ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ದಾನಾನಿ ಸ್ವಯಂ ದತ್ತಾನಿ ಮಾನವೈಃ । ತಾನಿತಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ತೂಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚಾಗ್ರತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾವುದೇ ದಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವತಃ ನೀಡಿದರೆ, ಆ ದಾನಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ಪ್ರದತ್ತಾನಿ ದೇಹಾನ್ತೇ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರುಚಿಕರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ತಿನಿಸುಗಳು, ಸ್ವಂತ ಕೈಯಿಂದ ನೀಡಿದವು, ದೇಹಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯವಾಸಾಂಸಿ ಭೋಜನಾನಿ ಪಾದನಿ ಚ । ಯತ್ರಯತ್ರ ವಸೇಜ್ಜನ್ತುಸ್ತತ್ರತತ್ರೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಹಾರ, ನೀರು—ಯಾವೆಡೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಅವು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಯಾವತ್ಸ್ವಸ್ಥಂ ಶರೀರಂ ಹಿ ತಾವದ್ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಅಸ್ವಸ್ಥಃ ಪ್ರೇರಿತಶ್ಚಾನ್ಯೈರ್ನಾಕಿಞ್ಚಿತ್ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ದೇಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅನಾರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಇತರರ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು.

ಜೀವತೋಽಪಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ನ ಭೂತಂ ಚೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ವಾಯುಭೂತಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಭ್ರಮತೇ ಚ ದಿವಾನಿಶಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮೃತನಾದವನಿಗೆ ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಗಾಳಿಯಂತಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದಿನರಾತ್ರಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಮಿಃ ಕೀಟಃ ಪತಙ್ಗೋ ವಾ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ಪುನಃ । ಅಸದ್ಗರ್ಭೇ ಭವೇತ್ಸೋಽಪಿ ಜಾತಃ ಸದ್ಯೋ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಅವನು ಹುಳ, ಕೀಟ, ಪಟಂಗದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ತಪ್ಪು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಕೂಡ, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯಾವತ್ಸ್ವಸ್ಥಮಿದಂ ಶರೀರಮರುಜಂ ಯಾವಜ್ಜರಾ ದೂರತೋ ಯಾವಚ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಶಕ್ತಿರಪ್ರತಿಹತಾ ಯಾವತ್ಕ್ಷಯೋ ನಾಯುಷಃ । ಆತ್ಮಶ್ರೇಯಸಿ ತಾವದೇವ ವಿದುಷಾ ಕಾರ್ಯಃ ಪ್ರಯತ್ನೋ ಮಹಾನ್ಸನ್ದೀಪ್ತೇ ಭವನೇ ತು ಕೂಪಖನನಂ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಮಃ ಕೀದೃಶಃ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ದೇಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವರೆಗೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಇಲ್ಲದವರೆಗೆ, ವಯಸ್ಸು ದೂರವಿರುವವರೆಗೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗದವರೆಗೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿಯದವರೆಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಆತ್ಮಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಬಾವಿ ತೋಡುವುದು ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೪ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಆರ್ತೇನ ಮ್ರಿಯಮಾಣೇನ ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ಫಲಂ ವದ । ಸ್ವಸ್ಥಾವಸ್ಥೇನ ದತ್ತೇನ ವಿಧಿಹೀನೇನ ವಾ ವಿಭೋ ॥ ೨,೧೪.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವವನು ಅಥವಾ ಸಾವಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವವನು ಕೊಡುವ ದಾನದ ಫಲವೇನು? ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವನು ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನದ ಫಲವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಏಕಾ ಗೌಃ ಸ್ವಸ್ಥಚಿತ್ತಸ್ಯ ಹ್ಯಾತುರಸ್ಯ ಚ ಗೋಶತಮ್ । ಸಹಸ್ರಂ ಮ್ರಿಯಮಾಣಸ್ಯ ದತ್ತಂ ವಿತ್ತವಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವವನು ಒಬ್ಬ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದು ರೋಗಿಯಿಂದ ನೂರು ಹಸು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸಾವಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ, ಆದರೆ ದುರ್ಬಲನಾದವನು ಸಾವಿರ ಹಸು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದೇ ಫಲ.

