ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯೋ ದದ್ಯಾದುದಪಾತ್ರಂ ತು ತಾಮ್ರಜಮ್ । ಪ್ರಪಾದಾನಸಹಸ್ರಸ್ಯ ತತ್ಫಲಂ ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮರಣೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ತಾಮ್ರದ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲುಮಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಮದೂತಾ ಮಹಾರೌದ್ರಾಃ ಕರಾಲಾಃ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾಃ । ನ ಪೀಡಯನ್ತಿ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಾದ್ವಸ್ತ್ರಾಭರಣದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಯಮದೂತರು ಭಯಾನಕರೂಪದವರು, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಾಣಿ ಬಣ್ಣದವರು; ಆದರೆ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅವರು ದಯೆಯಿಂದ ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯುಧಾ ಧಾವಮಾನಾಶ್ಚ ನ ಮಾರ್ಗೇ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರಾಃ । ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಯಮದೂತಾಸ್ತೇ ಮುದ್ರಿಕಾಯಾಃ ಪ್ರದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಯಮದೂತರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಾಜನಾಸನದಾನೇನ ಆಮಾನ್ನಭೋಜನೇನ ಚ । ಆಜ್ಯಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಭ್ಯಾಂ ಪದಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಪಾತ್ರೆ, ಕುರ್ಚಿ, ಅಕ್ಕಿ ಅನ್ನ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾದ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಮಾರ್ಗೇ ಗಚ್ಛಮಾನಸ್ತೃಷಾರ್ತಃ ಶ್ರಮಪೀಡಿತಃ । ಮಹಿಷೀರಥ (ದುಗ್ಧ) ದಾನಾಚ್ಚ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಹೀಗೆ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ದಾಹದಿಂದ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಹಸು, ರಥ ಅಥವಾ ಹಾಲನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೀಯತೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ವಿಭೋ । ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ತದ್ದತ್ತಂ ಕೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೆ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವರುಣೋ ದಾನಂ ಮಮ ಹಸ್ತೇ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಅಹಂ ಚ ಭಾಸ್ಕರೇ ದೇವೇ ಭಾಸ್ಕರಾತ್ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಸುಖಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವರుణನು ದಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಭಾಸ್ಕರನಿಂದ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ವಂಶಚ್ಛೇದೇ ಕ್ಷಿತಾವಿಹ । ಸರ್ವೇ ತೇ ನರಕಂ ಯಾನ್ತಿ ಯಾವತ್ಪಾಪಸ್ಯ ಸಂಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೧೮.

ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಂಶ ನಾಶವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪ ಕ್ಷಯವಾಗುವವರೆಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಸಮಯೇ ಪೂರ್ಣೇ ಮಹಿಷಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಃ । ನರಕಾನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಸಮಾಕುಲಾನ್ ॥ ೨,೧೮.

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ವಿವಿಧ ಆಕ್ರಂದನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಚತುರಶೀತಿಲಕ್ಷಾಣಾಂ ನರಕಾಣಾಂ ಸ ಈಶ್ವರಃ । ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಾ ಘೋರಾ ಯಾ ಏಕವಿಂಶತಿಃ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನು ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ನರಕಗಳ ಒಡೆಯನು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದವು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು.

ತಾಮಿಸ್ತ್ರಂ ಲೋಹಶಙ್ಕುಶ್ಚ ಮಹಾರೌರವಶಾಲ್ಮಲೀ । ರೌರವಂ ಕುಡ್ವಲಂ ಕಾಲಸೂತ್ರಕಂ ಪೂತಿಮೃತಿಕಾ ॥ ೨,೧೮.

ತಾಮಿಸ್ರ, ಲೋಹಶಂಕು, ಮಹಾರೌರವ, ಶಾಲ್ಮಲಿ, ರೌರವ, ಕುಡ್ವಲ, ಕಾಲಸೂತ್ರ, ಪೂತಿಮೃತಿಕಾ,

ಸಙ್ಘಾತಂ ಲೋಹತೋದಂ ಚ ಸವಿಷಂ ಸಮ್ಪ್ರತಾಪನಮ್ । ಮಹಾನರಕಕಾಲೋಲಃ ಸಜೀವನಮಹಾಪಥಃ ॥ ೨,೧೮.

ಸಂಘಾತ, ಲೋಹತೋಡ, ಸವಿಷ, ಸಂಪ್ರತಾಪನ, ಮಹಾನರಕ, ಕಾಲೋಲ, ಸಜೀವನ, ಮಹಾಪಥ,

ಅವೀಚಿರನ್ಧತಾ ಮಿಸ್ತ್ರಃ ಕುಮ್ಭೋಪಾಕಸ್ತಥೈವ ಚ । ಅಸಿಪತ್ರವನಂ ಚೈವ ಪತನಶ್ಚೈಕವಿಂಶತಿಃ ॥ ೨,೧೮.

ಅವೀಚಿ, ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ, ಕುಂಭೋಪಾಕ, ಅಸಿಪತ್ರವನ ಮತ್ತು ಪತನ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಗಳು.

ಯೇಷಾಂ ತು ನರಕೇ ಘೋರೇ ಬಹ್ವಬ್ದಾನಿ ಗತಾನಿ ವೈ । ಸನ್ತಾತರ್ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ ದೂತತ್ವಂ ತೇ ತು (ಪ್ರೇತ್ಯ) ಯಾನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೧೮.

ಈ ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷ ಕಳೆದವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕನೇ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ದೂತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಮೇನ ಪ್ರೇಷಿತಾಸ್ತೇ ವೈ ಮಾನುಷಸ್ಯ ಮೃತಸ್ಯ ತು । ದಿನೇದಿನೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ದತ್ತಮನ್ನಾದ್ಯಪಾನಕಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಯಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ ದೂತರು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ನೀಡಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರೇತಸ್ಯೈವ ವಿಲುಣ್ಠನ್ತಿ ಮಧ್ಯೇ ಮಾರ್ಗೇ ಬುಭುಕ್ಷಿತಾಃ । ಮಾಸಾನ್ತೇ ಭೋಜನಂ ಪಿಣ್ಡಮೇಕೇ ಯಚ್ಛನ್ತಿ ತತ್ರ ವೈ ॥ ೨,೧೮.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವ ಅವರು, ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಭೋಜನವನ್ನು ಹಿಂಡುವರು; ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಚೈವ ವತ್ಸರಮ್ । ಏವಮಾದಿಕೃತೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಕ್ರಮಾತ್ಸೌರಿಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಾಸ್ಕರಪುರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ತತಃ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯಾನ್ತೇ ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನೇ ಯಮಾಲಯೇ । ಬಹುಭೀತಕರೇ ಪ್ರೇತೋ ಹಸ್ತಮಾತ್ರಂ ಸಮುತ್ಸೃಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಆ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಮನ ಮನೆ ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ, ಆತ್ಮನು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೈಗಾಲದಷ್ಟು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ದಿವಸೈರ್ದಶಭಿರ್ಜಾತಂ ತಂ ದೇಹಂ ದಶಪಿಣ್ಡಜಮ್ । ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಸ್ಯೇವ ರಾಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇಜಃ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೧೮.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ರಾಮನಂತೆ ಅವನ ಕಿರಣವು ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮಜಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಪೂರ್ವದೇಹಂ ಸಮುತ್ಸಜೇತ್ । ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರೋ ವಾಯುಶ್ಚ ಶಮೀಪತ್ರಂಸಮಾರುಹೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಳೆಯ ದೇಹವನ್ನು ಆತ್ಮನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಆತ್ಮವು ಶಮೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತದೆ.

ವ್ರಜಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಪದೈಕೇನ ಯಥೈವೈಕೇನ ಗಚ್ಛತಿ । ಯಥಾ ತೃಣಜಲೌಕೇವ ದೇಹೀ ಕರ್ಮಾನುಗೋಽವಶಃ ॥ ೨,೧೮.

ಹೋಗುತ್ತಾ ಅಥವಾ ನಿಂತುಕೊಂಡಾಗಲೂ, ಆತ್ಮನು ಒಂದು ಕಾಲಿನಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲುಹಪ್ಪಳ ಹಾರುವಂತೆ, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾದ ಆತ್ಮನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವಶನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಾಸಾಂಸಿ ಜೀರ್ಣಾನಿ ಯಥಾ ವಿಹಾಯ ನವಾನಿ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನರೋಽಪರಾಣಿ । ತಥಾ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಹಾಯ ಜೀರ್ಣಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಸಂಯಾತಿ ನವಾನಿ ದೇಹೀ ॥ ೨,೧೮.

ಮನುಷ್ಯನು ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ದೇಹಧಾರಿ ಆತ್ಮನು ಹಳೆಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯ ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ವಾಯುಭೂತಃ ಕ್ಷಧಾವಿಷ್ಟಃ ಕರ್ಮಜಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತಃ । ತೇ ದೇಹಂ ಸ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಯಮೇನ ಸಹ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೧೯.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆತ್ಮನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಆಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ದೇಹವನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಪುರಂ ತತ್ರ ಯೋಜನಾನಾಂ ತು ವಿಂಶತಿಃ । ಕಾಯಸ್ಥಾಸ್ತತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪಾಪಪುಣ್ಯಾನಿ ಸರ್ವಶಃ ॥ ೨,೧೯.

ಅಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ನಗರವು ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕಾಯಸ್ಥರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾದಾನೇಷುದತ್ತೇಷು ಗತಸ್ತತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ । ಯೋಜನಾನಾಂ ಚತುರ್ವಿಂಶತ್ಪುರಂ ವೈವಸ್ವತಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾರು ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ವೈವಸ್ವತನ ಶುಭನಗರವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

ಲೋಹಂ ಲವಣಕಾರ್ಪಾಸಂ ತಿಲಪಾತ್ರಂ ಚ ಯೈರ್ನರೈಃ । ದತ್ತಂ ತೇನೈವ ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಯಮಸ್ಯ ಪುರಚಾರಿಣಃ ॥ ೨,೧೯.

ಯಾರು ಕಬ್ಬಿಣ, ಉಪ್ಪು, ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ ದಾನಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಯಮನ ಸಹಾಯಕರಿಗೆ ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಗತ್ವಾ ಚ ತತ್ರ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರತೀಹಾರಂ ವದನ್ತಿ ಹಿ । ಧರ್ಮಧ್ವಜಪ್ರತೀಹಾರಸ್ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೧೯.

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಗಿಲಿನವಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಎಂಬ ಬಾಗಿಲಿನವನು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸದಾ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಸ್ಯ ದಾನೇನ ಪ್ರೀತೋ ಧರ್ಮಧ್ವಜೋ ಭವೇತ್ । ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪ್ರತೀಹಾರೋ ಬ್ರೂತೇ ತಸ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಬಾಗಿಲಿನವನು ಅವನ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ಯದ್ರೂಪಂ ಸನ್ತಃ ಸುಕೃತಿನೋ ಜನಾಃ । ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಚ ದುರಾತ್ಮಾನೋ ಯಮರೂಪಂ ಸುಭೀಷಣಮ್ ॥ ೨,೧೯.

ಧರ್ಮರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟರು ಯಮನ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.