । ಘಟಾನ್ನದಾನಯೋಗೇನ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ದಾಹ ಮತ್ತು ದಣಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ದಾನದಿಂದ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶಯ್ಯಾ ದಕ್ಷಿಣಯಾ ಯುಕ್ತಾ ಆಯುಧಾಮ್ಬರಸಂಯುತಾ । ಹೈಮಶ್ರೀಪತಿನಾ ಯುಕ್ತಾ ದೇಯಾ ವಿಪ್ರಾಯ ಶರ್ಮಣೇ । ತಥಾ ಪ್ರೇತತ್ವಮುಕ್ತೋಽಸೌ ಮೋದತೇ ಸಹ ದೈವತೈಃ ॥ ೨,೩೧.

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಸಿಗೆ, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಮೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ದಾನಮನ್ತ್ಯೇಷ್ಟಿಕರ್ಮಜಮ್ । ಅಧುನಾ ಕಥಯಿಷ್ಯೇಽಹಮನ್ಯದೇಹಪ್ರವೇಶನಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹ ಪ್ರವೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಜಾತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುಲೋಕೇ ವೈ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಮರಣಂ ಧ್ರುವಮ್ । ಮೃತಿಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಯಾಸ್ಯತಶ್ಚ ಪರನ್ತಪ ॥ ೨,೩೧.

ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಸಾವು ಖಚಿತ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಂತೆ ಸಾಯಬೇಕು ಮತ್ತು ನಂತರ ಹೊರಡಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಕಾಲೇ ಮೃತಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರಾಣಿನಾಞ್ಚ ಖಗೇಶ್ವರ । ಸೂಕ್ಷ್ಮೋಭೂತ್ವಾ ತ್ವಸೌ ವಾಯುರ್ನಿರ್ಗಚ್ಛತ್ಯಾಸ್ಯಮಣ್ಡಲಾತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಹಿಂದೆ, ಖಗೇಶ್ವರನೇ, ಜೀವಿಗಳು ಸತ್ತಾಗ, ಪ್ರಾಣವಾಯು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಆಗಿ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವುದು.

ನವದ್ವಾರೈ ರೋಮಭಿಶ್ಚ ಜನಾನಾಂ ತಾಲುರನ್ಧ್ರಕೇ । ಪಾಪಿಷ್ಠಾನಾಮಪಾನೇನ ಜೀವೋ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೧.

ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳು, ರೋಮಕುಹರಗಳು ಮತ್ತು ತಾಲುವಿನ ರಂಧ್ರದಿಂದ, ಪಾಪಿಗಳು ಅಪಾನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಡುವುದು ಖಚಿತ.

ಶರೀರಞ್ಚ ಪತೇತ್ಪಶ್ಚಾನ್ನಿರ್ಗತೇ ಮರುತೀಶ್ವರೇ । ವಾತಾಹತಃ ಪತತ್ಯೇವ ನಿರಾಧಾರೋ ಯಥಾ ದ್ರುಮಃ ॥ ೨,೩೧.

ಪ್ರಾಣವಾಯು ಹೊರಟ ನಂತರ, ದೇಹವು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮರದಂತೆ, ಆ ದೇಹ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.