ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಉಪಸಂಹಾರಕಸ್ತಸ್ಮಾದೇನಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ಮೃತಂ ನಯ । ಇತಿ ಕ್ರವ್ಯಾದಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಶರೀರಾಹುತಿಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

'ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮೃತನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು' ಎಂದು ಕ್ರವ್ಯಾದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶರೀರದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅರ್ಧದಗ್ಧೇ ತಥಾ ದೇಹೇ ದದ್ಯಾದಾಜ್ಯಾಹುತಿಂ ತತಃ । ಲೋಮಭ್ಯಃ ಸ್ವೋತಿವಾಕ್ಯೇನ ಕುರ್ಯಾದ್ಧೋಮಂ ಯಥಾವಿಧಿ ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹವು ಅರ್ಧವಾಗಿ ಸುಟ್ಟಾಗ, ನಂತರ ತುಪ್ಪದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಸರಿಯಾದ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೂದಲುಗಳಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚಿತಾಮಾರೋಪ್ಯ ತಂ ಪ್ರೇತಂ ಹುನೇದಾಜ್ಯಾಹುತಿಂ ತತಃ । ಯಮಾಯ ಚಾನ್ತಕಾಯೇತಿ ಮೃತ್ಯವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ತಥಾ ॥ ೨,೧೫.

ಪ್ರೇತವನ್ನು ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ನಂತರ ತುಪ್ಪದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು: 'ಯಮನಿಗೆ, ಅಂತಕನಿಗೆ, ಮೃತ್ತ್ಯುವಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ' ಎಂದು.

ಜಾತವೇದೋಮುಕೇ ದೇಯಾ ಏಕಾ ಪ್ರೇತಮುಖೇ ತಥಾ । ಊರ್ಧ್ವಂ ತು ಜ್ವಾಲಯೇದ್ವಹ್ನಿಂ ಪೂರ್ವಭಾಗೇ ಚಿತಾಂ ಪುನಃ ॥ ೨,೧೫.

ಒಂದು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯ ಬಾಯಿಗೆ, ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಮೃತನ ಬಾಯಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿ, ಚಿತೆಯ ಪೂರ್ವಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಬೇಕು.

ಅಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಧಿಜಾತೋಸಿ ತ್ವದಯಂ ಜಾಯತಾಂ ಪುನಃ । ಅಸೌ ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಲೋಕಾಯ ಸ್ವಾಹಾ ಜ್ವಲತಿ ಪಾವಕಃ ॥ ೨,೧೫.

'ನೀನು ಇದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ; ನೀನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಲಿ. ಈ ಅಗ್ನಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಹೊತ್ತಿದೆ—ಸ್ವಾಹಾ!' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಏವಮಾಜ್ಯಾಹುತಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ತಿಲಮಿಶ್ರಾಂ ಸಮನ್ತ್ರಕಾಮ್ । ತತೋ ದಾಹಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಃ ಪುತ್ರೇಣ ಕಿಲ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಗನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ರೋದಿತವ್ಯಂ ತತೋ ಗಾಢಮೇವಂ ತಸ್ಯ ಸುಖಂ ಭವೇತ್ । ದಾಹಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ತತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ಸಞ್ಚಯನಕ್ರಿಯಾಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಆಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ದಹನದ ನಂತರ, ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರೇತಪಿಣ್ಡಂ ಪ್ರದದ್ಯಾಚ್ಚ ದಾಹಾರ್ತಿಶಮನಂ ಖಗ । ತಾವದ್ಭೂತಾಃ ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ತೇ ತಂ ಪ್ರೇತಂ ಬಾನ್ಧವಾರ್ಥಿನಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಮೃತನ ದುಃಖವನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡುವ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಓ ಹಕ್ಕಿಯ ರಾಜನೇ. ಆತನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಆತನಿಗಾಗಿ ಭೂತಗಳು ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ದಾಹಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ಕಾರ್ಯಂ ಪುತ್ರೈಃ ಸ್ನಾನಂ ಸಚೈಲಕಮ್ । ತಿಲೋದಕಂ ತತೋ ದದ್ಯಾನ್ನಾಮಗೋತ್ರೇಣ ತಿಷ್ಠತು ॥ ೨,೧೫.

ದಹನದ ನಂತರ, ಮಕ್ಕಳು ಬಟ್ಟೆಯೊಡನೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಹೆಸರನ್ನೂ ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಎಳ್ಳಿನ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಜನಪದೈಃ ಸರ್ವೈರ್ದಾತವ್ಯಾ ಕರತಾಲಿಕಾ । ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷ್ಣುರಿತಿ ಬ್ರೂಯಾದ್ಗುಣೈಃ ಪ್ರೇತಮುದೀರಯೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ನಂತರ, ಊರಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಕೈ ತಟ್ಟಬೇಕು. 'ವಿಷ್ಣು, ವಿಷ್ಣು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮರಣಿಸಿದವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಬೇಕು.

ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಮಾಸ್ತಸ್ಯ ಗೃಹಮಾಗತ್ಯ ಸರ್ವಶಃ । ದ್ವಾರಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇ ಭಾಗೇ ಗೋಮಯಂ ಗೌರಸರ್ಷಪಾನ್ ॥ ೨,೧೫.

ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ಬಾಗಿಲಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಸಾಸಿವೆ ಇಡಬೇಕು.

ನಿಧಾಯ ವರುಣಂ ದೇವಮನ್ತರ್ಧಾಯ ಸ್ವವೇಶ್ಮನಿ । ಭಕ್ಷಯೇನ್ನಿಮ್ಬಪತ್ರಾಣಿ ಘೃತಂ ಪ್ರಾಶ್ಯ ಗೃಹಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ವರుణ ದೇವರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, নিম್ಮ ಸೊಪ್ಪು ತಿನ್ನಿ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ರುಚಿಸಿ, ನಂತರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ಕೇಚಿದ್ದುಗ್ಧೇನ ಸಿಞ್ಚನ್ತಿ ಚಿತಾಸ್ಥಾನಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಅಶ್ರುಪಾತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ದದ್ಯಾದಸ್ಮೈ ಜಲಾಞ್ಜಲೀನ್ ॥ ೨,೧೫.

ಕೆಲವರು ಚಿತೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಹಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಓ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ. ಅಳಬಾರದು, ಅವನಿಗೆ ನೀರಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಶ್ರು ಬಾನ್ಧವೈರ್ಮುಕ್ತಂ ಪ್ರೇತೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯತೋಽವಶಃ । ಅತೋ ನ ರೋದಿತವ್ಯಂ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾಃ ಕಾರ್ಯಾಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೧೫.

ಬಂಧುಗಳು ಬಿಡುವ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು ಮರಣಿಸಿದವನು ನಿರಾಶ್ರಯಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಳಬಾರದು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದುಗ್ಧಂ ಚ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಾತ್ರೇ ತೋಯಂ ದದ್ಯಾದ್ದಿನತ್ರಯಮ್ । ಸೂರ್ಯೇ ಚಾಸ್ತಂ ಗತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ವಲಭ್ಯಾಂ ಚತ್ವರೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೧೫.

ಮೂರು ದಿನ ಹಾಲು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಓ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ.

ಬದ್ಧಃ ಸಂಮೂಢಹೃದಯೋ ದೇಹಮಿಚ್ಛನ್ಕೃತಾನುಗಃ । ಶ್ಮಶಾನಂ ಚತ್ವರಂ ಗೇಹಂ ವೀಕ್ಷನ್ಯಾಮ್ಯೈಃ ಸ ನೀಯತೇ ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಬಂಧನವಾಗಿ, ಅವನು ಯಮದೂತರಿಂದ ಶ್ಮಶಾನ, ಬಾಗಿಲು ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಗರ್ತೇ ಪಿಣ್ಡಾ ದಶಾಹಂ ಚ ದಾತವ್ಯಾಶ್ಚ ದಿನೇದಿನೇ । ಜಲಾಞ್ಜಲೀಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾಃ ಪ್ರೇತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ನಿತ್ಯಶಃ ॥ ೨,೧೫.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮರಣಿಸಿದವನಿಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನೀರಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಾವದ್ವೃದ್ಧಿಶ್ಚ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಯಾವತ್ಪಿಣ್ಡಂ ದಶಾಹಿಕಮ್ । ಪುತ್ತ್ರೇಣ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾ ಕಾರ್ಯಾ ಭಾರ್ಯಯಾ ತದಭಾವತಃ ॥ ೨,೧೫.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮಗನು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೆಂಡತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ತದಭಾವೇ ಚ ಶಿಷ್ಯೇಣ ತದಭಾವೇ ಸಹೋದರಃ । ಶ್ಮಶಾನೇ ಚಾನ್ಯತೀರ್ಥೇ ವಾ ಜಲಂ ಪಿಣ್ಡಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಅವಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶಿಷ್ಯನು, ಅವನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಹೋದರನು ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ನೀರು ಮತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಓದನಾನಿ ಚ ಸಕ್ತೂಂಶ್ಚ ಶಾಕಮೂಲಫಲಾದಿನಾ । ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯದ್ದದ್ಯಾತ್ತದ್ದದ್ಯಾದುತ್ತರೇಽಹನಿ ॥ ೨,೧೫.

ಅಕ್ಕಿ ಅನ್ನ, ಹಿಟ್ಟು, ತರಕಾರಿ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ದಿನ ಏನು ನೀಡಿದರೂ, ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ನೀಡಬೇಕು.

ದಿನಾನಿ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯತ್ರ ಸುತಾದಯಃ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ತೇ ವಿಭಜ್ಯನ್ತೇ ಚತುರ್ಭಾಗಾಃ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೫.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚುತ್ತಾರೆ, ಓ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಭಾಗದ್ವಯಂ ತು ದೇಹಾರ್ಥಂ ಪ್ರೀತಿದಂ ಭೂತಪಞ್ಚಕೇ । ತೃತೀಯಂ ಯಮದೂತಾನಾಂ ಚತುರ್ಥಂ ಚೋಪಜೀವ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೫.

ಎರಡು ಭಾಗಗಳು ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ, ಐದು ಭೂತಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು; ಮೂರನೆಯದು ಯಮದೂತರಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ.

ಅಹೋರಾತ್ರೈಸ್ತು ನವಭಿಃ ಪ್ರೇತೋ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಜನ್ತೋರ್ನಿಷ್ಪನ್ನದೇಹಸ್ಯ ದಶಮೇ ವಲವತ್ಕ್ಷುಧಾ ॥ ೨,೧೫.

ಒಂಬತ್ತು ದಿನ-ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದವನು ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಹೊಸ ದೇಹವು ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವಿಗೆ ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಭೂಕುಶಲ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ನ ವಿಧಿರ್ನೈವ ಮನ್ತ್ರಶ್ಚ ನ ಸ್ವಧಾವಾಹನಾಶಿಷಃ । ನಾಮ ಗೋತ್ರಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಯದ್ದತ್ತಂ ತದ್ದಶಾಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾವ ಮಂತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಧಾ ಅರ್ಪಣೆಗಳೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೂ ಅಲ್ಲ; ಹೆಸರನ್ನೂ ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಹೇಳಿ ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅದು ಹತ್ತು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ದಗ್ಧೇ ದೇಹೇ ಪುನರ್ದೇಹಮೇವಮುತ್ಪದ್ಯತೇ ಖಗ । ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತೇನ ಮೂರ್ಧಾ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೨,೧೫.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ದೇಹವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಮೊದಲನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಪಿಂಡದಿಂದ ತಲೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಗ್ರೀವಾ ಸ್ಕನ್ಧೌ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯೇ ಹೃದಯಂ ಭವೇತ್ । ಚತುರ್ಥೇನ ಭವೇತ್ಪೃಷ್ಠಂ ಪಞ್ಚಮೇ ನಾಭಿರೇವ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಎರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕುತ್ತು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಮೂರನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ, ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು, ಐದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾಭಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಷಟ್ಸಪ್ತಮೇ ಕಟೀ ಗುಹ್ಯಮೃರೂ ಚಾಪ್ಯಷ್ಟಮೇ ತಥಾ । ತಾಲೂ ಪಾದೌ ಚ ನವಮೇ ದಶಮೇಽಹ್ನಿ ಕ್ಷುಧಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಆರು ಮತ್ತು ಏಳನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಮರು ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳು, ಎಂಟನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ತೊಡೆಯು, ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳು, ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ದೇಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಗೃಹೇ ದ್ವಾರೇ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ । ದಶಮೇಽಹನಿ ಯಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ತಂ ದದ್ಯಾದಾಮಿಷೇಣ ತು ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ; ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾಂಸಸಹಿತ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಯತೋ ದೇಹೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನೇ ಪ್ರೇತೋಽತೀವ ಕ್ಷುಧಾನ್ವಿತಃ । ಅತಸ್ತ್ವಾಮಿಷಬಾಹ್ಯೇನ ಕ್ಷುಧಾ ತಸ್ಯ ನ ನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೫.

ದೇಹವು ರೂಪುಗೊಂಡಾಗ ಅವನು ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದ ಪಿಂಡ ನೀಡಿದರೆ ಅವನ ಹಸಿವು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.