ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಜ್ವಾ ದಾನಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಃ ಸಾಧುಸಂಮತಃ । ಶೀಲಾಚಾರಗುಣೋಪೇತೋ ದಯಾದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಸಂಯುತಃ ॥ ೨,೨೭.

ಅವನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ದಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿರುವವನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದವನು, ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ನಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ದಯೆ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆ ತುಂಬಿದ್ದವನು.

ಪ್ರಜಾಃ ಪಾಲಯತೇ ನಿತ್ಯಂ ಪುತ್ರಾನಿವ ಮಹಾಬಲಃ । ಕ್ಷತ್ತ್ರಧರ್ಮರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ ದಣ್ಡ್ಯಾನ್ದಣ್ಡಯನ್ನೃಪಃ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸ ಕದಾಚಿನ್ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸಸೈನ್ಯೋಮೃಗಯಾಂ ಗತಃ । ವನಂ ವಿವೇಶ ಗಹನಂ ನಾನಾವೃಕ್ಷಸಮನ್ವಿತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಒಂದು ಬಾರಿ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹಲವಾರು ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಶಾರ್ದೂಲಶತಸಂಜುಷ್ಟಂ ನಾನಾಪಕ್ಷಿನಿನಾದಿತಮ್ । ವನಮಧ್ಯೇ ತದಾ ರಾಜಾ ಮೃಗಂ ದೂರಾದಪಶ್ಯತ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಹುಲಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು,色色 ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಅದು ಗೋಜಿಗೋಜಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ದೂರದಿಂದ ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ತೇನ ವಿದ್ಧೋ ಮೃಗೋಽತೀವ ಬಾಣೇನ ಸುದೃಢೇನ ಚ । ಬಾಣಮಾದಾಯ ತಂ ತಸ್ಯ ಸ ವನೇಽದರ್ಶನಂ ಯಯೌ ॥ ೨,೨೭.

ಬಲವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಜಿಂಕೆ, ಆ ಬಾಣವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಕಕ್ಷೇ ತಚ್ಛೋಣಿತಸ್ತ್ರಾವಾತ್ಸ ರಾಜಾನುಜಗಾಮ ತಮ್ । ತತೋ ಮೃಗಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ವನಮನ್ಯದ್ವಿವೇಶ ಸಃ ॥ ೨,೨೭.

ಅದರಿಂದ ಜಿಂಕೆಯ ರಕ್ತದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ರಾಜನು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು. ಹೀಗೆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಅರಣ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮಕಣ್ಠೋ ನೃಪತಿಃ ಶ್ರಮಸನ್ತಾಪಮೂರ್ಛಿತಃ । ಜಲಸ್ಥಾನಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಸಾಶ್ವ ಏವಾವಗಾಹತ ॥ ೨,೨೭.

ಹಸಿವಿನಿಂದ, ದಾಹದಿಂದ ಕಂಠ ಒಣಗಿದ ರಾಜನು, ಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತು ತಾಪದಿಂದ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ, ನೀರಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಸಿ, ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು.

ಪೀತ್ವಾ ತದು ದಕಂ ಶೀತಂ ಪದ್ಮಗನ್ಧಾಧಿವಾಸಿತಮ್ । ತತ ಉತ್ತೀರ್ಯ ಸಲಿಲಾದ್ವಿಮಲಾದ್ಬಭ್ರುವಾಹನಃ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ತಂಪಾದ, ಕಮಲದ ವಾಸನೆಯಿರುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಿತುಕೊಂಡು, ಬಭ್ರುವಾಹನನು ಶುದ್ಧವಾದ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.

ನ್ಯಗ್ರೋಧವೃಕ್ಷಮಾಸಾದ್ಯ ಶೀತಚ್ಛಾಯಂ ಮನೋಹರಮ್ । ಮಹಾವಿಟಪಿನಂ ಹೃದ್ಯಂ ಪಕ್ಷಿಸಙ್ಘಾತನಾದಿತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಅವನು ಒಂದು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ತಲುಸಿ, ಅದರ ತಂಪಾದ, ಮನಮೋಹಕ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಮರದ ಬಳಿ ಹೋದನು.

ವನಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಕೇತುಭೂತಮಿವೋಚ್ಛ್ರಿತಮ್ । ತಂ ಮಹಾತರುಮಾಸಾದ್ಯ ನಿಷಸಾದ ಮಹೀಪತಿಃ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಮಹಾ ಮರವು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರುತು ಹೀಗಿತ್ತು. ಆ ಮರದ ಬಳಿ ಹೋದ ರಾಜನು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.

ಅಥ ಪ್ರೇತಂ ದದರ್ಶಾಸೌ ಕ್ಷುತ್ತೃಷ್ಣಾವ್ಯಾಕುಲೇನ್ದ್ರಿಯಮ್ । ಉತ್ಕಚಂ ಮಲಿನಂ ಕುಬ್ಜಂ (ರೂಕ್ಷಂ) ನಿರ್ಮಾಂಸಂ ಭೀಮದರ್ಶನಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಂದು ಪ್ರೇತವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದು ಹಸಿವಿನಿಂದ, ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೂದಲು ಗೋಜಾಗೋಜಿಯಾಗಿದ್ದು, ಕೆಸರು ಹಿಡಿದಿದ್ದವು, ಕುಬ್ಬಳಿಯಂತಿತ್ತು, ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಿತು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಸ್ನಾಯುಬದ್ಧಾಸ್ಥಿಚರಣಂ ಧಾವಮಾನಮಿತಸ್ತತಃ । ಅನ್ಯೈಶ್ಚ ಬಹುಭಿಃ ಪ್ರೇತೈಃ ಸಮನ್ತಾತ್ಪರಿವಾರಿತಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ಸ್ನಾಯುಗಳಿಂದ ಎಲುಬುಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಂತಿದ್ದವು, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಅದರ ಸುತ್ತ ಹಲವಾರು ಪ್ರೇತಗಳು ಕೂಡಿದ್ದವು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಂ ಘೋರಂ ವಿಸ್ಮಿತೋ ಬಭ್ರುವಾಹನಃ । ಪ್ರೇತೋಽಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಘೋರಾಮಟವೀಮಾಗತಂ ನೃಪಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಭಯಾನಕ, ವಿಕೃತ ಪ್ರೇತವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಭ್ರುವಾಹನನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. ಆ ಪ್ರೇತವೂ ಆ ಭೀಕರ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನತ್ತ ನೋಡಿತು.

ತದಾ ಹೃಷ್ಟಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ತಸ್ಯಾನ್ತಿಕಮುಪಾಗತಃ । ಅಬ್ರವೀತ್ಸ ತದಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರೇತರಾಜೋ ನೃಪಂ ವಚಃ ॥ ೨,೨೭.

ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪ್ರೇತರಾಜನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಾ, ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರೇತಭಾವೋ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ತ್ವತ್ಸಂಯೋಗಾನ್ಮಹಾಬಾಹೋ ನಾಸ್ತಿಧನ್ಯತರೋ ಮಮ ॥ ೨,೨೭.

ನಾನು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಧನ್ಯನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ನೃಪತಿರುವಾಚ । ಕೃಷ್ಣವರ್ಣಃ ಕರಾಲಾಸ್ಯಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರೇತ ಇವ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ । ಕಥಯಸ್ವ ಮಮ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಯಥೈವಂ ಚಾಸಿ ತತ್ತ್ವತಃ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ಮುಖವಿದೆ, ಭೂತದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ. ದಯೆಯಿಂದ ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಯಾರು, ಏಕೆ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.

ತಥಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಸ ವೈ ರಾಜ್ಞಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಸಕಲಂ ಸ್ವಕಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ । ಕಥಯಾಮಿ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ವಮೇವಾದಿತಸ್ತವ । ಪ್ರೇತತ್ವೇ ಕಾರಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಯಾಂ ಕರ್ತುಂ ಮಮಾರ್ಹಸಿ ॥ ೨,೨೭.

ಭೂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜರಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆರಂಭದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಭೂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನನಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ವೈದಿಶಂ ನಾಮ ನಗರಂ ಸರ್ವಸಮ್ಪತ್ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ನಾನಾಜನಪದಾಕೀರ್ಣಂ ನಾನಾರತ್ನಸಮಾಕುಲಮ್ । ನಾನಾಪುಣ್ಯಸಮಾಯುಕ್ತಂ ನಾನಾವೃಕ್ಷಸಮಾಕುಲಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ವೈದಿಶ ಎಂಬ ಒಂದು ನಗರ ಇದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅನೇಕ ಜನಪದದ ಜನರು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಹಲವಾರು ಮೌಲ್ಯವಂತಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ವಿವಿಧ ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಹಲವಾರು ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ತತ್ರಾಹಂ ನ್ಯವಸಂ ಭೂಯೋ ದೇವಾರ್ಚನರತಃ ಸದಾ । ವೈಶ್ಯೋ ಜಾತ್ಯಾ ಸುದೇವೋಽಹಂ ನಾಮ್ನಾ ವಿದಿತಮಸ್ತು ತೇ ॥ ೨,೨೭.

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ವಾಸವಿದ್ದೆ, ದೇವರ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ತೊಡಗಿದ್ದೆ. ಜನ್ಮದಿಂದ ನಾನು ವೈಶ್ಯನು, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸುದೇವ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿದುಕೋ.

ಹವ್ಯೇನ ತರ್ಪಿತಾ ದೇವಾಃ ಕವ್ಯೇನ ಪಿತರಸ್ತಥಾ । ವಿವಿಧೈರ್ದಾನಯೋಗೈಶ್ಚ ವಿಪ್ರಾಃ ಸನ್ತರ್ಪಿತಾ ಮಯಾ ॥ ೨,೨೭.

ನಾನು ಹೋಮದ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡದ ಮೂಲಕ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿದ್ದೆ, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೆ.

ಆವಾಹಾಶ್ಚ ವಿವಾಹಾಶ್ಚ ಮಯಾ ವೈ ಸುನಿವೇಶಿತಾಃ । ದೀನಾನಾಥವಿಶಿಷ್ಟೇಭ್ಯೋ ಮಯಾ ದತ್ತಮನೇಕಧಾ ॥ ೨,೨೭.

ಆಮಂತ್ರಣಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆ. ಬಡವರು, ಅನಾಥರು, ಗೌರವಾನ್ವಿತರಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆ.

ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಫಲಂ ತಾತ ಮಮ ದೈವಾದುಪಾಗತಮ್ । ಯಥಾ ಮೇ ನಿಷ್ಫಲಂ ಜಾತಂ ಸುಕೃತಂ ತದ್ವದಾಮಿ ತೇ ॥ ೨,೨೭.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡಿದರೂ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ಅದನ್ನು ದೈವದ ಕಾರಣದಿಂದ ಫಲವಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಗಿದೆ. ನನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ನ ಮೇಽಸ್ತಿ ಸನ್ತತಿಸ್ತಾತ ನ ಸುಹೃನ್ನ ಚ ಬಾನ್ಧವಃ । ನ ಚ ಮಿತ್ರಂ ಹಿ ಮೇ ತಾದೃಗ್ಯಃ ಕುರ್ಯಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ನನಗೆ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತನಿಲ್ಲ, ಬಂಧುವೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಂತಹ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ತೇನ ಮಮ ಜಾತಂ ನೃಪೋತ್ತಮ । ಏಕಾದಶಂ ತ್ರಿಪಕ್ಷಂ ಚ ಷಾಣ್ಮಾಸಿಕಮಥಾಬ್ದಿಕಮ್ । ಪ್ರತಿಮಾಸ್ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಏವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೨೭.

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ರಾಜರಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಭೂತ ಸ್ಥಿತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಏಕಾದಶಿ, ಪಕ್ಷ, ಅರ್ಧವರ್ಷ, ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಹೀಗೆ ಹದಿನಾರು ವಿಧಗಳಿವೆ.

ಯಸ್ಯೈತಾನಿ ನ ದೀಯನ್ತೇ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಭೂಪತೇ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಶತೈರಪಿ ॥ ೨,೨೭.

ರಾಜನೇ, ಯಾರಿಗೆ ಈ ಭೂತ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಭೂತ ಸ್ಥಿತಿ ಇತರರು ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೂ ಬದಲಾಗದು.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರೇತತ್ವಾದುದ್ಧರಸ್ವ ಮಾಮ್ । ವರ್ಣಾನಾಂ ಚಾಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ರಾಜಾ ಬನ್ಧುರಿಹೋಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೭.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ಭೂತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು. ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ರಾಜನು ಬಂಧುವೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತನ್ಮಾಂ ತಾರಯ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಮಣಿರತ್ನಂ ದದಾಮಿ ತೇ । ಯಥಾ ಮಮ ಶುಭಾವಾಪ್ತಿರ್ಭವೇನ್ನೃಪವರೋತ್ತಮ ॥ ೨,೨೭.

ಆದರಿಂದ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಮೌಲ್ಯವಂತಾದ ರತ್ನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶುಭವಾಗಲೆಂದು, ರಾಜರಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

ತಥಾ ಕಾರ್ಯಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕೃಪಾ ಯದಿ ಮಯೀಷ್ಯತೇ । ಆತ್ಮನಶ್ಚ ಕುರು ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸರ್ವಮೇವೌರ್ಧ್ವೇದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆಯಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀನೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.