ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಿಷ್ಟಾನ್ನಂ ಭೋಜನಂ ದೇಯಂ ದಾನೇ ಶಕ್ತಿಸ್ತು ದುರ್ಲಭಾ । ಭೋಜ್ಯೇ ಭೋಜನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ರತಿಶಕ್ತಿರ್ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಮಿಠಾಯಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಕೊಡಲು ಶಕ್ತಿ ಅಪರೂಪ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.

ವಿಭವೇ ದಾನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ನಾಲ್ಪಸ್ಯ ತಪಸಃ ಫಲಮ್ । ದಾನಾದ್ಭೋಗಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಸೌಖ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಸೇವನಾತ್ । ಸುಭಾಷಣಾನ್ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಸ ವಿದ್ವಾನ್ಧರ್ಮವಿತ್ತಮಃ ॥ ೨,೨೪.

ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ; ಬಡವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಸಿಗದು. ದಾನದಿಂದ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಸತ್ತವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅದತ್ತದಾನಾಚ್ಚ ಭವೇದ್ದರಿದ್ರೋ ದರಿದ್ರಭಾವಾಚ್ಚ ಕರೋತಿಪಾಪಮ್ । ಪಾಪಪ್ರಭಾವಾನ್ನರಕಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಪುನರ್ದರಿದ್ರಃ ಪುನರೇವ ಪಾಪೀ ॥ ೨,೨೪.

ಕೊಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಬಡತನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬಡತನದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಬಡವನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಪಾಪಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೫ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುರುಷಸ್ತ್ರೀ ವಿನಿರ್ಣಯಮ್ । ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋ ವಾಪಿ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೫.

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅವರು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸತ್ತವರಾಗಿರಲಿ, ಐದು ವರ್ಷ ಮೇಲಾಗಿರಲಿ.

ಪೂರ್ಣೇ ತು ಪಞ್ಚಮೇ ವರ್ಷೇ ಪುಮಾಂಶ್ಚೈವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ । ಸರ್ವೈನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಜಾನಾತಿ ರೂಪಾರೂಪವಿಪರ್ಯಯೌ ॥ ೨,೨೫.

ಐದನೇ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಹುಡುಗನು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ, ರೂಪ ಮತ್ತು ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಭೇದವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ವಧಬನ್ಧನಮ್ । ವಿಪ್ರಾದೀನನ್ತ್ಯಜಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪಾಪಂ ಮಾರಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅಂತ್ಯಜರ ತನಕ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಗರ್ಭೇ ನಷ್ಟೇ ಕ್ರಿಯಾ ನಾಸ್ತಿ ದುಗ್ಧಂ ದೇಯಂ ಮೃತೇ ಶಿಶೌ । ಪರಂ ಚ ಪಾಯಸಂ ಕ್ಷೀರಂ ದದ್ಯಾದ್ವಲವಿಪತ್ತಿತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಗರ್ಭ ನಷ್ಟವಾದರೆ ವಿಧಿಗಳು ಇಲ್ಲ; ಮಗು ಸತ್ತರೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು, ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಂ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ವೃಷಂ ವೃಷವಿಧಿಂ ವಿನಾ । ಮಹಾದಾನವಿಹೀನಂ ಚ ಕುಮಾರೇ ಕೃತ್ಯಮಾದಿಶೇತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಎತ್ತಿನ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಹಾದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಹುಡುಗನಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುಮಾರಾಣಾಂ ಚೈವ ಬಾಲಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ವಸ್ತ್ರವೇಷ್ಟನಮ್ । ಬಾಲೇ ವಾ ತರುಣೇ ವೃದ್ಧೇ ಘಟೋ ಭವತಿ ವೈ ಮೃತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹುಡುಗರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಮಗು, ಯುವಕ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧ ಯಾರು ಸತ್ತರೂ, ನೀರಿನ ಕುಂಭ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭೂಮೌ ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇದ್ಬಾಲಂ ದ್ವಿಮಾಸೋನಂ ದ್ವಿವಾರ್ಷಿಕಮ್ । ತತಃ ಪರಂ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇಹದಾಹೋ ವಿಧೋಯತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿದ್ರೆ, ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇಹದ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶಿಶುರಾ ದನ್ತಜನನಾದ್ಬಾಲಃ ಸ್ಯಾದ್ಯಾವದಾಶಿಖಮ್ । ಕಥ್ಯತೇ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಕುಮಾರೋ ಮೌಞ್ಜಿಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಮಗು ಎಂದರೆ ಹಲ್ಲು ಬೆಳೆಯುವವರೆಗೆ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಕೂದಲು ಗುಡ್ಡೆ ಬೆಳೆಯುವವರೆಗೂ ಮಗುವೇ. ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮುಂಜಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಬಾಲಕನು ಯುವಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರಾದೀನಾಂ ಕಥಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಂಶಯೋ ಮೌಞ್ಜಿವರ್ಜನಾತ್ । ಗರ್ಭಾಚ್ಚ ನವಮಂ ಹಿತ್ವಾ ಶಿಶುರಾಮಾಸಷೋಡಶಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಮುಂಜಿ ಕಟ್ಟುವ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಂಗಳ ನಂತರದಿಂದ ಹದಿನಾರು ತಿಂಗಳ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಮಗು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಲಶ್ಚಾಥ ಪರಞ್ಜ್ಞೇಯ ಆಮಾಸಸಪ್ತವಿಂಶತಿ । ಆ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾತ್ಕೌಮಾರಃ ಪೌಗಣ್ಡೋ ನವಹಾಂಯನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಅನಂತರ, ಖಗನೇ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ತಿಂಗಳು ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಬಾಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಬಾಲ್ಯ, ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಪೌಗಂಡ ಸ್ಥಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಕಿಶೋರಃ ಷೋಡಶಾಬ್ದಃ ಸ್ಯಾತ್ತತೋ ಯೌವನಮಾದಿಶೇತ್ । ಮೃತೋಽಪಿ ಪಞ್ಚಮೇ ವರ್ಷೇ ಅವೃತಃ ಸವೃತೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೫.

ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೂ ಕಿಶೋರ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಯೌವನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೂ, whether ಉಪನಯನವಾಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದೇ ವಿಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ವೋಕ್ತಮೇವ ಕರ್ತವ್ಯಮೀಹತೇ ದಶಪಿಣ್ಡಕಮ್ । ಸ್ವಲ್ಪಕರ್ಮಪ್ರಸಙ್ಗಾಚ್ಚ ಸ್ವಲ್ಪಾದ್ವಿಷಯಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕರ್ಮಗಳು ಕಡಿಮೆ, ಲೋಕಬಂಧವೂ ಸ್ವಲ್ಪವೇ.

ಸ್ವಲ್ಷಾದ್ವಪುಷಿ ವಸ್ತ್ರಾಚ್ಚ ಕ್ರಿಯಾಂ ಸ್ವಲ್ಪಾಮಪೀಚ್ಛತಿ । ಯಾವದುಪಚಯೋ ಜನ್ತುರ್ಯಾವದ್ವಿಷಯವೇಷ್ಟಿತಃ ॥ ೨,೨೫.

ದೇಹವೂ, ಬಟ್ಟೆಯೂ ಸಣ್ಣದಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕರ್ಮಗಳೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೀವಿ ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ, ಲೋಕದ ಬಂಧನ ಇರುತ್ತದೆ.

ಯದ್ಯದ್ಯಸ್ಯೋಪಜೀವ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತತ್ತದ್ದೇಯಮಿಹೇಚ್ಛತಿ । ಬ್ರಹ್ಮಬೀಜೋದ್ಭವಾಃ ಪುತ್ರಾ ದೇವರ್ಷೋಣಾಂ ಚ ವಲ್ಲಭಾಃ ॥ ೨,೨೫.

