ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕೋಽಪಿ ಮೃತ್ಯುಂ ನ ಜಯತಿ ಬಾಲೋ ವೃದ್ಧೋ ಯುವಾಪಿ ವಾ । ಸುಖದುಃ ಖಾದಿಕೋ ವಾಪಿ ಪುನರಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ ॥ ೨,೧೨.

ಯಾರೂ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಬಾಲಕನಾಗಲಿ, ವೃದ್ಧನಾಗಲಿ, ಯುವಕನಾಗಲಿ, ಸುಖಿಯಾಗಲಿ, ದುಃಖಿಯಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಶ್ಯತಾಮೇವ ಮೃತಃ ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ । ಏಕಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ ಜನ್ತುರೇಕ ಏವ ಪ್ರಲೀಯತೇ ॥ ೨,೧೨.

ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಒಬ್ಬನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬನು ಒಬ್ಬನೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬನೇ ಅಸ್ತಂಗತವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏಕೋಽಪಿ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸುಕೃತಮೇಕ ಏವ ಚ ದುಷ್ಕೃತಮ್ । ಮೃತಂ ಶರೀರಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಕಾಷ್ಠಲೋಷ್ಟಸಮಙ್ಕ್ಷಿತೌ ॥ ೨,೧೨.

ಒಬ್ಬನು ಒಬ್ಬನೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನೇ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸದ ಫಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ತಮೇಲೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಮರ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಂತೆ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ.

ಬಾನ್ಧವಾ ವಿಮುಖಾ ಯಾನ್ತಿ ಧರ್ಮಸ್ತಮನುಗಚ್ಛತಿ । ಗೃಹೇಷ್ವರ್ಥಾ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ಶ್ಮಶಾನಾನ್ಮಿತ್ರಬಾನ್ಧವಾಃ ॥ ೨,೧೨.

ಬಂಧುಗಳು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಶ್ಮಶಾನದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶರೀರಂ ವಹ್ನಿರಾದತ್ತೇ ಸುಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಶರೀರಂ ವಹ್ನಿನಾ ದಗ್ಧಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಂ ಸಹ ಸ್ಥಿತಮ್ ॥ ೨,೧೨.

ಅಗ್ನಿ ದೇಹವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳು ಆತ್ಮದ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ದೇಹವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟರೂ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಶುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾ ಪಾಪಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸರ್ವತ್ರ ಮಾನವಃ । ಯದನಸ್ತಮಿತೇ ಸೂರ್ಯೇ ನ ದತ್ತಂ ಧನಮರ್ಥಿನಾಮ್ ॥ ೨,೧೨.

ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಾನವನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತವಾಗುವ ಮೊದಲು ಅವನು ಬಡವರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನ ಜಾನೇ ತಸ್ಯ ತದ್ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಾತಃ ಕಸ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ರಾರಟೀತಿ ಧನಂ ತಸ್ಯ ಕೋ ಮೇ ಭರ್ತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೨.

ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ಧನವು ಯಾರದು ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. 'ಇದು ನನ್ನ ಧನ, ನನಗೆ ಯಾರು ಒಡೆಯರಾಗುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಹೇಳುವವನ ಧನದ ಭವಿಷ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ದತ್ತಂ ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪರೋಪಕೃತಯೇ ತಥಾ । ಪೂರ್ವಜನ್ಮಕೃತಾತ್ಪುಣ್ಯಾದ್ಯಲ್ಲಬ್ಧಂ ಬಹು ಚಾಲ್ಪಕಮ್ ॥ ೨,೧೨.

ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಅಥವಾ ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಧನವನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ದೊರಕುವದು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ.

ತದೀದೃಶಂ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಧರ್ಮಾರ್ಥೇ ದೀಯತೇ ಧನಮ್ । ಧನೇನ ಧಾರ್ಯತೇ ಧರ್ಮಃ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂತೇನ ಚೇತಸಾ ॥ ೨,೧೨.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಧರ್ಮವು ಧನದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ.

ಶ್ರದ್ಧಾವಿರಹಿತೋ ಧರ್ಮೋ ನೇಹಾಮುತ್ರ ಚ ತತ್ಫಲಮ್ । ಧರ್ಮಾಚ್ಚ ಜಾಯತೇ ಹ್ಯರ್ಥೋ ಧರ್ಮಾತ್ಕಾಮೋಽಪಿ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೧೨.

ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಐಶ್ವರ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ, ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಕಾಮವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮ ಏವಾಪವರ್ಗಾಯ ತಸ್ಮಾದ್ಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸಾಧ್ಯತೇ ಧರ್ಮೋ ಬಹುಭಿರ್ನಾರ್ಥರಾಶಿಭಿಃ ॥ ೨,೧೨.

ಧರ್ಮವೇ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮವು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯ, ಬಹಳಷ್ಟು ಧನದಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ಅಕಿಞ್ಚನಾ ಹಿ ಮುನಯಃ ಶ್ರದ್ಧಾವನ್ತೋ ದಿವಂ ಗತಾಃ । ಅಶ್ರದ್ಧಯಾ ಹುತಂ ದತ್ತಂ ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಕೃತಂ ಚ ಯತ್ । ಅಸದಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಪಕ್ಷಿನ್ಪ್ರೇತ್ಯ ಚೇಹ ನ ತತ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೨.

ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಮುನಿಗಳು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು. ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀಡಿದ ಹೋಮ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಫಲವಿಲ್ಲ.

thumb|500px|ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ನನ್ದಿನಃ ಪ್ರತಿಮಾನಿ। ಪ್ರತಿಮಾ ಬಾಹ್ಯಮುಖೀ ಅಥವಾ ಅನ್ತರ್ಮುಖೀ ಅಸ್ತಿ। ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕರ್ಮಣಾ ಕೇನ ದೇವೇಶ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನೈವ ಜಾಯತೇ । ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವಜನ್ತೂನಾಂ ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಪರಮೇಶ್ವರನೇ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಥ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಕ್ಷಯಾಹಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನೈವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಮೋಕ್ಷಕಾಮೈಸ್ತು ಮಾನವೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷಯ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇದನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಮಪಿ ವಿಶೇಷೇಣ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಧಿಕೇ ಶಿಶೌ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರೇತತ್ವವಿನಿವೃತ್ತಯೇ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದೃತೇ ನಾನ್ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೨,೧೩.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಾಡಬೇಕು. ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ.

ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋ ವಾಪಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕರೋತಿ ಯಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ವಿನಾ ದಾನಮಖವ್ರತೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸತ್ತಿದ್ದರೂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ದಾನ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಜೀವನ್ವಾಪಿ ಮೃತೋಽಪಿ ವಾ । ಕುರ್ಯಾತ್ಸುರವರಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಧುಸೂದನ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೋ ಅಥವಾ ಸತ್ತಮೇಲೋ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು? ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಮಧುಸೂದನನೇ.

ಕಿಂ ಫಲಂ ತು ಭವೇದನ್ತೇ ಕೃತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧೈಸ್ತು ಷೋಡಶೈಃ ॥ ೨,೧೩.

ಆರು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಕೃತ್ವಾ ತು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕುರುತೇ ಪಿಣ್ಡಪಾತನಮ್ । ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ತಚ್ಛ್ರೇಯೋ ದಾತುಃ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ನಿಷ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಕೇವಲ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತರದು; ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ನೋತ್ಸೃಜ್ಯತೇ ವೃಷಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಶತೈರಪಿ ॥ ೨,೧೩.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎತ್ತು ಬಿಡದೆ ಹೋದರೆ, ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗದು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸರ್ಪಾದ್ಧಿ ಪ್ರಾಪ್ತಮೃತ್ಯೂನಾಮಗ್ನಿದಾಹಾದಿ ನ ಕ್ರಿಯಾ । ಜಲೇನ ಶೃಙ್ಗಿಣಾ ವಾಪಿ ಶಸ್ತ್ರಾದ್ಯೈರ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಸರ್ಪದ ಹಾವಿನಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸತ್ತವರಿಗೂ, ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ—

ಅಸನ್ಮೃತ್ಯುಮೃತಾನಾಂ ಚ ಕಥಂ ಶುದ್ಧಿರ್ಭವತ್ಪ್ರಭೋ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಚ್ಛೇತ್ತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ರೀತಿ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಶುದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ದೇವರೆ, ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಷಣ್ಮಾಸೈರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶುಧ್ಯೇದ್ಯುಗ್ಮೇ ಸಾರ್ಧೇ ತು ಬಾಹುಜಃ । ಸಾರ್ಧಮಾಸೇನ ವೈಶ್ಯಸ್ತು ಶೂದ್ರೋ ಮಾಸೇನ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ; ವೈಶ್ಯನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ; ಶೂದ್ರನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ದತ್ತ್ವಾ ದಾನಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ಸುತೀರ್ಥೇ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ನ ಸ ಯಾತೀಹ ದುರ್ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವನು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಯತಿಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಯತಿತ್ವೇ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಸ ಗಚ್ಛೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಶಾಖ್ವತಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಎತ್ತು ಬಿಡುವಂತಹ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಯತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಯತಿಯಾಗಿ ಸತ್ತವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕರ್ಮ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವಿವರ್ಜಿತಃ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಯಮಶಾಸನಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಯಾರು ಸಜ್ಜನರ ನಡೆ ಪಾಲಿಸದೆ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪುತ್ತ್ರೋ ವಾ ಸೋದರೋ ವಾಪಿ ಪೌತ್ರೋ ಬನ್ಧುಜನಸ್ತಥಾ । ಗೋತ್ರಿಣಶ್ಚಾರ್ಥಭಾಗೀ ಚ ಮೃತೇ ಕುರ್ಯಾದ್ವೃಷೋತ್ಸವಮ್ ॥ ೨,೧೩.

ಮಗನು, ಅಣ್ಣನು, ಮೊಮ್ಮಗನು, ಬಂಧುಗಳು, ಗೋತ್ರದವರು ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರು ಮೃತರಿಗೆ ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪುತ್ರಾಭಾವೇ ತು ಪತ್ನೀ ಸ್ಯಾದ್ದೌಹಿತ್ತ್ರೋ ದುಹೀತಾಪಿ ವಾ । ಪುತ್ತ್ರೇಷು ವಿದ್ಯಮಾನೇಷು ವೃಷಂ ನಾನ್ಯೇನ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೨,೧೩.

ಮಗನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೆಂಡತಿ, ಮಗಳ ಮಗ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಕೂಡ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಮಗನಿದ್ದಾಗ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಎತ್ತು ಬಿಡಬಾರದು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಪುತ್ತ್ರಾ ಯಸ್ಯ ನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ನರಾ ನಾರ್ಯಃ ಸುರೇಶ್ವರ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಚ್ಛೇತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಯಾರಿಗೆ ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ, ಹೆಂಗಸೂ ಇಲ್ಲ, ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸು.