ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಜನ್ಮತಃ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದತ್ತಮಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಬಾಲೇ ವಿಪತ್ತಿರ್ಯದಿ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ, ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀಡಿದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗು ಸತ್ತರೆ, ವಿಪತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕರ್ಮ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ವಿನಾ । ದ್ವಾದಶೇ ಹನಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೨೫.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನಿಲ್ಲದೆ, ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾಯಸೇನ ಗುಡೇನಾಪಿ ಪಿಣ್ಡಾನ್ದದ್ಯಾದ್ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಂ ಚ ಪದ (ಉಪ) ದಾನಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೫.

ಪಾಯಸದಿಂದಲೋ, ಬೆಲ್ಲದಿಂದಲೋ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ನೀರಿನ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇಕಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಡಬೇಕು.

ಭೋಜನಾನಿ ದ್ವಿಜೇ ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾದಾನಾದಿ ಶಕ್ತಿತಃ । ದೀಪದಾನಾದಿ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಸದಾ ॥ ೨,೨೫.

ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗಾಗಿ ಯಾವ ದಾನವಾದರೂ, ದೀಪದಾನವನ್ನಾದರೂ ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಾತ್ಪ್ರಾಕ್ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಯೇ । ಯದಾ ನಕ್ರಿಯತೇ ಸರ್ವಂ ಮುದ್ಗಲತ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೨೫.

ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವ್ರತಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಮುದ್ಗಲ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ವ್ರತಾತ್ಪ್ರಾಙ್ಗೇವ ದೇಯಂ ತು ತತಃ ಪಿತೃಗಣಸ್ಯ ಚ । ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇಣ ವೈ ಕುರ್ಯಾದೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೨೫.

ವ್ರತಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬುಡಿನಿಂದ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಜುದರ್ಭೈಸ್ತಿಲೈಃ ಶುಕ್ಲೈಃ ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಅಪಸವ್ಯಂ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕೃತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ನೆಟ್ಟಗೆ ಇರಿಸಿದ ದರ್ಭೆಯಿಂದ, ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ, ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಎಡ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಪುನಶ್ಚಿರಾಯುಷೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಾಯನ್ತೇ ಸ್ವಕುಲೇ ಧ್ರುವಮ್ । ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಪ್ರದಃ ಪುತ್ರಃ ಪಿತ್ರೋಃ ಪ್ರೀತಿವಿವರ್ಧನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ, ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ಮನೆತನದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮಗನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆಕಾಶಮೇಕಂ ಹಿ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಯಥೈಕತಃ । ಘಟಾದಿಷು ಪೃಥಕ್ಸರ್ವಂ ಪಶ್ಯ ರೂಪಂ ಚ ತತ್ಸಮಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹೆಗಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಆಕಾಶವಿದೆ, ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡು.

ಆತ್ಮಾ ತಥೈವ ಸರ್ವೇಷು ಪುತ್ತ್ರೇಷು ವಿಚರೇತ್ಸದಾ । ಯಾ ಯಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಪೂರ್ವಂ ಶುಕ್ರಶೋಣಿತಸಙ್ಗಮೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹಾಗೆಯೇ, ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಮಗನಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ವಭಾವ ಇದ್ದಿತೋ, ಅದು ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಸಂಯೋಗದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾ (ಸ) ತೇನ ಭಾವಯೋಗೇನ ಪುತ್ತ್ರಾಸ್ತತ್ಕರ್ಮಕಾರಿಣಃ । ಪಿತೃರೂಪಂ ಸಮಾದಾಯ ಕಸ್ಯಚಿಜ್ಜಾಯತೇ ಸುತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಆ ಸ್ವಭಾವವು ಆ ಸಂಯೋಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಗನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ತಂದೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಯಾರಿಗೋ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಪಿತೃತಃ ಕೋಽಪಿ ರೂಪಾಢ್ಯೋ ಗುಣಜ್ಞೋ ದಾನತತ್ಪರಃ । ಸದೃಶಃ ಕೋಽಪಿ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೫.

ತಂದೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗೋ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪ, ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಜ್ಞಾನ, ದಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಹೋಲುವವರು ಇದ್ದರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಗಲೂ ಇಲ್ಲ.

ಅನ್ಧಾದನ್ಧೋ ನ ಭವತಿ ಮೂಕಾನ್ಮೂಕೋ ನ ಜಾಯತೇ । ಬಧಿರಾದ್ಬಧಿರೋ ನೈವ ವಿದ್ಯಾವಾನ್ವಿದುಷೋ ನ ಹಿ । ಅನುರೂಪಾ ನ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಮದೀಯಂ ವಚನಂ ಶೃಣು ॥ ೨,೨೫.

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನು ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತಾಡಲಾಗದವನು ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದವನು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾವಂತನ ಮಗನೂ ಅವನಂತೆಯೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಲುವ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಔರಸಕ್ಷೇತ್ರಜಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಪುತ್ತ್ರಾ ದಶವಿಧಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಸಂಗೃಹೀತಃ ಸುತೋ ಯಸ್ತು ದಾಸೀಪುತ್ತ್ರಶ್ಚ ತೇನ ಕಿಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಗರ್ಭದಿಂದ, ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳು ಹತ್ತು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದತ್ತು ಪಡೆದ ಮಗ ಮತ್ತು ದಾಸಿಯ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ?

ಕಾಙ್ಕಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಜಾಯೋ ಮೃತ್ಯುವಶಂ ಗತಃ । ಭವೇನ್ನ ದುಹಿತಾ ಯಸ್ಯ ನ ದೌಹಿತ್ರೋ ನ ವಾ ಸುತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಯಾರ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವನು ಬಯಸಿದ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಿಗೆ ಮಗಳು ಇಲ್ಲ, ಮೊಮ್ಮಗ ಇಲ್ಲ, ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ?

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತಸ್ಯ ಕಥಂ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಧಿನಾ ಕೇನ ತದ್ಭವೇತ್ । ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಮುಖಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಪುತ್ರಸ್ಯ ಮುಚ್ಯತೇ ಪೈತೃಕಾದೃಣಾತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಅವನಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು? ಶ್ರೀಮಹಾವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ತಂದೆಯ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪೌತ್ತ್ರಸ್ಯ ದರ್ಶನಾಜ್ಜನ್ತುರ್ಮುಚ್ಯತೇ ಚಃ ಋಣತ್ರಯಾತ್ । ಲೋಕಾನನ್ತ್ಯಂ ದಿವಃ ಪ್ರಾಪ್ತಿಃ ಪುತ್ತ್ರಪೌತ್ತ್ರ ಪ್ರಪೌತ್ತ್ರಕೈಃ ॥ ೨,೨೫.

ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ಮೂರು ವಿಧದ ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗ, ಪ್ರಪೌತ್ರರಿಂದ ಅನಂತ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಅನ್ಯಕ್ಷೇತ್ರೋದ್ಭವಾದ್ಯಾ ಯೇ ಭುಕ್ತಿಮಾತ್ರಪ್ರದಾಃ ಸುತಾಃ । ಕುರ್ವೀತ ಪಾರ್ವಣಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾರೈಸೋ ವಿಧಿವತ್ಸುತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ಕೇವಲ ಭೋಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಸತ್ಯವಾದ ಮಗನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ವನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಸುತಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇ ಕೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ನ ಪಾರ್ವಣಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮೋಢಾಜಸ್ತೂನ್ನಯತಿ ಸಂಗೃಹೀತಸ್ತ್ವಧೋ ನಯೇತ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಾಂವತ್ಸರಂ ಕುರ್ವಞ್ಜಾಯತೇ ನರಕಾಯ ವೈ ॥ ೨,೨೫.

ಇತರ ಮಕ್ಕಳು ಕೇವಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪೂರ್ಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಗನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ, ದತ್ತು ಮಗನು ಕೆಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವದಾನಾನಿ ದೇಯಾನಿ ಹ್ಯನ್ನ ದಾನಾದೃತೇ ಖಗ । ಸಂಗೃಹೀತಃ ಸುತಃ ಕುರ್ಯಾದೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ನ ಪಾರ್ವಣಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಅನ್ನದಾನವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಬೇಕು, ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ. ದತ್ತು ಮಗನು ಕೇವಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು, ಪೂರ್ಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅಲ್ಲ.

ಪ್ರತ್ಯಬ್ದಂ ಪಿತೃಮಾತೃಭ್ಯಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ದತ್ತ್ವಾ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ । ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಾರ್ವಣಂ ಕುರುತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೨೫.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪೂರ್ಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ,

ಆತ್ಮಾನಂ ಚ ಪಿತೄಂಶ್ಚೈವ ಸ ನಯೇದ್ಯಮಮನ್ದಿರಮ್ । ಸಂಗೃಹೀತಸ್ತು ಯಃ ಕೇಚಿದ್ದಾಸೀಪುತ್ತ್ರಾದಯಶ್ಚ ಯೇ ॥ ೨,೨೫.

ತಾನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯಮನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ದತ್ತು ಮಗ ಮತ್ತು ದಾಸಿಯ ಮಗರು ಹಾಗೂ ಇತರರು,

ತೀರ್ಥೇ ಕುರ್ಯುಃ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧಂ ದಾನಂ (ಮಾಸಂ) ದದ್ಯುರ್ದ್ವಿಜನ್ಮನೇ । ಸಂಗೃಹೀತಸುತೋ ಭೂತ್ವಾ ಪಾಕಂ ವಾ ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೨೫.

ಅವರು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಮಾಸದಾನವನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದು. ದತ್ತು ಮಗನಾಗಿ, ಯಾರು ಪಾಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ,

ವೃಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವಿಜಾನೀಯಾಚ್ಛೂದ್ರಾನ್ನೇನ ಯಥಾ ದ್ವಿಜಃ । ನ ಪ್ರೀಣಯತಿ ತಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ಪಿತಾಮಹಮುಖಾನ್ಪಿತೄನ್ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ವಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೀನಜಾತೀನ್ಸುತಾಂಸ್ತ್ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೨೫.

ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಶೂದ್ರನಿಂದ ಅನ್ನ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ, ಆ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿ. ಆ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಹೀನ ಜಾತಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

(ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಜ್ಜಾತಶ್ಚಾಣ್ಡಾಲಾದಧಮಃ ಸ್ಮೃತಃ ) । ಯಸ್ತು ಪ್ರವ್ರಜಿತಾಜ್ಜಾತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾಂ ಶೂದ್ರತಶ್ಚ ಯಃ ॥ ೨,೨೫.

(ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಚಾಂಡಾಲನಿಗಿಂತಲೂ ಹೀನನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.) ಯಾರು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಶೂದ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು.

ದ್ವಾವೇತೌ ವಿದ್ಧಿ ಚಾಣ್ಡಾಲೌ ಸಗೋತ್ರಾದ್ಯಸ್ತು ಜಾಯತೇ । ಸ್ವರ್ಯಾತಿವಿಹಿತಾನ್ಪುತ್ರಃ ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೨೫.

ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಕುಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೊರಗುಳಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿ. ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯದೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಖಗೇಶ್ವರ.

ತೈಃ ಸುವೃತ್ತೈಃ ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಕುವೃತ್ತೈರ್ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಹೀನಜಾತಿಸಮುದ್ಭೂತೈಃ ಸುವೃತ್ತೈಃ ಸುಖಮೇಧತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆ ಇರುವವರು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕೆಟ್ಟ ನಡೆ ಇರುವವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆ ಇದ್ದರೆ ಸುಖವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಲಿಕಲುಷವಿಮುಕ್ತಃ ಪೂಜಿತಃ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘೈರಮರಚಮರಮಾಲಾವೀಜ್ಯಮಾನೋಽಪ್ಸರೋಭಿಃ । ಪಿತೃಶತಮಪಿ ಬನ್ಧೂನ್ಪುತ್ತ್ರಪೌತ್ತ್ರಪ್ರಪೌತ್ತ್ರಾನಪಿ ನರಕನಿಮಗ್ನಾನುದ್ಧರೇದೇಕ ಏವ ॥ ೨,೨೫.

ಕಲಿಯುಗದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಿದ್ಧರ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಅಮೃತದ ಚಾಮರದಿಂದ ವೀಸಿದಾಗ, ಒಬ್ಬನೇನು ಶತಾರು ಪಿತೃಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮಮಮಕ್ಕಳನ್ನು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಾಹಪುರಾಣಮ್ ೨೬ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃಪಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಯಿ ಪ್ರಭೋ । ಮೃತಾನಾಂ ಚೈವ ಜನ್ತೂನಾಂ ಕದಾ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಪಿಣ್ಡನಮ್ ॥ ೨,೨೬.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ಸತ್ತ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಪಿಂಡ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬೇಕು?