ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯದಾ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನುಷ್ಯಂ ತದಾ ಸರ್ವಂ ತಪತ್ಯಪಿ । ಸರ್ವಜನ್ಮಾನಿ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ವಿಷಾದೀ ಕೃತಚೇತನಃ ॥ ೨,೨೪.

ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ಗರ್ಭವಾಸಾಂಶ್ಚ ಕರ್ಮಜಾ ಗತಯಸ್ತಥಾ । ಮಾನುಷೋದರವಾಸೀ ಚೇತ್ತದಾ ಭವತಿ ಪಾತಕೀ ॥ ೨,೨೪.

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಬರುವ ಗತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಮಾನವನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಣ್ಡಜಾದಿಷು ಭೂತೇಷು ಯತ್ರಯತ್ರ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ । ಆಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯಃ ಕ್ಲೇಶಾ ಜರಾರೂಪವಿಪರ್ಯಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಅಂಡಜಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ರೋಗ, ಕಷ್ಟ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೂಪದ ಬದಲಾವಣೆ ಇವೆ.

ಗರ್ಭವಾಸಾದ್ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಸ್ತ್ವಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾವೃತಃ । ನ ಜಾನಾತಿಃ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಲಭಾವಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ ॥ ೨,೨೪.

ಗರ್ಭವಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನೂ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯೌವನೇ ತಿಮಿರಾನ್ಧಶ್ಚ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಆಧಾನಾನ್ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಬಾಲೋ ವಾ ಸ್ಥವಿರೋ ಯುವಾ ॥ ೨,೨೪.

ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನಾದರೂ, ಯಾರು ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ದುಃಖಗಳಿಂದ, ಬಾಲಕ, ವೃದ್ಧ, ಯುವಕ ಯಾರಾದರೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಸಧನೋ ನಿರ್ಧನಶ್ಚೈವ ಸುಕುಮಾರಃ ಕುರೂಪವಾನ್ । ಅವಿದ್ವಾಂಶ್ಚೈವ ವಿದ್ವಾಂಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತ್ವಿತರೋ ಜನಃ ॥ ೨,೨೪.

ಹಣವಂತನಾಗಿರಲಿ, ಬಡವನಾಗಿರಲಿ, ಸೊಗಸಾದವನಾಗಿರಲಿ, ಕೆಟ್ಟ ರೂಪದವನಾಗಿರಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಜನರಾಗಿರಲಿ—

ತಪೋರತೋ ಯೋಗಶೀಲೋ ಮಹಾಜ್ಞಾನೀ ಚ ಯೋ ನರಃ । ಮಹಾದಾನರತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಧರ್ಮಾತ್ಮಾತುಲವಿಕ್ರಮಃ । ವಿನಾ ಮಾನುಪದೇಹಂ ತು ಸುಖಂ ದುಃ ಖಂ ನ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೨,೨೪.

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿರಲಿ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಮಹಾದಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರಲಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿರಲಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯವನಾಗಿರಲಿ—ಮಾನವ ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಸುಖವನ್ನೂ ದುಃಖವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಕೃತೈಃ ಕರ್ಮಪಾಶೈಸ್ತು ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ । ಆಧಾನಾತ್ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಸ್ವಲ್ಪಪಾಪೈರ್ವಿಪಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೪.

ಸಹಜ ಕರ್ಮಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಮಾನವನು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾಪಾಪೈರ್ವಿಪಚ್ಯತೇ । ಯೋನಿಂ ಪೂರಯತೇ ಯಸ್ಮಾನ್ಮೃತೋಽಪ್ಯಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ ॥ ೨,೨೪.

ಐದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದರೆ, ಅವನು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಗರ್ಭವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ತರೂ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಮೃತೋ ದಾನಪ್ರಭಾವೇಣ ಜೀವನ್ಮರ್ತ್ಯಶ್ಚಿರಂ ಭುವಿ । ಸೂತ ಉವಾಚ । ಇತಿ ಕೃಷ್ಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗರುಡೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೨,೨೪.

ಸತ್ತ ನಂತರ ದಾನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗರುಡನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಮೃತೇ ಬಾಲೇ ಕಥಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಗರ್ಭೇಷು ಚ ವಿಪನ್ನಾನಾಮಾಚೂಡಾಕರಣಾಚ್ಛಿಶೋಃ ॥ ೨,೨೪.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಬಾಲಕನು ಸತ್ತಾಗ, ಪಿಂಡದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಸತ್ತವರಿಗೆ, ಅಥವಾ ಶಿಶುವಿನ ಮೊದಲ ತಲೆಕತ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು?

ಕಥಂ ಕಿಂ ಕೇನ ದಾತವ್ಯಂ ಮೃತಾನ್ತೇ ಕೋ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಗರುಡೋಕ್ತಮಿತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರ್ವಾಕ್ಯಮಥಾಬ್ರವೀತ್ ॥ ೨,೨೪.

ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು, ಹೇಗೆ, ಯಾರಿಂದ ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಯಾವ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಗರುಡನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ಣು ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಯದಿ ಗರ್ಭೋ ವಿಪದ್ಯತೇ ಸ್ತ್ರವತೇ ವಾಪಿ ಯೋಷಿತಃ । ಯಾವನ್ಮಾಸಂ ಸ್ಥಿತೋ ಗರ್ಭಸ್ತಾವದ್ದಿನಮಶೌಚಕಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಶ್ರೀಮನ್ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಗರ್ಭವು ನಷ್ಟವಾದರೆ ಅಥವಾ ಹೆಂಗಸು ಗರ್ಭಪಾತ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಗರ್ಭ ಎಷ್ಟು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದಿತ್ತೋ, ಅಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಅಶೌಚವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಮಾತ್ಮನಃ ಶ್ರೇಯ ಇಚ್ಛತಾ । ತತೋ ಜಾತೇ ವಿಪನ್ನೇ ತು ಆ ಚೂಡಾಕರಣಾಚ್ಛಿಶೋಃ ॥ ೨,೨೪.

ತಾನು ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಧಿಯೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಆದರೆ ಮಗುವು ಹುಟ್ಟಿ ನಂತರ ಸತ್ತರೆ, ಆ ಮಗುವಿನ ಕೂದಲು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕತ್ತರಿಸುವವರೆಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದುಗ್ಧಂ ಭೋಜ್ಯಂ ತಾಶಕ್ತಿ ಬಾಲಾನಾಂ ಚ ಪ್ರದೀಯತೇ । ಆ ಚೂಡಾತ್ಪಞ್ಚವರ್ಷೇ ತು ದೇಹದಾಹೋ ವಿಧೀಯತೇ ॥ ೨,೨೪.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಐದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ದೇಹದ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದುಗ್ಧಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರದೇಯಂ ಸ್ಯಾದ್ಬಾಲಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ಶುಭಮ್ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಪ್ರೇತೇ ಸ್ವಜಾತಿವಿಹಿತಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೪.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು, ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು. ಐದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರ ಜಾತಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾತ್ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚೋದಕುಮ್ಭಾದಿ ಪಾಯಸಮ್ । ದಾತವ್ಯಂ ತು ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಣಸಮ್ಬನ್ಧಕಸ್ತು ಸಃ ॥ ೨,೨೪.

ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲೂ ನೀರಿನ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಪಾಯಸವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಜನ್ಮದ ಋಣಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತಸ್ಯ ಚ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪಕ್ಷಿಶಾರ್ದೂಲ ಪುನರ್ದೇಹಕ್ಷಯಾಯ ವೈ ॥ ೨,೨೪.

ಹುಟ್ಟಿದವನು ಸಾಯುವುದು ಖಚಿತ, ಸತ್ತವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟು ಖಚಿತ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ದೇಹದ ಕ್ಷಯವಾಗಲು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

ತಸ್ಮೈ ಯದ್ರೋಚತೇ ದೇಯಮದತ್ತ್ವಾ ನಿರ್ಧನೇ ಕುಲೇ । ಸ್ವಲ್ಪಾಯುರ್ನಿರ್ಧನೋ ಭೂತ್ವಾ ರತಿಭಕ್ತಿವಿವರ್ಜಿತಃ ॥ ೨,೨೪.

ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಬಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಬಡತನ ಬರುತ್ತದೆ, ಸಂತೋಷವೂ ಭಕ್ತಿಯೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಪುನರ್ಜನ್ಮಾಪ್ನುಯಾನ್ಮರ್ತ್ಯಸ್ತಸ್ಮಾದ್ದೇಯಮೃತೇ ಶಿಶೋಃ । ಪುರಾಣೇ ಗೀಯತೇ ಗಾಥಾ ಸರ್ವಥಾ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ ॥ ೨,೨೪.

ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ, ನನಗೆ ಇದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಮಿಷ್ಟಾನ್ನಂ ಭೋಜನಂ ದೇಯಂ ದಾನೇ ಶಕ್ತಿಸ್ತು ದುರ್ಲಭಾ । ಭೋಜ್ಯೇ ಭೋಜನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ರತಿಶಕ್ತಿರ್ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಮಿಠಾಯಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಕೊಡಲು ಶಕ್ತಿ ಅಪರೂಪ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.

ವಿಭವೇ ದಾನಶಕ್ತಿಶ್ಚ ನಾಲ್ಪಸ್ಯ ತಪಸಃ ಫಲಮ್ । ದಾನಾದ್ಭೋಗಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಸೌಖ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಸೇವನಾತ್ । ಸುಭಾಷಣಾನ್ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ಸ ವಿದ್ವಾನ್ಧರ್ಮವಿತ್ತಮಃ ॥ ೨,೨೪.

ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ; ಬಡವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಸಿಗದು. ದಾನದಿಂದ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಸತ್ತವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅದತ್ತದಾನಾಚ್ಚ ಭವೇದ್ದರಿದ್ರೋ ದರಿದ್ರಭಾವಾಚ್ಚ ಕರೋತಿಪಾಪಮ್ । ಪಾಪಪ್ರಭಾವಾನ್ನರಕಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಪುನರ್ದರಿದ್ರಃ ಪುನರೇವ ಪಾಪೀ ॥ ೨,೨೪.

ಕೊಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಬಡತನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬಡತನದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಬಡವನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಪಾಪಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೫ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುರುಷಸ್ತ್ರೀ ವಿನಿರ್ಣಯಮ್ । ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋ ವಾಪಿ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೫.

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅವರು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸತ್ತವರಾಗಿರಲಿ, ಐದು ವರ್ಷ ಮೇಲಾಗಿರಲಿ.

ಪೂರ್ಣೇ ತು ಪಞ್ಚಮೇ ವರ್ಷೇ ಪುಮಾಂಶ್ಚೈವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ । ಸರ್ವೈನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಜಾನಾತಿ ರೂಪಾರೂಪವಿಪರ್ಯಯೌ ॥ ೨,೨೫.

ಐದನೇ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಹುಡುಗನು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ, ರೂಪ ಮತ್ತು ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಭೇದವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ವಧಬನ್ಧನಮ್ । ವಿಪ್ರಾದೀನನ್ತ್ಯಜಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪಾಪಂ ಮಾರಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಬರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಅಂತ್ಯಜರ ತನಕ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಗರ್ಭೇ ನಷ್ಟೇ ಕ್ರಿಯಾ ನಾಸ್ತಿ ದುಗ್ಧಂ ದೇಯಂ ಮೃತೇ ಶಿಶೌ । ಪರಂ ಚ ಪಾಯಸಂ ಕ್ಷೀರಂ ದದ್ಯಾದ್ವಲವಿಪತ್ತಿತಃ ॥ ೨,೨೫.

ಗರ್ಭ ನಷ್ಟವಾದರೆ ವಿಧಿಗಳು ಇಲ್ಲ; ಮಗು ಸತ್ತರೆ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು, ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕೊಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಂ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ವೃಷಂ ವೃಷವಿಧಿಂ ವಿನಾ । ಮಹಾದಾನವಿಹೀನಂ ಚ ಕುಮಾರೇ ಕೃತ್ಯಮಾದಿಶೇತ್ ॥ ೨,೨೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಎತ್ತಿನ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಹಾದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಹುಡುಗನಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುಮಾರಾಣಾಂ ಚೈವ ಬಾಲಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ವಸ್ತ್ರವೇಷ್ಟನಮ್ । ಬಾಲೇ ವಾ ತರುಣೇ ವೃದ್ಧೇ ಘಟೋ ಭವತಿ ವೈ ಮೃತೇ ॥ ೨,೨೫.

ಹುಡುಗರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಮಗು, ಯುವಕ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧ ಯಾರು ಸತ್ತರೂ, ನೀರಿನ ಕುಂಭ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.