ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವ್ರಜಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಪದೈಕೇನ ಯಥೈವೈಕೇನ ಗಚ್ಛತಿ । ಯಥಾ ತೃಣಜಲೌಕೇವ ದೇಹೀ ಕರ್ಮಾನುಗೋಽವಶಃ ॥ ೨,೧೮.

ಹೋಗುತ್ತಾ ಅಥವಾ ನಿಂತುಕೊಂಡಾಗಲೂ, ಆತ್ಮನು ಒಂದು ಕಾಲಿನಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲುಹಪ್ಪಳ ಹಾರುವಂತೆ, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾದ ಆತ್ಮನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವಶನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಾಸಾಂಸಿ ಜೀರ್ಣಾನಿ ಯಥಾ ವಿಹಾಯ ನವಾನಿ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನರೋಽಪರಾಣಿ । ತಥಾ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಹಾಯ ಜೀರ್ಣಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಸಂಯಾತಿ ನವಾನಿ ದೇಹೀ ॥ ೨,೧೮.

ಮನುಷ್ಯನು ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ದೇಹಧಾರಿ ಆತ್ಮನು ಹಳೆಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯ ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ವಾಯುಭೂತಃ ಕ್ಷಧಾವಿಷ್ಟಃ ಕರ್ಮಜಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತಃ । ತೇ ದೇಹಂ ಸ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಯಮೇನ ಸಹ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೧೯.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆತ್ಮನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಆಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ದೇಹವನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಪುರಂ ತತ್ರ ಯೋಜನಾನಾಂ ತು ವಿಂಶತಿಃ । ಕಾಯಸ್ಥಾಸ್ತತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪಾಪಪುಣ್ಯಾನಿ ಸರ್ವಶಃ ॥ ೨,೧೯.

ಅಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ನಗರವು ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕಾಯಸ್ಥರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾದಾನೇಷುದತ್ತೇಷು ಗತಸ್ತತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ । ಯೋಜನಾನಾಂ ಚತುರ್ವಿಂಶತ್ಪುರಂ ವೈವಸ್ವತಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾರು ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ವೈವಸ್ವತನ ಶುಭನಗರವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

ಲೋಹಂ ಲವಣಕಾರ್ಪಾಸಂ ತಿಲಪಾತ್ರಂ ಚ ಯೈರ್ನರೈಃ । ದತ್ತಂ ತೇನೈವ ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಯಮಸ್ಯ ಪುರಚಾರಿಣಃ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾರು ಕಬ್ಬಿಣ, ಉಪ್ಪು, ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ ದಾನಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಯಮನ ಸಹಾಯಕರಿಗೆ ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಗತ್ವಾ ಚ ತತ್ರ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರತೀಹಾರಂ ವದನ್ತಿ ಹಿ । ಧರ್ಮಧ್ವಜಪ್ರತೀಹಾರಸ್ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೧೯.

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಗಿಲಿನವಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಎಂಬ ಬಾಗಿಲಿನವನು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸದಾ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಸ್ಯ ದಾನೇನ ಪ್ರೀತೋ ಧರ್ಮಧ್ವಜೋ ಭವೇತ್ । ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪ್ರತೀಹಾರೋ ಬ್ರೂತೇ ತಸ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಬಾಗಿಲಿನವನು ಅವನ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ಯದ್ರೂಪಂ ಸನ್ತಃ ಸುಕೃತಿನೋ ಜನಾಃ । ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಚ ದುರಾತ್ಮಾನೋ ಯಮರೂಪಂ ಸುಭೀಷಣಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟರು ಯಮನ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಯಭೀತಸ್ತು ಹಾಹೇತಿ ವದತೇ ಜನಃ । ಕೃತಂ ದಾನಂ ಚ ಯೈರ್ಮರ್ತ್ಯೈಸ್ತೇಷಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಭಯಂ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಜನರು ಭಯದಿಂದ 'ಹಾಯ್' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸುಕೃತಿನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥಾನಾಚ್ಚ ಲತಿ ಸೂರ್ಯಜಃ । ಏಷ ಮೇ ಮಣ್ಡಲಂ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೯.

ಸುಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೂರ್ಯನ ಮಗನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, 'ಈವನು ನನ್ನ ವಲಯವನ್ನು ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ದಾನೇನ ಸುಲಭೋ ಧರ್ಮೋ ಯಮಮಾರ್ಗಃ ಸುಖಾವಹಃ । ಏಷ ಮಾರ್ಗೋ ವಿಶಾಲೋಽತ್ರ ನ ಕೇನಾಪ್ಯ ನುಗಮ್ಯತೇ । ದಾನಪುಣ್ಯಂ ವಿನಾ ವತ್ಸ ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಧರ್ಮಮನ್ದಿರಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ದಾನದಿಂದ ಧರ್ಮ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯಮನ ಮಾರ್ಗ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಈ ಮಾರ್ಗವು ವಿಶಾಲವಾದರೂ, ದಾನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದವರು ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮಗನೆ, ಧರ್ಮ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು.

ತಸ್ಮಿನ್ಮಾರ್ಗೇ ತು ರೌದ್ರೇ ವೈ ಭೀಷಣಾ ಯಮಕಿಙ್ಕರಾಃ । ಏಕೈಕಸ್ಯ ಪುರಸ್ಯಾಗ್ರೇ ತಿಷ್ಠತ್ಯೇಕಸಹಸ್ರಕಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಆ ಭಯಾನಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಯಮನ ಭಯಂಕರ ಸೇವಕರು ಪ್ರತಿ ನಗರದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪಚನ್ತಿ ಪಾಪಿನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಉದಕೇ ಯಾತನಾಕರಾಃ । ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮಾಸಮಾಸಾನ್ತೇ ಪಾದಶೇಷಂ ತು ತದ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಪಾಪಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯಾತನಾದಾರರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾದದ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಔರ್ಧ್ವದೈಹಿಕದಾನಾನಿ ಯೈರ್ನ ದತ್ತಾನಿ ಕಾಶ್ಯಪ । ಮಹಾಕಷ್ಟೇನ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ತಸ್ಮಾದ್ದೇಯಾನಿ ಶಕ್ತಿತಃ । ಅದತ್ತ್ವಾ ಪಶುವದ್ಯಾನ್ತಿ ಗೃಹೀತೋ ವನ್ಧಬನ್ಧನೈಃ ॥ ೨,೧೯.

ಓ ಕಾಶ್ಯಪ, ಯಾರು ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಯ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಕೊಡದೆ ಹೋದವರು, ಪಶುಗಳಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಕೃತೇನ ಸಮ್ಪಶ್ಯೇತ್ಸ ನರಃ ಭೂತಕರ್ಮಣಾ । ದೈವಿಕೀಂ ಪೈತೃಕೀಂ ಯೋನಿಂ ಮಾನುಷೀಂ ವಾಥ ನಾರಕೀಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ದೇವತೆ, ಪಿತೃ, ಮಾನವ ಅಥವಾ ನರಕದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ವಚನಾನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಭವತಿ ವಾ ತತಃ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ತತ್ತ್ವತಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪುತ್ತ್ರತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗಬಹುದು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಮಗನಾಗಿ ಮಗತನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾಯಥಾ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ತಾನ್ತಾಂ ಯೋನಿಂ ವ್ರಜೇನ್ನರಃ । ತತ್ತಥೈವ ಚ ಭುಞ್ಜಾನೋ ವಿಚರೇತ್ಸರ್ವಲೋಕಗಃ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದನೋ, ಆ ರೀತಿಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಶಾಶ್ವತಂ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಸರ್ವಲೋಕೋತ್ತರಂ ಸುಖಮ್ । ಯದಾ ಭವತಿ ಮಾನುಷ್ಯಂ ತದಾ ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೯.

ಈ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸುಖವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಕೃಮಯೋ ಭಸ್ಮ ವಿಷ್ಠಾ ವಾ ದೇಹಾನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸದಾ । ಅನ್ಧಕೂಪೇ ಮಹಾರೌದ್ರೇ ದೀಪಹಸ್ತಃ ಪಾತೇತ್ತು ವೈ ॥ ೨,೧೯.

ದೇಹದ ಸ್ವಭಾವ ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಳು, ಬೂದಿ ಅಥವಾ ಮಲವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಭಯಾನಕವಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಬಿದ್ದುಹೋಗಬಹುದು.

ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರಭಾವೇಣ ಮಾನುಷ್ಯಂ ಜನ್ಮ ಲಭ್ಯತೇ । ಯಸ್ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚರೇದ್ಧರ್ಮಂ ಸ ಗಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಿ ಜಾನನ್ವೃಥಾ ಧರ್ಮಂ ದುಃ ಖಮಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ, ದುಃಖದಲ್ಲೇ ಬರಲು ಹೋಗಲು ಆಗುತ್ತದೆ.

ಜಾತೀಶತೇನ ಲಭತೇ ಕಿಲ ಮಾನುಷತ್ವಂ ತತ್ರಾಪಿ ದುರ್ಲಭತರಂ ಖಗ ಭೋ ದ್ವಿಜತ್ವಮ್ । ಯಸ್ತತ್ರ ಪಾಲಯತಿ ಲಾಲಯತಿ ವ್ರತಾನಿ ತಸ್ಯಾಮೃತಂ ಭವತಿ ಹಸ್ತಗತಂ ಪ್ರಸಾದಾತ್ ॥ ೨,೧೯.

ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಮಾನವತ್ವ ಸಿಗಬಹುದು; ಆದರೆ, ಮಾನವನಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಿಜತ್ವವು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೦ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಯೇ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರೇತರೂಪೇಣ ಕುತ್ರ ವಾಸಂ ಲಭನ್ತಿ ತೇ । ಪ್ರೇತಲೋಕಾದ್ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಕಥಂ ಕುತ್ರ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೨೦.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಯಾರು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರೇತಲೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?

ಚತುರ್ಯುಕ್ತಾಶೀತಿ ಲಕ್ಷೈರ್ನರಕೈಃ ಪರ್ಯುಪಾಸಿತಾಃ । ಯಮೇನ ರಕ್ಷಿತಾಸ್ತತ್ರ ಭೂತೈಶ್ಚೈವ ಸಹಸ್ರಶಃ ॥ ೨,೨೦.

ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ನರಕಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಯಮನು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಭೂತಗಳು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

ವಿಚರನ್ತಿ ಕಥಂ ಲೋಕೇ ನರಕಾಚ್ಚ ವಿನಿರ್ಗತಾಃ । ಗರುಡೋದೀರಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್ ॥ ೨,೨೦.

ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಗರುಡನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಶೃಣುಷ್ವ ತ್ವಂ ಯತ್ರ ಪ್ರೇತಾಶ್ಚರನ್ತಿ ವೈ । ಪರಾರ್ಥದಾರಗ್ರಹಣಾಚ್ಛ (ಬ) ಲಾದ್ದ್ರೋಹಾನ್ನಿಶಾಚರಾಃ ॥ ೨,೨೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಕೇಳು, ಪ್ರೇತರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಹಗಲುಹಗಲು ಪರರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು, ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವರು, ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರು—all ಇವರುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಥೈವ ಸರ್ವಪಾಪಿಷ್ಠಃ ಸ್ವಾತ್ಮಜಾನ್ವೇಷಣೇ ರತಾಃ । ವಿಚರನ್ತ್ಯಶರೀರಾಸ್ತೇ ಕ್ಷುಪ್ತಿಪಾಸಾರ್ದಿತಾ ಭೃಶಮ್ ॥ ೨,೨೦.

ಹಾಗೆಯೇ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ, ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ, ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಬನ್ದೀಗೃಹವಿ ನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಯೇಭ್ಯೋ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಜನ್ತವಃ । ತೇ ವ್ಯವಸ್ಯನ್ತಿ ಚ ಪ್ರೇತಾ ವಧೋಪಾಯಂ ಚ ಬನ್ಧುಷು ॥ ೨,೨೦.

ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಯಾರಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಪ್ರೇತರು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.