ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪಾಲಿತಂ ತದಾ । ರುದ್ರಃ ಸಂಹಾರಮೂರ್ತಿಶ್ಚ ನಿರ್ಮಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತತಃ ॥ ೨,೧೭.

ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ವಿಷ್ಣುನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ರುದ್ರನು ಸಂಹಾರರೂಪಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವಾಯುಃ ಸರ್ವಗತಃ ಸೃಷ್ಟಃ ಸೂರ್ಯಸ್ತೇಜೋಭಿವೃದ್ಧಿಮಾನ್ । ಧರ್ಮರಾಜಸ್ತತಃ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಸಂಯುತ) ॥ ೨,೧೭.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಾಯುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವೈತದಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ತಪಸ್ತೇಪೇ ತು ಪದ್ಮಜಃ । ಗತಾನಿ ಬಹುವರ್ಷಾಣಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನಾಭಿಪಙ್ಕಜೇ ॥ ೨,೧೭.

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಪಸ್ಸುಮಾಡಿದನು; ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಾಭಿಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹೋದವು.

ಯೋಯೋ ಹಿ ನಿರ್ಮಿತಃ ಪೂರ್ವಂ ತತ್ತತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಸಮಯೇ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಸಮನ್ವಿತಃ ॥ ೨,೧೭.

ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಸೇರಿ ಅವನಿಂದ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರುದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಥಾ ಧರ್ಮಃ ಶಾಸಯನ್ತಿ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ । ನ ಜಾನೀಮೋ ವಯಂ ಕಿಞ್ಚಿಲ್ಲೋಕಕೃತ್ಯಮಿಹೋಚ್ಯತಾಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ದೇವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಿ.

ಇತಿ ಚಿನ್ತಾಪರಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ವಿಮಮೃಶುಸ್ತದಾ । ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮನ್ತ್ರಂ ವಿಬುಧೈಃ ಪ್ರೇರಿತಸ್ತದಾ ॥ ೨,೧೭.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗೆ ತೊಡಗಿದರು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರಣೆಯಾದರು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಪತ್ರಾಣಿ ಸೋಸೃಜದ್ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಜಾನ್ । ತೇಜೋರಾಶೀನ್ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಾತ್ತು ತೇ ॥ ೨,೧೭.

ಹೂವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವರು.

ಯೋಯಂ ವದತಿ ಲೋಕೇಸ್ಮಿಞ್ಛುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾಶುಭಮ್ । ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ತತಃ ಶೀಘ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕರ್ಣಗೋಚರಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೂರಾಚ್ಛ್ರವಣವಿಜ್ಞಾನಂ ದೂರಾದ್ದರ್ಶನಗೋಚರಮ್ । ಸರ್ವೇ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಯತ್ಪಕ್ಷಿಂಸ್ತೇನೈವ ಶ್ರವಣಾ ಮತಾಃ ॥ ೨,೧೭.

ದೂರದಿಂದ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿ, ದೂರದಿಂದ ನೋಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ—ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಶ್ರವಣರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಚೈವ ತಥಾಕಾಶೇ ಜನ್ತೂನಾಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಚ ಯತ್ । ತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜಾಗ್ರೇ ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ವದನ್ತಿ ಚ ॥ ೨,೧೭.

ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಜೀವಿಗಳು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಮುಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಂ ಚಾರ್ಥಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಕಥಯನ್ತಿ ತೇ । ಏಕೋ ಹಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾರ್ಥಮಾರ್ಗಕಃ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬನು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎರಡನೆಯವನು ಅರ್ಥದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಪರಃ ಕಾಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಶ್ಚತುರ್ಥಕಃ । ಉತ್ತಮಾ ಧಮಮಾರ್ಗೇಣ ವೈನತೇಯ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೧೭.

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕಾಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಉತ್ತಮರು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ವೈನತೇಯ.

ಅರ್ಥದಾತಾ ವಿಮಾನೈಸ್ತು ಅಶ್ವೈಃ ಕಾಮಪ್ರದಾಯಕಃ । ಹಂಸಯುಕ್ತವಿಮಾನೈಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ವಿಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೧೭.

ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು ಹಂಸಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಹಾರುತ್ತಾನೆ.

ಇತರಃ ಪಾದಚಾರೇಣ ತ್ವಸಿಪತ್ರವನಾನಿ ಚ । ಪಾಷಾಣೈಃ ಕಣ್ಟಕೈಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಃ ಪಾಶಬದ್ಧೋಽಥ ಯಾತಿ ವೈ ॥ ೨,೧೭.

ಇತರವರು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಿಯ ಎಲೆಗಳಿರುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಾನುಷೇ ಲೋಕೇ ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇದಿಹ । ವರ್ಧನ್ಯಾ ಜಲಪಾತ್ರೇಮ ಪಕ್ವಾನ್ನಪರಿಪೂರ್ಣಯಾ ॥ ೨,೧೭.

ಯಾರು ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣರನ್ನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇತ್ತತ್ರ ಮಯಾ ಸಹ ಖಗೇಶ್ವರ । ತಸ್ಯಾಹಂ ತತ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಸುರೈರಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ನನ್ನೊಡನೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಶ್ರವಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯದಂತಹ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಭೋಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವೇಕಾದಶ ಶುಭಾಞ್ಛುಚೀನ್ । ದ್ವಾದಶಂ ಸಕಲತ್ರಂ ಚ ಮಮ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೨,೧೭.

ಹನ್ನೊಂದು ಶುದ್ಧ, ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡನೆಯವನನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದೇವೈಃ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಖೇಪ್ಸಯಾ । ತೈಃ ಪೂಜಿತೈರಹ ತುಷ್ಟಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಧರ್ಮರಾಟ್ ॥ ೨,೧೭.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತೈಸ್ತುಷ್ಟೈರ್ಮತ್ಪುರಂ ಯಾನ್ತಿ ಲೋಕಾ ಧರ್ಮಪಾರಾಯಣಾಃ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ಪತ್ತಿಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾದವರು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರವಣರ ಮಹಿಮೆ, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳು,

ಶೃಣೋತಿ ಪಕ್ಷಿಶಾರ್ದೂಲ ಸ ಚ ಪಾಪೈರ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ । ಇಹ ಲೋಕೇ ಸುಖಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ॥ ೨,೧೭.

ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪುನಸ್ತತಃ । ಯತ್ಕೃತಂ ತು ಮನುಷ್ಯೈಶ್ಚಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಮಹರ್ನಿಶಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರವಣರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮಾನವರು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ,

ತತ್ಸರ್ವಂ ಚ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೋ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಸ್ತತಃ ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ತಸ್ಮೈ ವದತ್ಯಥ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತು, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ವಾಚೈವ ಯತ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಚೈವ ತು ಕಾಯಿಕಮ್ । ಮಾನಸಂ ಚ ತಥಾ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಶುಭಾಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ — ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬನು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ತೇ ಕಥಿತಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರೇತಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಃ । ವಿಶ್ರಾನ್ತಿ ದಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಕಥಿತಾನಿ ತೇ ॥ ೨,೧೮.

ಈ ರೀತಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದದಾತ್ಯನ್ನಂ ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಮಹಾಧ್ವನಿ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸ್ಥಾನೇ ದೀಪಪ್ರದೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೮.

ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಗಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಶ್ವಪೂರ್ಣೇ ಲಕ್ಷ್ಯವರ್ಜಿತೇ । ದೀಪ್ತೇಽಧ್ವನಿ ಚ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ದೀಪೋ ದತ್ತಶ್ಚ ಯೈರ್ನರೈಃ ॥ ೨,೧೮.

ಭಯಾನಕವಾದ, ನಾಯಿ ತುಂಬಿರುವ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ, ಯಾರು ದೀಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಂದ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ದೀಪದಾನಂ ಸುಖಾಯ ವೈ । ಅಥ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಾದ್ಯಮಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಮ್ ॥ ೨,೧೮.

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದೀಪವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ನಾನು ಯಮದಾರಿಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸ್ಯ ಪುಣ್ಯೇನ ಪಿತೃಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಕಾದಶಾಹಪಿಣ್ಡೇನ ಶುದ್ಧದೇಹೋ ಭವೇತ್ತತಃ ॥ ೨,೧೮.

ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅವನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನೇನ ಕಿಙ್ಕರಾಸ್ತೃಪ್ತಿಮಾಪ್ನುಯುಃ ॥ ೨,೧೮.

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಯಮನ ಸೇವಕರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.