ಯಾವುದೇನು ಯಾರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವೋ, ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಯಮೇನ ಯಮದೂತೈಶ್ಚ ಶಾಸ್ಯನ್ತೇ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಖಗ । ಬಾಲೋ ವೃದ್ಧೋ ಯುಬಾ ವಾಪಿ ಘಟಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ದೇಹಿನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಯಮನು ಮತ್ತು ಅವನ ದೂತರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಯಂತ್ರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಖಗನೇ; ಮಗು, ವೃದ್ಧ, ಯುವಕ ಯಾರಾದರೂ, ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಸೇರುವುದನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸುಖಂ ದುಃ ಖಂ ಸದಾ ವೇತ್ತಿ ದೇಹೀ ವೈ ಸರ್ವಗಸ್ತ್ವಿಹ । ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತದಾತ್ಮಾನಂ ಜೀರ್ಣಾಂ ತ್ವಚಮಿವೋರಗಃ ॥ ೨,೨೫.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿ ಸದಾ ಸುಖ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ ಆತ್ಮನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಃ ಪುರುಷೋ ವಾಯುಭೃತಃ ಕ್ಷುಧಾನ್ವಿತಃ । ತಸ್ಮಾದ್ದೇಯಾನಿ ದಾನಾನಿ ಮೃತೇ ಬಾಲೇ ಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಪುರುಷನು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗು ಸತ್ತಾಗ ದಾನಗಳನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಜನ್ಮತಃ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದತ್ತಮಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಬಾಲೇ ವಿಪತ್ತಿರ್ಯದಿ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ, ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀಡಿದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗು ಸತ್ತರೆ, ವಿಪತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕರ್ಮ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ವಿನಾ । ದ್ವಾದಶೇ ಹನಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೨೫.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನಿಲ್ಲದೆ, ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾಯಸೇನ ಗುಡೇನಾಪಿ ಪಿಣ್ಡಾನ್ದದ್ಯಾದ್ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಂ ಚ ಪದ (ಉಪ) ದಾನಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೫.

ಪಾಯಸದಿಂದಲೋ, ಬೆಲ್ಲದಿಂದಲೋ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ನೀರಿನ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇಕಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಡಬೇಕು.

ಭೋಜನಾನಿ ದ್ವಿಜೇ ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾದಾನಾದಿ ಶಕ್ತಿತಃ । ದೀಪದಾನಾದಿ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಸದಾ ॥ ೨,೨೫.

ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗಾಗಿ ಯಾವ ದಾನವಾದರೂ, ದೀಪದಾನವನ್ನಾದರೂ ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಾತ್ಪ್ರಾಕ್ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಯೇ । ಯದಾ ನಕ್ರಿಯತೇ ಸರ್ವಂ ಮುದ್ಗಲತ್ವಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೨೫.

ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವ್ರತಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಮುದ್ಗಲ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ವ್ರತಾತ್ಪ್ರಾಙ್ಗೇವ ದೇಯಂ ತು ತತಃ ಪಿತೃಗಣಸ್ಯ ಚ । ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇಣ ವೈ ಕುರ್ಯಾದೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೨೫.

ವ್ರತಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬುಡಿನಿಂದ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಜುದರ್ಭೈಸ್ತಿಲೈಃ ಶುಕ್ಲೈಃ ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಅಪಸವ್ಯಂ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕೃತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ನೆಟ್ಟಗೆ ಇರಿಸಿದ ದರ್ಭೆಯಿಂದ, ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ, ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಎಡ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಪುನಶ್ಚಿರಾಯುಷೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಾಯನ್ತೇ ಸ್ವಕುಲೇ ಧ್ರುವಮ್ । ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಪ್ರದಃ ಪುತ್ರಃ ಪಿತ್ರೋಃ ಪ್ರೀತಿವಿವರ್ಧನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ, ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ಮನೆತನದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮಗನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆಕಾಶಮೇಕಂ ಹಿ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಯಥೈಕತಃ । ಘಟಾದಿಷು ಪೃಥಕ್ಸರ್ವಂ ಪಶ್ಯ ರೂಪಂ ಚ ತತ್ಸಮಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹೆಗಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಆಕಾಶವಿದೆ, ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡು.