ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಸ್ತಕೇ ತಿಷ್ಠತೀಶಾನೋ ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಏಕಮೂರ್ತೇಸ್ತ್ರಯೋ ಭಾಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಹೇಶ್ವರಾಃ ॥ ೨,೩೦.

ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಈಶಾನನು, ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿರುವ ಮಹೇಶ್ವರನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಈಶ್ವರ ಎಂಬುವಾಗಿವೆ.

ಅಹಂ ಪ್ರಾಣಃ ಶರೀರಸ್ಥೋ ಭೂತಗ್ರಾಮಚತುಷ್ಟಯೇ । ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೇ ಮತಿಂ ದದ್ಯಾತ್ಸುಖದುಃಖೇ ಕೃತಾಕೃತೇ ॥ ೨,೩೦.

ನಾನು ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣನು, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಳಗೆ ಇರುವವನು; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಸುಖ ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಮಾಡಿದುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾಡದದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಜನ್ತೋರ್ವುದ್ಧಿಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಪೂರ್ವಮರ್ಮಾಧಿವಾಸಿತಾಮ್ । ಅಹಮೇವ ತಥಾ ಜೀವಾನ್ಪ್ರೇರಯಾಮಿ ಚ ಕರ್ಮಸು । ಸ್ವರ್ಗಂ ಚ ನರಕಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಪ್ರಾಣಿಯ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಮೊದಲೇ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಾನು, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗ, ನರಕ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಂ ನರಕಸ್ಥಂ ವಾ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ವಾಪ್ಯಾಯನಂ ಭವೇತ್ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ತ್ರಿವಿಧಾನಿ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ॥ ೨,೩೦.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ನರಕದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರಲಿ, ಆಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೂರು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಮತ್ಸ್ಯಂ ಕರ್ಮಂ ಚ ವಾರಾಹಂ ನಾರಸಿಂಹಞ್ಚ ವಾಮನಮ್ । ರಾಮಂ ರಾಮಂ ಚ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಬುದ್ಧಂ ಚೈವ ಸಕಲ್ಕಿನಮ್ । ಏತಾನಿ ದಶ ನಾಮಾನಿ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯಾನಿ ಸದಾ ಬುಧೈಃ ॥ ೨,೩೦.

ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ರಾಮ, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಬುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಕಲ್ಕಿ—ಈ ಹತ್ತು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವರ್ಗಂ ಜೀವಾಃ ಸುಖಂ ಯಾನ್ತಿ ಚ್ಯುತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾಚ್ಚ ಮಾನವಾಃ । ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸುಖಂ ಚ ವಿತ್ತಂ ಚ ದಯಾದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಸಂಯುತಾಃ । ಪುತ್ರಪೌತ್ರೈರ್ಧನೈರಾಢ್ಯಾ ಜೀವೇಯುಃ ಶರದಾಂ ಶತಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಜೀವಿಗಳು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿ ಬಂದು, ಸುಖವೂ ಸಂಪತ್ತೂ ಪಡೆದು, ದಯೆ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು ಹಾಗೂ ಧನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದು, ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತುರೇ ಚ ದದೇದ್ದಾನಂ ವಿಷ್ಣುಪೂಜಾಞ್ಚ ಕಾರಯೇತ್ । ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರಂ ತಥಾ ಮನ್ತ್ರಂ ಜಪೇದ್ವಾ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಅನಾರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಅಥವಾ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇಚ್ಛುಕ್ಲಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ನೈವೇದ್ಯೈರ್ಘೃತಪಾಚಿತೈಃ । ತಥಾ ಗನ್ಧೈಶ್ಚ ಧೂಪೈಶ್ಚ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿಮನೂದಿತೈಃ ॥ ೨,೩೦.

ಬಿಳಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಧೂಪದಿಂದ, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣುರ್ಮಾತಾ ಪಿತಾ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವಜನಬಾನ್ಧವಾಃ । ಯತ್ರ ವಿಷ್ಣುಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತೇನ ವಾಸೇನ ಕಿಂ ಮಮ ॥ ೨,೩೦.

ವಿಷ್ಣುವೇ ತಾಯಿ, ವಿಷ್ಣುವೇ ತಂದೆ, ವಿಷ್ಣುವೇ ಬಂಧುಗಳು; ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಾಣದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆ ವಾಸಸ್ಥಾನದಿಂದ ಏನು ಉಪಯೋಗ?

