ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಬಹೂನ್ಯಬ್ದಾನಿ ವಿಜನೇ ವನೇ ತಸ್ಯ ಗತಾನಿ ವೈ । ತಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿಸ್ತತೋ ಜಾತಾ ತೀರ್ಥಾನುಗಮನಂ ಪ್ರತಿ ॥ ೨,೨೨.

ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಆ ಏಕಾಂತ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋದವು; ನಂತರ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು.

ಪುಣ್ಯೈಸ್ತೀರ್ಥಜಲೈರೇವ ಶೋಷಯಿಷ್ಯೇ ಕಲೇವರಮ್ । ಸ ತೀರ್ಥೇತ್ವರಿತಂ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತಪಸ್ವೀ ಭಾಸ್ಕರೋದಯೇ । ಕೃತಜಾಪ್ಯನಮಸ್ಕಾರೋ ಹ್ಯಧ್ವಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ ॥ ೨,೨೨.

"ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ತಪಸ್ವಿಯು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜಪ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪಯಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಏಕಸ್ಮಿನ್ದಿವಸೇ ವಿಪ್ರೋ ಮಾರ್ಗಭ್ರಷ್ಟೋ ಮಹಾತಪಾಃ । ದದರ್ಶಾಧ್ವನಿ ಗಚ್ಛನ್ಸ ಪಞ್ಚ ಪ್ರೇತಾನ್ ಸುದಾರುಣಾನ್ ॥ ೨,೨೨.

ಒಂದು ದಿನ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿ, ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಐದು ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.

ಅರಣ್ಯೇ ನಿರ್ಜನೇ ದೇಶೇ ಸಂಕಟೇ ವೃಕ್ಷವರ್ಜಿತೇ । ಪಞ್ಚೈತಾನ್ವಿಕೃತಾಕಾರಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೈ ಘೋರದರ್ಶನಾನ್ । ಈಷತ್ಸನ್ತ್ರಸ್ತಹೃದಯೋಽತಿಷ್ಠದುನ್ಮೀಲ್ಯ ಲೋಚನೇ ॥ ೨,೨೨.

ಅರಣ್ಯದ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ, ಕಠಿಣ, ಮರಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಐದು ವಿಕೃತ ರೂಪದ, ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನಿಂತನು.

ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ತತೋ ಧೈರ್ಯಂ ಭಯಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದೂರತಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಮಧುರಾಭಾಷೀ ಕೇ ಯೂಯಂ ವಿಕೃತಾನನಾಃ ॥ ೨,೨೨.

ನಂತರ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೂರದಿಂದ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನೀವು ಯಾರು, ಇಂತಹ ವಿಕೃತ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ?"

ಕಿಞ್ಚಾಶುಭಂ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಯೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಸ್ಥ ವೈಕೃತಮ್ । ಕಥಂ ವಾ ಚೈಕತಃ ಕರ್ಮ ಪ್ರಸ್ಥಿತಾಃ ಕುತ್ರ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೨೨.

"ಯಾವ ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ನೀವು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ಹೇಗೆ ನೀವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದೀರಿ, ಮತ್ತು ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿ."

ಪ್ರೇತರಾಜ ಉವಾಚ । ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈಸ್ತು ಕರ್ಮಭಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಹಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಪರದ್ರೋಹರತಾಃ ಸರ್ವೇ ಪಾಪಮೃತ್ಯುವಶಂ ಗತಾಃ ॥ ೨,೨೨.

ಪ್ರೇತರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಾವು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದೆವು, ಪಾಪದಿಂದ ಸತ್ತವರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾರ್ದಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸಮುಪಾಗತಾಃ । ಹತವಾಕ್ಯಾ ಹತಶ್ರೀಕಾ ಹತ ಸಂಜ್ಞಾ ವಿಚೇತಸಃ ॥ ೨,೨೨.

ನಾವು ಸದಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಮಾತು ಇಲ್ಲದವರು, ಐಶ್ವರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರು, ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೇವೆ.

ನ ಜಾನೀಮೋ ದಿಶಂ ತಾತ ವಿದಿಶಂ ಚಾತಿದುಃ ಖಿತಾಃ । ಕ್ವ ನು ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ಮೂಢಾಃ ಪಿಶಾಚಾಃ ಕರ್ಮಜಾ ವಯಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ನಾವು ಯಾವ ದಿಕ್ಕು, ಯಾವ ಭಾಗ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೇ; ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಾವು ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ಮಾತಾ ನ ಪಿತಾಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಕರ್ಮಭಿಃ ಸ್ವಕೈಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಸ್ಮ ಸಹಸಾ ಜಾತದುಃ ಖೋದ್ವೇಗಸಮಾಕುಲಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ನಮಗೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ತಂದೆ ಇಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ಹಠಾತ್ ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ, ಹೊಸದುಃಖ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೇವೆ.

ದರ್ಶನೇನ ಚ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಮುದಿತಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ವಯಮ್ । ಮುಹೂರ್ತನ್ತಿಷ್ಠ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಸರ್ವಮಾದಿತಃ ॥ ೨,೨೨.

ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಾಜಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲು, ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯವನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಹಂ ಪರ್ಯುಷಿತೋ ನಾಮ ಏಷ ಸೂಚೀಮುಖಸ್ತಥಾ । ಶೀಘ್ರಗೋ ರೋಘ (ಹ) ಕಶ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಮೋ ಲೇಖಕಃ ಸ್ಮತೃತಃ ॥ ೨,೨೨.

ನಾನು ಪರ್ಯುಷಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಇವನು ಸೂಚಿಮುಖ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೀಘ್ರಗ, ರೋಧಕ ಮತ್ತು ಐದನೆಯವನು ಲೇಖಕ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಂ ನಾಮ್ನಾ ಚ ಸರ್ವೇ ವೈ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪ್ರೇತತಾಂ ವಯಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ । ಪ್ರೇತಾನಾಂ ಕರ್ಮಜಾತಾನಾಂ ಕಥಂ ವೈ ನಾಮಸಮ್ಭವಃ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕಾರಣಮುದಿಶ್ಯ ಯೇನ ಬ್ರೂಯಾಃ ಸ್ವನಾಮಕಾನ್ ॥ ೨,೨೨.

ಈ ರೀತಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಇಂತಹ ಹೆಸರುಗಳು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತವೆ? ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.

ಪ್ರೇತರಾಜ ಉವಾಚ । ಮಯಾ ಸ್ವಾದು ಸದಾ ಭುಕ್ತಂ ದತ್ತಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ದ್ವಿಜ ॥ ೨,೨೨.

ಪ್ರೇತರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಳಸಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದೆ ಮತ್ತು ಹಳಸಾದ ಅನ್ನವನ್ನೇ ದಾನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ.

ಶೀಘ್ರಂ ಗಚ್ಛತಿ ವಿಪ್ರೇಣ ಯಾಚಿತಃ ಕ್ಷುಧಿತೇನ ವೈ । ಏತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ನಾಮ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ಮಮ ॥ ೨,೨೨.

ಒಬ್ಬ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನನ್ನಿಗೆ ಪರ್ಯುಷಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಶೀಘ್ರಂ ಗಚ್ಛತಿ ವಿಪ್ರೇಣ ಯಾಚಿತಃ ಕ್ಷುಧಿತೇನ ವೈ । ಏತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಶೀಘ್ರಗೋಽಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ॥ ೨,೨೨.

ಒಬ್ಬ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದಾಗ ಈವನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈವನಿಗೆ ಶೀಘ್ರಗ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಸೂಚಿತಾ ಬಹವೋಽನೇನ ವಿಪ್ರಾ ಅನ್ನಾಧಿಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ । ಏತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಏಷ ಸೂಚಿಮುಖಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೨,೨೨.

ಈವನು ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ನದ ಆಸೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಈವನು ಸೂಚಿಮುಖ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಾಕೀ ಮಿಷ್ಟಮಶ್ರಾತಿ ಪೋಷ್ಯವರ್ಗಮೃತೇ ಸದಾ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಭಾವೇನ ರೋಧ (ಹ) ಕಸ್ತೇನ ಚೋಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೨.

ಈವನು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಬ್ಬನೇ ಸಿಹಿ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಈವನು ರೋಧಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಪುರಾಯಂ ಮೌನಮಾಸ್ಥಾಯ ಯಾಚಿತೋ ವಿಲಿಖೇದ್ಭುವಮ್ । ತೇನ ಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಲೇಖಕೋ ನಾಮ ಚೋಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೨.

ಈವನು ಹಿಂದೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದಾಗ ನೆಲವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದಲೇ ಈವನು ಲೇಖಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಕರ್ಮಭಾವೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ನಾಮಾನಿ ಚ ದ್ವಿಜ । ಮೇಷಾನನೋ ಲೇಖಕೋಽಯಂ ರೋಧ (ಹ) ಕಃ ಪರ್ವತಾನನಃ ॥ ೨,೨೨.

ನಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ನಾವು ಪ್ರೇತರಾಗಿ ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ: ಮೇಷಾನನ, ಲೇಖಕ, ರೋಧಕ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಾನನ.

ಶೀಘ್ರಗಃ ಪುಶುವಕ್ತ್ರಶ್ಚ ಸೂಚಕಃ ಸೂಚಿವಕ್ತ್ರವಾನ್ । ದುಃಖಿತಾ ನಿತರಾಂ ಸ್ವಮಿನ್ಪಶ್ಯ ರೂಪವಿಪರ್ಯಯಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ಶೀಘ್ರಗನಿಗೆ ಕುರಿಯ ಮುಖವಿದೆ, ಪುಶುವಕ್ತ್ರ; ಸೂಚಕನಿಗೆ ಸೂಚಿಯ ಮುಖವಿದೆ; ನಾವು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸ್ವಾಮಿ, ನಮ್ಮ ವಿಕೃತ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿ.

ಕೃತ್ವಾ ಮಾಯಾಮಯಂ ರೂಪಂ ವಿಚರಾಮೋ ಮಹೀತಲೇ । ಸರ್ವೇ ಚ ವಿಕೃತಾಕಾರಾ ಲಮ್ಬೋಷ್ಠಾ ವಿಕೃತಾನನಾಃ ॥ ೨,೨೨.

ಮಾಯಾಮಯವಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ವಿಕೃತಾಕಾರಿಗಳಾಗಿ, ಉದುರುವ ತುಟಿಗಳಿಂದ, ವಿಕೃತ ಮುಖಗಳಿಂದ ಇದ್ದೇವೆ.

ಬೃಹಚ್ಛರೀರಿಣೋ ರೌದ್ರಾ ಜಾತಾಃ ಸ್ವೇನೈವ ಕರ್ಮಣಾ । ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಪ್ರೇತತ್ವೇ ಕಾರಣಂ ಮಯಾ ॥ ೨,೨೨.

ದೊಡ್ಡ ದೇಹಗಳು, ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳು ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದಿವೆ; ಪ್ರೇತರಾಗಿ ಇರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಜ್ಞಾನಿನೋಽಪಿ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ಜಾತಾಃ ಸ್ಮ ತವ ದರ್ಶನಾತ್ । ಯತ್ರ ತೇ ಶ್ರವಣೇ ಶ್ರದ್ಧಾ ತತ್ಪೃಚ್ಛ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ ॥ ೨,೨೨.

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನಿನಗೆ ಕೇಳುವಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ । ಯೇ ಜೀವಾ ಭುವಿ ಜೀವನ್ತಿ ಸರ್ವೇಽಪ್ಯಾಹಾರಮೂಲಕಾಃ । ಯುಷ್ಮಾಕಮಪಿಚಾಹಾರಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ ॥ ೨,೨೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನೂ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರೇತಾ ಊಚುಃ । ಯದಿ ತೇ ಶ್ರವಣೇ ಶ್ರದ್ಧಾ ಆಹಾರಾಣಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಅಸ್ಮಾಕಂ ತು ಮಹೀಭಾಗ ಶೃಣುತ್ವಂ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ॥ ೨,೨೨.

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು, ಧನ್ಯನೇ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ । ಕಥಯನ್ತು ಮಹಾಪ್ರೇತಾ ಆಹಾರಂ ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನೇಮಮೂಚುಃ ಪ್ರೇತಾಃ ಪೃಥಕಪೃಥಕ್ ॥ ೨,೨೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಪ್ರೇತರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಿ. ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದಾಗ ಪ್ರೇತರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಪ್ರೇತಾ ಊಚುಃ । ಶೃಣು ಚಾಹಾರಮಸ್ಮಾಕಂ ಸರ್ವಸತ್ತ್ಬವಿಗರ್ಹಿತಮ್ । ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಗರ್ಹಸೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಭೂಯೋಭೂಯಶ್ಚ ಗರ್ಹಿತಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳು, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವೆ, ಅದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾದುದು.

ಶ್ಲೇಷ್ಮಮೂತ್ರಪುರೀಷೋತ್ಥಂ ಶರೀರಾಣಾಂ ಮಲೈಃ ಸಹ । ಉಚ್ಛಿಷ್ಟೈಶ್ಚೈವ ಚಾನ್ಯೈಶ್ಚ ಪ್ರೇತಾನಾಂ ಭೋಜನಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೨೨.

ಕಫ, ಮೂತ್ರ, ಮಲ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಇತರ ಅಶುಚಿಗಳು, ಉಳಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ಪ್ರೇತರ ಆಹಾರವಾಗಿವೆ.