ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ಚ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ವೈಷ್ಣವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಚರೇತ್ । ವೃಷಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ತತ್ರೈವ ವಸ್ತ್ರಾಲಙ್ಕಾರಭೂಷಣೈಃ ॥ ೨,೧೪.

ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಚತಸ್ರೋ ವತ್ಸತರ್ಯಶ್ಚ ಪೂರ್ವಂ ಸಮಧಿವಾಸಯೇತ್ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಧೋಮಾನ್ತೇ ಚ ವಿಸರ್ಜನಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ನಾಲ್ಕು ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಹೋಮ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಧರ್ಮ ತ್ವಂ ವೃಷರೂಪೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಃ ಪುರಾ ॥ ೨,೧೪.

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕು ನೋಡುತ್ತಾ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು: 'ಧರ್ಮನೇ, ನೀನು ಎತ್ತಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ.'

ತವೋತ್ಸರ್ಗಪ್ರಭಾವಾನ್ಮಾಮುದ್ಧರಸ್ವಭವಾರ್ಣಾವಾತ್ । ಅಬಿಷಿಚ್ಯ ಶುಭೈರ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪಾವನೈರ್ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ನಿನ್ನ ಉತ್ಸರ್ಗದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು; ಶುಭ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ತನಕ್ರೀಡನ್ತಿಮನ್ತ್ರೇಣ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ತು ಕಾರಯೇತ್ । ಅಭಿಷಿಞ್ಚೇತ್ತತೋ ನೀಲಂ ರುದ್ರಕುಮ್ಭೋ ದಕೇನ ತು ॥ ೨,೧೪.

ಕರಿನ ಆಟದ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಿನ ಉತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ರುದ್ರಕುಂಭದ ನೀರನ್ನು ಬಲಹಸ್ತದಿಂದ ಎತ್ತಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಾಭಿಮೂಲೇ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ತದಮ್ಬು ಮೂರ್ಧನಿ ನ್ಯಸೇತ್ । ಅನ್ನ (ಆತ್ಮ) ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ದದ್ಯಾದ್ದಾನಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ ॥ ೨,೧೪.

ನಾಭಿಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಬೇಕು; ನಂತರ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಆತ್ಮ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

ಉದಕೇಚೈವ ಗನ್ತವ್ಯಂ ಜಲಂ ತತ್ರ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ಯದಿಷ್ಟಂ ಜೀವತಸ್ತ್ವಾಸೀತ್ತಚ್ಚ ದದ್ಯಾತ್ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೧೪.

ನೀರಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಇಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು.

ನ್ಯೂನಂ ಸಂಪೂರ್ಣತಾಂ ಯಾತಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗೇ ಕೃತೇ ಸತಿ । ಸುತೃಪ್ತೋ ದುಸ್ತರೇ ಮಾರ್ಗೇ ಮೃತೋ ಯಾತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೧೪.

ಎತ್ತಿನ ಉತ್ಸರ್ಗ ಮಾಡಿದರೆ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದ್ದರೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮೃತಾತ್ಮನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಕಷ್ಟದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಯಮಲೋಕಂ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸದಾ ದಾನರತಾ ನರಾಃ । ಯಾವನ್ನ ದೀಯತೇ ಜನ್ತೋಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಚೈಕಾದಶಾಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾರು ಸದಾ ದಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರೋ ಅವರು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರಾಣಿಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದವರೆಗೆ ಮಾಡದವರೆಗೆ.

ಸ್ವದತ್ತಂ ಪರದತ್ತಂ ವಾ ನೇಹಾಮುತ್ರೋಪತಿಷ್ಠತಿ । ತ್ರಯೋದಶಾ ತಥಾ ಸಪ್ತ ಪಞ್ಚ ತ್ರೀಣೀ ಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೨,೧೪.

ತಾನು ಕೊಟ್ಟ ದಾನವಾಗಲಿ, ಬೇರೆವರು ಕೊಟ್ಟ ದಾನವಾಗಲಿ, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹದಿನಮೂರು, ಏಳು, ಐದು ಅಥವಾ ಮೂರು ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಪದದಾನಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಸಪ್ತ ಪಞ್ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಏಳು, ಐದು ಅಥವಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇತ್ಪಶ್ಚಾದೇಕಾಂ ಗಾಂ ಚ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ವೃಷಂ ಹಿ ಶನ್ನೋದೇವೀತಿ ವೇದೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ತತಃ ॥ ೨,೧೪.

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ವೇದದ ವಿಧಿಯಂತೆ 'ಶನ್ನೋ ದೇವೀ' ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಎತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚತಸೃಭಿರ್ವತ್ಸತರೀಭಿಃ ಪರಿಣಯನಮಾಚರೇತ್ । ವಾಮೇ ಚಕ್ರಂ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ತ್ರಿಶೂಲಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ತಥಾ ॥ ೨,೧೪.

ನಾಲ್ಕು ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಮೂಲ್ಯಂ ದದ್ಯಾದ್ವೃಷಸ್ಯಾಪಿ ತಂ ವೃಷಂ ಚ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ । ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟವಿಧಾನೇನ ಸ್ವಾಹಾಕಾರೇಣ ವುದ್ಧಿಮಾನ್ ॥ ೨,೧೪.

ಒಬ್ಬನು ಎತ್ತಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಾನದಂತೆ 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾದೇಕಾದಶಾಹಂ ಚ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ಚ ಯತ್ನತಃ । ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಾದರ್ವಾಕ್ಕುರ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೧೪.

ಹನ್ನೊಂದು ದಿನಗಳ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸಪಿಂಡೀಕರಣದೊಂದಿಗೆ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ತು ಪದದಾನಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ । ಕಾಪೋಸೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೇ ತಥಾಚ್ಯುತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕುವ ಪೀಠಗಳನ್ನು ಮರದ ಬಲಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೇಣಾಚ್ಛಾದ್ಯ ತತ್ರಸ್ಥಮರ್ಘಂ ದದ್ಯಾಚ್ಛುಭೈಃ ಫಲೈಃ । ನಾವಮಿಕ್ಷುಮಯೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಟ್ಟಸೂತ್ರೇಣ ವೇಷ್ಟಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಶುಭಕರ ಹಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಡಗನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ರೇಷ್ಮೆ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು.

ಕಾಂಸ್ಯಪಾತ್ರೇ ಘೃತಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ವೈತರಣ್ಯಾ ನಿಮಿತ್ತತಃ । ನಾವಾರೋಹಣಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂಜಯೇದ್ಗರುಡಧ್ವಜಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಕಾಂಸೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ವೈತರಣಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಅದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಡಗೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗರುಡಧ್ವಜವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆತ್ಮವಿತ್ತಾನುಸಾರೇಣ ತಚ್ಚ ದಾನಮನನ್ತಕಮ್ । ಭವಸಾಗರಮಗ್ನಾನಾಂ ಶೋಕತಾಪಾರ್ತಿದುಃ ಖಿನಾಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅಂತಹ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಇದು ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ದುಃಖ, ತಾಪದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಪ್ಲವವಿಹೀನಾನಾಂ ತಾರಕೋ ಹಿ ಜನಾರ್ದನಃ । ತಿಲಾ ಲೋಹಂ ಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಕಾರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ ॥ ೨,೧೪.

ಧರ್ಮದ ಹಡಗು ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಜನಾರ್ದನನೇ ರಕ್ಷಕನು. ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪು ಕೂಡಾ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವು.

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವೋ ಹ್ಯೇಕೈಕಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಶಯ್ಯಾದಾನಂ ಚ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

ದೀನಾನಾಥವಿಶಿಷ್ಟೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ । ಏವಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರವಾನಪ್ಯಪುತ್ರವಾನ್ ॥ ೨,೧೪.

ಬಡವರು, ಅನಾಥರು ಮತ್ತು ಗೌರವಾನ್ವಿತರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದರೂ ಸಮಾನ.

ಸ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಾವಜ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೧೪.

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಂತೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೆ ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕ್ರಿಯತೇ ಧರ್ಮಸ್ತತ್ಫಲಂ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಭವೇತ್ । ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾವ್ರತಾದೀನಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯ ಹಿ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಫಲವು ಕ್ಷಯವಾಗದು. ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ದೇವತಾನಾಂ ಗುರೂಣಾಂ ಚ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಸ್ತಥೈವ ಚ । ಪುಣ್ಯಂ ದೇಯಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ವರ್ಧತೇ ಖಗ ॥ ೨,೧೪.

ದೇವತೆಗಳು, ಗುರುಗಳು, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಅಸ್ಮಿನ್ಯಜ್ಞೇಃ ಹಿಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಭೂರಿದಾನಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತತ್ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಸರ್ವಂ ವೇದಿಕಾಯಾಂ ಯಥಾ ಕಿಲ ॥ ೨,೧೪.

ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗದು ಯಾವತ್ತೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಹೋಮವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ.

ಯಥಾ ಪೂಜ್ಯತಮಾ ಲೋಕೇ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ತಥೈವ ಪ್ರತಿಪೂಜ್ಯನ್ತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವೇ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ ॥ ೨,೧೪.

ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯರು. ಹೀಗೆಯೇ ಇಂತಹವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವರದೋಽಹಂ ಸದಾ ತಸ್ಯ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಸ್ತಥಾ ಹರಃ । ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಮಾಂಲ್ಲೋಕಾನಿತಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ ॥ ೨,೧೪.

ನಾನು ಸದಾ ಅವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹರನು ಕೂಡಾ ಹೀಗೆಯೇ. ಅವರು ಪರಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ವೃಷಭೋ ಯತ್ರ ಪಿಬತ್ಯಪೋ ಜಲಾಶಯೇ । ಶೃಙ್ಗೇಣಾಲಿಖತೇ ವಾಪಿ ಭೂಮಿಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಃ ॥ ೨,೧೪.

ಬಿಡಲಾದ ಎತ್ತು ಯಾವ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತದೋ, ಅಥವಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೋ—