ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಏಕಚಿತ್ಯಾಂ ಸಮಾರೂಢೌ ದಮ್ಪತೀ ನಿಧನಂ ಗತೌ । ಏಕಪಾಕಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಪಿಣ್ಡಾನ್ದದ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ॥ ೨,೨೬.

ಗಂಡು-ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಚಿತೆಗೆ ಇಡಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ । ಘಟಾದಿಪದದಾನಾನಿ ಮಹಾದಾನಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ವರ್ಷಂ ಯಾವತ್ಪೃಥಕ್ಕುರ್ಯಾತ್ಪ್ರೇತಸ್ತೃಪ್ತಿಂ ವ್ರಜೇಚ್ಚಿರಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ, ಹದಿನಾರು ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಪಾತ್ರೆ, ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಮೃತಾತ್ಮನು ಬಹುಕಾಲ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಗೋತ್ರೇ ಮೃತಾನಾಂ ತು ಸ್ತ್ರಿಯಾ ವಾ ಪುರುಷಸ್ಯ ವಾ । ಸ್ಥಣ್ಡಿಲಂ ಚೈಕತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಧೋಮಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ॥ ೨,೨೬.

ಒಂದೇ ಕುಲದ ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಪುರುಷರು ಸತ್ತಿದ್ದರೆ, ಚಿತೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೋಮವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶೇಽಹ್ನಿ ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ಪೃಥಕ್ಪಿಣ್ಡಾಶ್ಚ ಭೋಜನಮ್ । ಪಾಕೈರೇನ ಪತಿಸ್ತ್ರೀಣಾಮನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ವಿಗರ್ಹಿತಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಿಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಊಟವನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯರಿಗೋ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಒಂದೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಲ್ಲ.

ಏಕೇನೈವ ತು ಪಾಕೇನ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರುತೇ ಸುತಃ । ಏಕಂ ತು ವಿಕಿರಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡಾನ್ದದ್ಯದ್ಬಹೂನಪಿ । ತೀರ್ಥೇ ಚಾಪರಪಕ್ಷೇ ವಾ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೬.

ಆದರೆ ಮಗನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ, ಒಂದೇ ವಿಕಿರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅನೇಕ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಇದು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅಪರಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ನಾರೀ ಭರ್ತಾರಮಾಸಾದ್ಯ ಕುಣಪಂ ದಹತೇ ಯದಾ । ಅಗ್ನಿರ್ದಹತಿ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಆತ್ಮಾನಂ ನೈವ ಪೀಡಯೇತ್ ॥ ೨,೨೬.

ಹೆಂಡತಿ ಪತಿಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಅಗ್ನಿ ದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟರೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ನೋವು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ದಹ್ಯತೇ ಧ್ಮಾಯಮಾನಾನಾಂ ಧಾತೂನಾಂ ಹಿ ಯಥಾ ಮಲಮ್ । ತಥಾ ನಾರೀ ದಹೇದ್ದೇಹಂ ಹುತಾಶೇ ಹ್ಯಮೃತೋಪಮೇ ॥ ೨,೨೬.

ಹಾಗೆ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಅವುಗಳ ಮಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ ಸುಡುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಂಡತಿ ಅಮೃತದಂತೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಹೂತಾಶನಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾಳೆ.

ದಿವ್ಯಾದೌ ದಿವ್ಯದೇಹಸ್ತು ಶುದ್ಧೋ ಭವತಿ ಪೂರುಷಃ । ತಪ್ತತೈಲೇನ ಲೋಹೇನ ವಹ್ನಿನಾ ನೈವ ದಹ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೬.

ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ದಿವ್ಯ ದೇಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಬಿಸಿ ಎಣ್ಣೆ, ಕಬ್ಬಿಣ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.