ಜಲೇ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ಥಲೇ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷ್ಣುಃ ಪರ್ವತಮಸ್ತಕೇ । ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಕುಲೇ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಮಯಂ ಜಗತ್ ॥ ೨,೩೦.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲೂ ವಿಷ್ಣು; ಬೆಂಕಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಷ್ಣು; ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ವಿಷ್ಣುಮಯವಾಗಿದೆ.

ವಯಮಾಪೋ ವಯಂ ಪೃಥ್ವೀ ವಯಂ ದರ್ಭಾ ವಯಂ ತಿಲಾಃ । ವಯಂ ಗಾವೋ ವಯಂ ರಾಜಾ ವಯಂ ವಾಯುರ್ವಯಂ ಪ್ರಜಾಃ ॥ ೨,೩೦.

ನಾವು ನೀರು, ನಾವು ಭೂಮಿ, ನಾವು ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲು, ನಾವು ಎಳ್ಳು; ನಾವು ಹಸುಗಳು, ನಾವು ರಾಜನು, ನಾವು ಗಾಳಿ, ನಾವು ಪ್ರಜೆಗಳು.

ವಯಂ ಹೇಮ ವಯಂ ಧಾನ್ಯಂ ವಯಂ ಮಧು ವಯಂ ಘೃತಮ್ । ವಯಂ ವಿಪ್ರಾ ವಯಂ ದೇವಾ ವಯಂ ಶಮ್ಭುಶ್ಚ ಭೂರ್ಭುವಃ ॥ ೨,೩೦.

ನಾವು ಚಿನ್ನ, ನಾವು ಧಾನ್ಯ, ನಾವು ಜೇನು, ನಾವು ತುಪ್ಪ; ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ನಾವು ದೇವರು, ನಾವು ಶಂಭು, ನಾವು ಭೂಮಿಯೂ ಆಕಾಶವೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ.

ಅಹಂ ದಾತಾ ಅಹಂ ಗ್ರಾಹೀ ಅಹಂ ಯಜ್ವಾ ಅಹಂ ಕ್ರತುಃ । ಅಹಂ ಹರ್ತಾ ಅಹಂ ಧರ್ಮೋ ಅಹಂ ಪೃಥ್ವೀ ಹ್ಯಹಂ ಜಲಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ನಾನು ದಾನಿ, ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ನಾನು ಯಜಮಾನ, ನಾನು ಯಜ್ಞ; ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ನಾನು ಧರ್ಮ, ನಾನು ಭೂಮಿ, ನಾನು ನೀರು.

ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೇ ಮತಿಂ ದದ್ಯಾಂ ಕರ್ಮಭಿಸ್ತು ಶುಭಾಶುಭೈಃ । ಯತ್ಕರ್ಮ ಕ್ರಿಯತೇ ಕ್ವಾಪಿ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಂ ಖಗ ॥ ೨,೩೦.

ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕವನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವ ಕರ್ಮವಾದರೂ ಮಾಡಲಾಗಿದೆಯೋ, ಅದು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಿಂದ ಬಂದದ್ದು, ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಧರ್ಮೇ ಮತಿಮಹಂ ದದ್ಯಾಮಧರ್ಮೇಽಪ್ಯಹಮೇವ ಚ । ಯಾತನಾಂ ಕುರುತೇ ಸೋಽಪಿ ಧರ್ಮೇ ಮುಕ್ತಿಂ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿವೇಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಮನುಜಾನಾಂ ಹಿತಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಅನ್ತೇ ವೈತರಣೀ ಸ್ಮೃತಾ । ತಯಾವಮತ್ಯ ಪಾಪೌಘಂ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೦.

ಮಾನವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೈತರಣಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ದಾಟಿ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬಾಲತ್ವೇ ಯಚ್ಚ ಕೌಮಾರೇ ಯಚ್ಚ ಪರಿಣತೌ ಚ ಯತ್ । ಸರ್ವಾವಮ್ಥಾಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಯಚ್ಚ ಜನ್ಮಾನ್ತರೇಷ್ವಪಿ ॥ ೨,೩೦.

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೌಮಾರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೂ ಕೂಡ.

