ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮ ಏವಾಪವರ್ಗಾಯ ತಸ್ಮಾದ್ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸಾಧ್ಯತೇ ಧರ್ಮೋ ಬಹುಭಿರ್ನಾರ್ಥರಾಶಿಭಿಃ ॥ ೨,೧೨.

ಧರ್ಮವೇ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮವು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯ, ಬಹಳಷ್ಟು ಧನದಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ಅಕಿಞ್ಚನಾ ಹಿ ಮುನಯಃ ಶ್ರದ್ಧಾವನ್ತೋ ದಿವಂ ಗತಾಃ । ಅಶ್ರದ್ಧಯಾ ಹುತಂ ದತ್ತಂ ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಕೃತಂ ಚ ಯತ್ । ಅಸದಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಪಕ್ಷಿನ್ಪ್ರೇತ್ಯ ಚೇಹ ನ ತತ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೨.

ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಮುನಿಗಳು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು. ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀಡಿದ ಹೋಮ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಫಲವಿಲ್ಲ.

thumb|500px|ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ನನ್ದಿನಃ ಪ್ರತಿಮಾನಿ। ಪ್ರತಿಮಾ ಬಾಹ್ಯಮುಖೀ ಅಥವಾ ಅನ್ತರ್ಮುಖೀ ಅಸ್ತಿ। ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕರ್ಮಣಾ ಕೇನ ದೇವೇಶ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನೈವ ಜಾಯತೇ । ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವಜನ್ತೂನಾಂ ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಪರಮೇಶ್ವರನೇ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಥ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಕ್ಷಯಾಹಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನೈವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಮೋಕ್ಷಕಾಮೈಸ್ತು ಮಾನವೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷಯ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇದನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಮಪಿ ವಿಶೇಷೇಣ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಶಿಶೌ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರೇತತ್ವವಿನಿವೃತ್ತಯೇ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದೃತೇ ನಾನ್ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೨,೧೩.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಾಡಬೇಕು. ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ.

ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋ ವಾಪಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕರೋತಿ ಯಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ವಿನಾ ದಾನಮಖವ್ರತೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸತ್ತಿದ್ದರೂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ದಾನ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋಽಪಿ ವಾ । ಕುರ್ಯಾತ್ಸುರವರಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಧುಸೂದನ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೋ ಅಥವಾ ಸತ್ತಮೇಲೋ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು? ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಮಧುಸೂದನನೇ.

ಕಿಂ ಫಲಂ ತು ಭವೇದನ್ತೇ ಕೃತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧೈಸ್ತು ಷೋಡಶೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಆರು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಕೃತ್ವಾ ತು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕುರುತೇ ಪಿಣ್ಡಪಾತನಮ್ । ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ತಚ್ಛ್ರೇಯೋ ದಾತುಃ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ನಿಷ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಕೇವಲ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತರದು; ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ನೋತ್ಸೃಜ್ಯತೇ ವೃಷಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಶತೈರಪಿ ॥ ೨,೧೩.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎತ್ತು ಬಿಡದೆ ಹೋದರೆ, ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗದು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸರ್ಪಾದ್ಧಿ ಪ್ರಾಪ್ತಮೃತ್ಯೂನಾಮಗ್ನಿದಾಹಾದಿ ನ ಕ್ರಿಯಾ । ಜಲೇನ ಶೃಙ್ಗಿಣಾ ವಾಪಿ ಶಸ್ತ್ರಾದ್ಯೈರ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಸರ್ಪದ ಹಾವಿನಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸತ್ತವರಿಗೂ, ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ—

ಅಸನ್ಮೃತ್ಯುಮೃತಾನಾಂ ಚ ಕಥಂ ಶುದ್ಧಿರ್ಭವತ್ಪ್ರಭೋ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಚ್ಛೇತ್ತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ರೀತಿ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಶುದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ದೇವರೆ, ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಷಣ್ಮಾಸೈರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶುಧ್ಯೇದ್ಯುಗ್ಮೇ ಸಾರ್ಧೇ ತು ಬಾಹುಜಃ । ಸಾರ್ಧಮಾಸೇನ ವೈಶ್ಯಸ್ತು ಶೂದ್ರೋ ಮಾಸೇನ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ; ವೈಶ್ಯನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ; ಶೂದ್ರನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ದತ್ತ್ವಾ ದಾನಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ಸುತೀರ್ಥೇ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ನ ಸ ಯಾತೀಹ ದುರ್ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವನು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಯತಿಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಯತಿತ್ವೇ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಸ ಗಚ್ಛೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಶಾಖ್ವತಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಎತ್ತು ಬಿಡುವಂತಹ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಯತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಯತಿಯಾಗಿ ಸತ್ತವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕರ್ಮ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವಿವರ್ಜಿತಃ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಯಮಶಾಸನಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾರು ಸಜ್ಜನರ ನಡೆ ಪಾಲಿಸದೆ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪುತ್ತ್ರೋ ವಾ ಸೋದರೋ ವಾಪಿ ಪೌತ್ರೋ ಬನ್ಧುಜನಸ್ತಥಾ । ಗೋತ್ರಿಣಶ್ಚಾರ್ಥಭಾಗೀ ಚ ಮೃತೇ ಕುರ್ಯಾದ್ವೃಷೋತ್ಸವಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಮಗನು, ಅಣ್ಣನು, ಮೊಮ್ಮಗನು, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋತ್ರದವರು ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರು ಮೃತರಿಗೆ ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪುತ್ರಾಭಾವೇ ತು ಪತ್ನೀ ಸ್ಯಾದ್ದೌಹಿತ್ತ್ರೋ ದುಹೀತಾಪಿ ವಾ । ಪುತ್ತ್ರೇಷು ವಿದ್ಯಮಾನೇಷು ವೃಷಂ ನಾನ್ಯೇನ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೧೩.

ಮಗನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೆಂಡತಿ, ಮಗಳ ಮಗ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಕೂಡ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಮಗನಿದ್ದಾಗ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಎತ್ತು ಬಿಡಬಾರದು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಪುತ್ತ್ರಾ ಯಸ್ಯ ನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ನರಾ ನಾರ್ಯಃ ಸುರೇಶ್ವರ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಚ್ಛೇತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಯಾರಿಗೆ ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ, ಹೆಂಗಸೂ ಇಲ್ಲ, ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಪುತ್ತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ । ತಸ್ಮಾತ್ಕೇನಾಪ್ಯುಪಾಯೇನ ಪುತ್ತ್ರಸ್ಯ ಜನನಂ ಚರೇತ್ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗನಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಪರಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಾದರೂ ಮಗನ ಜನನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ದಾನಾನಿ ಸ್ವಯಂ ದತ್ತಾನಿ ಮಾನವೈಃ । ತಾನಿತಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ತೂಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚಾಗ್ರತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾವುದೇ ದಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವತಃ ನೀಡಿದರೆ, ಆ ದಾನಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ಪ್ರದತ್ತಾನಿ ದೇಹಾನ್ತೇ ಚಾಕ್ಷಯಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರುಚಿಕರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ತಿನಿಸುಗಳು, ಸ್ವಂತ ಕೈಯಿಂದ ನೀಡಿದವು, ದೇಹಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯವಾಸಾಂಸಿ ಭೋಜನಾನಿ ಪಾದನಿ ಚ । ಯತ್ರಯತ್ರ ವಸೇಜ್ಜನ್ತುಸ್ತತ್ರತತ್ರೋಪತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಹಾರ, ನೀರು—ಯಾವೆಡೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಅವು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಯಾವತ್ಸ್ವಸ್ಥಂ ಶರೀರಂ ಹಿ ತಾವದ್ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಅಸ್ವಸ್ಥಃ ಪ್ರೇರಿತಶ್ಚಾನ್ಯೈರ್ನಾಕಿಞ್ಚಿತ್ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ದೇಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅನಾರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಇತರರ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು.

ಜೀವತೋಽಪಿ ಮೃತಸ್ಯೇಹ ನ ಭೂತಂ ಚೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ವಾಯುಭೂತಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಭ್ರಮತೇ ಚ ದಿವಾನಿಶಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮೃತನಾದವನಿಗೆ ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಗಾಳಿಯಂತಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದಿನರಾತ್ರಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಮಿಃ ಕೀಟಃ ಪತಙ್ಗೋ ವಾ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ಪುನಃ । ಅಸದ್ಗರ್ಭೇ ಭವೇತ್ಸೋಽಪಿ ಜಾತಃ ಸದ್ಯೋ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಅವನು ಹುಳ, ಕೀಟ, ಪಟಂಗದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ತಪ್ಪು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಕೂಡ, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯಾವತ್ಸ್ವಸ್ಥಮಿದಂ ಶರೀರಮರುಜಂ ಯಾವಜ್ಜರಾ ದೂರತೋ ಯಾವಚ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಶಕ್ತಿರಪ್ರತಿಹತಾ ಯಾವತ್ಕ್ಷಯೋ ನಾಯುಷಃ । ಆತ್ಮಶ್ರೇಯಸಿ ತಾವದೇವ ವಿದುಷಾ ಕಾರ್ಯಃ ಪ್ರಯತ್ನೋ ಮಹಾನ್ಸನ್ದೀಪ್ತೇ ಭವನೇ ತು ಕೂಪಖನನಂ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಮಃ ಕೀದೃಶಃ ॥ ೨,೧೩.

ಈ ದೇಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವರೆಗೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಇಲ್ಲದವರೆಗೆ, ವಯಸ್ಸು ದೂರವಿರುವವರೆಗೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗದವರೆಗೆ, ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿಯದವರೆಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಆತ್ಮಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಬಾವಿ ತೋಡುವುದು ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೪ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಆರ್ತೇನ ಮ್ರಿಯಮಾಣೇನ ಯದ್ದತ್ತಂ ತತ್ಫಲಂ ವದ । ಸ್ವಸ್ಥಾವಸ್ಥೇನ ದತ್ತೇನ ವಿಧಿಹೀನೇನ ವಾ ವಿಭೋ ॥ ೨,೧೪.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವವನು ಅಥವಾ ಸಾವಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವವನು ಕೊಡುವ ದಾನದ ಫಲವೇನು? ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವನು ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನದ ಫಲವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಏಕಾ ಗೌಃ ಸ್ವಸ್ಥಚಿತ್ತಸ್ಯ ಹ್ಯಾತುರಸ್ಯ ಚ ಗೋಶತಮ್ । ಸಹಸ್ರಂ ಮ್ರಿಯಮಾಣಸ್ಯ ದತ್ತಂ ವಿತ್ತವಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೨,೧೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವವನು ಒಬ್ಬ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದು ರೋಗಿಯಿಂದ ನೂರು ಹಸು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸಾವಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ, ಆದರೆ ದುರ್ಬಲನಾದವನು ಸಾವಿರ ಹಸು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದೇ ಫಲ.