ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನರೈಸ್ತುಷ್ಟೈಶ್ಚ ಪುಷ್ಟೈಶ್ಚ ಯತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚ ಕೃತಂ ಚ ಯತ್ । ಸರ್ವಮಾವೇದಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇ ಯಮೇ ಚ ತತ್ ॥ ೨,೧೬.

ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಪೋಷಿತರಾಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು ಏನು ಮಾತನಾಡಿದರು, ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅವರು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ಮತ್ತು ಯಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೂರಾಚ್ಛ್ರವಣವಿಜ್ಞಾನಾ ದೂರಾದ್ದರ್ಶನಗೋಚರಾಃ । ಏವಞ್ಚೇಷ್ಟಾಸ್ತು ತೇ ಹ್ಯಷ್ಟೌ ಸ್ವರ್ಭೂಪಾತಾಲಚಾರಿಣಃ ॥ ೨,೧೬.

ಅವರು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕೇಳುವ ಮತ್ತು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಾಣಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಎಂಟು ಜನರು ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತೇಷಾಂ ಪತ್ನ್ಯಸ್ತಥೈ ವೋಗ್ರಾ ಶ್ರವಣ್ಯಃ ಪೃಥಗಾಹ್ವಯಾಃ । ಏವಂ ತೇಷಾಂ ಶಕ್ತಿರಸ್ತಿ ಯರ್ತ್ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾಧಿಕಾರಿಣಃ ॥ ೨,೧೬.

ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ 'ಶ್ರವಣಿಯರು' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿ ಅವರಿಗಿದೆ, ಅವರು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ವ್ರತೈರ್ದಾನೈಸ್ತವೈರ್ಯಶ್ಚ ಪೂಜಯೇದಿಹ ಮಾನವಃ । ಜಾಯನ್ತೇ ತಸ್ಯ ತೇ ಸೌಮ್ಯಾಃ ಸುಖಮೃತ್ಯುಪ್ರದಾಯಿನಃ ॥ ೨,೧೬.

ಯಾರು ವ್ರತ, ದಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅವರು ದಯಾಳುಗಳಾಗಿ ಸುಖಕರವಾದ ಮರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಾಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೭ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಏಕೋ ಮೇ ಸಂಶಯೋ ದೇವ ಹೃದಯೇ ಸಮ್ಪ್ರಬಾಧತೇ । ಶ್ರಮಣಾಃ ಕಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಕಥಂ ಯಮಪುರೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೧೭.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಾ, ಒಂದು ಸಂಶಯ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ; ಶ್ರವಣರು ಯಾರ ಪುತ್ರರು? ಅವರು ಯಮನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಮಾನುಷೈಶ್ಚ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕಸ್ಮಾಜ್ಜಾನನ್ತಿ ತೇ ಪ್ರಭೋ । ಕಥಂ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಕಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಸಮಾಗತಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ದೇವಾ? ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ? ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ?

ಕುತ್ರ ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ದೇವೇಶ ಕ್ರಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸಾದತಃ । ಪಕ್ಷಿರಾಜವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ ದೇವದೇವಾ? ದಯಮಾಡಿ ವಿವರಿಸಿ. ಪಕ್ಷಿರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶೃಣುಷ್ವ ವಚನಂ ಸತ್ಯಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸೌಖ್ಯದಾಯಕಮ್ । ತದಹಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರವಣಾನಾಂ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ಅವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಈಗ ನಾನು ಶ್ರವಣರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏಕೀಭೂತಂ ಯದಾ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಕ್ಷೀರೋದಸಾಗರೇ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಿ ಸುಪ್ತೇ ಜಗತ್ಪತೌ ॥ ೨,೧೭.

ಒಮ್ಮೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಂಗಮ ಮತ್ತು ಅಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಾಗಿ, ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಶ್ವನಾಥನಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ—

ನಾಭಿಸ್ಥೋಜಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ವರ್ಷಾಣಿ ಸುಬಹೂನ್ಯಪಿ । ಏಕೀಭೂತಂ ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಭೂತಗ್ರಾಮಚತುರ್ವಿಧಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ನನ್ನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸುಮಾಡಿದನು; ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಗತ್ತು ರಚನೆಯಾಯಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪಾಲಿತಂ ತದಾ । ರುದ್ರಃ ಸಂಹಾರಮೂರ್ತಿಶ್ಚ ನಿರ್ಮಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತತಃ ॥ ೨,೧೭.

ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ವಿಷ್ಣುನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ರುದ್ರನು ಸಂಹಾರರೂಪಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವಾಯುಃ ಸರ್ವಗತಃ ಸೃಷ್ಟಃ ಸೂರ್ಯಸ್ತೇಜೋಭಿವೃದ್ಧಿಮಾನ್ । ಧರ್ಮರಾಜಸ್ತತಃ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಸಂಯುತ) ॥ ೨,೧೭.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಾಯುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವೈತದಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ತಪಸ್ತೇಪೇ ತು ಪದ್ಮಜಃ । ಗತಾನಿ ಬಹುವರ್ಷಾಣಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನಾಭಿಪಙ್ಕಜೇ ॥ ೨,೧೭.

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಪಸ್ಸುಮಾಡಿದನು; ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಾಭಿಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹೋದವು.

ಯೋಯೋ ಹಿ ನಿರ್ಮಿತಃ ಪೂರ್ವಂ ತತ್ತತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಸಮಯೇ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಸಮನ್ವಿತಃ ॥ ೨,೧೭.

ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಸೇರಿ ಅವನಿಂದ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರುದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಥಾ ಧರ್ಮಃ ಶಾಸಯನ್ತಿ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ । ನ ಜಾನೀಮೋ ವಯಂ ಕಿಞ್ಚಿಲ್ಲೋಕಕೃತ್ಯಮಿಹೋಚ್ಯತಾಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ದೇವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಿ.

ಇತಿ ಚಿನ್ತಾಪರಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ವಿಮಮೃಶುಸ್ತದಾ । ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮನ್ತ್ರಂ ವಿಬುಧೈಃ ಪ್ರೇರಿತಸ್ತದಾ ॥ ೨,೧೭.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗೆ ತೊಡಗಿದರು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರಣೆಯಾದರು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಪತ್ರಾಣಿ ಸೋಸೃಜದ್ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಜಾನ್ । ತೇಜೋರಾಶೀನ್ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಾತ್ತು ತೇ ॥ ೨,೧೭.

ಹೂವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವರು.

ಯೋಯಂ ವದತಿ ಲೋಕೇಸ್ಮಿಞ್ಛುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾಶುಭಮ್ । ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ತತಃ ಶೀಘ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕರ್ಣಗೋಚರಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೂರಾಚ್ಛ್ರವಣವಿಜ್ಞಾನಂ ದೂರಾದ್ದರ್ಶನಗೋಚರಮ್ । ಸರ್ವೇ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಯತ್ಪಕ್ಷಿಂಸ್ತೇನೈವ ಶ್ರವಣಾ ಮತಾಃ ॥ ೨,೧೭.

ದೂರದಿಂದ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿ, ದೂರದಿಂದ ನೋಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ—ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಶ್ರವಣರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಚೈವ ತಥಾಕಾಶೇ ಜನ್ತೂನಾಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಚ ಯತ್ । ತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜಾಗ್ರೇ ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ವದನ್ತಿ ಚ ॥ ೨,೧೭.

ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಜೀವಿಗಳು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಮುಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಂ ಚಾರ್ಥಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಕಥಯನ್ತಿ ತೇ । ಏಕೋ ಹಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾರ್ಥಮಾರ್ಗಕಃ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬನು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎರಡನೆಯವನು ಅರ್ಥದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಪರಃ ಕಾಮಮಾರ್ಗಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಶ್ಚತುರ್ಥಕಃ । ಉತ್ತಮಾ ಧಮಮಾರ್ಗೇಣ ವೈನತೇಯ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಹಿ ॥ ೨,೧೭.

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕಾಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಉತ್ತಮರು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ವೈನತೇಯ.

ಅರ್ಥದಾತಾ ವಿಮಾನೈಸ್ತು ಅಶ್ವೈಃ ಕಾಮಪ್ರದಾಯಕಃ । ಹಂಸಯುಕ್ತವಿಮಾನೈಶ್ಚ ಮೋಕ್ಷಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ವಿಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೧೭.

ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು ಹಂಸಗಳಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಹಾರುತ್ತಾನೆ.

ಇತರಃ ಪಾದಚಾರೇಣ ತ್ವಸಿಪತ್ರವನಾನಿ ಚ । ಪಾಷಾಣೈಃ ಕಣ್ಟಕೈಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಃ ಪಾಶಬದ್ಧೋಽಥ ಯಾತಿ ವೈ ॥ ೨,೧೭.

ಇತರವರು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಿಯ ಎಲೆಗಳಿರುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಾನುಷೇ ಲೋಕೇ ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇದಿಹ । ವರ್ಧನ್ಯಾ ಜಲಪಾತ್ರೇಮ ಪಕ್ವಾನ್ನಪರಿಪೂರ್ಣಯಾ ॥ ೨,೧೭.

ಯಾರು ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣರನ್ನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಶ್ರವಣಾನ್ಪೂಜಯೇತ್ತತ್ರ ಮಯಾ ಸಹ ಖಗೇಶ್ವರ । ತಸ್ಯಾಹಂ ತತ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಸುರೈರಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ನನ್ನೊಡನೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಶ್ರವಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯದಂತಹ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಭೋಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವೇಕಾದಶ ಶುಭಾಞ್ಛುಚೀನ್ । ದ್ವಾದಶಂ ಸಕಲತ್ರಂ ಚ ಮಮ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೨,೧೭.

ಹನ್ನೊಂದು ಶುದ್ಧ, ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡನೆಯವನನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದೇವೈಃ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಖೇಪ್ಸಯಾ । ತೈಃ ಪೂಜಿತೈರಹ ತುಷ್ಟಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಧರ್ಮರಾಟ್ ॥ ೨,೧೭.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತೈಸ್ತುಷ್ಟೈರ್ಮತ್ಪುರಂ ಯಾನ್ತಿ ಲೋಕಾ ಧರ್ಮಪಾರಾಯಣಾಃ । ಶ್ರವಣಾನಾಂ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ಪತ್ತಿಂ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧೭.

ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾದವರು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರವಣರ ಮಹಿಮೆ, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳು,