ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ದಿನಾನಿ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯತ್ರ ಸುತಾದಯಃ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ತೇ ವಿಭಜ್ಯನ್ತೇ ಚತುರ್ಭಾಗಾಃ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೫.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚುತ್ತಾರೆ, ಓ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಭಾಗದ್ವಯಂ ತು ದೇಹಾರ್ಥಂ ಪ್ರೀತಿದಂ ಭೂತಪಞ್ಚಕೇ । ತೃತೀಯಂ ಯಮದೂತಾನಾಂ ಚತುರ್ಥಂ ಚೋಪಜೀವ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೫.

ಎರಡು ಭಾಗಗಳು ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ, ಐದು ಭೂತಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು; ಮೂರನೆಯದು ಯಮದೂತರಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ.

ಅಹೋರಾತ್ರೈಸ್ತು ನವಭಿಃ ಪ್ರೇತೋ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಜನ್ತೋರ್ನಿಷ್ಪನ್ನದೇಹಸ್ಯ ದಶಮೇ ವಲವತ್ಕ್ಷುಧಾ ॥ ೨,೧೫.

ಒಂಬತ್ತು ದಿನ-ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದವನು ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಹೊಸ ದೇಹವು ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವಿಗೆ ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಭೂಕುಶಲ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ನ ವಿಧಿರ್ನೈವ ಮನ್ತ್ರಶ್ಚ ನ ಸ್ವಧಾವಾಹನಾಶಿಷಃ । ನಾಮ ಗೋತ್ರಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಯದ್ದತ್ತಂ ತದ್ದಶಾಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾವ ಮಂತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಧಾ ಅರ್ಪಣೆಗಳೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೂ ಅಲ್ಲ; ಹೆಸರನ್ನೂ ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಹೇಳಿ ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅದು ಹತ್ತು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ದಗ್ಧೇ ದೇಹೇ ಪುನರ್ದೇಹಮೇವಮುತ್ಪದ್ಯತೇ ಖಗ । ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತೇನ ಮೂರ್ಧಾ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೨,೧೫.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ದೇಹವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಮೊದಲನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಪಿಂಡದಿಂದ ತಲೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಗ್ರೀವಾ ಸ್ಕನ್ಧೌ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯೇ ಹೃದಯಂ ಭವೇತ್ । ಚತುರ್ಥೇನ ಭವೇತ್ಪೃಷ್ಠಂ ಪಞ್ಚಮೇ ನಾಭಿರೇವ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಎರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕುತ್ತು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ, ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು, ಐದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾಭಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಷಟ್ಸಪ್ತಮೇ ಕಟೀ ಗುಹ್ಯಮೃರೂ ಚಾಪ್ಯಷ್ಟಮೇ ತಥಾ । ತಾಲೂ ಪಾದೌ ಚ ನವಮೇ ದಶಮೇಽಹ್ನಿ ಕ್ಷುಧಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಆರು ಮತ್ತು ಏಳನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಮರು ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳು, ಎಂಟನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ತೊಡೆಯು, ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳು, ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ದೇಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಗೃಹೇ ದ್ವಾರೇ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ । ದಶಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತಂ ದದ್ಯಾದಾಮಿಷೇಣ ತು ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ; ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾಂಸಸಹಿತ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಯತೋ ದೇಹೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನೇ ಪ್ರೇತೋಽತೀವ ಕ್ಷುಧಾನ್ವಿತಃ । ಅತಸ್ತ್ವಾಮಿಷಬಾಹ್ಯೇನ ಕ್ಷುಧಾ ತಸ್ಯ ನ ನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹವು ರೂಪುಗೊಂಡಾಗ ಅವನು ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದ ಪಿಂಡ ನೀಡಿದರೆ ಅವನ ಹಸಿವು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಏಕಾದಶೇ ದ್ವಾದಶಾಹೇ ಪ್ರೇತೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದಿನದ್ವಯಮ್ । ಯೋಷಿತಃ ಪುರುಷಾಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರೇತಶಬ್ದಂ ಸಮುಚ್ಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಎರಡು ದಿನ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದರೂ 'ಪ್ರೀತ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ದೀಪಮನ್ನಂ ಜಲಂ ವಸ್ತ್ರಂ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಸ್ತು ದೀಯತೇ । ಪ್ರೇತಶಬ್ದೇನ ತದ್ದೇಯಂ ಮೃಸ್ಯಾನನ್ದದಾಯಕಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ದೀಪ, ಅನ್ನ, ನೀರು, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀಡುವಾಗ 'ಪ್ರೀತ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಿ ನೀಡಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಯೋದಶೇಽಹ್ನಿ ಸ ಪ್ರೇತೋ ನೀಯತೇ ಚ ಮಹಾಪಥೇ । ಪಿಣ್ಡಜಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ದಿವಾ ನಕ್ತಂ ಬುಭುಕ್ಷಿತಃ ॥ ೨,೧೫.

ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಮಹಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಪಿಂಡದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ.

ಶೀತೋಷ್ಣಶಙ್ಕುಕ್ರವ್ಯಾದವಹ್ನಿಮಾರ್ಗಸ್ತು ಪಾಪಿನಾಮ್ । ಕ್ಷುಧಾ ತೃಷ್ಣಾತ್ಮಿಕಾ ಚೈವ ಸವ್ವ ಸೌಮ್ಯಂ ಕೃತಾತ್ಮನಾಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಂಪು, ಬಿಸಿಲು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು, ಬೆಂಕಿ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹ ಇವೆ; ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರಿಗೆ ಆ ಮಾರ್ಗ ಸುಖಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಮಾರ್ಗೇ ಚೈತಾನಿ ದುಃ ಖಾನಿ ಅಸಿಪತ್ರವನಾನ್ವಿತೇ । ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾರ್ದಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಮದೃತೈಃ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ ॥ ೨,೧೫.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ದುಃಖಗಳು, ಕತ್ತಿಯ ಎಲೆಗಳ ಕಾಡು, ಹಸಿವು ದಾಹದಿಂದ ಸದಾ ಬಳಲುವುದು, ಯಮದೂತರಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಇವೆ.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ವೈ ಪ್ರೇತೋ ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತದ್ವಯಮ್ । ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಥಾ ಸಪ್ತ ಅಹೋರಾತ್ರೇಣ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೧೫.

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಅವನು ಎರಡು ನೂರು ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಯೋಜನ ದೂರವನ್ನು ಒಂದು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಗೃಹೀತೋ ಯಮಪಾಶೈಶ್ಚ ಹಾಹೇತಿ ರುದಿತೇ ತು ಸಃ । ಸ್ವಗೃಹಂ ತು ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯಾಮ್ಯಂ ಪುರಮನುವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಯಮನ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು 'ಹಾಯೋ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಯಮನ ಪಟ್ಟಣದ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ರಮೇಣ ಯಾತಿ ಸ ಪ್ರೇತಃ ಪುರಂ ಯಾಮ್ಯಂ ಶುಭಾಶುಭಮ್ । ಅತೀತ್ಯ ತಾನಿತಾನ್ಯೇವ ಮಾರ್ಗೇ ಪುರವರಾಣಿ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶುಭ-ಅಶುಭವಾದ ಯಮನ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಯಾಮ್ಯಂ ಸೌರಿಪುರಂ ನಗೇನ್ದ್ರಭವನಂ ಗನ್ಧರ್ವಶೈಲಾಗಮೌ । ಕ್ರೋಞ್ಚಂ ಕ್ರೂರಪುರಂ ವಿಚಿತ್ರಭವನಂ ಬಹ್ವಾಪದಂ ದುಃ ಖದಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಯಮನ ಪಟ್ಟಣ, ಸೂರ್ಯನ ನಗರಿ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಮನೆ, ಗಂಧರ್ವ ಪರ್ವತಗಳು, ಕ್ರೋಂಚ, ಕ್ರೂರ ನಗರಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಮನೆಗಳ ನಗರಿ, ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಗರಗಳು ಇವೆ.

ನಾನಾಕ್ರನ್ದಪುರಂ ಸುತಪ್ರಭವನಂ ರೌದ್ರಂ ಪಯೋವರ್ಷಣಂ ಶೀತಾಢ್ಯಂ ಬಹುಧರ್ಮಭೀತಭವನಂ ಯಾಮ್ಯಂ ಪುರಂ ಚಾಗ್ರತಃ ॥ ೨,೧೫.

ನಾನಾ ಅಳುವಿನ ನಗರಿ, ಪುತ್ರರ ಮನೆ, ಭಯಾನಕ ನಗರಿ, ನೀರು ಸುರಿಯುವ ನಗರಿ, ತಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಗರಿ, ಧರ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮನೆಗಳು, ಮುಂದೆ ಯಮನ ಪಟ್ಟಣ ಇವೆ.

ತ್ರಯೋದಶೇಽಹ್ನಿ ಸ ಪ್ರೇತೋ ಗೃಹೀತೋ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ । ತಸ್ಮಿನ್ಮಾರ್ಗೇ ಬ್ರಜತ್ಯೇಕೋ ಗೃಹೀತ ಇವ ಮರ್ಕಟಃ ॥ ೨,೧೫.

ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಯಮದೂತರು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೋತಿಯಂತೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ತಥವ ಸ ವ್ರಜನ್ಮಾರ್ಗೇ ಪುತ್ರಪುತ್ರೇತಿ ಚ ಬ್ರುವನ್ । ಹಾಹೇತಿ ಕ್ರನ್ದತೇ ನಿತ್ಯಂ ಕೀದೃಶಂ ತು ಮಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಹೀಗೆ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ, 'ಮಗನೇ! ಮಗನೇ!' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, 'ಹಾಯೋ!' ಎಂದು ಸದಾ ಅಳುತ್ತಾ, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದೆನು?' ಎಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಮಾನುಷ್ಯಂ ಲಭ್ಯತೇ ಕಸ್ಮಾದಿತಿ ಬ್ರೂತೇ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ । ಮಹತಾ ಪುಣ್ಯಯೋಗೇನ ಮಾನುಷ್ಯಂ ಜನ್ಮ ಲಭ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೫.

ಮಾನವನ ಜನ್ಮವು ಏಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ದೊಡ್ಡ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ನ ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರದತ್ತಂ ಹಿ ಯಾಚಕೇಭ್ಯಃ ಸ್ವಕಂ ಧನಮ್ । ಪರಾಧೀನಂ ತದಭವದಿತಿ ಬ್ರೂತೇ (ರೌತಿ) ಸಗದ್ಗದಃ ॥ ೨,೧೫.

ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಹಣವನ್ನು ಬೇಡಿದವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಪರರ ಅವಲಂಬನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾನೆ.

ಕಿಙ್ಕರೈಃ ಪೀಡ್ಯತೇಽತ್ಯರ್ಥಂ ಸ್ಮರತೇ ಪೂರ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಅವನನ್ನು ಯಮದೂತರು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ದೇಹದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಸುಖಸ್ಯ ದುಃ ಖಸ್ಯ ನ ಕೋಪಿ ದಾತಾ ಪರೋ ದದಾತೀತಿ ಕುಬುದ್ಧಿರೇಷಾ । ಪುರಾ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಸದೈವ ಭುಜ್ಯತೇ ದೇಹಿನ್ಕ್ವಚಿನ್ನಿಸ್ತರ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಸಂತೋಷವೋ ದುಃಖವೋ ಯಾರೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭ್ರಮೆ ಇಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ಮಯಾ ನ ದತ್ತಂ ನ ಹುತಂ ಹುತಾಶನೇ ತಪೋ ನ ತಪ್ತಂ ಹಿಮಶೈಲಗಹ್ವರೇ । ನ ಸೇವಿತಂ ಗಾಙ್ಗಮಹೋ ಮಹಾಜಲಂ ದೇಹಿನ್ಕ್ವಚಿನ್ನಿಸ್ತರ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಹಿಮಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಗಂಗೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದೇಹದಾರಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ನ ನಿತ್ಯದಾನಂ ನ ಗಾವಾಹ್ನಿಕಂ ಕೃತಂ ನ ವೇದದಾನಂ ನ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಪುಸ್ತಕಮ್ । ಪುರಾ ನದೃಷ್ಟಂ ನ ಚ ಸೇವಿತೋಽಧ್ವಾ ದೇಹಿನ್ಕ್ವಚಿನ್ನಿಸ್ತರ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಗೋಮಾತೆಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ವೇದಗಳು ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಪವಿತ್ರ ಪಥಗಳನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸೇವೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದೇಹದಾರಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ಜಲಾಶಯೋ ನೈವ ಕೃತೋ ಹಿ ನಿರ್ಜಲೇ ಮನುಷ್ಯಹೇತೋಃ ಪಶುಪಕ್ಷಿಹೇತವೇ । ಗೋತೃಪ್ತಿಹೇತೋರ್ನ ಕೃತಂ ಹಿ ಗೋಚರಂ ದೇಹಿನ್ಕ್ವಚಿನ್ನಸ್ತರ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ನೀರು ಇಲ್ಲದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕೆರೆ ನಿರ್ಮಿಸಿಲ್ಲ. ಗೋಮಾತೆಯ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮೇವು ಒದಗಿಸಿಲ್ಲ. ದೇಹದಾರಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ಮಯಾ ನ ಭುಕ್ತಂ ಪತಿಸಙ್ಗಸೌಖ್ಯಂ ವಹ್ನಿಪ್ರವೇಶೋ ನ ಕೃತೋ ಮೃತೇ ಸತಿ । ತಸ್ಮಿನ್ಮೃತೇ ತದ್ವ್ರತಪಾಲನಂ ವಾ ದೇಹಿನ್ಕ್ವಚಿನ್ನಿಸ್ತರ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ನಾನು ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಸಾರಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇಹದಾರಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.