ಯನ್ನಿಶಾಯಾಂ ತಥಾ ಪ್ರಾತರ್ಯನ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾಪರಾಹ್ನಯೋಃ । ಸನ್ಧ್ಯಯೋರ್ಯತ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ಗಿರಾ ॥ ೨,೩೦.

ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಪರಾಹ್ನ, ಅಥವಾ ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೈಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳೂ—

ದತ್ತ್ವಾ ವರಾಂ ಸಕೃದಪಿ ಕಪಿಲಾಂ ಸರ್ವಕಾಮಿಕಾಮ್ । ಉದ್ಧರೇದನ್ತಕಾಲೇ ಸ ಆತ್ಮಾನಂ ಪಾಪಸಞ್ಚಯಾತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಂದ ತಾನು ತಾನೇ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಗಾವೋ ಮಮಾಗ್ರತಃ ಸನ್ತು ಪೃಷ್ಠತಃ ಪಾರ್ಶ್ವತಸ್ತಥಾ । ಗಾವೋ ಮೇ ಹೃದಯೇ ಸನ್ತು ಗವಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ನನ್ನ ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಇರಲಿ; ಹಸುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ; ನಾನು ಹಸುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸಿಸಲಿ.

ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಯಾ ಚ ದೇವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಧೇನುರೂಪೇಣ ಸಾ ದೇವೀ ಮಮ ಪಾಪಂ ವ್ಯಪೋಹತು ॥ ೨,೩೦.

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೧ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಯೇ ನರಾಃ ಪಾಪಸಂಯುಕ್ತಾಸ್ತೇ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಯಮಾಲಯಮ್ । ನೃಣಾಂ ಮತ್ಸಾಕ್ಷಿಕಂ ದತ್ತಮನನ್ತಫಲದಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಜನರು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನವು ಮಾನವರಿಗೆ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಯಾವದ್ರಜಃ ಪ್ರಮಾಣಾಬ್ದಂಸ್ವರ್ಗೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಭೂಮಿದಃ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾಶ್ಚ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದದತೇ ಯೇ ಹ್ಯುಪಾನಹೌ ॥ ೨,೩೧.

ಎಷ್ಟು ಧೂಳಿನಷ್ಟು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಚಪ್ಪಲಿ ಅಥವಾ ಪಾದರಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಆತಪೇ ಶ್ರಮಯೋಗೇನ ನ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್ । ಛತ್ತ್ರದಾನೇನ ವೈ ಪ್ರೇತಾ ವಿಚರನ್ತಿ ಸುಖಂ ಪಥಿ ॥ ೨,೩೧.

ಛತ್ರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಅಥವಾ ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಖವಾಗಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದದಾತ್ಯನ್ನಂ ತೇನ ಚಾಪ್ಯಾಯಿತೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೧.

ಯಮನಿಗೆ ನೆನೆಸಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು, ಆ ಮೂಲಕ ಯಮನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಅಮೂರ್ತೇ ಲಕ್ಷ್ಯವರ್ಜಿತೇ । ಉದ್ದ್ಯೋತೇನೈವ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದೀಪದಾನೇನ ಮಾನವಾಃ ॥ ೨,೩೧.

ಅತೀ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಜನರು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಶ್ವಿನೇ ಕರ್ತಿಕೇ ವಾಪಿ ಮಾಘೇ ಮೃತತಿಥಾವಪಿ । ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಞ್ಚ ದೀಯೇತ ದೀಪದಾನಂ ಸುಖಾಯ ವೈ ॥ ೨,೩೧.

ಆಶ್ವಯುಜ, ಕಾರ್ತಿಕ, ಅಥವಾ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯು ದಿನದಲ್ಲಿ, ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತ್ಯಹಞ್ಚ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಮಾರ್ಗೇ ಸುವಿಷಮೇ ನರೈಃ । ಯಾವತ್ಸಂವತ್ಸರಂ ವಾಪಿ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಸುಖಲಿಪ್ಸಯಾ ॥ ೨,೩೧.

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುಲೇ ದ್ಯೋತತಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯೋಽಸೌ ಪೂಜ್ಯೋಽಸೌ ದೀಪದಾನಪ್ರದೋ ನರಃ ॥ ೨,೩೧.

ಅವನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬೆಳಕಿನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೀಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.