ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವೋ ಹ್ಯೇಕೈಕಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಶಯ್ಯಾದಾನಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

ದೀನಾನಾಥವಿಶಿಷ್ಟೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ । ಏವಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರವಾನಪ್ಯಪುತ್ರವಾನ್ ॥ ೨,೧೪.

ಬಡವರು, ಅನಾಥರು ಮತ್ತು ಗೌರವಾನ್ವಿತರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದರೂ ಸಮಾನ.

ಸ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಾವಜ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೧೪.

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಂತೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೆ ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕ್ರಿಯತೇ ಧರ್ಮಸ್ತತ್ಫಲಂ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಭವೇತ್ । ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾವ್ರತಾದೀನಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯ ಹಿ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಫಲವು ಕ್ಷಯವಾಗದು. ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ದೇವತಾನಾಂ ಗುರೂಣಾಂ ಚ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಸ್ತಥೈವ ಚ । ಪುಣ್ಯಂ ದೇಯಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ವರ್ಧತೇ ಖಗ ॥ ೨,೧೪.

ದೇವತೆಗಳು, ಗುರುಗಳು, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಅಸ್ಮಿನ್ಯಜ್ಞೇಃ ಹಿಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಭೂರಿದಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತತ್ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಸರ್ವಂ ವೇದಿಕಾಯಾಂ ಯಥಾ ಕಿಲ ॥ ೨,೧೪.

ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗದು ಯಾವತ್ತೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಹೋಮವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ.

ಯಥಾ ಪೂಜ್ಯತಮಾ ಲೋಕೇ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ತಥೈವ ಪ್ರತಿಪೂಜ್ಯನ್ತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವೇ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ ॥ ೨,೧೪.

ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯರು. ಹೀಗೆಯೇ ಇಂತಹವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವರದೋಽಹಂ ಸದಾ ತಸ್ಯ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಸ್ತಥಾ ಹರಃ । ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಮಾಂಲ್ಲೋಕಾನಿತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ ॥ ೨,೧೪.

ನಾನು ಸದಾ ಅವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹರನು ಕೂಡಾ ಹೀಗೆಯೇ. ಅವರು ಪರಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ವೃಷಭೋ ಯತ್ರ ಪಿಬತ್ಯಪೋ ಜಲಾಶಯೇ । ಶೃಙ್ಗೇಣಾಲಿಖತೇ ವಾಪಿ ಭೂಮಿಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಃ ॥ ೨,೧೪.

ಬಿಡಲಾದ ಎತ್ತು ಯಾವ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತದೋ, ಅಥವಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೋ—

ಪಿತೄಣಾಮನ್ನಪಾನಂ ಚ ಪ್ರಭೂತಮುಪತಿಷ್ಠತಿ । ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಮಮಾಯಾಂ ವಾ ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲೋ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲೋ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸಂಕ್ರಾನ್ತೀನಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸೂರ್ಯಪರ್ವಶತಾನಿ ಚ । ದತ್ತ್ವಾ ಯತ್ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ತದ್ವೈ ನೀಲವಿಸರ್ಜನೇ ॥ ೨,೧೪.

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗಳ ಸಾವಿರಾರು, ಸೂರ್ಯಪರ್ವಗಳ ನೂರಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು, ನೀಲ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದಲೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ವತ್ಸತರ್ಯಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಃ ಪದಾನಿ ಚ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ದೇಯಾನಿ ಶಿವಭಕ್ತದ್ವಿಜೇಷು ಚ ॥ ೨,೧೪.

ಹಸುವಿನ ಮರಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಜೊತೆಗೆ ಜೋಡಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಶಿವಭಕ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರಂ ಚೈಕಂ ಪರಿಧಾಪ್ಯ ಪ್ರಿದಾಪಯೇತ್ । ಅತಸೀಪುಷ್ಪಸಙ್ಕಾಶಂ ಪೀತವಾಸಸಮಚ್ಯುತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಒಬ್ಬನು ಉಮಾ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅತಸಿಪುಷ್ಪದ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊದಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೇ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ನ ತೇಷಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ಭಯಮ್ । ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮೋಕ್ಷಮಿಚ್ಛನ್ತೋ ಯೇ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸತ್ಕ್ರಿಯಾಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾರು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಪ್ರೇತಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಅದು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಪರಾಂಲ್ಲೋಕಾನಿತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ । ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಚೈವೋರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅವರು ಉನ್ನತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ — ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು. ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಮತುಲಂ ಗರುಡೋ ಹರ್ಷಮಾಗತಃ । ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಪುನಃ ಪ್ರಪಚ್ಛಕೇಶವಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಅಪಾರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗರುಡನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಶವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೫ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಬಗವನ್ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಯಮಲೋಕಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಮ್ । ಜನ್ತೋಃ ಪ್ರಯಾಣಮಾರಭ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವರ್ತ್ಮವಿಸ್ತರಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಭಗವನೇ, ಯಮಲೋಕದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು, ಜೀವಿಯ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದಾರಿಯ ವಿವರವನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಮಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಮ್ । ಪ್ರಯಾಣಕಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ನಗರಾಣಿ ಚ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೧೫.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ನಾನು ಈಗ ಯಮನ ದಾರಿಯ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು, ಆ ಪ್ರಯಾಣದ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ನಗರಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ಷಾಡಶೀತಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೋಜನಾನಾಂ ಪ್ರಮಾಣತಃ । ಯಮಲೋಕಸ್ಯ ಚೋರ್ಧ್ವಂ ವೈ ಅನ್ತರಾ ಮಾನುಷಸ್ಯ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಯಮಲೋಕ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಲೋಕದ ನಡುವೆ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಂಭತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ.

ಕುಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ವಾಪಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಲೋಕೇ ಯಥಾರ್ಜಿತಮ್ । ಕರ್ಮಯೋಗಾದ್ಯದಾ ಕಶ್ಚಿದ್ವ್ಯಾಧಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ಖಗ ॥ ೨,೧೫.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರೋಗವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕೃತಕರ್ಮಾನುಸಾರತಃ । ಯಸ್ಯ ಯೋ ವಿಹಿತೋ ಮೃತ್ಯುಃ ಸ ತಂ ಧ್ರುವಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಎಲ್ಲರೂ ಕರ್ಮದ ಫಲದ ಪ್ರಕಾರ ಕೇವಲ ಸಾಧನಗಳು ಮಾತ್ರ. ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಮರಣ ನಿಗದಿಯಿತೋ, ಅವನು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕರ್ಮಯೋಗಾದ್ಯದಾ ದೇಹೀ ಮುಞ್ಚತ್ಯತ್ರ ನಿಜಂ ವಪುಃ । ತದಾ ಭೂಮಿಗತಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಗೋಮಯೇನೋಪಲಿಪ್ಯ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆತ್ಮನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಆ ದೇಹವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

ತಿಲಾನ್ದರ್ಭಾನ್ವಿಕೀರ್ಯಾಥ ಮುಖೇ ಸ್ವರ್ಣಂ ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ತುಲಸೀಂಸನ್ನಿಧೌ ಕೃತ್ವಾ ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲಾಂ ತಥಾ ॥ ೨,೧೫.

ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸಬೇಕು, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು; ತುಳಸಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆಯನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು.

ಸೇತು (ಏವಂ) ಸಾಮಾದಿಸೂಕ್ತೈಸ್ತು ಮರಣಂ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕಮ್ । ಶಲಾಕಾಸ್ವರ್ಣವಿಕ್ಷಪೈಃ ಪ್ರತಪ್ರಾಣಿಗೃಹೇಷುಚ ॥ ೨,೧೫.

ಸಾಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಮೃತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವುದೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾ ವಕ್ತ್ರೇ ತು ದಾತವ್ಯಾ ಘ್ರಾಣಯುಗ್ಮೇ ತಥಾ ಪುನಃ । ಅಕ್ಷ್ಣೋಶ್ಚ ಕರ್ಣಯೋಶ್ಚೈವ ದ್ವೇದ್ವೇ ದೇಯೇ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಿವಿಗೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡು ಎರಡು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ಲಿಙ್ಗೇ ತಥಾ ಚೈಕಾ ತ್ವೇಕಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಕೇಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಕರಯುಗ್ಮೇ ಚ ಕಣ್ಠೇ ಚ ತುಲಸೀಂ ಚ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ನಂತರ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು; ಕೈಗಳಿಗೂ ಕತ್ತಿಗೂ ತುಳಸಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಚ ದಾತವ್ಯಂ ಕಙ್ಕುಮೈಶ್ಚಾಕ್ಷತೈರ್ಯಜೇತ್ । ಪುಷ್ಪಮಾಲಾಯುತಂ ಕುರ್ಯಾದನ್ಯದ್ವಾರೇಣ ಸನ್ನಯೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಜೋಡಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಪುತ್ರಸ್ತು ಬಾನ್ಧವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ವಿಪ್ರಸ್ತು ಪುರವಾಸಿಭಿಃ । ಪಿತುಃ ಪ್ರೇತಂ ಸ್ವಯಂ ಪುತ್ರಃ ಸ್ಕನ್ಧಮಾರೋಪ್ಯ ಬಾನ್ಧವೈಃ ॥ ೨,೧೫.

ಮಗನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನು ಊರವರೊಂದಿಗೆ ತಂದೆಯ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬೇಕು; ಮಗನೇ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಶವವನ್ನು ಬಂಧುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.

ಗತ್ವಾ ಶ್ಮಶಾನದೇಶೇ ತು ಪ್ರಾಡ್ಮುಖಶ್ಚೋತ್ತರಾಮುಖಮ್ । ಅದಗ್ಧಪೂರ್ವಾ ಯಾ ಭೂಮಿಶ್ಚಿತಾಂ ತತ್ರೈವ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೧೫.

ಶ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಸುಡದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.