ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಲೌ ತಚ್ಚ ಕಸ್ಮಾದ್ದೇವ ಸಮಾದಿಶ । (ಆಧಾನಾನ್ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಬಾಲೋ ವಾ ಸ್ಥವಿರೋ ಯುಬಾ ॥ ೨,೨೪.

ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವಾ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? (ಆರಂಭದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮರಣವು ಮಕ್ಕಳಿಗೋ, ವೃದ್ಧರಿಗೋ, ಯುವಕರಿಗೋ ಬರುತ್ತದೆ.)

ಸಧನೋ ನಿರ್ಧನೋ ವಾಪಿ ಸುಕುಮಾರಃ ಸುರೂಪವಾನ್ । ಅವಿದ್ವಾಂಶ್ಚೈವ ವಿದ್ವಾಂಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ವಿತರೋ ಜನಃ ॥ ೨,೨೪.

ಹಣವಂತನಾಗಿರಲಿ, ಬಡವನಾಗಿರಲಿ, ನಾಜೂಕಾಗಿರಲಿ, ಸುಂದರನಾಗಿರಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಿರಲಿ—

ತಪೋರತೋ ಯೋಗಶೀಲೋ ಮಹಾಜ್ಞಾನೀ ಚ ಯೋ ನರಃ । ಸರ್ವಜ್ಞಾನರತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಧರ್ಮಾತ್ಮಾತುಲವಿಕ್ರಮಃ ॥ ೨,೨೪.

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ಅಪಾರ ಶೌರ್ಯವಂತನು—

) ಸರ್ವಮೇತದಶಷೇಣ ಜಾಯತೇ ವಸುಧಾತಲೇ । ಕಸ್ಮಾನ್ಮೃತ್ಯುಮವಾಪ್ನೋತಿ ರಾಜಾ ವಾ ಶ್ರೋತ್ರಿಯೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೨೪.

ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ರಾಜನಿಗೋ ಅಥವಾ ಪಂಡಿತನಿಗೋ ಮರಣ ಏಕೆ ಬರುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಸಾಧುಸಾಧು ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಯಸ್ತ್ವಂ ಭಕ್ತೋಽಸಿ ಮೇ ಪ್ರಿಯಃ । ಶ್ರೂಯತಾಂ ವಚನಂ ಗುಹ್ಯಂ ನಾನಾದೇಶವಿನಾಶನಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನೂ ಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿರುವೆ. ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದೆ. ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಈ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.

ವಿಧಾತೃವಿಹಿತೋ ಮೃತ್ಯುಃ ಶೀಘ್ರಮಾದಾಯ ಗಚ್ಛತಿ । ತತೋ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ಕಾಶ್ಯಪೇಯ ಮಹಾದ್ಯುತೇ ॥ ೨,೨೪.

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮರಣವು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನಾದ ಕಾಶ್ಯಪನ ವಂಶಜನೇ, ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮಾನುಷಃ ಶತಜೀವೀತಿ ಪುರಾ ವೇದೇನ ಭಾಷಿತಮ್ । ವಿಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಶೀಘ್ರಂ ಚಾಪಿ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೪.

ಹಿಂದೆ ವೇದದಲ್ಲಿ ಮಾನವನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಆಯಸ್ಸು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಅವನು ಬೇಗನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವೇದಾನಭ್ಯಸನೇನೈವ ಕುಲಾಚಾರಂ ನ ಸೇವತೇ । ಆಲಸ್ಯಾತ್ಕರ್ಮಣಾಂ ತ್ಯಾಗೋ ನಿಷಿದ್ಧೇಽಪ್ಯಾದರಃ ಸದಾ ॥ ೨,೨೪.

ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡದೆ, ಕುಲಾಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ, ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದರಿಂದ—

ಯತ್ರ ತತ್ರ ಗೃಹೇಽಶ್ರಾತಿ ಪರಕ್ಷೇತ್ರರತಸ್ತಥಾ । ಏತೈರನ್ಯೈರ್ಮಹಾದೋಷೈರ್ಜಾಯತೇ ಚಾಯುಷಃ ಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಯಾವುದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಪರರ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುವುದು, ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ದೋಷಗಳಿಂದ ಆಯಸ್ಸು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಶ್ರದ್ದಧಾನಮಶುಚಿಂ ನಾಸ್ತಿಕಂ ತ್ಯಕ್ತಮಙ್ಗಲಮ್ । ಪರದ್ರೋಹಾನೃತರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಯತ (ಮ) ಮನ್ದಿರಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಯಾರಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲ, ಶುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲ, ದೇವರನ್ನು ನಂಬದವನು, ಶುಭವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನು, ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿಕಾರಕನಾಗಿರುವವನು, ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು.

ಅರಕ್ಷಿತಾರಂ ರಾಜಾನಂ ನಿತ್ಯಂ ಧರ್ಮವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕ್ರೂರಂ ವ್ಯಸನಿನಂ ಮೂರ್ಖಂ ವೇದವಾದಬಹಿಷ್ಕೃತಮ್ । ಪ್ರಜಾಪೀಡನಕರ್ತಾರಂ ರಾಜಾನಂ ಯಮಶಾಸನಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಯಾವ ರಾಜನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೆ, ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕ್ರೂರನಾಗಿದ್ದು, ಕೆಟ್ಟ ಚಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವನು, ಮೂರ್ಖನು, ವೇದೋಪದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗಿರುವನು, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವನು—ಅವನು ಯಮನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ವಶಂ ಮೃತ್ಯೋಸ್ತತೋ ಯಾತಿ ಚ ಯಾತನಾಮ್ । ಸ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮುಖ್ಯವೃತ್ತಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ॥ ೨,೨೪.

ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮರಣದ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ನಂತರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಕರ್ಮರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಮಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಶೂದ್ರಃ ಕರೋತಿಃ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಿಜಶುಶ್ರೂಷಣಂ ವಿನಾ ॥ ೨,೨೪.

ಯಾರು ಸದಾ ಪರರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಶೂದ್ರನು ದ್ವಿಜರ ಸೇವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಏನೇನು ಮಾಡಿದರೂ—

ಉತ್ತಮಾಧಮಮಧ್ಯೇ ವಾ ಯಮಲೋಕೇ ಸ ಪಚ್ಯತೇ । ಸ್ನಾನಂ ದಾನಂ ಜಪೋ ಹೋಮೋ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯೋ ದವರ್ತಾಚ್ಚನಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ, whether one is superior, inferior, or intermediate, ಎಲ್ಲರೂ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ನ ಸೇವ್ಯನ್ತೇ ಸ ವೃಥಾ ದಿವಸೋ ನೃಣಾಮ್ । ಅನಿತ್ಯಮಧ್ರುವಂ ದೇಹಮನಾಧಾರಂ ರಸೋದ್ಭವಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಈ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವದಿಲ್ಲದ ದಿನ, ಮಾನವರಿಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ದೇಹವು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದದು, ರಸದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು.

ಅನ್ನೋದಕಮಯೇ ದೇಹೇ ಗುಣಾನೇತಾನ್ವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಯತ್ಪ್ರಾತಃ ಸಂಸ್ಕೃತಂ ಸಾಯಂ ನೂನಮನ್ನಂ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೪.

ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನ, ಸಂಜೆಗಾಗಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತದೀಯರಸಸಮ್ಪುಷ್ಟಕಾಯೇ ಕಾ ಬತ ನಿತ್ಯತಾ । ಗತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ವಪುರರ್ಧಂ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ ॥ ೨,೨೪.

ಅದರ ರಸದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತತೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅರ್ಧ ದೇಹವು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ನರಃ ಪಾಪವಿನಾಶಾಯ ಕುರ್ವೀತ ಪರಮೌಷಧಮ್ । ದೇಹಃ ಕಿಮನ್ನದಾತುಃ ಸ್ವಿನ್ನಿಷೇಕ್ತುರ್ಮಾತುರೇವ ವಾ ॥ ೨,೨೪.

ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮಾನವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅನ್ನಕೊಡುವವನ ದೇಹ, ಬೀಜಹಾಕುವವನ ದೇಹ, ಅಥವಾ ತಾಯಿಯ ದೇಹ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಮಹತ್ವ?

ಉಭಯೋರ್ವಾ ಪ್ರಭೋರ್ವಾಪಿ ಬಾಲನೋಗ್ನೇಃ ಶುನೋಽಪಿ ವಾ । ಕಸ್ತತ್ರ ಪರಮೋ ಯಜ್ಞಃ ಕೃಮಿವಿಡ್ಭಸ್ಮಸಂಜ್ಞಕೇ ॥ ೨,೨೪.

ತಂದೆತಾಯಿಯ ದೇಹವಾಗಲಿ, ದೇವರ ದೇಹವಾಗಲಿ, ಬೆಂಕಿಯ ದೇಹವಾಗಲಿ, ನಾಯಿಯ ದೇಹವಾಗಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಹುಳು, ಮಲ, ಭಸ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿರುವ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞ?

ಕರ್ತವ್ಯಃ ಪರಮೋ ಯತ್ನಃ ಪಾತಕಸ್ಯ ವಿನಾಶನೇ । ಅನೇಕಭವಸಮ್ಭೂತಂ ಪಾತಕಂ ತು ತ್ರಿಧಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೨೪.

ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂದ ಪಾಪವು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನುಷ್ಯಂ ತದಾ ಸರ್ವಂ ತಪತ್ಯಪಿ । ಸರ್ವಜನ್ಮಾನಿ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ವಿಷಾದೀ ಕೃತಚೇತನಃ ॥ ೨,೨೪.

ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ಗರ್ಭವಾಸಾಂಶ್ಚ ಕರ್ಮಜಾ ಗತಯಸ್ತಥಾ । ಮಾನುಷೋದರವಾಸೀ ಚೇತ್ತದಾ ಭವತಿ ಪಾತಕೀ ॥ ೨,೨೪.

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಬರುವ ಗತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಮಾನವನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಣ್ಡಜಾದಿಷು ಭೂತೇಷು ಯತ್ರಯತ್ರ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ । ಆಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯಃ ಕ್ಲೇಶಾ ಜರಾರೂಪವಿಪರ್ಯಯಃ ॥ ೨,೨೪.

ಅಂಡಜಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ರೋಗ, ಕಷ್ಟ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೂಪದ ಬದಲಾವಣೆ ಇವೆ.

ಗರ್ಭವಾಸಾದ್ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಸ್ತ್ವಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾವೃತಃ । ನ ಜಾನಾತಿಃ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಲಭಾವಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ ॥ ೨,೨೪.

ಗರ್ಭವಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನೂ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯೌವನೇ ತಿಮಿರಾನ್ಧಶ್ಚ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಆಧಾನಾನ್ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಬಾಲೋ ವಾ ಸ್ಥವಿರೋ ಯುವಾ ॥ ೨,೨೪.

ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನಾದರೂ, ಯಾರು ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ದುಃಖಗಳಿಂದ, ಬಾಲಕ, ವೃದ್ಧ, ಯುವಕ ಯಾರಾದರೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಸಧನೋ ನಿರ್ಧನಶ್ಚೈವ ಸುಕುಮಾರಃ ಕುರೂಪವಾನ್ । ಅವಿದ್ವಾಂಶ್ಚೈವ ವಿದ್ವಾಂಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತ್ವಿತರೋ ಜನಃ ॥ ೨,೨೪.

ಹಣವಂತನಾಗಿರಲಿ, ಬಡವನಾಗಿರಲಿ, ಸೊಗಸಾದವನಾಗಿರಲಿ, ಕೆಟ್ಟ ರೂಪದವನಾಗಿರಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಜನರಾಗಿರಲಿ—

ತಪೋರತೋ ಯೋಗಶೀಲೋ ಮಹಾಜ್ಞಾನೀ ಚ ಯೋ ನರಃ । ಮಹಾದಾನರತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಧರ್ಮಾತ್ಮಾತುಲವಿಕ್ರಮಃ । ವಿನಾ ಮಾನುಪದೇಹಂ ತು ಸುಖಂ ದುಃ ಖಂ ನ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೨,೨೪.

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿರಲಿ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಿ, ಮಹಾದಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರಲಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿರಲಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯವನಾಗಿರಲಿ—ಮಾನವ ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಸುಖವನ್ನೂ ದುಃಖವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಕೃತೈಃ ಕರ್ಮಪಾಶೈಸ್ತು ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ । ಆಧಾನಾತ್ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಸ್ವಲ್ಪಪಾಪೈರ್ವಿಪಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೪.

ಸಹಜ ಕರ್ಮಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಮಾನವನು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾಪಾಪೈರ್ವಿಪಚ್ಯತೇ । ಯೋನಿಂ ಪೂರಯತೇ ಯಸ್ಮಾನ್ಮೃತೋಽಪ್ಯಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ ॥ ೨,೨೪.

ಐದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದರೆ, ಅವನು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಗರ್ಭವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ತರೂ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.