ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಉಕ್ತಾನಿ ವಾಚ್ಯಾನಿ ಮಯಾ ನರಾಣಾಮತಃ ಶೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋಽಪಿ ಪಕ್ಷಿನ್ । ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಶರೀರಂ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ದೇಹೀ ಬ್ರವೀತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕೃತಾನಿ ಪೂರ್ವಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಪುರುಷರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಈಗ ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಆತ್ಮನು ಹಿಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೬ ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಏವಂ ವಿಲಪತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರೇತಸ್ಯೈವಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಕ್ರನ್ದಮಾನಸ್ಯ ನಿತರಾಂ ಪೀಡಿತಸ್ಯ ಚ ಕಿಙ್ಕರೈಃ ॥ ೨,೧೬.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ ಆ ಪ್ರೇತಾತ್ಮನು ಅಳುತ್ತಾ, ಯಮದೂತರಿಂದ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸಪ್ತದಶ ದಿನಾನ್ಯೇಕೋ ವಾಯುಮಾರ್ಗೇ ವಿಕೃಷ್ಯತೇ । ಅಷ್ಟಾದಶೇ ತ್ವಹೋರಾತ್ರೇ ಪೂರ್ವಂ ಯಾಮ್ಯಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೬.

ಹದಿನೇಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅವನನ್ನು ಗಾಳಿಪಥದಲ್ಲಿ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಮೊದಲು ಯಮಪುರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ಪುರವರೇ ರಮ್ಯೇ ಪ್ರೇತಾನಾಂ ಚ ಗಣೋ ಮಹಾನ್ । ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ನದೀ ತತ್ರನ್ಯಗ್ರೋಧಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ ॥ ೨,೧೬.

ಆ ಸುಂದರವಾದ ಯಮಪುರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲೆ ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ಎಂಬ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಆಲದ ಮರವೂ ಇದೆ.

ಪುರೇ ಸ ತತ್ರ ವಿಶ್ರಾಮಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ । ಜಾಯಾಪುತ್ರಾದಿಕಂ ಸೌಖ್ಯಂ ಸ್ಮರೇತ್ತತ್ರ ಸುದುಃ ಖಿತಃ ॥ ೨,೧೬.

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರು ಅವನಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವನು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ರುದತೇ ಕರುಣೈರ್ವಾಕ್ಯೈ ಸ್ತೃಷಾರ್ತಃ ಶ್ರಮಪೀಡಿತಃ । ಸ್ವಧನಂ ಸ್ವಕಲತ್ರಾಣಿ ಗೃಹಂ ಪುತ್ರಾಃ ಸುಖಾನಿ ಚ ॥ ೨,೧೬.

ಅವನು ದಾಹದಿಂದ, ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹಣ, ಪತ್ನಿ, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸುಖಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಭೃತ್ಯಮಿತ್ರಾಣಿ ಚಾನ್ಯಚ್ಚ ಸರ್ವಂ ಶೋಚತಿ ವೈ ತದಾ । ಕ್ಷುಧಾರ್ತಸ್ಯ ಪುರೇ ತಸ್ಮಿನ್ಕಿಙ್ಕರೈಸ್ತಸ್ಯ ಚೋಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೬.

ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೆನೆಸಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಮದೂತರು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಕಿಙ್ಕರಾ ಊಚುಃ । ಕ್ವ ಧನಂ ಕ್ವ ಸುತಾ ಜಾಯಾ ಕ್ವ ಗೃಹಂ ಕ್ವ ತ್ವಮೀದೃಶಃ । ಸ್ವಕರ್ಮೋಪಾರ್ಜಿತಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಚಿರಂ ಗಚ್ಛ ಮಹಾಪಥೇ ॥ ೨,೧೬.

ಯಮದೂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನಿನ್ನ ಹಣ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಪತ್ನಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ? ಮನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನೀನು ಈಗ ಹೀಗೆ ಯಾಕೆ ಇದ್ದೀಯ? ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು ಮತ್ತು ಈ ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗು.

ಜಾನಾಸಿ ಶಂಬಲವಶಂ ಬಲಮಧ್ವಗಾನಾಂ ನೋ ಶಂಬಲಃ ಪ್ರಯತತೇ ಪರಲೋಕಪಾನ್ಥ । ಗನ್ತವ್ಯಮಸ್ತಿ ತವ ನಿಶ್ಚಿತಮೇವ ತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಯತ್ರ ಭವತಃ ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯೌ ನ ॥ ೨,೧೬.

ನೀನು ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ಓಡಿಸುವ ದಂಡದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಾ? ಪರಲೋಕದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಹೋಗಬೇಕಾದ ದಾರಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಖರೀದಿ ಮಾರಾಟ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಮದೂತೋದಿತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಪಕ್ಷಿನ್ನೈವಂ ತ್ವಯಾ ಶ್ರುತಮ್ । ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಸರ್ವೈರ್ಹನ್ಯಮಾನಃ ಸ ಮುದ್ಗರೈಃ ॥ ೨,೧೬.

ಯಮದೂತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ, ಪಕ್ಕಶಾಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ದೊಡ್ಡ ದಂಡಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ರ ದತ್ತಂ ಸುತೈಃ ಪಾತ್ರೇ (ತ್ರೈಃ) ಸ್ನೇಹಾದ್ವಾ ಕೃಪಯಾಥ ವಾ । ಮಾಸಿಕಂ ಪಿಣ್ಡಮಶ್ರಾತಿ ತತಃ ಸೌರಿಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೬.

ಇಲ್ಲಿ ಮಗರು ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ದಯೆಯಿಂದ ಅರ್ಹರಿಗೆ ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಆತ್ಮನು ಸೌರಿಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ತತ್ರ ನಾಮ್ನಾ ತು ರಾಜಾ ವೈ ಜಙ್ಗಮಃ ಕಾಲರೂಪಧೃಕ್ । ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಯಭೀತಸ್ತು ವಿಶ್ರಾಮೇ ಕುರುತೇ ಮತಿಮ್ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ಜಂಗಮ ಎಂಬ ರಾಜನು ಕಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಗೊಂಡ ಆತ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಉದಕಂ ಚಾನ್ನಸಂಯುಕ್ತಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಪುರೇ ಗತಃ । ತ್ರೈಪಕ್ಷಿಕೇ ತು ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ಪುರಂ ಸ ವ್ಯತಿಕ್ರಮೇತ್ ॥ ೨,೧೬.

ಆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಹಾರದ ಜೊತೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಊರನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ನಗೇನ್ದ್ರನಗರೇ ರಮ್ಯೇ ಪ್ರೇತೋ ಯಾತಿ ದಿವಾನಿಶಮ್ । ಗಚ್ಛನ್ವನಾನಿ ರೌದ್ರಾಣಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರನ್ದತಿ ತತ್ರ ಸಃ ॥ ೨,೧೬.

ನಾಗೇಂದ್ರನಗರದ ಸುಂದರ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇತನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಲೆದು, ಭಯಾನಕ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ.

ಭೀಷಣೈಃ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನಸ್ತು ರುದತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಮಾಸದ್ವಯಾವಸಾನೇ ತು ತತ್ಪುರಂ ಸೋಽತಿಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೧೬.

ಭಯಾನಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ. ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಊರನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚಾನ್ನಂ ಜಲಂ ಪೀತ್ವಾ ಯದ್ದತ್ತಂ ವಾನ್ಧವೈರಿಹ । ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನಸ್ತತಃ ಪಾಶೈರ್ನೋಯತೇ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ ॥ ೨,೧೬.

ಇಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳು ನೀಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದೂ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದೂ, ಪಾಶಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಯಮದೂತರಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ತೃತೀಯೇ ಮಾಸಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಗನ್ಧರ್ವನಗರಂ ಶುಭಮ್ । ತೃತೀಯಂ ಮಾಸಿಕಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರ ಗಚ್ಛತ್ಯಸೌ ಪುರಃ ॥ ೨,೧೬.

ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಗಂಧರ್ವನಗರ ಎಂಬ ಶುಭ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಆ ಊರಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೈಲಾಗಮಂ ಚತುರ್ಥೇ ಸ ಮಾಸೇ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ವೈ ಪುರಮ್ । ಪಾಷಾಣಾಸ್ತತ್ರ ವರ್ಷನ್ತಿ ಪ್ರೇತಸ್ಯೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೧೬.

ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ಶೈಲಾಗಮ ಎಂಬ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇತನು ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಮೇಲಾಗೆ ಕಲ್ಲುಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತವೆ.

ಚತುರ್ಥಮಾಸಿಕೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಭುಕ್ತೇ ತತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಯಾತಿ ಪುರಂ ಪ್ರೇತಃ ಕ್ರೂರಂ ಮಾಸೇ ತು ಪಞ್ಚಮೇ । ಇಹ ದತ್ತಂ ಸುತೈರ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪ್ರೇತೋ ವೈ ತತ್ಪುರೇ ಸ್ಥಿತಃ । ಷಷ್ಠೇ ಮಾಸಿ ತತಃ ಪ್ರೇತೋ ಯಾತಿ ಕ್ರೌಞ್ಚಾಬಿಧಂ ಪುರಮ್ ॥ ೨,೧೬.

ಆಮೇಲೆ ಐದನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇತನು ಕ್ರೂರವಾದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಗರು ನೀಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನು ಕ್ರೌಂಚ ಎಂಬ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ತತ್ರ ದತ್ತೇನ ಪಿಣ್ಡೇನ ಶ್ರಾದ್ಧೇನಾಪ್ಯಾಯಿತಃ ಪುರೇ । ಮುಹೂರ್ತಾರ್ಧಂ ತು ವಿಶ್ರಮ್ಯ ಕಮ್ಪಮಾನಃ ಸುದುಃ ಖಿತಃ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾನೆ.

ತತ್ಪುರಂ ಸ ವ್ಯತಿಕ್ರಮ್ಯ ತರ್ಜಿತೋ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ । ಪ್ರಯಾತಿ ಚಿತ್ರನಗರಂ ವಿಚಿತ್ರೋ ಯತ್ರ ಪಾರ್ಥಿವಃ ॥ ೨,೧೬.

ಆ ಊರನ್ನು ಯಮದೂತರ ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ದಾಟಿ, ಅವನು ಚಿತ್ರನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರಾಜನು ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಯಮಸ್ಯೈವಾನುಜಃ ಸೌರಿರ್ಯತ್ರ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಶಾಸ್ತಿ ಹಿ । ಮಾಸೈಸ್ತು ಪಞ್ಚಭಿಃ ಸಾರ್ಧೈರೂಪಷಾಣ್ಮಾಸಿಕಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ಯಮನ ತಮ್ಮ ಸೌರಿ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೆ. ಐದು ತಿಂಗಳು ಅರ್ಧದ ನಂತರ ಆರನೇ ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಊನಷಾಣ್ಮಾಸಿಕಂ ತತ್ರ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯಾಮ್ಯಸಮಾಹತಃ । ಮಾರ್ಗೇ ಪುನಃ ಪುನಸ್ತಸ್ಯ ಬುಭುಕ್ಷಾ ಪೀಡಯತ್ಯಲಮ್ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಪೂರ್ಣವಾಗದ ಆರನೇ ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಹಸಿವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಸನ್ತಿಷ್ಠತೇ ಮೃತೇ ಕೋಽಪಿ ಮದೀಯಃ ಸುತಬಾನ್ಧವಃ । ಸೌಖ್ಯಂ ಯೋ ಮೇ ಜನಯತಿ ಪತತಃ ಶೋಕಸಾಗರೇ ॥ ೨,೧೬.

ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಮಗ ಅಥವಾ ಬಂಧು ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಮಾರ್ಗೇ ವಿಲಪತಿ ವಾರ್ಯಮಾಣಶ್ಚ ಕಿಙ್ಕರೈಃ । ಆಯಾನ್ತಿ ಸಂಮುಖಾಸ್ತತ್ರ ಕೈವರ್ತಾಸ್ತು ಸಹಸ್ರಶಃ ॥ ೨,೧೬.

ಹೀಗೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಯಮದೂತರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ದೋಣಿಗಾರರು ಬರುತ್ತಾರೆ.

ವಯಂ ತೇ ತರ್ತುಕಾಮಾಯ ಮಹಾವೈತರಣೀಂ ನದೀಮ್ । ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಾಂ ಪೂಯಶೋಣಿತಸಂಕುಲಾಮ್ ॥ ೨,೧೬.

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ದೊಡ್ಡ ವೈತರಣಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ನದಿ ನೂರು ಯೋಜನೆ ಅಗಲವಾಗಿದ್ದು, ಪೂಕು ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.

ನಾನಾಝಷಸಮಾಕೀರ್ಣಾಂ ನಾನಾಪಕ್ಷಿಗಣೈರ್ವೃತಾಮ್ । ವಯಂ ತ್ವಾಂ ತಾರಯಿಷ್ಯಾಮಃ ಸುಖೇನೇತಿ ವದನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಮೀನುಗಳು ತುಂಬಿರುವುದೂ,色色 ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದೂ ಇದ್ದರೂ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ತರಂ ದೇಹಿ ಭೋ ಪಾನ್ಥ ಬಹುಲಾ ಚೇದ್ರುಚಿಸ್ತವ । ತೇನ ತತ್ರ ಪ್ರದತ್ತಾ ಗೌಸ್ತಯಾ ನಾವಾ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ । ಮನುಜಾನಾಂ ಹಿತಂ ದಾನಮನ್ತೇ ವೈತರಣೀ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೨,೧೬.

ಪರ್ಯಟಕನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾಪಗಳು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ದಾರಿ ಕೊಡು ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಸು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಹಸುವಿನ ಮೂಲಕ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದಾಟಬಹುದು. ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡುವ ದಾನವೇ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈತರಣಿ ಎಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.