ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮಂ ಚಾರ್ಥಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಕಥಯನ್ತಿ ತೇ । ಏಕೋ ಹಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾರ್ಥಮಾರ್ಗಕಃ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬನು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎರಡನೆಯವನು ಅರ್ಥದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಪರಃ ಕಾಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಶ್ಚತುರ್ಥಕಃ । ಉತ್ತಮಾ ಧಮಮಾರ್ಗೇಣ ವೈನತೇಯ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೧೭.

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕಾಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಉತ್ತಮರು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ವೈನತೇಯ.

ಅರ್ಥದಾತಾ ವಿಮಾನೈಸ್ತು ಅಶ್ವೈಃ ಕಾಮಪ್ರದಾಯಕಃ । ಹಂಸಯುಕ್ತವಿಮಾನೈಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ವಿಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೧೭.

ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು ಹಂಸಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಹಾರುತ್ತಾನೆ.

ಇತರಃ ಪಾದಚಾರೇಣ ತ್ವಸಿಪತ್ರವನಾನಿ ಚ । ಪಾಷಾಣೈಃ ಕಣ್ಟಕೈಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಃ ಪಾಶಬದ್ಧೋಽಥ ಯಾತಿ ವೈ ॥ ೨,೧೭.

ಇತರವರು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಿಯ ಎಲೆಗಳಿರುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಾನುಷೇ ಲೋಕೇ ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇದಿಹ । ವರ್ಧನ್ಯಾ ಜಲಪಾತ್ರೇಮ ಪಕ್ವಾನ್ನಪರಿಪೂರ್ಣಯಾ ॥ ೨,೧೭.

ಯಾರು ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣರನ್ನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇತ್ತತ್ರ ಮಯಾ ಸಹ ಖಗೇಶ್ವರ । ತಸ್ಯಾಹಂ ತತ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಸುರೈರಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ನನ್ನೊಡನೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಶ್ರವಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯದಂತಹ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಭೋಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವೇಕಾದಶ ಶುಭಾಞ್ಛುಚೀನ್ । ದ್ವಾದಶಂ ಸಕಲತ್ರಂ ಚ ಮಮ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೨,೧೭.

ಹನ್ನೊಂದು ಶುದ್ಧ, ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡನೆಯವನನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದೇವೈಃ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಖೇಪ್ಸಯಾ । ತೈಃ ಪೂಜಿತೈರಹ ತುಷ್ಟಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಧರ್ಮರಾಟ್ ॥ ೨,೧೭.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತೈಸ್ತುಷ್ಟೈರ್ಮತ್ಪುರಂ ಯಾನ್ತಿ ಲೋಕಾ ಧರ್ಮಪಾರಾಯಣಾಃ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ಪತ್ತಿಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾದವರು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರವಣರ ಮಹಿಮೆ, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳು,

ಶೃಣೋತಿ ಪಕ್ಷಿಶಾರ್ದೂಲ ಸ ಚ ಪಾಪೈರ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ । ಇಹ ಲೋಕೇ ಸುಖಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ॥ ೨,೧೭.

ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪುನಸ್ತತಃ । ಯತ್ಕೃತಂ ತು ಮನುಷ್ಯೈಶ್ಚಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಮಹರ್ನಿಶಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರವಣರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮಾನವರು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ,

ತತ್ಸರ್ವಂ ಚ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೋ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಸ್ತತಃ ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ತಸ್ಮೈ ವದತ್ಯಥ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತು, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ವಾಚೈವ ಯತ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಚೈವ ತು ಕಾಯಿಕಮ್ । ಮಾನಸಂ ಚ ತಥಾ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಶುಭಾಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ — ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬನು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ತೇ ಕಥಿತಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರೇತಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಃ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಿ ದಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಕಥಿತಾನಿ ತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಈ ರೀತಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದದಾತ್ಯನ್ನಂ ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಮಹಾಧ್ವನಿ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸ್ಥಾನೇ ದೀಪಪ್ರದೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಗಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಶ್ವಪೂರ್ಣೇ ಲಕ್ಷ್ಯವರ್ಜಿತೇ । ದೀಪ್ತೇಽಧ್ವನಿ ಚ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದೀಪೋ ದತ್ತಶ್ಚ ಯೈರ್ನರೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಭಯಾನಕವಾದ, ನಾಯಿ ತುಂಬಿರುವ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ, ಯಾರು ದೀಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಂದ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ದೀಪದಾನಂ ಸುಖಾಯ ವೈ । ಅಥ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಾದ್ಯಮಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದೀಪವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ನಾನು ಯಮದಾರಿಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸ್ಯ ಪುಣ್ಯೇನ ಪಿತೃಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕಾದಶಾಹಪಿಣ್ಡೇನ ಶುದ್ಧದೇಹೋ ಭವೇತ್ತತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅವನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನೇನ ಕಿಙ್ಕರಾಸ್ತೃಪ್ತಿಮಾಪ್ನುಯುಃ ॥ ೨,೧೮.

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಯಮನ ಸೇವಕರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶಯ್ಯಾದಾನಾದ್ಬಿಮಾನಸ್ಥೋ ಯಾತಿ ಸ್ವರ್ಗೇಷು ಮಾನವಃ । ತದಹ್ನಿ ದೀಯತೇ ಸರ್ವಂ ದ್ವಾದಶಾಹೇ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಮೃತನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ದಿನ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪದಾನಿ ಸರ್ವವಸ್ತೂನಿ ವರಿಷ್ಠಾನಿ ತ್ರಯೋದಶೇ । ಯೋ ದದಾತಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ಜೀವನ್ನಪ್ಯಾತ್ಮಹೇತವೇ ॥ ೨,೧೮.

ಮೃತನಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ತನ್ನಿಗಾಗಿ, ಯಾರು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತದಾಶ್ರಿತೋ ಮಹಾಮಾರ್ಗೇ ವೈನತೇಯ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕ ಏವಾಸ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರೇ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗಾಧಿಪ ॥ ೨,೧೮.

ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೆ, ಒಂದೇ ನಿಯಮ ಇದೆ.

ಉತ್ತಮಾಧಮಮಧ್ಯಾನಾಂ ತತ್ತದಾವರ್ಜನಂ ಭವೇತ್ । ಯಾವದ್ಭಾಗ್ಯಂ ಭವೇದ್ಯಸ್ಯ ತಾವನ್ಮಾರ್ಗೇಽತಿರಿಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ, ಅಧಮರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ್ಯವಿದೆಯೋ, ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಸ್ಯೇನ ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ತತ್ರಾಧಿಕರೋತಿ ತಮ್ । ಮೃತೇ ಯದ್ಬಾನ್ಧವೈರ್ದತ್ತಂ ತದಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ತಾನೇ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಬಂಧುಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಆಧರಿಸಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಮಾತ್ಪದಾನಿ ದೇಯಾನಿ ಕಿಂವಿಧಾನಿ ತ್ರಯೋದಶ । ದೀಯತೇ ಕಸ್ಯ ದೇವೇಶ ತದ್ವದಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಏಕೆ ಹದಿಮೂರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು? ಅವು ಯಾವ ರೀತಿಯವು? ಅವು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ದೇವದೇವನೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಜವಾದಂತೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಛತ್ತ್ರೋಪಾನಹವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮುದ್ರಿಕಾ ಚ ಕಮಣ್ಡಲುಃ । ಆಸನಂ ಭಾಜನಂ ಚೈವ ಪದಂ ಸಪ್ತವಿಧಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಛತ್ರ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಉಂಗುರ, ಕಮಂಡಲು, ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆ — ಇವು ಏಳು ವಿಧದ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆತಪಸ್ತತ್ರ ಯೋ ರೌದ್ರೋ ದಹ್ಯತೇ ಯೇನ ಮಾನವಃ । ಛತ್ರದಾನೇನ ಸುಚ್ಛಾಯಾ ಜಾಯತೇ ಪ್ರೇತತುಷ್ಟಿದಾ ॥ ೨,೧೮.

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಮಾನವನು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಛತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ತಂಪಾದ ನೆರಳು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಮೃತನಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಸಿಪತ್ರವನಂ ಘೋರಂ ಸೋಽತಿಕ್ರಾಮತಿ ವೈ ಧ್ರುವಮ್ । ಅಶ್ವಾರೂಢಾಶ್ಚ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದದತೇ ಯ ಉಪಾನಹೌ ॥ ೨,೧೮.

ಅಸಿಪತ್ರವನ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಪಾದರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದವರು ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಕೂತಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಸನೇ ಸ್ವಾಗತೇ (ಭೋಜನೇ) ಚೈವ ದತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ದ್ವಿಜಾಯತೇ । ಸುಖೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಪ್ರೇತಃ ಪಥಿ ಗಚ್ಛಞ್ಛನೈಃ ಶನೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಆಸನವನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಊಟಕ್ಕೆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಮೃತನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಸುಖವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.