ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪೂರ್ವೇ ತು ಶ್ರೀಧರಂ ದೇವಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ಮಧುಸೂದನಮ್ । ಪಶ್ಚಿಮೇ ವಾನಮಂ ದೇವಮುತ್ತರೇ ಚ ಗದಾಧರಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವಾನಮ ದೇವರಿಗೆ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗದಾಧರನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಧ್ಯೇ ಪಿತಾಮಹಂ ಪೂಜ್ಯ ತಥಾ ದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ । ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ವಿಧಾನೇನ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಪೃಥಕ್ ॥ ೨,೨೭.

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನಿಗೂ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗಂಧ, ಹೂವು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ಅಗ್ನೌ ಸನ್ತರ್ಪ್ಯ ದೇವತಾಃ । ಘೃತೇನ ದಧ್ನಾ ಕ್ಷೀರೇಣ ವಿಶ್ವಾನ್ದೇವಾಂಸ್ತಥಾ ನೃಪ ॥ ೨,೨೭.

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಇವುಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಬೇಕು. ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹೀಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಸ್ನಾತೋ ವಿನೀತಾತ್ಮಾ ಯಜಮಾನಃ ಸಮಾಹಿತಃ । ನಾರಾಯಣಾಗ್ರೇ ವಿಧಿವತ್ಸ್ವಕ್ರಿಯಾಮೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕೀಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ನಂತರ ಯಜಮಾನನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನಾರಾಯಣನ ಎದುರು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆರಭೇತ ವಿನೀತಾತ್ಮಾ ಕ್ರೋಧಲೋಭವಿವರ್ಜಿತಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರ್ಯಾತ್ಸರ್ವಾಣಿ ವೃಷಸ್ಯೋತ್ಸರ್ಜನಂ ತಥಾ ॥ ೨,೨೭.

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭವನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಎತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಯೋದಶಾನಾಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ವಸ್ತ್ರಚ್ಛತ್ರಾಣ್ಯುಪಾನಹೌ । ಅಙ್ಗುಲೀಯಕಮುಕ್ತಾನಿ ಭಾಜನಾಸನಭೋಜನೈಃ ॥ ೨,೨೭.

ಹದಿಮೂರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ, ಛತ್ರಿ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಉಂಗುರ, ಮುತ್ತು, ಪಾತ್ರೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಊಟವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಸಾನ್ನಾಶ್ಚ ಸೋದಕಾ ದೇಯಾ ಘಟಾಃ ಪ್ರೇತಹಿತಾಯ ವೈ । ಶಯ್ಯಾದಾನಮಥೋ ದತ್ತ್ವಾ ಘಟಂ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ನಿರ್ವಪೇತ್ ॥ ೨,೨೭.

ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಪ್ರೇತದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಘಟಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಾಸಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಪ್ರೇತನಿಗೆ ಘಟವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ನಾರಾಯಣೇತಿ ಸನ್ನಾಮ ಸಂಪುಟಸ್ಥಂ ಸಮರ್ಚಯೇತ್ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾಥ ವಿಧಿವಚ್ಛುಭಾಶುಭಫಲಂ ಲಭೇತ್ ॥ ೨,೨೭.

'ನಾರಾಯಣ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಫಲ ಎರಡನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ರಾಜೋವಾಚ । ಕಥಂ ಪ್ರೇತಘಟಂ ಕುರ್ಯಾದ್ದದ್ಯಾತ್ಕೇನ ವಿಧಾನತಃ । ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವಾನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ಘಟಂ ಪ್ರೇತವಿಮುಕ್ತಿದಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಪ್ರೇತಘಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು? ಯಾವ ವಿಧಾನದಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು? ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಡುವ ಘಟದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ । ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ಮಹಾರಾಜ ಕಥಯಾಮಿ ನಿಬೋಧ ತೇ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನ ಭವೇದ್ಯೇನ ದಾನೇನ ಸುದೃಢೇನ ಚ ॥ ೨,೨೭.

ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು: ಯಾವ ದೃಢವಾದ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ದಾನಂ ಪ್ರೇತಘಟಂ ನಾಮ ಸರ್ವಾಶುಭವಿನಾಶನಮ್ । ದುರ್ಲಭಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ದುರ್ಗತಿಕ್ಷಯಕಾರಕಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಪ್ರೇತಘಟ ಎಂಬ ದಾನ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪರೂಪವಾದುದು, ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸನ್ತಪ್ತಹಾಟಕಮಯಂ ತು ಘಟಂ ವಿಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೋಶಕೇಶವಯುತಂ ಸಹ ಲೋಕಪಾಲೈಃ । ಕ್ಷೀರಾಜ್ಯಪೂರ್ಣವಿವರಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದೇಹಿ ತವ ದಾನಶತೈಃ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ॥ ೨,೨೭.

ಶುದ್ಧವಾದ ಬಂಗಾರದ ಹಂಡವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ್ವರ, ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಂಡವನ್ನು ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡು. ಇಂತಹ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ದಾನಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶಙ್ಕರಃ ಶಙ್ಕರೋಽವ್ಯಯಃ । ಪ್ರಾಚ್ಯಾದಿಷು ಚ ತತ್ಕಣ್ಠೇ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಹಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ನಂತರ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಕಂಠದ ಸುತ್ತಲೂ ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ರಾಜನ್ಧೂಪೈಃ ಕುಸುಮಚನ್ದನೈಃ । ತತೋ ದುಗ್ಧಾಜ್ಯಸಹಿತಂ ಘಟಂ ದೇಯಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನೇ, ಧೂಪ, ಹೂವು, ಚಂದನದಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಂಗಾರದ ಹಂಡವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಸರ್ವದಾನಾಧಿಕಞ್ಚೈತನ್ಮಹಾಪಾತಕನಾಶನಮ್ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ರಾಜನ್ಪ್ರೇತತ್ವವಿನಿವೃತ್ತಯೇ ॥ ೨,೨೭.

ಇದು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಲು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಶ್ರೀಭಾಗವಾನುವಾಚ । ಏವಂ ಸಂಜಲ್ಷತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರೇತೇನ ನಿಯತಾತ್ಮನಃ । ಸೇನಾಜಗಾಮಾನುಪದಂ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಸಂಕುಲಾ ॥ ೨,೨೭.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಆ ಪ್ರೇತನು ನಿಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆತನ ಹಿಂದೆ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೇನೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬಂತು.

ತತೋ ಬಲೇ ಸಮಾಯಾತೇ ದತ್ತ್ವಾ ರಾಜ್ಞೇ ಮಹಾಮಣಿಮ್ । ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪುನಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ಪ್ರೇತೋಽದರ್ಶನಮೀಯಿವಾನ್ ॥ ೨,೨೭.

ಆಗ ಆ ಸೇನೆ ಬರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಪ್ರೇತನು ಮಹಾಮಣಿಯನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬೇಡಿ, ಕಾಣದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟನು.

ತಸ್ಮಾದ್ವನಾದ್ವಿನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ರಾಜಾಪಿ ಸ್ವಪುರಂ ಯಯೌ । ಸ್ವಪುರಂ ಸ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಸರ್ವಂ ತತ್ಪ್ರೇತಭಾಷಿತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಕಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಜನು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು. ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ರಾಜನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಚಕಾರ ವಿಧಿವತ್ಪಕ್ಷಿನ್ನೌರ್ಧ್ವದೇಹಾದಿಕಂ ವಿಧಿಮ್ । ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಪ್ರದಾನೇನ ಪ್ರೇತೋ ಮುಕ್ತೋ ದಿವಂ ಯಯೌ ॥ ೨,೨೭.

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಉರ್ಧ್ವದೇಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ರಾಜನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲದಿಂದ ಆ ಪ್ರೇತನು ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ಪರದತ್ತೇನ ಗತಃ ಪ್ರೇತೋಽಪಿ ಸದ್ಗತಿಮ್ । ಕಿಂ ಪುನಃ ಪುತ್ರದತ್ತೇನ ಪಿತಾ ಯಾತೀತಿ ಚಾತ್ಭುತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಪರರು ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಾನದಿಂದಲೂ ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನಡೆದನು. ಹಾಗಾದರೆ ಮಗನು ಮಾಡಿದ ದಾನದಿಂದ ತಂದೆಗೆ ಸಿಗುವ ಫಲ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ!

ಇತಿಹಾಸಮಿಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಶೃಣೋತಿ ಶ್ರಾವಯೇಚ್ಚ ಯಃ । ನ ತೌ ಪ್ರೇತತ್ವಮಾಯಾತಃ ಪಾಪಾಚಾರಯುತಾವಪಿ ॥ ೨,೨೭.

ಈ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೮ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸರ್ವೇಪಾಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಧುಸೂದನ । ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಯೇನ ದಾನೇನ ಸುಕೃತೇನ ವಾ ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಮಧುಸೂದನನೇ, ಯಾವ ದಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶೃಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ದಾನಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಾಶು ಭವಿನಾಶನಮ್ । ಸನ್ತಪ್ತಹಾಟಕಮಯಂ ಘಟಕಂ ವಿಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೇಶಕೇಶವಯುತಂ ಸಹ ಲೋಕಪಾಲೈಃ । ಕ್ಷೀರಾಜ್ಯಪೂರ್ಣವಿವಿರಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದೇಹಿ ತವ ದಾನಶತೈಃ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಿಮೇತ್ಕಥಿತಂ ದೇವ ವಿಸ್ತರೇಣ ವದಸ್ವ ಮೇ । ಆಮುಷ್ಮಿಕೀಂ ಕ್ರೀಯಾಂ ದೇವ ಉತ್ಕ್ರಾನ್ತಿಸಮಯಾದನು ॥ ೨,೨೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವಾ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಏನು? ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಸಂಸಾರೇ ಸಾಧು ಮೇ ನಾಥ ಬ್ರೂಹಿ ಕೃತ್ಯಂ ಜನಾರ್ದನ । ಯಥಾ ಕಾರ್ಯಾ ನರೈಃ ಸಮ್ಯಕ್ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕೀ ॥ ೨,೨೮.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ಜನರು ಉರ್ಧ್ವದೇಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಯಾವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಕಥಂ ಪ್ರೇತಾ ಮಹಾಕಾಯಾ ರೌದ್ರರೂಪಾ ಭಯಾನಕಾಃ । ಕಮ್ಭವನ್ತಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ಮಭಿಃ ಕೈಃ ಶುಭಾಶುಭೈಃ ॥ ೨,೨೮.

ದೈವಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ, ದೊಡ್ಡ ಆಕಾರದ, ಭಯಾನಕವಾದ ಪ್ರೇತರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವರು ಆಗುತ್ತಾರೆ?

ಪಿಶಾಚಾಃ ಸಮ್ಭವನ್ತೀಹ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್ । ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ದೇವೇಶ ಅಹಮಿಚ್ಛಾಮಿ ವೇದಿತುಮ್ ॥ ೨,೨೮.

ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಯಾರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇಂತಹ ಫಲ ಬರುತ್ತದೆ? ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ನನಗೆ ತಿಳಿಸು, ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭೂಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯತೇ ಕಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚರತ್ನಂ ಕುತೋ ಮುಖೇ । ಅಧಸ್ತಾಚ್ಚ ತಿಲಾ ದರ್ಭಾಃ ಪಾದೌ ಯಾಮ್ಯಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೨೮.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಅವು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಮಣ್ಡಲಂ ಭೂಮೌ ಗೋಮಯೇನೋಪಲಿಪ್ಯತೇ । ಕಿಮರ್ಥಂ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುಃ ವಿಷ್ಣುಸೂಕ್ತಞ್ಚ ಪಠ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೮.

ಗೋಮಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಲೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣು ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?