ಮೃತಸ್ಯೈವ ಪುನರ್ಲಕ್ಷಂ ವಿಧಿಪೂತಂ ಚ ತತ್ಸಮಮ್ । ತೀರ್ಥಪಾತ್ರಸಮಾಯೋಗಾದೇಕಾ ಗೌರ್ಲಕ್ಷಪುಣ್ಯದಾ ॥ ೨,೧೪.

ಮರಣಾನಂತರ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದು ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಪಾತ್ರೇ ದತ್ತೇ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಹನ್ಯಹನಿ ವರ್ಧತೇ । ದಾತುರ್ದಾನಮಪಾಪಾಯ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಚ ಪ್ರತಿಗ್ರಹಃ ॥ ೨,೧೪.

ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗರುಡನೇ. ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

ವಿಷಶೀತಾಪಹೋ ಮನ್ತ್ರವಹ್ನಿಃ ಕಿಂ ದೋಷಭಾಜನಮ್ । ದಾತವ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪಾತ್ರೇ ನಿಮಿತ್ತೇಷು ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೪.

ಮಂತ್ರದ ಅಗ್ನಿಯು ವಿಷವನ್ನೂ ಚಳಿಯನ್ನು ಕೂಡ ದೂರಮಾಡುವಂತೆ, ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ, ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಾಪಾತ್ರೇ ವಿದುಷಾ ಕಿಞ್ಚಿದಾತ್ಮನಃ ಶ್ರೇಯ ಇಚ್ಛತಾ । ಅಪಾತ್ರೇ ಜಾತು ಗೌರ್ದತ್ತಾ ದಾತಾರಂ ನರಕಂ ನಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ತಾನು ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದವರಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕೊಡಬಾರದು. ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದವನಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ದಾನ ಮಾಡುವವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಕುಲೈಕವಿಂಶತಿಯುತಂ ಗ್ರಹೀತಾರಂ ಚ ಪಾತಯೇತ್ । ದೇಹಾನ್ತರಂ ಪರಿಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ಕೃತಂ ಚ ಯತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಹಸುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನು ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರು ಸಹಿತ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಧನಂ ಭೂಮಿಗತಂ ಯದ್ವತ್ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ನಿವೇಶಿತಮ್ । ತದ್ವತ್ಫಲಮವಾಪ್ನೋತಿ ಹ್ಯಹಂ ವಚ್ಮಿ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೪.

ತಾನೇ ಕೈಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿದ ಹಣ ಹೇಗೆ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವತಃ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಾನವೂ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಪುತ್ರೋಽಪಿ ವಿಶೇಷೇಣ ಕ್ರಿಯಾಂ ಚೈವಾನ್ಧ್ವದೌಹಿಕೀಮ್ । ಪ್ರಕುರ್ಯಾನ್ಮೋಕ್ಷಕಾಮಶ್ಚ ನಿರ್ಧನಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೪.

ಮಗ ಇಲ್ಲದವನೂ ಕೂಡ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅಥವಾ ಬಡವನೂ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ವಲ್ಪೇನಾಪಿ ಹಿ ವಿತ್ತೇನ ಸ್ವಯಂ ಹಸ್ತೇನ ಯತ್ಕೃತಮ್ । ಅಕ್ಷಯಂ ಯಾತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯಥಾಜ್ಯಂ ಚ ಹುತಾಶನೇ ॥ ೨,೧೪.

ಅಲ್ಪವಾದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ, ತಾನೇ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಾನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗದುವದೋ ಹಾಗೆ.

ಏಕಾ ಚೈಕಸ್ಯ ದಾತವ್ಯಾ ಶಯ್ಯಾ ಕನ್ಯಾ ಪಯಸ್ವಿನೀ । ಸಾ ವಿಕ್ರೀತಾ ವಾ ದಹತ್ಯಾಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒಂದೇ ಹಾಸಿಗೆ, ಒಂದೇ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಅಥವಾ ಹಾಲುಹಸು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿದರೆ, ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೂ ದುಃಖವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಚಞ್ಚಲೇ ಜೀವಿತೇ ಸತಿ । ಗೃಹೀತದಾನಪಾಥೇಯಃ ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಮಹಾಧ್ವನಿ ॥ ೨,೧೪.

ಆದುದರಿಂದ, ಜೀವನವು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ದಾನದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುವವನು ಮಹಾಪಥದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅನ್ಯಥಾ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಪಾಥೇಯರಹಿತಃ ಪಥಿ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಯಜ್ಞಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದಾನದ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವಿ ಪಥದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವನು. ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ವೃಷಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಕೃತ್ವಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಯಸ್ತು ಅಪುತ್ರೋ ನೈವ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಅಪುತ್ರೋಽಪಿ ಹಿ ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಮಹಾಪಥೇ ॥ ೨,೧೪.

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಮಾಡದೆ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಮಗ ಇರದಿದ್ದರೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗದು. ಆದರೆ ಮಗ ಇಲ್ಲದವನೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹಾಪಥದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಾಧಿಭಿರ್ಯಜ್ಞೈರ್ದಾನೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರಪಿ । ನ ತಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗೇಣ ಯಾ ಗತಿಃ ॥ ೨,೧೪.

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಯಜ್ಞಗಳು, ಬೇರೆಯಾದ ದಾನಗಳೆಲ್ಲವೂ, ವೃಷದಾನದಿಂದ ಸಿಗುವ ಗತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡವುದಿಲ್ಲ.

ಯಜ್ಞಾನಾಂ ಚೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವೃಷಯಜ್ಞಸ್ತಥೋತ್ತಮಃ । ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ವೃಷಯಜ್ಞಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷಯಜ್ಞವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ವೃಷಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸಾದೇನ ಕ್ಷಯಾಹಂ ಚೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ಕಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ತಿಥೌ ಕಸ್ಯಾಂ ವಿಧಿನಾ ಕೇನ ತದ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ, ಯಾರ ಮೂಲಕ ವೃಷಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ಕೃತ್ವಾ ಕಿಂ ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ಏತನ್ಮೇ ವದ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಗೋವಿನ್ದ ಮುಕ್ತೇ ಭವತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೧೪.

ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ಈಗ ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಗೋವಿಂದಾ, ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಕಾರ್ತಿಕಾದಿಷು ಮಾಸೇಷು ಯಾಮ್ಯಾಯತಗತೇ ರವೌ । ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ತಥಾ ಪಕ್ಷಿನ್ದ್ವಾದಶ್ಯಾದಿತಿಥೌ ಶುಭೇ ॥ ೨,೧೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಕಾರ್ತಿಕದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹದಿನೆರಡನೇ ತಿಥಿಯಂತಹ ಶುಭ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ,

ಶುಭೇ ಲಗ್ನೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ವಾ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ತು ಸಮಾಹೂಯ ವಿಧಿಜ್ಞಂ ಶುಭಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಶುಭ ಲಗ್ನ ಅಥವಾ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿಧಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

ಜಪಹೋಮೈಸ್ತಥಾ ದಾನೈಃ ಕುರ್ಯಾದ್ದಹೇಸ್ಯ ಶೋಧನಮ್ । ಪುಣ್ಯೇಽಭಿಜಿತ್ಸುನಕ್ಷತ್ರೇ ಗ್ರಹಾನ್ದೇವಾನ್ಸಮರ್ಚಯೇತ್ ॥ ೨,೧೪.

ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಆ ಹವನದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಪುಣ್ಯವಾದ ಅಭಿಜಿತ್ ನಕ್ಷತ್ರ ಅಥವಾ ಇತರ ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಮನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರಪಿ । ಗ್ರಹಾಣಾಂ ಸ್ಥಾಪನಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂರ್ವಂ ಚೈವ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೪.

ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಿವಿಧ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮೊದಲು, ಖಗೇಶ್ವರನೇ, ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.