ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸುಕೃತಿನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥಾನಾಚ್ಚ ಲತಿ ಸೂರ್ಯಜಃ । ಏಷ ಮೇ ಮಣ್ಡಲಂ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೯.

ಸುಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೂರ್ಯನ ಮಗನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, 'ಈವನು ನನ್ನ ವಲಯವನ್ನು ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ದಾನೇನ ಸುಲಭೋ ಧರ್ಮೋ ಯಮಮಾರ್ಗಃ ಸುಖಾವಹಃ । ಏಷ ಮಾರ್ಗೋ ವಿಶಾಲೋಽತ್ರ ನ ಕೇನಾಪ್ಯ ನುಗಮ್ಯತೇ । ದಾನಪುಣ್ಯಂ ವಿನಾ ವತ್ಸ ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಧರ್ಮಮನ್ದಿರಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ದಾನದಿಂದ ಧರ್ಮ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯಮನ ಮಾರ್ಗ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಈ ಮಾರ್ಗವು ವಿಶಾಲವಾದರೂ, ದಾನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದವರು ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮಗನೆ, ಧರ್ಮ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು.

ತಸ್ಮಿನ್ಮಾರ್ಗೇ ತು ರೌದ್ರೇ ವೈ ಭೀಷಣಾ ಯಮಕಿಙ್ಕರಾಃ । ಏಕೈಕಸ್ಯ ಪುರಸ್ಯಾಗ್ರೇ ತಿಷ್ಠತ್ಯೇಕಸಹಸ್ರಕಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಆ ಭಯಾನಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಯಮನ ಭಯಂಕರ ಸೇವಕರು ಪ್ರತಿ ನಗರದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪಚನ್ತಿ ಪಾಪಿನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಉದಕೇ ಯಾತನಾಕರಾಃ । ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮಾಸಮಾಸಾನ್ತೇ ಪಾದಶೇಷಂ ತು ತದ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಪಾಪಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯಾತನಾದಾರರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾದದ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಔರ್ಧ್ವದೈಹಿಕದಾನಾನಿ ಯೈರ್ನ ದತ್ತಾನಿ ಕಾಶ್ಯಪ । ಮಹಾಕಷ್ಟೇನ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ತಸ್ಮಾದ್ದೇಯಾನಿ ಶಕ್ತಿತಃ । ಅದತ್ತ್ವಾ ಪಶುವದ್ಯಾನ್ತಿ ಗೃಹೀತೋ ವನ್ಧಬನ್ಧನೈಃ ॥ ೨,೧೯.

ಓ ಕಾಶ್ಯಪ, ಯಾರು ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಯ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಕೊಡದೆ ಹೋದವರು, ಪಶುಗಳಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಕೃತೇನ ಸಮ್ಪಶ್ಯೇತ್ಸ ನರಃ ಭೂತಕರ್ಮಣಾ । ದೈವಿಕೀಂ ಪೈತೃಕೀಂ ಯೋನಿಂ ಮಾನುಷೀಂ ವಾಥ ನಾರಕೀಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ದೇವತೆ, ಪಿತೃ, ಮಾನವ ಅಥವಾ ನರಕದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ವಚನಾನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಭವತಿ ವಾ ತತಃ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ತತ್ತ್ವತಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪುತ್ತ್ರತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗಬಹುದು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಮಗನಾಗಿ ಮಗತನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾಯಥಾ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ತಾನ್ತಾಂ ಯೋನಿಂ ವ್ರಜೇನ್ನರಃ । ತತ್ತಥೈವ ಚ ಭುಞ್ಜಾನೋ ವಿಚರೇತ್ಸರ್ವಲೋಕಗಃ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದನೋ, ಆ ರೀತಿಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಶಾಶ್ವತಂ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಸರ್ವಲೋಕೋತ್ತರಂ ಸುಖಮ್ । ಯದಾ ಭವತಿ ಮಾನುಷ್ಯಂ ತದಾ ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಈ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸುಖವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಕೃಮಯೋ ಭಸ್ಮ ವಿಷ್ಠಾ ವಾ ದೇಹಾನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸದಾ । ಅನ್ಧಕೂಪೇ ಮಹಾರೌದ್ರೇ ದೀಪಹಸ್ತಃ ಪಾತೇತ್ತು ವೈ ॥ ೨,೧೯.

ದೇಹದ ಸ್ವಭಾವ ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಳು, ಬೂದಿ ಅಥವಾ ಮಲವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಭಯಾನಕವಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಬಿದ್ದುಹೋಗಬಹುದು.

ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರಭಾವೇಣ ಮಾನುಷ್ಯಂ ಜನ್ಮ ಲಭ್ಯತೇ । ಯಸ್ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚರೇದ್ಧರ್ಮಂ ಸ ಗಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಿ ಜಾನನ್ವೃಥಾ ಧರ್ಮಂ ದುಃ ಖಮಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ, ದುಃಖದಲ್ಲೇ ಬರಲು ಹೋಗಲು ಆಗುತ್ತದೆ.

ಜಾತೀಶತೇನ ಲಭತೇ ಕಿಲ ಮಾನುಷತ್ವಂ ತತ್ರಾಪಿ ದುರ್ಲಭತರಂ ಖಗ ಭೋ ದ್ವಿಜತ್ವಮ್ । ಯಸ್ತತ್ರ ಪಾಲಯತಿ ಲಾಲಯತಿ ವ್ರತಾನಿ ತಸ್ಯಾಮೃತಂ ಭವತಿ ಹಸ್ತಗತಂ ಪ್ರಸಾದಾತ್ ॥ ೨,೧೯.

ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಮಾನವತ್ವ ಸಿಗಬಹುದು; ಆದರೆ, ಮಾನವನಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಿಜತ್ವವು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೦ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಯೇ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರೇತರೂಪೇಣ ಕುತ್ರ ವಾಸಂ ಲಭನ್ತಿ ತೇ । ಪ್ರೇತಲೋಕಾದ್ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಕಥಂ ಕುತ್ರ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೨೦.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಯಾರು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರೇತಲೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?

ಚತುರ್ಯುಕ್ತಾಶೀತಿ ಲಕ್ಷೈರ್ನರಕೈಃ ಪರ್ಯುಪಾಸಿತಾಃ । ಯಮೇನ ರಕ್ಷಿತಾಸ್ತತ್ರ ಭೂತೈಶ್ಚೈವ ಸಹಸ್ರಶಃ ॥ ೨,೨೦.

ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ನರಕಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಯಮನು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಭೂತಗಳು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

ವಿಚರನ್ತಿ ಕಥಂ ಲೋಕೇ ನರಕಾಚ್ಚ ವಿನಿರ್ಗತಾಃ । ಗರುಡೋದೀರಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್ ॥ ೨,೨೦.

ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಗರುಡನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಶೃಣುಷ್ವ ತ್ವಂ ಯತ್ರ ಪ್ರೇತಾಶ್ಚರನ್ತಿ ವೈ । ಪರಾರ್ಥದಾರಗ್ರಹಣಾಚ್ಛ (ಬ) ಲಾದ್ದ್ರೋಹಾನ್ನಿಶಾಚರಾಃ ॥ ೨,೨೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಕೇಳು, ಪ್ರೇತರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಹಗಲುಹಗಲು ಪರರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು, ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವರು, ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರು—all ಇವರುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಥೈವ ಸರ್ವಪಾಪಿಷ್ಠಃ ಸ್ವಾತ್ಮಜಾನ್ವೇಷಣೇ ರತಾಃ । ವಿಚರನ್ತ್ಯಶರೀರಾಸ್ತೇ ಕ್ಷುಪ್ತಿಪಾಸಾರ್ದಿತಾ ಭೃಶಮ್ ॥ ೨,೨೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ, ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ, ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಬನ್ದೀಗೃಹವಿ ನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಯೇಭ್ಯೋ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಜನ್ತವಃ । ತೇ ವ್ಯವಸ್ಯನ್ತಿ ಚ ಪ್ರೇತಾ ವಧೋಪಾಯಂ ಚ ಬನ್ಧುಷು ॥ ೨,೨೦.

ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಯಾರಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಪ್ರೇತರು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃದ್ವದಾರಾಣಿ ರುನ್ಧನ್ತಿ ತನ್ಮಾರ್ಗೋಚ್ಛೇದಕಾಸ್ತಥಾ । ಪಿತೃಭಾ ಗಾನ್ವಿಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಪಾನ್ಥೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಕರಾ ಇವ ॥ ೨,೨೦.

ಅವರು ತಂದೆಯ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ದಾರಿಯನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟುವವರನ್ನೂ ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಂದ ಕಳ್ಳರು ಕದಿಯುವಂತೆ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಂ ವೇಶ್ಮ ಪುನರಾಗತ್ಯ ಮಿತ್ರಸ್ಥಾನೇ ವಿಶನ್ತಿ ತೇ । ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾ ನಿರೀಕ್ಷನ್ತೇ ರೋಗಶೋಕಾದಿಬನ್ಧನಾಃ ॥ ೨,೨೦.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ರೋಗ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪೀಡಯನ್ತಿ ಜ್ವರೀಭೂಯ ಏಕಾನ್ತರಮಿಷೇಣ ತು । ತೃತೀಯಕಜ್ವರಾ ಭೂತ್ವಾ ಶೀತವಾತಾದಿಪೀಡಯಾ ॥ ೨,೨೦.

ಅವರು ಜ್ವರವಾಗಿ, ಕೆಲವೊಂದು ಆಹಾರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮೂರನೇ ಜ್ವರವಾಗಿ, ಚಳಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪೀಡೆಯಿಂದ ತೊಂದರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚ ವಿವಿಧಾನ್ರೋಗಾಞ್ಛಿರೋಽರ್ತಿಂ ಚ ವಿಷೂಚಿಕಾಮ್ । ಚಿನ್ತ ಯನ್ತಿ ಸದಾ ತೇಷಾಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಾದಿಸ್ಥಲಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೨೦.

ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೋಗಗಳು, ತಲೆನೋವು ಮತ್ತು ವಿಷೂಚಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಉಳಿದ ಆಹಾರದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಅವರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮಜಾನಾಂ ಛಲಾಲ್ಲೋಕಾ ಭೂತಸಙ್ಘೈಶ್ಚ ರಕ್ಷಿತಾಃ । ಪಿಬನ್ತಿ ತೇ ಚ ಪಾನೀಯಂ ಭೋಜನೋಚ್ಛಿಷ್ಟಯೋಜಿತಮ್ ॥ ೨,೨೦.

ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ವಂಚನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಭೂತಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಆಹಾರದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳು ಬೆರೆಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಪ್ರೇತಾಃ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ನಾನಾದೋಷೈರ್ವಿಕರ್ಮಿಣಃ ॥ ೨,೨೦.

ಹೀಗೆ, ಅನೇಕ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದ ಪ್ರೇತರು ಇಂತಹ ವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇ ಪ್ರೇತಾಃ ಕೇನ ರೂಪೇಣ ಕಸ್ಯ ಕಿಮ್ । ಜ್ಞಾಯತೇ ಕೇನ ವಿಧಿನಾ ಜಲ್ಪನ್ತಿ ನ ವದನ್ತಿ ವಾ ॥ ೨,೨೦.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಆ ಪ್ರೇತರು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗಾಗಿ, ಹೇಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು? ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ?

ಏನಂ ಛಿನ್ಧಿ ಮನೋಮೋಹಂ ಮಮ ಚೇದಿಚ್ಛಸಿ ಪ್ರಿಯಮ್ । ಕಲಿಕಾಲೇ ಹೃಷೀಕೇಶ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಜಾಯತೇ ಬಹು ॥ ೨,೨೦.

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಪ್ರೇತರ ಸ್ಥಿತಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಸ್ವಕುಲಂ ಪೀಡಯೇತ್ಪೇತಃ ಪರಚ್ಛಿದ್ರೇಣ ಪೀಡಯೇತ್ । ಜೀವನ್ಸ ದೃಶ್ಯತೇ ಸ್ನೇಹೀ ಮೃತೋ ದುಷ್ಟತ್ವಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೨೦.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರೇತನು ತನ್ನ ಮನೆಯವರನ್ನು ಅಥವಾ ಇತರರ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಂತಿದ್ದಾಗ ಪ್ರೀತಿಯವನು ಎಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ತಮೇಲೆ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ರುದ್ರಜಾಪೀ ಧರ್ಮರತೋ ದೇವತಾತಿಥಿಪೂಜಕಃ । ಸತ್ಯವಾಕ್ಪ್ರಿಯವಾದೀ ಚ ನ ಪ್ರೇತೈಃ ಸ ಹಿ ಪೀಡ್ಯತೇ ॥ ೨,೨೦.

ಯಾರು ರುದ್ರನ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಮಧುರವಾದ ಮಾತನ್ನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇತರಿಂದ ಪೀಡೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.