ತಥಾ ಸಾ ಪತಿಸಂಯುಕ್ತಾ ದಹ್ಯತೇ ನ ಕದಾಚನ । ಅನ್ತರಾತ್ಮಾ ಮೃತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಮೃತೋಽಪ್ಯೇಕತ್ವಮಾಗತಃ ॥ ೨,೨೬.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಎಂದಿಗೂ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪತಿ ಸತ್ತರೂ, ಅವಳ ಆತ್ಮ ಪತಿಯೊಂದಿಗೇ ಒಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಭರ್ತೃಸಂಗಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಅನ್ಯತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಭರ್ತೃಲೋಕಂ ನ ಸಾ ಯಾತಿ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆ ಸಾಯಿದರೆ, ಆಕೆ ಯುಗಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಗಂಡನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಯುತಾನ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ತಥಾ । ಮೃತಂ ಪತಿಮನುವ್ರಜ್ಯ ಸಾ ಚಿರಂ ಸುಖಮೇಧತೇ ॥ ೨,೨೬.

ಧನಿಕರಾದ ತಾಯಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗಂಡನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಿದರೆ, ಆಕೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ದಿವ್ಯವರ್ಷಪ್ರಮಾಣೇನ ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯೋರ್ಽದ್ಧಕೋಟಯಃ । ತಾವತ್ಕಾಲಂ ವಸೇತ್ಸ್ವರ್ಗೇ ನಕ್ಷತ್ರೈಃ ಸಹ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೨೬.

ಮೂರು ಕೋಟಿ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಕಾಲ, ಆಕೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಸದಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ತದನ್ತೇ ಚರತೇ ಲೋಕೇ ಕುಲೇ ಭವತಿ ಭೋಗಿನಾಮ್ । ಸಾ ಹಿ ಲಬ್ಧಮಹಾಪ್ರೀತಿರ್ಭರ್ತ್ರಾ ಸಹ ಪತಿವ್ರತಾ ॥ ೨,೨೬.

ಆ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಆಕೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಗಂಡನ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಏವಂ ನ ಕುರುತೇ ನಾರೀ ಧರ್ಮೋಢಾ ಪತಿಸಂಗಮಮ್ । ಜನ್ಮಜನ್ಮನಿ ದುಃ ಖಾರ್ತಾದುಃ ಶೀಲಾಪ್ರಿಯವಾದಿನೀ ॥ ೨,೨೬.

ಹಾಗೆ ಮಾಡದೆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾಗಿರುವ ಹೆಂಗಸು, ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಡುವಳು, ಕೆಟ್ಟ ಮಾತಾಡುವಳು, ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದುವಳು.

ವಲ್ಗುಲೀ ಗೃಹಸೋಧಾ ವಾ ಗೋಧಾ ವಾ ದ್ವಿಮುಖೀ ಭವೇತ್ । ಸ್ವಭರ್ತಾರಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪರಪುಂಸೋನುವರ್ತಿನೀ ॥ ೨,೨೬.

ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬೇರೆ ಪುರುಷನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಹೆಂಗಸು, ಕೋತಿ, ಮನೆ ಹಾವು, ಗೋಧಾ ಅಥವಾ ಎರಡು ಮುಖವಿರುವವಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸ್ವಪತಿಂ ಸ್ತ್ರೀ ನಿಷೇವತೇ । ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಮೃತಂ ಜೀವನ್ತಮೇವ ವಾ ॥ ೨,೨೬.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು, ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸತ್ತರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೆಲಸದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಸದಾ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಜೀವಮಾನೇ ಮೃತೇ ವಾಪಿ ಕಿಲ್ಬಿಷಂ ಕುರುತೇ ತು ಯಾ । ಸ ಚ ವೈಧವ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮನಿ ದುರ್ಭಗಾ ॥ ೨,೨೬.

ಯಾವ ಹೆಂಗಸು ಗಂಡನು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸತ್ತರೂ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಆಕೆ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧವೆಯಾಗಿಯೂ ದುರ್ಬಾಗಿಯಾಗಿಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ.

ಯದ್ದೇವೇಭ್ಯೋ ಯತ್ಪಿತೃಭ್ಯಃ ಶ್ರದ್ಧಯೈವ ಪ್ರದೀಯತೇ । ತತ್ಫಲಂ ಭರ್ತೃಪೂಜಾತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಭರ್ತ್ರರ್ಚನಂ ತತಃ ॥ ೨,೨೬.

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಏನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಅದೇ ಫಲ ಗಂಡನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗಂಡನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಿತೃಲೋಕೇ ಚಿರಂ ವಸೇತ್ । ಯಾವದಾದಿತ್ಯಚನ್ದ್ರೌ ಚ ತಾವದ್ದೇವಸಮಾ ದಿವಿ ॥ ೨,೨೬.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಕೆ ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರು ಇರುವವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಸಮಾನಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

ಪುನಶ್ಚಿರಾಯುಷೋ ಭೂತ್ತ್ವಾ ಜಾಯನ್ತೇ ವಿಪುಲೇ ಕುಲೇ । ಪತಿವ್ರತಾ ಯಥಾ ನಾರೀ ಭರ್ತೃದುಃಖಂ ನ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೨,೨೬.

ನಂತರ, ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಯಾಗಿಯೂ, ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ; ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಗಸು ಗಂಡನ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವಮೇತದ್ಧಿ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ ತವ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿಶೇಷಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮೃತಸ್ಯೈವ ಸುಖಪ್ರದಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ; ಈಗ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರುವ ವಿಶೇಷವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ವರ್ಷಂ ಯಾವತ್ಸಪಿಣ್ಡನಮ್ । ಪುನಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸದಾ ನಿತ್ಯಂ ಘಟಾನ್ನಂ ಪ್ರತಿಮಾಸಿಕಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ದ್ವಾದಶಾಹದ ದಿನದಿಂದ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಸಪಿಂಡಿಕರಣದವರೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನು, ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತಸ್ಯ ಕರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಾದೃತೇ ಖಗ । ಯಃ ಕರೋತಿ ನರಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕೃತ್ಪೂರ್ವಂ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೬.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಸತ್ತವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮೃತಸ್ಯೈವ ಪುನಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಪ್ರೇತೋಽಕ್ಷಯ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪ್ರತಿಮಾಸಂ ಘಟಾ ದೇಯಾ ಸೋದನಾ ಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೨೬.

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸತ್ತವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ವಾಕ್ಚ ವೃದ್ಧೇಃ ಕರಣಾಚ್ಚ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಸಪಿಣ್ಡನಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಹಿ ಪುತ್ರಃ । ತಥಾಪಿ ಮಾಸಂ ಪ್ರತಿಪಿಣ್ಡಮೇಕಮನ್ನಂ ಚ ಕುಮ್ಭಂ ಸಜಲಂ ಚ ದದ್ಯಾತ್ ॥ ೨,೨೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ತಂದೆಯ ವೃದ್ಧಾಪರ್ಯಾದ ನಂತರ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಕಾಲದ ನಂತರ ಪುತ್ರನು ಸಪಿಂಡಿಕರಣ ಮಾಡಿದರೂ, ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಒಂದು ಅನ್ನದ ಅರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಕುಂಭವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೭ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ಪ್ರೇತಾ ವಸನ್ತ್ಯತ್ರ ಕೀದೃಗ್ರೂಪಾ ಭವನ್ತಿ ತೇ । ಮಹಾಪ್ರೇತಾಃ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ಕೈಃಕೈಃ ಕರ್ಮಫಲೈರ್ವಿಭೋ । ಸರ್ವೇಷಾಮನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಧುಸೂದನ ॥ ೨,೨೭.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರು ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ರೂಪಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆ? ಮಹಾಪ್ರೇತರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚರು ಯಾವ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ಆಗುತ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ದಯೆಯಿಂದ, ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಮಧುಸೂದನನೇ.

ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಯೇನ ದಾನೇನ ಚ ಶುಭೇ ನ ಚ । ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ದೇವೇಶ ಮಮ ಚೇದಿಚ್ಛಸಿ ಪ್ರಿಯಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಯಾವ ದಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಶುಭ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು, ದೇವದೇವನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಹಿತಾಯ ವೈ । ಶೃಣುಚಾವಹಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಯದ್ವಚ್ಮಿ ಪ್ರೇತಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಾ, ನೀನು ಮಾನವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ. ಈಗ ನಾನು ಪ್ರೇತದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆನು, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.

ಗುಹ್ಯದ್ಗುಹ್ಯತರಂ ಹ್ಯೇತನ್ನಾಖ್ಯೇಯಂ ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ । ಭಕ್ತಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ಮಹಾಬಾಹೋ ತೇನ ತೇ ಕಥಯಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨,೨೭.

ಇದು ಬಹಳ ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು, ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು. ಆದರೆ ನೀನು ಭಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.