ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ದಾನಂ ಪ್ರೇತಘಟಂ ನಾಮ ಸರ್ವಾಶುಭವಿನಾಶನಮ್ । ದುರ್ಲಭಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ದುರ್ಗತಿಕ್ಷಯಕಾರಕಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಪ್ರೇತಘಟ ಎಂಬ ದಾನ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪರೂಪವಾದುದು, ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸನ್ತಪ್ತಹಾಟಕಮಯಂ ತು ಘಟಂ ವಿಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೋಶಕೇಶವಯುತಂ ಸಹ ಲೋಕಪಾಲೈಃ । ಕ್ಷೀರಾಜ್ಯಪೂರ್ಣವಿವರಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದೇಹಿ ತವ ದಾನಶತೈಃ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ॥ ೨,೨೭.

ಶುದ್ಧವಾದ ಬಂಗಾರದ ಹಂಡವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ್ವರ, ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಂಡವನ್ನು ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡು. ಇಂತಹ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ದಾನಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶಙ್ಕರಃ ಶಙ್ಕರೋಽವ್ಯಯಃ । ಪ್ರಾಚ್ಯಾದಿಷು ಚ ತತ್ಕಣ್ಠೇ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಹಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ನಂತರ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಕಂಠದ ಸುತ್ತಲೂ ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ರಾಜನ್ಧೂಪೈಃ ಕುಸುಮಚನ್ದನೈಃ । ತತೋ ದುಗ್ಧಾಜ್ಯಸಹಿತಂ ಘಟಂ ದೇಯಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನೇ, ಧೂಪ, ಹೂವು, ಚಂದನದಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಂಗಾರದ ಹಂಡವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಸರ್ವದಾನಾಧಿಕಞ್ಚೈತನ್ಮಹಾಪಾತಕನಾಶನಮ್ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ರಾಜನ್ಪ್ರೇತತ್ವವಿನಿವೃತ್ತಯೇ ॥ ೨,೨೭.

ಇದು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಲು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಶ್ರೀಭಾಗವಾನುವಾಚ । ಏವಂ ಸಂಜಲ್ಷತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರೇತೇನ ನಿಯತಾತ್ಮನಃ । ಸೇನಾಜಗಾಮಾನುಪದಂ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಸಂಕುಲಾ ॥ ೨,೨೭.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಆ ಪ್ರೇತನು ನಿಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆತನ ಹಿಂದೆ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೇನೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬಂತು.

ತತೋ ಬಲೇ ಸಮಾಯಾತೇ ದತ್ತ್ವಾ ರಾಜ್ಞೇ ಮಹಾಮಣಿಮ್ । ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪುನಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ಪ್ರೇತೋಽದರ್ಶನಮೀಯಿವಾನ್ ॥ ೨,೨೭.

ಆಗ ಆ ಸೇನೆ ಬರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಪ್ರೇತನು ಮಹಾಮಣಿಯನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬೇಡಿ, ಕಾಣದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟನು.

ತಸ್ಮಾದ್ವನಾದ್ವಿನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ರಾಜಾಪಿ ಸ್ವಪುರಂ ಯಯೌ । ಸ್ವಪುರಂ ಸ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಸರ್ವಂ ತತ್ಪ್ರೇತಭಾಷಿತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಕಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಜನು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು. ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ರಾಜನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಚಕಾರ ವಿಧಿವತ್ಪಕ್ಷಿನ್ನೌರ್ಧ್ವದೇಹಾದಿಕಂ ವಿಧಿಮ್ । ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಪ್ರದಾನೇನ ಪ್ರೇತೋ ಮುಕ್ತೋ ದಿವಂ ಯಯೌ ॥ ೨,೨೭.

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಉರ್ಧ್ವದೇಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ರಾಜನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲದಿಂದ ಆ ಪ್ರೇತನು ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ಪರದತ್ತೇನ ಗತಃ ಪ್ರೇತೋಽಪಿ ಸದ್ಗತಿಮ್ । ಕಿಂ ಪುನಃ ಪುತ್ರದತ್ತೇನ ಪಿತಾ ಯಾತೀತಿ ಚಾತ್ಭುತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಪರರು ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಾನದಿಂದಲೂ ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನಡೆದನು. ಹಾಗಾದರೆ ಮಗನು ಮಾಡಿದ ದಾನದಿಂದ ತಂದೆಗೆ ಸಿಗುವ ಫಲ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ!

ಇತಿಹಾಸಮಿಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಶೃಣೋತಿ ಶ್ರಾವಯೇಚ್ಚ ಯಃ । ನ ತೌ ಪ್ರೇತತ್ವಮಾಯಾತಃ ಪಾಪಾಚಾರಯುತಾವಪಿ ॥ ೨,೨೭.

ಈ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೮ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸರ್ವೇಪಾಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಧುಸೂದನ । ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಯೇನ ದಾನೇನ ಸುಕೃತೇನ ವಾ ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಮಧುಸೂದನನೇ, ಯಾವ ದಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶೃಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ದಾನಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಾಶು ಭವಿನಾಶನಮ್ । ಸನ್ತಪ್ತಹಾಟಕಮಯಂ ಘಟಕಂ ವಿಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೇಶಕೇಶವಯುತಂ ಸಹ ಲೋಕಪಾಲೈಃ । ಕ್ಷೀರಾಜ್ಯಪೂರ್ಣವಿವಿರಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದೇಹಿ ತವ ದಾನಶತೈಃ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಿಮೇತ್ಕಥಿತಂ ದೇವ ವಿಸ್ತರೇಣ ವದಸ್ವ ಮೇ । ಆಮುಷ್ಮಿಕೀಂ ಕ್ರೀಯಾಂ ದೇವ ಉತ್ಕ್ರಾನ್ತಿಸಮಯಾದನು ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವಾ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಏನು? ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಸಂಸಾರೇ ಸಾಧು ಮೇ ನಾಥ ಬ್ರೂಹಿ ಕೃತ್ಯಂ ಜನಾರ್ದನ । ಯಥಾ ಕಾರ್ಯಾ ನರೈಃ ಸಮ್ಯಕ್ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕೀ ॥ ೨,೨೮.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ಜನರು ಉರ್ಧ್ವದೇಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಯಾವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಕಥಂ ಪ್ರೇತಾ ಮಹಾಕಾಯಾ ರೌದ್ರರೂಪಾ ಭಯಾನಕಾಃ । ಕಮ್ಭವನ್ತಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ಮಭಿಃ ಕೈಃ ಶುಭಾಶುಭೈಃ ॥ ೨,೨೮.

ದೈವಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ, ದೊಡ್ಡ ಆಕಾರದ, ಭಯಾನಕವಾದ ಪ್ರೇತರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವರು ಆಗುತ್ತಾರೆ?

ಪಿಶಾಚಾಃ ಸಮ್ಭವನ್ತೀಹ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್ । ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ದೇವೇಶ ಅಹಮಿಚ್ಛಾಮಿ ವೇದಿತುಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಯಾರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇಂತಹ ಫಲ ಬರುತ್ತದೆ? ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ನನಗೆ ತಿಳಿಸು, ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭೂಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯತೇ ಕಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚರತ್ನಂ ಕುತೋ ಮುಖೇ । ಅಧಸ್ತಾಚ್ಚ ತಿಲಾ ದರ್ಭಾಃ ಪಾದೌ ಯಾಮ್ಯಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೨೮.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಅವು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಮಣ್ಡಲಂ ಭೂಮೌ ಗೋಮಯೇನೋಪಲಿಪ್ಯತೇ । ಕಿಮರ್ಥಂ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುಃ ವಿಷ್ಣುಸೂಕ್ತಞ್ಚ ಪಠ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೮.

ಗೋಮಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಲೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣು ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಪುತ್ರಪುತ್ರಾಶ್ಚ ತಸ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚಾಗ್ರತಃ । ಕಿಮರ್ಥಂ ದೀಪದಾನಞ್ಚ ಕಿಮರ್ಥಂ ವಿಷ್ಣುಪೂಜನಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ? ದೀಪವನ್ನು ಏಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

ಕಿಮರ್ಥಮಾತುರೋ ದಾನಂ ದದಾತಿ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವೇ । ಬನ್ಧೂನ್ಮಿತ್ರಾಣ್ಯಮಿತ್ರಾಂಶ್ಚ ಕ್ಷಮಾಪಯತಿ ತತ್ಕಥಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಒಬ್ಬ ರೋಗಿ ಯಾಕೆ ದಾನವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ? ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಶತ್ರುಗಳಿಗೂ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಕೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?

ತಿಲಾ ಲೋಹಂ ಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಕಾರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ । ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವೋ ದೀಯತೇ ಕೇನ ಹೇ ತುನಾ ॥ ೨,೨೮.

ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ, ಉಪ್ಪು, ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಕಥಂ ಚ ಮ್ರಿಯತೇ ಜನ್ತುರ್ಮೃತಸ್ಯ ಚ ಕುತೋ ಗತಿಃ । ಅತಿವಾಹಶರೀರಂ ಚ ಕಥಂ ವಿಶ್ರಮತೇ ತದಾ ॥ ೨,೨೮.

ಪ್ರಾಣಿಯು ಹೇಗೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ, ಸತ್ತವನಿಗೆ ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಇದೆ? ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹ ಹೇಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ?

ಶಂವ ಸ್ಕನ್ಧೇ ವಹೇತ್ಪುತ್ರೋ ವಹ್ನಿದಾತಾ ಚ ಪೌತ್ರಕಃ । ಕಿಮರ್ಥಂ ದೇವ ದೇವೇಶ ಆಜ್ಯೇನಾಭ್ಯಞ್ಜನಂ ಕುತಃ ॥ ೨,೨೮.

ಮಗನು ಶವವನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಹೊರುತ್ತಾನೆ, ಮೊಮ್ಮಗನು ಅಗ್ನಿ ಯಾಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ? ದೇವದೇವನಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಶವಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಏಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ?

ಯಮಸೂಕ್ತಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಉದೀಚೀಂ ದಿಶಮಾಹರೇತ್ । ಪಾನೀಯಮೇಕವಸ್ತ್ರೇಣ ಸೂರ್ಯಬಿಮ್ಬನಿರೀಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಯಮಸೂಕ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಏಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ? ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಏಕೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ?

ಯವಸರ್ಷಪದೂರ್ವಾಶ್ಚಪಾಷಾಣೇ ನಿಮ್ಬಚರ್ವಣಮ್ । ವಸ್ತ್ರಂ ನರಶ್ಚ ನಾರೀ ಚ ವಿದಧ್ಯಾದಧರೋತ್ತರಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಜೋಳ, ಸಾಸಿವೆ, ದರ್ಭೆಗಿಡವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಬೇವು ಎಲೆ ಯಾಕೆ ಚವೆಯುತ್ತಾರೆ? ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ ಕೆಳ ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಯಾಕೆ ಧರಿಸಬೇಕು?

ಅನ್ನಾದ್ಯಂ ಗೃಹಮಾಗತ್ಯ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಗೋತ್ರಿಭಿಃ ಸಹ । ನವಕಾನಿ ಚ ಪಿಣ್ಡಾನಿ ಕಿಮರ್ಥಂ ವಿತರೇತ್ಸುತಃ ॥ ೨,೨೮.

ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಂಧುಗಳ ಜೊತೆ ಊಟ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವಿಕೆ ಯಾಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಮಗನು ಒಂಬತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಚತ್ವರೇ ದುಗ್ಧಂ ಪಾತ್ರೇ ಪಕ್ವೇ ಚ ಮೃನ್ಮಯೇ । ಕಾಷ್ಠತ್ರಯಂ ಗುಣೇ ಬದ್ಧ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ಚತುಷ್ಪಥೇ ॥ ೨,೨೮.

ಮೈಲುಸಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ? ಮೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಯ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ?

ನಿಶಾಯಾಂ ದೀಯತೇ ದೀಪೋ ಯಾವದಬ್ದಂ ದಿನೇದಿನೇ । ದಾಹೋದಕಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಸಂವಾದಃ ಸ್ವಜನೈಃ ಸಹ ॥ ೨,೨೮.

ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ದೀಪವನ್ನು ಏಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ? ನೀರನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಮಾತುಕತೆ ಯಾಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?