ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪದಾನಿ ಸರ್ವವಸ್ತೂನಿ ವರಿಷ್ಠಾನಿ ತ್ರಯೋದಶೇ । ಯೋ ದದಾತಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ಜೀವನ್ನಪ್ಯಾತ್ಮಹೇತವೇ ॥ ೨,೧೮.

ಮೃತನಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ತನ್ನಿಗಾಗಿ, ಯಾರು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಶ್ರಿತೋ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ವೈನತೇಯ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕ ಏವಾಸ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರೇ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗಾಧಿಪ ॥ ೨,೧೮.

ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೆ, ಒಂದೇ ನಿಯಮ ಇದೆ.

ಉತ್ತಮಾಧಮಮಧ್ಯಾನಾಂ ತತ್ತದಾವರ್ಜನಂ ಭವೇತ್ । ಯಾವದ್ಭಾಗ್ಯಂ ಭವೇದ್ಯಸ್ಯ ತಾವನ್ಮಾರ್ಗೇಽತಿರಿಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ, ಅಧಮರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ್ಯವಿದೆಯೋ, ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಸ್ಯೇನ ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ತತ್ರಾಧಿಕರೋತಿ ತಮ್ । ಮೃತೇ ಯದ್ಬಾನ್ಧವೈರ್ದತ್ತಂ ತದಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ತಾನೇ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಬಂಧುಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಮಾತ್ಪದಾನಿ ದೇಯಾನಿ ಕಿಂವಿಧಾನಿ ತ್ರಯೋದಶ । ದೀಯತೇ ಕಸ್ಯ ದೇವೇಶ ತದ್ವದಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಏಕೆ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು? ಅವು ಯಾವ ರೀತಿಯವು? ಅವು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ದೇವದೇವನೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಜವಾದಂತೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಛತ್ತ್ರೋಪಾನಹವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮುದ್ರಿಕಾ ಚ ಕಮಣ್ಡಲುಃ । ಆಸನಂ ಭಾಜನಂ ಚೈವ ಪದಂ ಸಪ್ತವಿಧಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಛತ್ರ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಉಂಗುರ, ಕಮಂಡಲು, ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆ — ಇವು ಏಳು ವಿಧದ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆತಪಸ್ತತ್ರ ಯೋ ರೌದ್ರೋ ದಹ್ಯತೇ ಯೇನ ಮಾನವಃ । ಛತ್ರದಾನೇನ ಸುಚ್ಛಾಯಾ ಜಾಯತೇ ಪ್ರೇತತುಷ್ಟಿದಾ ॥ ೨,೧೮.

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಮಾನವನು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಛತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ತಂಪಾದ ನೆರಳು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಮೃತನಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಸಿಪತ್ರವನಂ ಘೋರಂ ಸೋಽತಿಕ್ರಾಮತಿ ವೈ ಧ್ರುವಮ್ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾಶ್ಚ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದದತೇ ಯ ಉಪಾನಹೌ ॥ ೨,೧೮.

ಅಸಿಪತ್ರವನ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಪಾದರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದವರು ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಕೂತಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಸನೇ ಸ್ವಾಗತೇ (ಭೋಜನೇ) ಚೈವ ದತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ದ್ವಿಜಾಯತೇ । ಸುಖೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪ್ರೇತಃ ಪಥಿ ಗಚ್ಛಞ್ಛನೈಃ ಶನೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಆಸನವನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಊಟಕ್ಕೆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಮೃತನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಸುಖವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಬಹುಧರ್ಮಸಮಾಕೀರ್ಣೇ ನಿರ್ವಾತೇ ತೋಯವರ್ಜಿತೇ । ಕಮಣ್ಡಲುಪ್ರದಾನೇನ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅನೇಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗಾಳಿ ನಿಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ನೀರು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯೋ ದದ್ಯಾದುದಪಾತ್ರಂ ತು ತಾಮ್ರಜಮ್ । ಪ್ರಪಾದಾನಸಹಸ್ರಸ್ಯ ತತ್ಫಲಂ ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮರಣೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ತಾಮ್ರದ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲುಮಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಮದೂತಾ ಮಹಾರೌದ್ರಾಃ ಕರಾಲಾಃ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾಃ । ನ ಪೀಡಯನ್ತಿ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಾದ್ವಸ್ತ್ರಾಭರಣದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಯಮದೂತರು ಭಯಾನಕರೂಪದವರು, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಾಣಿ ಬಣ್ಣದವರು; ಆದರೆ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅವರು ದಯೆಯಿಂದ ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯುಧಾ ಧಾವಮಾನಾಶ್ಚ ನ ಮಾರ್ಗೇ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರಾಃ । ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಯಮದೂತಾಸ್ತೇ ಮುದ್ರಿಕಾಯಾಃ ಪ್ರದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಯಮದೂತರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಾಜನಾಸನದಾನೇನ ಆಮಾನ್ನಭೋಜನೇನ ಚ । ಆಜ್ಯಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಭ್ಯಾಂ ಪದಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಪಾತ್ರೆ, ಕುರ್ಚಿ, ಅಕ್ಕಿ ಅನ್ನ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾದ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಮಾರ್ಗೇ ಗಚ್ಛಮಾನಸ್ತೃಷಾರ್ತಃ ಶ್ರಮಪೀಡಿತಃ । ಮಹಿಷೀರಥ (ದುಗ್ಧ) ದಾನಾಚ್ಚ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಹೀಗೆ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ದಾಹದಿಂದ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಹಸು, ರಥ ಅಥವಾ ಹಾಲನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೀಯತೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ವಿಭೋ । ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ತದ್ದತ್ತಂ ಕೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೆ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವರುಣೋ ದಾನಂ ಮಮ ಹಸ್ತೇ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಅಹಂ ಚ ಭಾಸ್ಕರೇ ದೇವೇ ಭಾಸ್ಕರಾತ್ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಸುಖಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವರుణನು ದಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಭಾಸ್ಕರನಿಂದ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ವಂಶಚ್ಛೇದೇ ಕ್ಷಿತಾವಿಹ । ಸರ್ವೇ ತೇ ನರಕಂ ಯಾನ್ತಿ ಯಾವತ್ಪಾಪಸ್ಯ ಸಂಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೧೮.

ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಂಶ ನಾಶವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪ ಕ್ಷಯವಾಗುವವರೆಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಸಮಯೇ ಪೂರ್ಣೇ ಮಹಿಷಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಃ । ನರಕಾನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಸಮಾಕುಲಾನ್ ॥ ೨,೧೮.

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ವಿವಿಧ ಆಕ್ರಂದನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಚತುರಶೀತಿಲಕ್ಷಾಣಾಂ ನರಕಾಣಾಂ ಸ ಈಶ್ವರಃ । ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಾ ಘೋರಾ ಯಾ ಏಕವಿಂಶತಿಃ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನು ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ನರಕಗಳ ಒಡೆಯನು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದವು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು.

ತಾಮಿಸ್ತ್ರಂ ಲೋಹಶಙ್ಕುಶ್ಚ ಮಹಾರೌರವಶಾಲ್ಮಲೀ । ರೌರವಂ ಕುಡ್ವಲಂ ಕಾಲಸೂತ್ರಕಂ ಪೂತಿಮೃತಿಕಾ ॥ ೨,೧೮.

ತಾಮಿಸ್ರ, ಲೋಹಶಂಕು, ಮಹಾರೌರವ, ಶಾಲ್ಮಲಿ, ರೌರವ, ಕುಡ್ವಲ, ಕಾಲಸೂತ್ರ, ಪೂತಿಮೃತಿಕಾ,

ಸಙ್ಘಾತಂ ಲೋಹತೋದಂ ಚ ಸವಿಷಂ ಸಮ್ಪ್ರತಾಪನಮ್ । ಮಹಾನರಕಕಾಲೋಲಃ ಸಜೀವನಮಹಾಪಥಃ ॥ ೨,೧೮.

ಸಂಘಾತ, ಲೋಹತೋಡ, ಸವಿಷ, ಸಂಪ್ರತಾಪನ, ಮಹಾನರಕ, ಕಾಲೋಲ, ಸಜೀವನ, ಮಹಾಪಥ,

ಅವೀಚಿರನ್ಧತಾ ಮಿಸ್ತ್ರಃ ಕುಮ್ಭೋಪಾಕಸ್ತಥೈವ ಚ । ಅಸಿಪತ್ರವನಂ ಚೈವ ಪತನಶ್ಚೈಕವಿಂಶತಿಃ ॥ ೨,೧೮.

ಅವೀಚಿ, ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ, ಕುಂಭೋಪಾಕ, ಅಸಿಪತ್ರವನ ಮತ್ತು ಪತನ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಗಳು.

ಯೇಷಾಂ ತು ನರಕೇ ಘೋರೇ ಬಹ್ವಬ್ದಾನಿ ಗತಾನಿ ವೈ । ಸನ್ತಾತರ್ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ ದೂತತ್ವಂ ತೇ ತು (ಪ್ರೇತ್ಯ) ಯಾನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೧೮.

ಈ ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷ ಕಳೆದವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕನೇ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ದೂತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಮೇನ ಪ್ರೇಷಿತಾಸ್ತೇ ವೈ ಮಾನುಷಸ್ಯ ಮೃತಸ್ಯ ತು । ದಿನೇದಿನೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ದತ್ತಮನ್ನಾದ್ಯಪಾನಕಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಯಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ ದೂತರು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ನೀಡಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರೇತಸ್ಯೈವ ವಿಲುಣ್ಠನ್ತಿ ಮಧ್ಯೇ ಮಾರ್ಗೇ ಬುಭುಕ್ಷಿತಾಃ । ಮಾಸಾನ್ತೇ ಭೋಜನಂ ಪಿಣ್ಡಮೇಕೇ ಯಚ್ಛನ್ತಿ ತತ್ರ ವೈ ॥ ೨,೧೮.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವ ಅವರು, ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಭೋಜನವನ್ನು ಹಿಂಡುವರು; ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಚೈವ ವತ್ಸರಮ್ । ಏವಮಾದಿಕೃತೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಕ್ರಮಾತ್ಸೌರಿಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಾಸ್ಕರಪುರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ತತಃ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯಾನ್ತೇ ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನೇ ಯಮಾಲಯೇ । ಬಹುಭೀತಕರೇ ಪ್ರೇತೋ ಹಸ್ತಮಾತ್ರಂ ಸಮುತ್ಸೃಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಆ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಮನ ಮನೆ ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ, ಆತ್ಮನು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೈಗಾಲದಷ್ಟು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ದಿವಸೈರ್ದಶಭಿರ್ಜಾತಂ ತಂ ದೇಹಂ ದಶಪಿಣ್ಡಜಮ್ । ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಸ್ಯೇವ ರಾಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇಜಃ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೧೮.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ರಾಮನಂತೆ ಅವನ ಕಿರಣವು ಹರಡುತ್ತದೆ.