ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪದದಾನಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಸಪ್ತ ಪಞ್ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಏಳು, ಐದು ಅಥವಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇತ್ಪಶ್ಚಾದೇಕಾಂ ಗಾಂ ಚ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ವೃಷಂ ಹಿ ಶನ್ನೋದೇವೀತಿ ವೇದೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ತತಃ ॥ ೨,೧೪.

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ವೇದದ ವಿಧಿಯಂತೆ 'ಶನ್ನೋ ದೇವೀ' ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಎತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚತಸೃಭಿರ್ವತ್ಸತರೀಭಿಃ ಪರಿಣಯನಮಾಚರೇತ್ । ವಾಮೇ ಚಕ್ರಂ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ತ್ರಿಶೂಲಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ತಥಾ ॥ ೨,೧೪.

ನಾಲ್ಕು ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಮೂಲ್ಯಂ ದದ್ಯಾದ್ವೃಷಸ್ಯಾಪಿ ತಂ ವೃಷಂ ಚ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ । ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟವಿಧಾನೇನ ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇಣ ವುದ್ಧಿಮಾನ್ ॥ ೨,೧೪.

ಒಬ್ಬನು ಎತ್ತಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಾನದಂತೆ 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾದೇಕಾದಶಾಹಂ ಚ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ಚ ಯತ್ನತಃ । ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಾದರ್ವಾಕ್ಕುರ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೧೪.

ಹನ್ನೊಂದು ದಿನಗಳ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸಪಿಂಡೀಕರಣದೊಂದಿಗೆ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ತು ಪದದಾನಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ । ಕಾಪೋಸೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೇ ತಥಾಚ್ಯುತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕುವ ಪೀಠಗಳನ್ನು ಮರದ ಬಲಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೇಣಾಚ್ಛಾದ್ಯ ತತ್ರಸ್ಥಮರ್ಘಂ ದದ್ಯಾಚ್ಛುಭೈಃ ಫಲೈಃ । ನಾವಮಿಕ್ಷುಮಯೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಟ್ಟಸೂತ್ರೇಣ ವೇಷ್ಟಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಶುಭಕರ ಹಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಡಗನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ರೇಷ್ಮೆ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು.

ಕಾಂಸ್ಯಪಾತ್ರೇ ಘೃತಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ವೈತರಣ್ಯಾ ನಿಮಿತ್ತತಃ । ನಾವಾರೋಹಣಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂಜಯೇದ್ಗರುಡಧ್ವಜಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಕಾಂಸೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ವೈತರಣಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಅದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಡಗೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗರುಡಧ್ವಜವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆತ್ಮವಿತ್ತಾನುಸಾರೇಣ ತಚ್ಚ ದಾನಮನನ್ತಕಮ್ । ಭವಸಾಗರಮಗ್ನಾನಾಂ ಶೋಕತಾಪಾರ್ತಿದುಃ ಖಿನಾಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅಂತಹ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಇದು ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ದುಃಖ, ತಾಪದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಪ್ಲವವಿಹೀನಾನಾಂ ತಾರಕೋ ಹಿ ಜನಾರ್ದನಃ । ತಿಲಾ ಲೋಹಂ ಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಕಾರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ ॥ ೨,೧೪.

ಧರ್ಮದ ಹಡಗು ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಜನಾರ್ದನನೇ ರಕ್ಷಕನು. ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪು ಕೂಡಾ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವು.

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವೋ ಹ್ಯೇಕೈಕಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಶಯ್ಯಾದಾನಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

ದೀನಾನಾಥವಿಶಿಷ್ಟೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ । ಏವಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರವಾನಪ್ಯಪುತ್ರವಾನ್ ॥ ೨,೧೪.

ಬಡವರು, ಅನಾಥರು ಮತ್ತು ಗೌರವಾನ್ವಿತರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದರೂ ಸಮಾನ.

ಸ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಾವಜ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೧೪.

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಂತೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೆ ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕ್ರಿಯತೇ ಧರ್ಮಸ್ತತ್ಫಲಂ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಭವೇತ್ । ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾವ್ರತಾದೀನಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯ ಹಿ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಫಲವು ಕ್ಷಯವಾಗದು. ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ದೇವತಾನಾಂ ಗುರೂಣಾಂ ಚ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಸ್ತಥೈವ ಚ । ಪುಣ್ಯಂ ದೇಯಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ವರ್ಧತೇ ಖಗ ॥ ೨,೧೪.

ದೇವತೆಗಳು, ಗುರುಗಳು, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಅಸ್ಮಿನ್ಯಜ್ಞೇಃ ಹಿಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಭೂರಿದಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತತ್ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಸರ್ವಂ ವೇದಿಕಾಯಾಂ ಯಥಾ ಕಿಲ ॥ ೨,೧೪.

ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗದು ಯಾವತ್ತೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಹೋಮವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ.

ಯಥಾ ಪೂಜ್ಯತಮಾ ಲೋಕೇ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ತಥೈವ ಪ್ರತಿಪೂಜ್ಯನ್ತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವೇ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ ॥ ೨,೧೪.

ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯರು. ಹೀಗೆಯೇ ಇಂತಹವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವರದೋಽಹಂ ಸದಾ ತಸ್ಯ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಸ್ತಥಾ ಹರಃ । ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಮಾಂಲ್ಲೋಕಾನಿತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ ॥ ೨,೧೪.

ನಾನು ಸದಾ ಅವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹರನು ಕೂಡಾ ಹೀಗೆಯೇ. ಅವರು ಪರಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ವೃಷಭೋ ಯತ್ರ ಪಿಬತ್ಯಪೋ ಜಲಾಶಯೇ । ಶೃಙ್ಗೇಣಾಲಿಖತೇ ವಾಪಿ ಭೂಮಿಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಃ ॥ ೨,೧೪.

ಬಿಡಲಾದ ಎತ್ತು ಯಾವ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತದೋ, ಅಥವಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೋ—

ಪಿತೄಣಾಮನ್ನಪಾನಂ ಚ ಪ್ರಭೂತಮುಪತಿಷ್ಠತಿ । ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಮಮಾಯಾಂ ವಾ ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲೋ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲೋ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸಂಕ್ರಾನ್ತೀನಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸೂರ್ಯಪರ್ವಶತಾನಿ ಚ । ದತ್ತ್ವಾ ಯತ್ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ತದ್ವೈ ನೀಲವಿಸರ್ಜನೇ ॥ ೨,೧೪.

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗಳ ಸಾವಿರಾರು, ಸೂರ್ಯಪರ್ವಗಳ ನೂರಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು, ನೀಲ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದಲೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ವತ್ಸತರ್ಯಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಃ ಪದಾನಿ ಚ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ದೇಯಾನಿ ಶಿವಭಕ್ತದ್ವಿಜೇಷು ಚ ॥ ೨,೧೪.

ಹಸುವಿನ ಮರಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಜೊತೆಗೆ ಜೋಡಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಶಿವಭಕ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರಂ ಚೈಕಂ ಪರಿಧಾಪ್ಯ ಪ್ರಿದಾಪಯೇತ್ । ಅತಸೀಪುಷ್ಪಸಙ್ಕಾಶಂ ಪೀತವಾಸಸಮಚ್ಯುತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಒಬ್ಬನು ಉಮಾ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅತಸಿಪುಷ್ಪದ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊದಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೇ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ನ ತೇಷಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ಭಯಮ್ । ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮೋಕ್ಷಮಿಚ್ಛನ್ತೋ ಯೇ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸತ್ಕ್ರಿಯಾಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾರು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಪ್ರೇತಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಅದು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಪರಾಂಲ್ಲೋಕಾನಿತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ । ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಚೈವೋರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅವರು ಉನ್ನತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ — ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು. ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಮತುಲಂ ಗರುಡೋ ಹರ್ಷಮಾಗತಃ । ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಪುನಃ ಪ್ರಪಚ್ಛಕೇಶವಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಅಪಾರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗರುಡನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಶವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೫ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಬಗವನ್ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಯಮಲೋಕಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಮ್ । ಜನ್ತೋಃ ಪ್ರಯಾಣಮಾರಭ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವರ್ತ್ಮವಿಸ್ತರಮ್ ॥ ೨,೧೫.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಭಗವನೇ, ಯಮಲೋಕದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು, ಜೀವಿಯ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದಾರಿಯ ವಿವರವನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಮಮಾರ್ಗಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಮ್ । ಪ್ರಯಾಣಕಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ನಗರಾಣಿ ಚ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೧೫.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ನಾನು ಈಗ ಯಮನ ದಾರಿಯ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು, ಆ ಪ್ರಯಾಣದ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ನಗರಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ಷಾಡಶೀತಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೋಜನಾನಾಂ ಪ್ರಮಾಣತಃ । ಯಮಲೋಕಸ್ಯ ಚೋರ್ಧ್ವಂ ವೈ ಅನ್ತರಾ ಮಾನುಷಸ್ಯ ಚ ॥ ೨,೧೫.

ಯಮಲೋಕ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಲೋಕದ ನಡುವೆ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಂಭತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ.