ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಸತ್ಯಂ ವಾಪ್ಯನೃತಂ ವಾಪಿ ವದನ್ತಿ ಕ್ಷಿತಿದೇವತಾಃ । ತದಾ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಹೃದಯೇ ಸತ್ಯಮೇತದ್ದ್ವಿಜೇರಿತಮ್ ॥ ೨,೨೧.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ಯವೋ ಅಸತ್ಯವೋ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ದ್ವಿಜರು ಹೇಳಿದದ್ದು ಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿ.

ಭಾವಭಕ್ತಿಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಪಿತೃಭಕ್ತಿಪರಾಯಣಃ । ಕೃತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಬಲಿಂ ಚೈವ ಪುರಶ್ಚರಣ ಪೂರ್ವಕಮ್ ॥ ೨,೨೧.

ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪಿತೃಗಳ ಸೇವೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು, ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜಪಹೋಮೈಸ್ತಥಾ ದಾನೈಃ ಪ್ರಕುರ್ಯಾದ್ದೇಹಸೋಧನಮ್ । ಕೃತೇನ ತೇನ ವಿಘ್ನಾನಿ ವಿನಶ್ಯನ್ತಿ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೨೧.

ಜಪ, ಹೋಮ, ದಾನಗಳ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಚೈರ್ವಾ ಸ ಚೇದನ್ಯೈಃ ಪ್ರಪೀಡ್ಯತೇ । ಪಿತ್ರುದ್ದೇಶೇನ ವೈ ಕುರ್ಯಾನ್ನಾರಾಯಣಬಲಿಂ ತದಾ । ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಪೀಡಾಭ್ಯ ಇತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ ॥ ೨,೨೧.

ಯಾರಾದರೂ ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ ಅಥವಾ ಇತರರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡಬೇಕು. ಆಗ ಎಲ್ಲ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು.

ಪಿತೃಪೀಡಾ ಭವೇದ್ಯತ್ರ ಕೃತ್ಯೈರನ್ಯೈರ್ನ ಮುಚ್ಯತೇ । ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪಿತೃಭಕ್ತಿಪರೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೨೧.

ಪಿತೃಗಳಿಂದ ಆಗುವ ಪೀಡೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.

ನವಮೇ ದಶಮೇ ವರ್ಷೇ ಪಿಕ್ಷುದ್ದೇಶೇನ ವೈ ಪುಮಾನ್ । ಗಾಯತ್ತ್ರೀಮಯುತಂ ಜಪ್ತ್ವಾ ದಶಾಂಶೇನ ಚ ಹೋಮಯೇತ್ ॥ ೨,೨೧.

ಒಬ್ಬನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಥವಾ ಹತ್ತನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ, ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ಹತ್ತನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಬಲಿಂ ಪೂರ್ವಂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಸರ್ವೋಪದ್ರವಹೀನಸ್ತು ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಉತ್ತಮಂ ಲೋಕಮಾಪ್ನೋತಿ ಜ್ಞಾತಿಪ್ರಾಧಾನ್ಯಮೇವ ಚ ॥ ೨,೨೧.

ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡಿ, ನಂತರ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ತೊಂದರೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು, ಉತ್ತಮ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪಿತೃಮಾ ತೃಸಮಂ ಲೋಕೇ ನಾಸ್ತ್ಯನ್ಯದ್ದೈವತಂ ಪರಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪೂಜಯೇತ್ಪಿತರೌ ಸದಾ ॥ ೨,೨೧.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದೇವತೆ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ತಾಯ್ನ್ನು ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹಿತಾನಾಮುಪದೇಷ್ಟಾ ಹಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ದೈವತಂ ಪಿತಾ । ಅನ್ಯಾ ಯಾ ದೇವತಾ ಲೋಕೇ ನ ದೇಹಪ್ರಭವೋ ಹಿ ತಾಃ ॥ ೨,೨೧.

ತಂದೆ ಸದಾ ಹಿತೋಪದೇಶ ಮಾಡುವ ನೇರದೇವತೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ದೇಹದ ಮೂಲವಲ್ಲ.

ಶರೀರಮೇವ ಜನ್ತೂನಾಂ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷೈಕಸಾಧನಮ್ । ದೇಹೋ ದತ್ತೋ ಹಿ ಯೇನೈವಂ ಕೋಽನ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯತಮಸ್ತತಃ ॥ ೨,೨೧.

ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ದೇಹವೇ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಸಾಧನ. ಆ ದೇಹವನ್ನು ತಂದೆ ತಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗಿಂತ ಪೂಜ್ಯರು ಇನ್ನಾರಿದ್ದಾರೆ?

ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯಹೃದಯೇ ಪಕ್ಷಿನ್ಯದ್ಯತ್ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತತ್ಸರ್ವಮಾತ್ಮನಾ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದಾನಂ ವೇದವಿದೋ ವಿದುಃ ॥ ೨,೨೧.

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನೇನನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೇದಜ್ಞರು ಇದನ್ನು ನಿಜವಾದ ದಾನವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಪುನ್ನಾಮನರಕಾದ್ಯಸ್ಮಾತ್ಪಿತರಂ ತ್ರಾಯತೇ ಸುತಃ । ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ತ್ರ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ ಇಹ ಚಾಪಿ ಪರತ್ರ ಚ ॥ ೨,೨೧.

ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಪುನ್ನಾಮನರಕದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ 'ಪುತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಪಮೃತ್ಯುಮೃತೌ ಸ್ಯಾತಾಂ ಪಿತರೌ ಕಸ್ಯಚಿತ್ಖಗ । ವ್ರತತೀರ್ಥಾವಿವಾಹಾದಿಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಂವತ್ಸರಂ ತ್ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೨೧.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಯಾರಾದರೂ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಅಕಾಲಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಒಳಗಾದರೆ, ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ವ್ರತ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ವಿವಾಹ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಸ್ವಪ್ನಾಧ್ಯಾಯಮಿಮಂ ಯಸ್ತು ಪ್ರೇತ ಲಿಙ್ಗನಿದರ್ಶಕಮ್ । ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಪ್ರೇತಚಿಹ್ನಂ ನ ಪಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೨೧.

ಯಾರು ಈ ಸ್ವಪ್ನಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು, ಪ್ರೇತಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇತಚಿಹ್ನೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೨ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ಕಥಂ ಪ್ರೇತಾಃ ಕೇನ ತೇಷಾಂ ಗತಿರ್ಭವೇತ್ । ಕೀದೃಕ್ತೇಷಾಂ ಭವೇದ್ರೂಪಂ ಭೋಜನಂ ಕಿಂ ಭವೇತ್ಪ್ರಭೋ ॥ ೨,೨೨.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಪ್ರೇತರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಅವರ ರೂಪ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಅವರು ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಭುವೇ?

ಸುಪ್ರೀತಾಸ್ತೇ ಕಥಂ ಪ್ರೇತಾಃ ಕ್ವ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸುರೇಶ್ವರ । ಪ್ರಸನ್ನಃ ಕೃಪಯಾ ದೇವ ಪ್ರಶ್ರಮೇನಂ ವದಸ್ವ ಮೇ ॥ ೨,೨೨.

ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಾಯಕನಾದ ದೇವಾ, ಪಿತೃಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ದಯಾಳುವಾದ ದೇವಾ, ದಯೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಪಾಪಕರ್ಮರತಾ ಯೇ ವೈ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಶಾನುಗಾಃ । ಜಾಯನ್ತೇ ತೇ ಮೃತಾಃ ಪ್ರೇತಾಸ್ತಾಞ್ಛೃಣುಷ್ವ ವದಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು, ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಮೃತರಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಕೇಳು.

ವಾಪೀಕೂಪತಡಾಗಾಂಶ್ಚ ಆರಾಮಂ ಸುರಮನ್ದಿರಮ್ । ಪ್ರಪಾಂ ಸದ್ಮ ಸುವೃಕ್ಷಾಂಶ್ಚ ತಥಾ ಭೋಜನಶಾಲಿಕಾಃ ॥ ೨,೨೨.

ಬಾವಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಹೊಂಡಗಳು, ತೋಟಗಳು, ದೇವಾಲಯಗಳು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮನೆಗಳು, ಮನೆಗಳು, ಸುಂದರ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ಹೊಲಗಳು—

ಪಿತೃಪೈತಾಮಹಂ ಧರ್ಮಂ ಕಿಕ್ರೀಣಾತಿ ಸ ಪಾಪಭಾಕ್ । ಮೃತಃ ಪ್ರೇತತ್ವಮಾಪ್ನೋತಿ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ಯಾರು ಪಾಪದಿಂದ ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸಾಯುವದಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಪ್ರೇತರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಗೋಚರಂ ಗ್ರಾಮಸೀಮಾಂ ತಡಾಗಾರಾಮಗಹ್ವರಮ್ । ಕರ್ಷಯನ್ತಿ ಚ ಯೇ ಲೋಭಾತ್ಪ್ರೇತಾಸ್ತೇ ವೈ ಭವನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೨೨.

ಯಾರು ಲೋಭದಿಂದ ಮೇಯಲು ಜಾಗ, ಹಳ್ಳಿ ಗಡಿ, ಕೆರೆ, ತೋಟ ಅಥವಾ ಕಾಡನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಚಣ್ಡಾಲಾದುದಕಾತ್ಸರ್ಪಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದ್ಬೈದ್ಯುತಾಗ್ನಿತಃ । ದಂಷ್ಟ್ರಿಭ್ಯಶ್ಚ ಪಶುಭ್ಯಶ್ಚ ಮರಣಂ ಪಾಪಕರ್ಮಿಣಾಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ಚಂಡಾಲನಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಹಾವಿನಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿಂದ ಪಾಪಿಗಳು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.

ಉದ್ಬನ್ಧನಮೃತಾ ಯೇ ಚ ವಿಷಶಸ್ತ್ರಹತಾಶ್ಚ ಯೇ । ಆತ್ಮೋಪಘಾತಿನೋ ಯೇ ಚ ವಿಷೂಚ್ಯಾದಿಹತಾಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೨೨.

ಯಾರು ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ವಿಷದಿಂದ, ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ತಾವು ತಾವೇ ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುವವರು, ಅಥವಾ ವಿಷೂಚಿಕಾದಂತಹ ರೋಗಗಳಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ—

ಮಹಾರೋಗೈರ್ಮೃತಾ ಯೇ ಚ ಪಾಪರೋಗೈಶ್ಚ ದಸ್ಯುಭಿಃ । ಅಸಂಸ್ಕೃತಪ್ರಮೀತಾ ಯೇ ವಿಹಿತಾಚಾರವರ್ಜಿತಾಃ ॥ ೨,೨೨.

ಯಾರು ಭಯಾನಕ ರೋಗಗಳಿಂದ, ಪಾಪದ ರೋಗಗಳಿಂದ, ದೋಚುಕರಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಆಗದೆ, ವಿಧಿಯಾಚಾರದಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ—

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಲುಪ್ತಾಶ್ಚಲುಪ್ತಮಾಸಿಕಪಿಣ್ಡಕಾಃ । ಯಸ್ಯಾನಯತಿ ಶೂದ್ರೋಗ್ನಿಂ ತೃಣಕಾಷ್ಠಹವೀಂಷಿ ಸಃ ॥ ೨,೨೨.

ಯಾರ ಪ್ರೇತಕ್ರಿಯೆ ಎತ್ತು ಬಿಡುವದರಿಂದ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ, ಮಾಸಿಕ ಪಿಂಡ ನೀಡಲಾಗದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಶೂದ್ರನು ಅಗ್ನಿ ತಂದುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲು-ಕಟ್ಟೆ ಹೋಮ ಮಾಡಲಾಗದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ—

ಪತನಾತ್ಪರ್ವತಾನಾಂ ಚ ಭಿತ್ತಿಪಾತೇನ ಯೇ ಮೃತಾಃ । ರಜಸ್ವಲಾದಿದೋಷೈಶ್ಚ ನ ಚ ಭೂಮೌ ಮತಾಶ್ಚ ಯೇ ॥ ೨,೨೨.

ಪರ್ವತದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಗೋಡೆಯು ಕುಸಿದು ಸಾಯುವವರು, ರಜಸ್ವಲೆಯಂತಹ ಅಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಸಾಯುವವರು, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡದೆ ಇರುವವರು—

ಅನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಮೃತಾ ಯೇ ಚ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣವರ್ಜಿತಾಃ । ಸೂತಕೈಃ ಶ್ವಾದಿಸಂಪರ್ಕೈಃ ಪ್ರೇತಭಾವಾ ಇಹ ಕ್ಷಿತೌ ॥ ೨,೨೨.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವರು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಸಾಯುವವರು, ಸುತಕ, ನಾಯಿಗಳಂತಹ ಅಪವಿತ್ರರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಸಾಯುವವರು, ಇವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮಾದಿಭಿರನ್ಯೈಶ್ಚ ಕುಮೃತ್ಯುವಶಗಾಶ್ಚ ಯೇ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರೇತಯೋನಿಸ್ಥಾ ವಿಚರನ್ತಿ ಮರುಸ್ಥಲೇ ॥ ೨,೨೨.

ಈ ರೀತಿಯ ಅನ್ಯ ಅನರ್ಹ ಸಾವುಗಳಿಂದ ಕೂಡ, ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಸಾಯುವ ಎಲ್ಲರೂ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಾತರಂ ಭಗಿನೀಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸ್ನುಷಾಂ ದುಹಿತರಂ ತಥಾ । ಅದೃಷ್ಟದೋಷಾಂ ತ್ಯಜತಿ ಸ ಪ್ರೇತೋ ಜಾಯತೇಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೨೨.

ತಾಯಿಯನ್ನು, ಸಹೋದರಿಯನ್ನು, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು, ಸೊಸೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಮಗಳನ್ನು ಅವರು ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೂ ಬಿಟ್ಟುವಹುವನು ಖಂಡಿತ ಪ್ರೇತರಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಭ್ರಾತೃಧ್ರುಗ್ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಗೋಘ್ನಃ ಸುರಾಪೋ ಗುರುತಲ್ಪಗಃ । ಹೇಮಕ್ಷೌಮಹರಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಸ ವೈ ಪ್ರೇತತ್ವಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೨೨.

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನನ್ನು ವಂಚಿಸುವವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವನು, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವವನು, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವನು, ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವನು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅವನು ಖಂಡಿತ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾನೆ.