ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಮುದ್ಧೃತೈರ್ದರ್ಭೈಸ್ತೋಯೇನ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದ್ಭುವಮ್ । ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಕ್ಷಿಪೇದ್ದರ್ಭಾನಾತುರಸ್ಯ ಕರದ್ವಯೇ ॥ ೨,೨೯.

ಎರಡು ಕೈಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆ ಹಿಡಿದು ನೀರನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಛಿಂಪಬೇಕು. ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಅತುರನ ಎರಡೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ದರ್ಭೇಷು ಕ್ಷಿಪ್ಯತೇ ಯೋಽಸೌ ದಭಸ್ತು ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಃ । ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ವೈ ಯಾತಿ ಮನ್ತ್ರಹೀನೋಽಪಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೨೯.

ಯಾರು ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದರ್ಭಮೂಲೀಗತೋ ಭೂಮೌ ದರ್ಭಪಾಣಿಸ್ತು ಯೋ ಮೃತಃ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಶುದ್ಧೋಽಸೌ ಸಂಸಾರೇಪಾರಸಾಗರೇ ॥ ೨,೨೯.

ದರ್ಭೆಯ ಬೇರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಯುವವನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಗೋಮಯೇನೋಪಲಿಪ್ತೇ ತು ದರ್ಭಸ್ಯಾಸ್ತರಣೇ ಸ್ಥಿತಃ । ತತ್ರ ದತ್ತೇನ ದಾನೇನ ಸರ್ವಂ ಪಾಪಂ ವ್ಯಪೋಹತಿ ॥ ೨,೨೯.

ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಹಚ್ಚಿದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ದರ್ಭೆ ಹಾಸಿ ನಿಂತು, ಅಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ದಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಲವಣಂ ತದ್ರಸಂ ದಿವ್ಯಂ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಂ ನೃಣಾಮ್ । ಯಸ್ಮಾದನ್ನರಸಾಃ ಸರ್ವೇ ನೋತ್ಕಟಾ ಲವಣಂ ವಿನಾ ॥ ೨,೨೯.

ಉಪ್ಪು ತನ್ನದೇ ಆದ ದಿವ್ಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಅನ್ನಕ್ಕೂ ರುಚಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಪ್ರಿಯಂ ಭವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದಂ ಭವೇತ್ । ವಿಷ್ಣುದೇಹಸಮುದ್ಭೂತೋ ಯತೋಽಯಂ ಲವಣೋ ರಸಃ ॥ ೨,೨೯.

ಉಪ್ಪು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವೂ ಶುಭವೂ ಆಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಉಪ್ಪಿನ ರುಚಿಯು ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾಲ್ಲವಣಂ ದಾನಂ ತೇನ ಶಂಸನ್ತಿ ಯೋಗಿನಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯವಿಶಾಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಶೂದ್ರಜನಸ್ಯ ಚ ॥ ೨,೨೯.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಉಪ್ಪಿನ ದಾನವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತುರಾಣಾಂ ಯದಾ ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ವಸುಧಾತಲೇ । ಲವಣಂ ತು ತದಾ ದೇಯಂ ದ್ಬಾರಸ್ಯೋದ್ಧಾಟನಂ ದಿವಃ ॥ ೨,೨೯.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ಹೊರಡುವಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಅದು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೦ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ದಾನಾನಾಂ ದಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಪರಮಂ ಸರ್ವದಾನಾನಾಂ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

ದೇಯಮೇಕಂ ಮಹಾದಾನಂ ಕಾರ್ಪಾಸಂ ಚೋತ್ತಮೋತ್ತಮಮ್ । ಯೇನ ದತ್ತೇನ ಪ್ರೀಯನ್ತೇ ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವರಿತಿ ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಒಬ್ಬನು ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿ, ಮಧ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕಾರ್ಯಾಚ್ಚ ಪ್ರೀತಿಮಾಪ್ನುಯುಃ । ದೇಯಮೇತನ್ಮಹಾದಾನಂ ಪ್ರೇತೋದ್ಧರಣಹೇತವೇ ॥ ೨,೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಈ ದಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವರು. ಈ ಮಹಾದಾನವನ್ನು ಪ್ರೇತಾತ್ಮರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಚಿರಂ ವಸೇದ್ರುದ್ರಲೋಕೇ ತತೋ ರಾಜಾ ಭವೇದಿಹ । ರೂಪವಾನ್ಸುಭಗೋ ವಾಗ್ಮೀ ಶ್ರೀಮಾನತುಲ ವಿಕ್ರಮಃ । ಯಮಲೋಕಂ ವಿನಿರ್ಜಿತ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ತಾಕ್ಷ್ಯ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೦.

ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ, ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಂದರ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಯವಂತು, ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಗಾಂ ತಿಲಾಂಶ್ಚ ಕ್ಷಿತಂ ಹೇಮ ಯೋ ದದಾತಿ ದ್ವಿಜನ್ಮನೇ । ತಸ್ಯ ಜನ್ಮಾರ್ಜಿರ್ತ ಪಾಪಂ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೦.

ಯಾರು ಹಸು, ಎಳ್ಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಜನ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಪಾಪಗಳು ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ತಿಲಾ ಗಾವೋ ಮಹಾದಾನಂ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶನಮ್ । ತದ್ದ್ವಯಂ ದೀಯತೇ ವಿಪ್ರೇ ನಾನ್ಯವರ್ಣೇ ಕದಾಚನ ॥ ೨,೩೦.

ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಮಹಾದಾನ, ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವು. ಈ ಎರಡನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ವರ್ಣದವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.

ಕಲ್ಪಿತಂ ದೀಯತೇ ದಾನಂ ತಿಲಾ ಗಾವಶ್ಚಮೇದಿನೀ । ಅನ್ಯೇಷು ನೈವ ವರ್ಣೇಷು ಪೋಷ್ಯವರ್ಗೇ ಕದಾಚನ ॥ ೨,೩೦.

ಎಳ್ಳು, ಹಸು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಇತರ ವರ್ಣದವರಿಗೆ ಅಥವಾ ಪೋಷ್ಯ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.

ಪೋಷ್ಯವರ್ಗೇ ತಥಾ ಸ್ತ್ರೀಷು ದಾನಂ ದೇಯಮಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಆತುರೇ ವೋಪರಾಗೇ ಚ ದ್ವಯಂ ದಾನಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ । ಆತುರೇ ದೀಯತೇ ದಾನಂ ತತ್ಕಾಲೇ ಚೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೩೦.

ಪೋಷ್ಯ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡಬಹುದು; ಆದರೆ ರೋಗ ಅಥವಾ ಅಶೌಚದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ದಾನಗಳು ಮುಖ್ಯ. ರೋಗಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನ ತಕ್ಷಣ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೀವತಸ್ತು ಪುನರ್ದತ್ತಮುಪತಿಷ್ಠತ್ಯಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಸತ್ಯಂಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಯದ್ದತ್ತಂ ವಿಕಲೇನ್ದ್ರಿಯೇ ॥ ೨,೩೦.

ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಜ, ನಿಜ, ಮತ್ತೆ ನಿಜ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ದುರ್ಬಲವಾದಾಗ ಕೊಟ್ಟ ದಾನವೂ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಚ್ಚಾನು ಮೋದತೇ ಪುತ್ರಸ್ತಚ್ಚ ದಾನಮನನ್ತಕಮ್ । ಅತೋ ದದ್ಯಾತ್ಸ ಪುತ್ರೋ ವಾ ಯಾವಜ್ಜೀವತ್ಸಸೌ ಚಿರಮ್ । ಅತಿವಾಹಸ್ತಥಾ ಪ್ರೇತೋ ಭೋಗಾಂಶ್ಚ ಲಭತೇ ಯತಃ ॥ ೨,೩೦.

ಮಗನು ಸಂತೋಷಪಡುವ ದಾನವು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನು ಅಥವಾ ತಾನೇ ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಪ್ರೇತಾತ್ಮನೂ ಆ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಸ್ವಸ್ಥಾ ತುರಕಾಲೇ ತು ದೇಹಪಾತೇ ಕ್ಷಿತಿಸ್ಥಿತೇ । ದೇಹೇ ತಥಾತಿವಾಹಸ್ಯ ಪರತಃ ಪ್ರೀಣನಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇಹ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರೇತಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪಙ್ಗಾವನ್ಧೇ ಚ ಕಾಣೇ ಚ ಹ್ಯರ್ಧೋನ್ಮೀಲಿತಲೋಚನೇ । ತಿಲೇಷು ದರ್ಭಾನ್ಸಂಸ್ತೀರ್ಯ ದಾನಮುಕ್ತಂ ತದಕ್ಷಯಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಕುಂಟರು, ಕುರುಡು, ಒಕ್ಕಣ್ಣರು ಅಥವಾ ಅರ್ಧ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರಿಗೆ, ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಎಳ್ಳು ಇಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ದಾನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತಿಲಾ ಲೌಹಂ ಹಿರಣ್ಯಞ್ಚ ಕಾರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ । ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವ ಏಕೈಕಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ, ಉಪ್ಪು, ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸು—ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪಾವನವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಲೋಹದಾನಾದ್ಯಮಸ್ತುಷ್ಯೇದ್ಧರ್ಮ ರಾಜಸ್ತಿಲಾರ್ಪಣಾತ್ । ಲವಣೇ ದೀಯಮಾನೇ ತು ನ ಭಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಯಮಾತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಕಬ್ಬಿಣದಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ಅಥವಾ ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉಪ್ಪನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಯಮನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲ.

ಕರ್ಪಾಸಸ್ಯ ತು ದಾನೇನ ನ ಭೂತೇಭ್ಯೋ ಭಯಂ ಭವೇತ್ । ತಾರಯನ್ತಿ ನರಂ ಗಾವಸ್ತ್ರಿವಿಧಾಶ್ಚೈವ ಪಾತಕಾತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಹತ್ತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂರು ವಿಧದ ಹಸುಗಳು ಪಾಪದಿಂದ ಮಾನವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಹೇಮದಾನಾತ್ಸುಖಂ ಸ್ವರ್ಗೇ ಭೂಮಿದಾನಾನ್ನೃಪೋ ಭವೇತ್ । ಹೇಮಭೂಮಿಪ್ರದಾನಾಚ್ಚ ನ ಪೀಡಾ ನರಕೇ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೦.

ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಜನಾಗಬಹುದು. ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ನೋವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವೇಽಪಿ ಯಮದೂತಾಶ್ಚ ಯಮರೂಪಾ ವಿಭೀಷಣಾಃ । ಸರ್ವೇ ತೇ ವರದಾ ಯಾನ್ತಿ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯೇನ ಪ್ರೀಣಿತಾಃ ॥ ೨,೩೦.

ಯಮನ ದೂತರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಯಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಿಷ್ಣೋಃ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪರಮಾ ಗತಿಃ । ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮರ್ತ್ಯೈರ್ಯಾ ಗತಿರಾಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೦.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೆನೆಸಿದಷ್ಟೇ ಪರಮ ಗತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ದದಾತಿ ಪಿತುರಾಜ್ಞಯಾ । ಭೂಮಿಷ್ಠಂ ಪಿತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯರ್ಧೋನ್ಮೀಲಿತಲೋಚನಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಆದ್ದರಿಂದ ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದಿರುವ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾನ ಮಾಡುವ ಮಗನು ಪ್ರಶಂಸನೀಯನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಸುತೋ ಯಸ್ತು ಸರ್ವದಾನಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ । ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಾದ್ವಿಶಿಷ್ಯೇತ ಸ ಪುತ್ರಃ ಕುಲನನ್ದನಃ ॥ ೨,೩೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವ ಮಗನು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಅವನು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ವಸ್ಥಾನಾಚ್ಚಲಿತಶ್ಚಾಸೌ ವಿಕಲಸ್ಯ ಪಿತುಸ್ತದಾ । ಪುತ್ರೈರ್ಯತ್ನೇನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಪಿತರಂ ತಾರಯನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೩೦.

ತಂದೆ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಮಗರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಅವರು ತಂದೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.