ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪುನಸ್ತತಃ । ಯತ್ಕೃತಂ ತು ಮನುಷ್ಯೈಶ್ಚಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಮಹರ್ನಿಶಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರವಣರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮಾನವರು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ,

ತತ್ಸರ್ವಂ ಚ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೋ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಸ್ತತಃ ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ತಸ್ಮೈ ವದತ್ಯಥ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತು, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ವಾಚೈವ ಯತ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಚೈವ ತು ಕಾಯಿಕಮ್ । ಮಾನಸಂ ಚ ತಥಾ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಶುಭಾಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ — ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬನು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ತೇ ಕಥಿತಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರೇತಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಃ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಿ ದಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಕಥಿತಾನಿ ತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಈ ರೀತಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದದಾತ್ಯನ್ನಂ ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಮಹಾಧ್ವನಿ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸ್ಥಾನೇ ದೀಪಪ್ರದೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಗಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಶ್ವಪೂರ್ಣೇ ಲಕ್ಷ್ಯವರ್ಜಿತೇ । ದೀಪ್ತೇಽಧ್ವನಿ ಚ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದೀಪೋ ದತ್ತಶ್ಚ ಯೈರ್ನರೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಭಯಾನಕವಾದ, ನಾಯಿ ತುಂಬಿರುವ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ, ಯಾರು ದೀಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಂದ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ದೀಪದಾನಂ ಸುಖಾಯ ವೈ । ಅಥ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಾದ್ಯಮಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದೀಪವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ನಾನು ಯಮದಾರಿಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸ್ಯ ಪುಣ್ಯೇನ ಪಿತೃಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕಾದಶಾಹಪಿಣ್ಡೇನ ಶುದ್ಧದೇಹೋ ಭವೇತ್ತತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅವನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನೇನ ಕಿಙ್ಕರಾಸ್ತೃಪ್ತಿಮಾಪ್ನುಯುಃ ॥ ೨,೧೮.

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಯಮನ ಸೇವಕರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶಯ್ಯಾದಾನಾದ್ಬಿಮಾನಸ್ಥೋ ಯಾತಿ ಸ್ವರ್ಗೇಷು ಮಾನವಃ । ತದಹ್ನಿ ದೀಯತೇ ಸರ್ವಂ ದ್ವಾದಶಾಹೇ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಮೃತನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ದಿನ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪದಾನಿ ಸರ್ವವಸ್ತೂನಿ ವರಿಷ್ಠಾನಿ ತ್ರಯೋದಶೇ । ಯೋ ದದಾತಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ಜೀವನ್ನಪ್ಯಾತ್ಮಹೇತವೇ ॥ ೨,೧೮.

ಮೃತನಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ತನ್ನಿಗಾಗಿ, ಯಾರು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಶ್ರಿತೋ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ವೈನತೇಯ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕ ಏವಾಸ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರೇ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗಾಧಿಪ ॥ ೨,೧೮.

ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೆ, ಒಂದೇ ನಿಯಮ ಇದೆ.

ಉತ್ತಮಾಧಮಮಧ್ಯಾನಾಂ ತತ್ತದಾವರ್ಜನಂ ಭವೇತ್ । ಯಾವದ್ಭಾಗ್ಯಂ ಭವೇದ್ಯಸ್ಯ ತಾವನ್ಮಾರ್ಗೇಽತಿರಿಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ, ಅಧಮರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ್ಯವಿದೆಯೋ, ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಸ್ಯೇನ ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ತತ್ರಾಧಿಕರೋತಿ ತಮ್ । ಮೃತೇ ಯದ್ಬಾನ್ಧವೈರ್ದತ್ತಂ ತದಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ತಾನೇ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಬಂಧುಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಮಾತ್ಪದಾನಿ ದೇಯಾನಿ ಕಿಂವಿಧಾನಿ ತ್ರಯೋದಶ । ದೀಯತೇ ಕಸ್ಯ ದೇವೇಶ ತದ್ವದಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಏಕೆ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು? ಅವು ಯಾವ ರೀತಿಯವು? ಅವು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ದೇವದೇವನೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಜವಾದಂತೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಛತ್ತ್ರೋಪಾನಹವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮುದ್ರಿಕಾ ಚ ಕಮಣ್ಡಲುಃ । ಆಸನಂ ಭಾಜನಂ ಚೈವ ಪದಂ ಸಪ್ತವಿಧಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಛತ್ರ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಉಂಗುರ, ಕಮಂಡಲು, ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆ — ಇವು ಏಳು ವಿಧದ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆತಪಸ್ತತ್ರ ಯೋ ರೌದ್ರೋ ದಹ್ಯತೇ ಯೇನ ಮಾನವಃ । ಛತ್ರದಾನೇನ ಸುಚ್ಛಾಯಾ ಜಾಯತೇ ಪ್ರೇತತುಷ್ಟಿದಾ ॥ ೨,೧೮.

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಮಾನವನು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಛತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ತಂಪಾದ ನೆರಳು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಮೃತನಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಸಿಪತ್ರವನಂ ಘೋರಂ ಸೋಽತಿಕ್ರಾಮತಿ ವೈ ಧ್ರುವಮ್ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾಶ್ಚ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದದತೇ ಯ ಉಪಾನಹೌ ॥ ೨,೧೮.

ಅಸಿಪತ್ರವನ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಪಾದರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದವರು ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಕೂತಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಸನೇ ಸ್ವಾಗತೇ (ಭೋಜನೇ) ಚೈವ ದತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ದ್ವಿಜಾಯತೇ । ಸುಖೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪ್ರೇತಃ ಪಥಿ ಗಚ್ಛಞ್ಛನೈಃ ಶನೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಆಸನವನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಊಟಕ್ಕೆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಮೃತನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಸುಖವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಬಹುಧರ್ಮಸಮಾಕೀರ್ಣೇ ನಿರ್ವಾತೇ ತೋಯವರ್ಜಿತೇ । ಕಮಣ್ಡಲುಪ್ರದಾನೇನ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅನೇಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗಾಳಿ ನಿಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ನೀರು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯೋ ದದ್ಯಾದುದಪಾತ್ರಂ ತು ತಾಮ್ರಜಮ್ । ಪ್ರಪಾದಾನಸಹಸ್ರಸ್ಯ ತತ್ಫಲಂ ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮರಣೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ತಾಮ್ರದ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲುಮಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಮದೂತಾ ಮಹಾರೌದ್ರಾಃ ಕರಾಲಾಃ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾಃ । ನ ಪೀಡಯನ್ತಿ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಾದ್ವಸ್ತ್ರಾಭರಣದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಯಮದೂತರು ಭಯಾನಕರೂಪದವರು, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಾಣಿ ಬಣ್ಣದವರು; ಆದರೆ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅವರು ದಯೆಯಿಂದ ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಯುಧಾ ಧಾವಮಾನಾಶ್ಚ ನ ಮಾರ್ಗೇ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರಾಃ । ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಯಮದೂತಾಸ್ತೇ ಮುದ್ರಿಕಾಯಾಃ ಪ್ರದಾನತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಯಮದೂತರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಾಜನಾಸನದಾನೇನ ಆಮಾನ್ನಭೋಜನೇನ ಚ । ಆಜ್ಯಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಭ್ಯಾಂ ಪದಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಪಾತ್ರೆ, ಕುರ್ಚಿ, ಅಕ್ಕಿ ಅನ್ನ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾದ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಮಾರ್ಗೇ ಗಚ್ಛಮಾನಸ್ತೃಷಾರ್ತಃ ಶ್ರಮಪೀಡಿತಃ । ಮಹಿಷೀರಥ (ದುಗ್ಧ) ದಾನಾಚ್ಚ ಸುಖೀ ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಹೀಗೆ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ದಾಹದಿಂದ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಹಸು, ರಥ ಅಥವಾ ಹಾಲನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಮೃತೋದ್ದೇಶೇನ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೀಯತೇ ಸ್ವಗೃಹೇ ವಿಭೋ । ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ತದ್ದತ್ತಂ ಕೇನ ಗೃಹ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೆ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವರುಣೋ ದಾನಂ ಮಮ ಹಸ್ತೇ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಅಹಂ ಚ ಭಾಸ್ಕರೇ ದೇವೇ ಭಾಸ್ಕರಾತ್ಸೋಽಶ್ನುತೇ ಸುಖಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವರుణನು ದಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಭಾಸ್ಕರನಿಂದ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ವಂಶಚ್ಛೇದೇ ಕ್ಷಿತಾವಿಹ । ಸರ್ವೇ ತೇ ನರಕಂ ಯಾನ್ತಿ ಯಾವತ್ಪಾಪಸ್ಯ ಸಂಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೧೮.

ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಂಶ ನಾಶವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪ ಕ್ಷಯವಾಗುವವರೆಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಸಮಯೇ ಪೂರ್ಣೇ ಮಹಿಷಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಃ । ನರಕಾನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಸಮಾಕುಲಾನ್ ॥ ೨,೧೮.

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ವಿವಿಧ ಆಕ್ರಂದನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.