ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಮೃತೇ ಬಾಲೇ ಕಥಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಗರ್ಭೇಷು ಚ ವಿಪನ್ನಾನಾಮಾಚೂಡಾಕರಣಾಚ್ಛಿಶೋಃ ॥ ೨,೨೪.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಬಾಲಕನು ಸತ್ತಾಗ, ಪಿಂಡದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಸತ್ತವರಿಗೆ, ಅಥವಾ ಶಿಶುವಿನ ಮೊದಲ ತಲೆಕತ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು?

ಕಥಂ ಕಿಂ ಕೇನ ದಾತವ್ಯಂ ಮೃತಾನ್ತೇ ಕೋ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಗರುಡೋಕ್ತಮಿತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರ್ವಾಕ್ಯಮಥಾಬ್ರವೀತ್ ॥ ೨,೨೪.

ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು, ಹೇಗೆ, ಯಾರಿಂದ ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಯಾವ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಗರುಡನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ಣು ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಯದಿ ಗರ್ಭೋ ವಿಪದ್ಯತೇ ಸ್ತ್ರವತೇ ವಾಪಿ ಯೋಷಿತಃ । ಯಾವನ್ಮಾಸಂ ಸ್ಥಿತೋ ಗರ್ಭಸ್ತಾವದ್ದಿನಮಶೌಚಕಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಶ್ರೀಮನ್ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಗರ್ಭವು ನಷ್ಟವಾದರೆ ಅಥವಾ ಹೆಂಗಸು ಗರ್ಭಪಾತ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಗರ್ಭ ಎಷ್ಟು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದಿತ್ತೋ, ಅಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಅಶೌಚವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಮಾತ್ಮನಃ ಶ್ರೇಯ ಇಚ್ಛತಾ । ತತೋ ಜಾತೇ ವಿಪನ್ನೇ ತು ಆ ಚೂಡಾಕರಣಾಚ್ಛಿಶೋಃ ॥ ೨,೨೪.

ತಾನು ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಧಿಯೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಆದರೆ ಮಗುವು ಹುಟ್ಟಿ ನಂತರ ಸತ್ತರೆ, ಆ ಮಗುವಿನ ಕೂದಲು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕತ್ತರಿಸುವವರೆಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದುಗ್ಧಂ ಭೋಜ್ಯಂ ತಾಶಕ್ತಿ ಬಾಲಾನಾಂ ಚ ಪ್ರದೀಯತೇ । ಆ ಚೂಡಾತ್ಪಞ್ಚವರ್ಷೇ ತು ದೇಹದಾಹೋ ವಿಧೀಯತೇ ॥ ೨,೨೪.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಐದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ದೇಹದ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದುಗ್ಧಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರದೇಯಂ ಸ್ಯಾದ್ಬಾಲಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ಶುಭಮ್ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಪ್ರೇತೇ ಸ್ವಜಾತಿವಿಹಿತಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೪.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು, ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು. ಐದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರ ಜಾತಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾತ್ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚೋದಕುಮ್ಭಾದಿ ಪಾಯಸಮ್ । ದಾತವ್ಯಂ ತು ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಣಸಮ್ಬನ್ಧಕಸ್ತು ಸಃ ॥ ೨,೨೪.

ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲೂ ನೀರಿನ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಪಾಯಸವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಜನ್ಮದ ಋಣಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತಸ್ಯ ಚ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪಕ್ಷಿಶಾರ್ದೂಲ ಪುನರ್ದೇಹಕ್ಷಯಾಯ ವೈ ॥ ೨,೨೪.

ಹುಟ್ಟಿದವನು ಸಾಯುವುದು ಖಚಿತ, ಸತ್ತವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟು ಖಚಿತ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ದೇಹದ ಕ್ಷಯವಾಗಲು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

ತಸ್ಮೈ ಯದ್ರೋಚತೇ ದೇಯಮದತ್ತ್ವಾ ನಿರ್ಧನೇ ಕುಲೇ । ಸ್ವಲ್ಪಾಯುರ್ನಿರ್ಧನೋ ಭೂತ್ವಾ ರತಿಭಕ್ತಿವಿವರ್ಜಿತಃ ॥ ೨,೨೪.

ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಬಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಬಡತನ ಬರುತ್ತದೆ, ಸಂತೋಷವೂ ಭಕ್ತಿಯೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಪುನರ್ಜನ್ಮಾಪ್ನುಯಾನ್ಮರ್ತ್ಯಸ್ತಸ್ಮಾದ್ದೇಯಮೃತೇ ಶಿಶೋಃ । ಪುರಾಣೇ ಗೀಯತೇ ಗಾಥಾ ಸರ್ವಥಾ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ ॥ ೨,೨೪.

ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ, ನನಗೆ ಇದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಮಿಷ್ಟಾನ್ನಂ ಭೋಜನಂ ದೇಯಂ ದಾನೇ ಶಕ್ತಿಸ್ತು ದುರ್ಲಭಾ । ಭೋಜ್ಯೇ ಭೋಜನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ರತಿಶಕ್ತಿರ್ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಮಿಠಾಯಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಕೊಡಲು ಶಕ್ತಿ ಅಪರೂಪ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.

ವಿಭವೇ ದಾನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ನಾಲ್ಪಸ್ಯ ತಪಸಃ ಫಲಮ್ । ದಾನಾದ್ಭೋಗಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಸೌಖ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಸೇವನಾತ್ । ಸುಭಾಷಣಾನ್ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಸ ವಿದ್ವಾನ್ಧರ್ಮವಿತ್ತಮಃ ॥ ೨,೨೪.

ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ; ಬಡವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಸಿಗದು. ದಾನದಿಂದ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಸತ್ತವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅದತ್ತದಾನಾಚ್ಚ ಭವೇದ್ದರಿದ್ರೋ ದರಿದ್ರಭಾವಾಚ್ಚ ಕರೋತಿಪಾಪಮ್ । ಪಾಪಪ್ರಭಾವಾನ್ನರಕಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಪುನರ್ದರಿದ್ರಃ ಪುನರೇವ ಪಾಪೀ ॥ ೨,೨೪.

ಕೊಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಬಡತನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬಡತನದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಬಡವನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಪಾಪಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೫ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುರುಷಸ್ತ್ರೀ ವಿನಿರ್ಣಯಮ್ । ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋ ವಾಪಿ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೫.

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅವರು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸತ್ತವರಾಗಿರಲಿ, ಐದು ವರ್ಷ ಮೇಲಾಗಿರಲಿ.

ಪೂರ್ಣೇ ತು ಪಞ್ಚಮೇ ವರ್ಷೇ ಪುಮಾಂಶ್ಚೈವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ । ಸರ್ವೈನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಜಾನಾತಿ ರೂಪಾರೂಪವಿಪರ್ಯಯೌ ॥ ೨,೨೫.

ಐದನೇ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಹುಡುಗನು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ, ರೂಪ ಮತ್ತು ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಭೇದವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ವಧಬನ್ಧನಮ್ । ವಿಪ್ರಾದೀನನ್ತ್ಯಜಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪಾಪಂ ಮಾರಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅಂತ್ಯಜರ ತನಕ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಗರ್ಭೇ ನಷ್ಟೇ ಕ್ರಿಯಾ ನಾಸ್ತಿ ದುಗ್ಧಂ ದೇಯಂ ಮೃತೇ ಶಿಶೌ । ಪರಂ ಚ ಪಾಯಸಂ ಕ್ಷೀರಂ ದದ್ಯಾದ್ವಲವಿಪತ್ತಿತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಗರ್ಭ ನಷ್ಟವಾದರೆ ವಿಧಿಗಳು ಇಲ್ಲ; ಮಗು ಸತ್ತರೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು, ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಂ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ವೃಷಂ ವೃಷವಿಧಿಂ ವಿನಾ । ಮಹಾದಾನವಿಹೀನಂ ಚ ಕುಮಾರೇ ಕೃತ್ಯಮಾದಿಶೇತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಎತ್ತಿನ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಹಾದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಹುಡುಗನಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುಮಾರಾಣಾಂ ಚೈವ ಬಾಲಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ವಸ್ತ್ರವೇಷ್ಟನಮ್ । ಬಾಲೇ ವಾ ತರುಣೇ ವೃದ್ಧೇ ಘಟೋ ಭವತಿ ವೈ ಮೃತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹುಡುಗರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಮಗು, ಯುವಕ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧ ಯಾರು ಸತ್ತರೂ, ನೀರಿನ ಕುಂಭ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭೂಮೌ ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇದ್ಬಾಲಂ ದ್ವಿಮಾಸೋನಂ ದ್ವಿವಾರ್ಷಿಕಮ್ । ತತಃ ಪರಂ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇಹದಾಹೋ ವಿಧೋಯತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿದ್ರೆ, ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇಹದ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶಿಶುರಾ ದನ್ತಜನನಾದ್ಬಾಲಃ ಸ್ಯಾದ್ಯಾವದಾಶಿಖಮ್ । ಕಥ್ಯತೇ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಕುಮಾರೋ ಮೌಞ್ಜಿಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಮಗು ಎಂದರೆ ಹಲ್ಲು ಬೆಳೆಯುವವರೆಗೆ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಕೂದಲು ಗುಡ್ಡೆ ಬೆಳೆಯುವವರೆಗೂ ಮಗುವೇ. ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮುಂಜಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಬಾಲಕನು ಯುವಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರಾದೀನಾಂ ಕಥಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಂಶಯೋ ಮೌಞ್ಜಿವರ್ಜನಾತ್ । ಗರ್ಭಾಚ್ಚ ನವಮಂ ಹಿತ್ವಾ ಶಿಶುರಾಮಾಸಷೋಡಶಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಮುಂಜಿ ಕಟ್ಟುವ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಂಗಳ ನಂತರದಿಂದ ಹದಿನಾರು ತಿಂಗಳ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಮಗು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಲಶ್ಚಾಥ ಪರಞ್ಜ್ಞೇಯ ಆಮಾಸಸಪ್ತವಿಂಶತಿ । ಆ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾತ್ಕೌಮಾರಃ ಪೌಗಣ್ಡೋ ನವಹಾಂಯನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಅನಂತರ, ಖಗನೇ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ತಿಂಗಳು ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಬಾಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಬಾಲ್ಯ, ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಪೌಗಂಡ ಸ್ಥಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಕಿಶೋರಃ ಷೋಡಶಾಬ್ದಃ ಸ್ಯಾತ್ತತೋ ಯೌವನಮಾದಿಶೇತ್ । ಮೃತೋಽಪಿ ಪಞ್ಚಮೇ ವರ್ಷೇ ಅವೃತಃ ಸವೃತೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೫.

ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೂ ಕಿಶೋರ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಯೌವನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೂ, whether ಉಪನಯನವಾಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದೇ ವಿಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ವೋಕ್ತಮೇವ ಕರ್ತವ್ಯಮೀಹತೇ ದಶಪಿಣ್ಡಕಮ್ । ಸ್ವಲ್ಪಕರ್ಮಪ್ರಸಙ್ಗಾಚ್ಚ ಸ್ವಲ್ಪಾದ್ವಿಷಯಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕರ್ಮಗಳು ಕಡಿಮೆ, ಲೋಕಬಂಧವೂ ಸ್ವಲ್ಪವೇ.

ಸ್ವಲ್ಷಾದ್ವಪುಷಿ ವಸ್ತ್ರಾಚ್ಚ ಕ್ರಿಯಾಂ ಸ್ವಲ್ಪಾಮಪೀಚ್ಛತಿ । ಯಾವದುಪಚಯೋ ಜನ್ತುರ್ಯಾವದ್ವಿಷಯವೇಷ್ಟಿತಃ ॥ ೨,೨೫.

ದೇಹವೂ, ಬಟ್ಟೆಯೂ ಸಣ್ಣದಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕರ್ಮಗಳೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೀವಿ ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ, ಲೋಕದ ಬಂಧನ ಇರುತ್ತದೆ.

ಯದ್ಯದ್ಯಸ್ಯೋಪಜೀವ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತತ್ತದ್ದೇಯಮಿಹೇಚ್ಛತಿ । ಬ್ರಹ್ಮಬೀಜೋದ್ಭವಾಃ ಪುತ್ರಾ ದೇವರ್ಷೋಣಾಂ ಚ ವಲ್ಲಭಾಃ ॥ ೨,೨೫.

ಯಾವುದೇನು ಯಾರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವೋ, ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಯಮೇನ ಯಮದೂತೈಶ್ಚ ಶಾಸ್ಯನ್ತೇ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಖಗ । ಬಾಲೋ ವೃದ್ಧೋ ಯುಬಾ ವಾಪಿ ಘಟಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ದೇಹಿನಃ ॥ ೨,೨೫.

ಯಮನು ಮತ್ತು ಅವನ ದೂತರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಯಂತ್ರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಖಗನೇ; ಮಗು, ವೃದ್ಧ, ಯುವಕ ಯಾರಾದರೂ, ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಸೇರುವುದನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸುಖಂ ದುಃ ಖಂ ಸದಾ ವೇತ್ತಿ ದೇಹೀ ವೈ ಸರ್ವಗಸ್ತ್ವಿಹ । ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತದಾತ್ಮಾನಂ ಜೀರ್ಣಾಂ ತ್ವಚಮಿವೋರಗಃ ॥ ೨,೨೫.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿ ಸದಾ ಸುಖ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ ಆತ್ಮನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.