ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತಿಲೈರ್ದರ್ಭೈಶ್ಚ ಭೂಮ್ಯಾಂ ವೈ ಕುಟೀ ಧಾತುಮತೀ ಭವೇತ್ । ಪಞ್ಚರತ್ನಾನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ತು ಯೇನ ಜೀವಃ ಪ್ರರೋಹತಿ ॥ ೨,೨೯.

ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಲೋಹಗಳಿಂದ ಕುಟಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ಆತ್ಮವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಲಿಪ್ಯಾತ್ತು ಗೋಮಯೈರ್ಭೂಮಿಂ ತಿಲಾನ್ದರ್ಭಾಂಶ್ಚ ನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ತಸ್ಯಾಮೇವಾತುರೋ ಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಂ ದಹತಿ ಪಾತಕಮ್ ॥ ೨,೨೯.

ಗೋಮಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ದರ್ಭಮೂಲೀನಯೇತ್ಸ್ವರ್ಗಂ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ದರ್ಭಾಂಸ್ತತ್ರ ಹಿ ಯೇ ಭೂಮ್ಯಾಂ ತಿಲಯುಕ್ತಾನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೨೯.

ದರ್ಭೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟರೆ, ಮೃತನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವತ್ರ ವಸುಧಾ ಪೂತಾ ಯತ್ರ ಲೇಪೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಯತ್ರ ಲೇಪಃ ಸ್ಥಿತಸ್ತತ್ರ ಪುನರ್ಲೇಪೇನ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೯.

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಲೇಪವಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಸದಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಲೇಪವಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಲೇಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾತುಧಾನಾಃ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಣಃ । ಅಲಿಪ್ತೇ ಆತುರಂ ಮುಕ್ತಂ ವಿಶನ್ತ್ಯೇತೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೨೯.

ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಭೂತಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸರು—ಇವರು ಲೇಪವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟವನೊಳಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಿತ್ಯಹೋಮಂ ತಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಪಾದಶೋಧನಮ್ । ಮಣ್ಡಲೇನ ವಿನಾ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯೇತಚ್ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೨೯.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹೋಮ ಮಾಡುವುದು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಡಲವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಆತುರೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನೈವ ಮಣ್ಡಲೇನ ವಿನಾ ಭುವಿ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಶ್ಚ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಶ್ರೀರ್ಹುತಾಶನ ಏವ ಚ । ಮಣ್ಡಲೇ ಚೋಪತಿಷ್ಠನ್ತಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಕುರ್ವೀತ ಮಣ್ಡಲಮ್ ॥ ೨,೨೯.

ಮಂಡಲವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ರೋಗಿಯು ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—allರು ಮಂಡಲದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಂಡಲವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯಥಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಯಸ್ತು ಬಾಲೋ ವೃದ್ಧೋ ಯುವಾಪಿ ವಾ । ಯೋನ್ಯನ್ತರಂ ಸ ವೈ ಗಚ್ಛೇತ್ಕ್ರೀಡತೇ ವಾಯುನಾ ಸಹ ॥ ೨,೨೯.

ಯಾರು ಮಂಡಲವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ಅವರು ಮಕ್ಕಳಾಗಿರಲಿ, ವೃದ್ಧರಾಗಿರಲಿ, ಯುವಕರಾಗಿರಲಿ—ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಿಶ್ರಿತಂ ಲೋಹತಾಮ್ರಂ ತು ತಥೈವ ಜನ್ಮ ಜಾಯತೇ । ತಸ್ಮೈವಂ ವಾಯುಭೂತಸ್ಯ ನ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೋದಕ ಕ್ರಿಯಾ ॥ ೨,೨೯.

ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರವನ್ನು ಬೆರೆಸಿದರೆ ಹೊಸ ರೂಪು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಗಾಳಿಯಂತಾದವರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಅಲ್ಲದೆ ನೀರಿನ ತರ್ಪಣವೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ಮಮ ಸ್ವೇದಸಮುದ್ಭೂತಾಸ್ತಿಲಾಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪವಿತ್ರಕಾಃ । ಅಸುರಾ ದಾನವಾ ದೈತ್ಯಾಸ್ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ತಿಲದಾನತಃ ॥ ೨,೨೯.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನನ್ನ ಸ್ವೇತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಳ್ಳುಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಸುರರು, ದಾನವರು, ದೈತ್ಯರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಿಲಾಃ ಶ್ವೇತಾಸ್ತಿಲಾಃ ಕೃಷ್ಣಾಸ್ತಿಲಾ ಗೋಮೂತ್ರಸನ್ನಿಭಾಃ । ತೇ ಮೇ ದಹನ್ತು ಪಾಪಾನಿ ಶರೀರೇಣ ಕೃತಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೯.

ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳು, ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು, ಹಸುವಿನ ಮೂತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುವ ಎಳ್ಳು—ಇವು ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದಹಿಸಲಿ.

ಏಕ ಏವ ತಿಲದ್ರೋಣೋ ಹೇಮದ್ರೋಣತಿಲೈಃ ಸಮಃ । ತರ್ಪಣೇ ದಾನಹೋಮೇ ಚ ದತ್ತೋ ಭವತಿ ಚಾಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೨೯.

ಒಂದು ಎಳ್ಳಿನ ಡೋಣಿ, ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಡೋಣಿಗೆ ಸಮಾನ. ತರ್ಪಣ, ದಾನ, ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗದು.

ದರ್ಭಾ ಮಲ್ಲೋಮಸಮ್ಭೂತಾಸ್ತಿಲಾಃ ಸ್ವೇದಸಮುದ್ಭವಾಃ । ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಯುರ್ದೇವತಾ ದಾನೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ಪಿತರಸ್ತಥಾ । ಪ್ರಯೋಗವಿಧಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಶ್ವಞ್ಚಾಪ್ಯುಪಜೀವನಾತ್ ॥ ೨,೨೯.

ಮಲ್ಲನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದರ್ಭೆ, ಸ್ವೇತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಳ್ಳು—ಇವುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೂಡ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸವ್ಯಯಜ್ಞೋಪವೀತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಸ್ತೃಪ್ತಿಮಾನ್ಪುಯುಃ । ಅಪಸವ್ಯೇನ ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಪಿತರೋ ದಿವಿದೇವತಾಃ ॥ ೨,೨೯.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪಾತಾಳದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಪಸವ್ಯಾದಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದರ್ಭಮಧ್ಯೇ ತು ಕೇಶವಃ । ದರ್ಭಾಗ್ರೇ ಶಙ್ಕರಂ ವಿದ್ಯಾತ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾಃ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php ಕುಶೇ] ಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೨೯.

ದರ್ಭೆಯ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇಶವ, ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಇರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈ ಮೂವರು ದೇವರುಗಳು ಕುಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಪ್ರಾ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಕುಶಾ ವಹ್ನಿಸ್ತುಲಸೀ ಚ ಖಗೇಶ್ವರ । ನೈತೇ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೨೯.

ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಕುಶ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ ಅವು ಅಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಕುಶಾಃ ಪಿಣ್ಡೇಷು ನಿರ್ಮಾಲ್ಯಾಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಪ್ರೇತಭೋಜನೇ । ಮನ್ತ್ರಾಃ ಶೂದ್ರೇಷು ಪತಿತಾಶ್ಚಿತಾಯಾಶ್ಚ ಹುತಾಶನಃ ॥ ೨,೨೯.

ಕುಶವನ್ನು ಪಿಂಡದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರೆ ಅದು ಅಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪ್ರೇತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅವರು ಅಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಶೂದ್ರರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಅವು ಅಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಗ್ನಿ ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಅಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ತುಲಸೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಗಾವೋ ವಿಷ್ಣುರೇಕಾದಶೀ ಖಗ । ಪಞ್ಚ ಪ್ರವಹಣಾನ್ಯೇವ ಭವಾಬ್ಧೌ ಮಜ್ಜತಾಂ ಸತಾಮ್ ॥ ೨,೨೯.

ತುಳಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಸುಗಳು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ—ಈ ಐದುಗಳು ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಹಡಗಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತವೆ.

ವಿಷ್ಣುರೇಕಾದಶೀ ಗೀತಾ ತುಲಸೀವಿಪ್ರಧೇನವಃ । ಅಪಾರೇ ದುರ್ಗಸಂಕಾರೇ ಷಟ್ಪದೀ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನೀ ॥ ೨,೨೯.

ವಿಷ್ಣು, ಏಕಾದಶಿ, ಗೀತಾ, ತುಳಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು—ಈ ಆರುಗಳು ದುರ್ಗಮವಾದ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವುಗಳು.

$ ತಿಲಾಃ ಪವಿತ್ರಾಸ್ತ್ರಿವಿಧಾ ದರ್ಭಾಶ್ಚ ತುಲಸೀದಾಲಮ್ । ನಿವಾರಯನ್ತಿ ಚೈತಾನಿ ದುರ್ಗತಿಂ ಯಾನ್ತಮಾತುರಮ್ ॥ ೨,೨೯.

ಮೂರು ವಿಧದ ಪವಿತ್ರ ಎಳ್ಳು, ದರ್ಭೆ, ತುಳಸಿಯ ಎಲೆ—ಇವು ದುರ್ಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾತನ ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಮುದ್ಧೃತೈರ್ದರ್ಭೈಸ್ತೋಯೇನ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದ್ಭುವಮ್ । ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಕ್ಷಿಪೇದ್ದರ್ಭಾನಾತುರಸ್ಯ ಕರದ್ವಯೇ ॥ ೨,೨೯.

ಎರಡು ಕೈಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆ ಹಿಡಿದು ನೀರನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಛಿಂಪಬೇಕು. ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಅತುರನ ಎರಡೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ದರ್ಭೇಷು ಕ್ಷಿಪ್ಯತೇ ಯೋಽಸೌ ದಭಸ್ತು ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಃ । ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ವೈ ಯಾತಿ ಮನ್ತ್ರಹೀನೋಽಪಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೨೯.

ಯಾರು ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದರ್ಭಮೂಲೀಗತೋ ಭೂಮೌ ದರ್ಭಪಾಣಿಸ್ತು ಯೋ ಮೃತಃ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಶುದ್ಧೋಽಸೌ ಸಂಸಾರೇಪಾರಸಾಗರೇ ॥ ೨,೨೯.

ದರ್ಭೆಯ ಬೇರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಯುವವನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಗೋಮಯೇನೋಪಲಿಪ್ತೇ ತು ದರ್ಭಸ್ಯಾಸ್ತರಣೇ ಸ್ಥಿತಃ । ತತ್ರ ದತ್ತೇನ ದಾನೇನ ಸರ್ವಂ ಪಾಪಂ ವ್ಯಪೋಹತಿ ॥ ೨,೨೯.

ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಹಚ್ಚಿದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ದರ್ಭೆ ಹಾಸಿ ನಿಂತು, ಅಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ದಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಲವಣಂ ತದ್ರಸಂ ದಿವ್ಯಂ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಂ ನೃಣಾಮ್ । ಯಸ್ಮಾದನ್ನರಸಾಃ ಸರ್ವೇ ನೋತ್ಕಟಾ ಲವಣಂ ವಿನಾ ॥ ೨,೨೯.

ಉಪ್ಪು ತನ್ನದೇ ಆದ ದಿವ್ಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಅನ್ನಕ್ಕೂ ರುಚಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಪ್ರಿಯಂ ಭವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದಂ ಭವೇತ್ । ವಿಷ್ಣುದೇಹಸಮುದ್ಭೂತೋ ಯತೋಽಯಂ ಲವಣೋ ರಸಃ ॥ ೨,೨೯.

ಉಪ್ಪು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವೂ ಶುಭವೂ ಆಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಉಪ್ಪಿನ ರುಚಿಯು ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾಲ್ಲವಣಂ ದಾನಂ ತೇನ ಶಂಸನ್ತಿ ಯೋಗಿನಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯವಿಶಾಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಶೂದ್ರಜನಸ್ಯ ಚ ॥ ೨,೨೯.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಉಪ್ಪಿನ ದಾನವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತುರಾಣಾಂ ಯದಾ ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ವಸುಧಾತಲೇ । ಲವಣಂ ತು ತದಾ ದೇಯಂ ದ್ಬಾರಸ್ಯೋದ್ಧಾಟನಂ ದಿವಃ ॥ ೨,೨೯.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ಹೊರಡುವಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಅದು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೦ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ದಾನಾನಾಂ ದಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಪರಮಂ ಸರ್ವದಾನಾನಾಂ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ॥ ೨,೩೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.