ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗೋ ಯದಿ ಭವೇತ್ಪ್ರೇತತ್ವಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ತದಾ । ತಸ್ಮಾನ್ನೃಪ ತ್ವಮಪ್ಯೇವಂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕುರು ಪ್ರಭೋ ॥ ೨,೯.

ಎಲ್ಲೋರು ಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೂಡ ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲೋರು ಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾಮುದ್ದಿಶ್ಯ ನೃಪೇಽಪ್ಯತ್ರಾಧಿಕಾರೋಽತ್ಯನುಕಮ್ಪಯಾ । ರಾಜಪುತ್ರೋ ಹತಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಯೈವಾಪ್ತಸ್ತತೋ ಮಯಾ ॥ ೨,೯.

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕು ರಾಜನಿಗೂ ಇದೆ, ಕಾರಣ ಇದರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ದಯೆ ಇದೆ. ಯಾರೋ ರಾಜಕುಮಾರನು ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದನು, ಅವನನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಕುರುಷ್ವ ತ್ವಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮೇ ತದ್ಧನೇನ ವೃಷೋತ್ಸವಮ್ । ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ವಾಽಶ್ವಯುಙ್ಮಧ್ಯೇಽಥವಾ ನೃಪ ॥ ೨,೯.

ನೀನು ನನ್ನ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಅಥವಾ ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋರು ಬಿಡುವ ಹಬ್ಬವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ರೇವತೀಯುಕ್ತದಿವಸೇ ಕೃಷೀಷ್ಠಾ ಮೇ ವೃಷೋತ್ಸವಮ್ । ಪುಣ್ಯಾನ್ವಿಪ್ರಾನ್ಸಮಾಹೂಯ ವಹ್ನಿಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ವಿಧಾನತಃ ॥ ೨,೯.

ರೇವತಿ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೋರು ಬಿಡುವ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಮಾಡು. ಧರ್ಮಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

ಮನ್ತ್ರೈರ್ಹೋಮಸ್ತಥಾ ಕಾರ್ಯಃ ಷಡ್ಭಿರ್ನೃಪ ವಿಧಾನತಃ । ಬಹೂನ್ವಿಪ್ರಾನ್ ಭೋಜಯೇಥಾಸ್ತದ್ರತ್ನಾಪ್ತಧನೇನ ವೈ । ಏವಂ ಕೃತೇ ಮಹೀಪಾಲ ಮಮ ಮುಕ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೯.

ಆರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ. ಆ ರತ್ನದಿಂದ ಬಂದ ಹಣದಿಂದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಭೂಪಾಲಕ, ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ತಥೇತಿ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಮಣಿಂ ರಾಜಾ ತತಃ ಖಗ ॥ ೨,೯.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ರಾಜನು ಆ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಖಗನೇ.

ಕ್ರಿಯಾಧಿಕಾರಸ್ತಸ್ಯೈವ ಯೋ ಧನಗ್ರಾಹಕೋ ಭವೇತ್ । ಕುರ್ವತೋಸ್ತು ತಯೋರ್ವಾರ್ತಾಮೇವಂ ಪ್ರೇತಮಹೀಕ್ಷಿತೋಃ ॥ ೨,೯.

ಯಾರು ಹಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೇ ಆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕು ಇದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರೇತ ಮತ್ತು ಭೂಪಾಲಕರ ನಡುವೆ ವಿಷಯ ನಡೆಯಿತು.

ಝಣತ್ಕಾರಸ್ತು ಘಣ್ಟಾನಾಂ ಭೇರೀಣಾಂ ಭಾಙ್ಕೃತಿಸ್ತಥಾ । ಜಾತಸ್ತದಾ ರಾಜಸೇನಾ ಚತುರಙ್ಗಾ ಸಮಾಪತತ್ ॥ ೨,೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಘಂಟೆಗಳ ಜ್ಞಾಣ್ ಧ್ವನಿ, ಬೇರಿ ಗಳ ಹೊಡೆತ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳಿಬಂದವು. ಆಗ ರಾಜನ ಸೇನೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿತು.

ತಸ್ಯಾಮಾಗತಮಾತ್ರಾಯಾಂ ಪ್ರೇತಶ್ಚಾದೃಶ್ಯತಾಂ ಗತಃ । ತಸ್ಮಾದ್ವನಾದ್ವಿನಿಃಸೃತ್ಯ ರಾಜಾಪಿ ಪುರಮಾಗಮತ್ ॥ ೨,೯.

ಅದು ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರೇತನು ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು. ಆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ರಾಜನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಸ ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ಪೂರ್ಣಿಮಾಯಾಂ ಪ್ರೇತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸಂವ್ಯಧಾತ್ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವಿಧಾನೇನ ತನ್ಮಣ್ಯಾಪ್ತಧನೇನ ಚ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು, ಪ್ರೇತನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಆ ರತ್ನದಿಂದ ಬಂದ ಹಣದಿಂದ ಎಲ್ಲೋರು ಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಪ್ರೇತೋಽಪ್ಯಯಂ ಸಪದಿಲಬ್ಧಸುವರ್ಣದೇಹಃ ಕರ್ಮಾನ್ತ ಆಗತ ಇತಿ ಪ್ರಣನಾಮ ಭೂಪಮ್ । ದೇವ ತ್ವದೀಯಮಹಿಮಾಯಮಿತಿ ಸ್ತುವನ್ ಸ ಯಾತೋ ದಿವಂ ಗರುಡ ಭೂಪತಿನಾ ಕೃತಜ್ಞಃ ॥ ೨,೯.

ಆ ಪ್ರೇತನು ತನ್ನ ಸಂಗಡಿಗರೊಂದಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಕರ್ಮ ಮುಗಿದು, ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗರುಡ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯಥಾ ಭೂಪತಿನಾಪಿ ಸಃ । ಉದ್ಧೃತಃ ಪ್ರೇತಭಾವಾದ್ವೈ ಕಿಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ ॥ ೨,೯.

ಇದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆ, ಹೇಗೆ ರಾಜನಿಂದಲೂ ಅವನು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉದ್ಧಾರವಾದನು. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯಾ?

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೦ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣ ಜಾತೇ ಆಬ್ದಿಕೇ ಚ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ । ದೇವತ್ವಂ ವಾ ಮನುಷ್ಯತ್ವಂ ಪಕ್ಷಿತ್ವಂ ವಾಪ್ನುಯುರ್ನರಾಃ ॥ ೨,೧೦.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ, ಜನರು ದೇವತೆ ಸ್ಥಿತಿ, ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಹಕ್ಕಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ತೇಷಾಂ ವಿಭಿನ್ನಾಹಾರಾಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವೈ ತೃಪ್ತಿದಂ ಕಥಮ್ । ಯದಪ್ಯನ್ಯೈರ್ದ್ವಿಜೈರ್ಭುಕ್ತಂ ಹೂಯತೇ ಯದಿ ವಾನಲೇ ॥ ೨,೧೦.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಹಾರವಿರುವವರಿಗೆ, ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಅದು ಬೇರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಿಂದರೂ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಹೇಗೆ?

ಶುಭಾಶುಭಾತ್ಮಕೈಃ ಪ್ರೇತಸ್ತದ್ದತ್ತಂ ಭುಜ್ಯತೇ ಕಥಮ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯಾವಶ್ಯಕತ್ವನ್ತು ಆಮಾವಾಸ್ಯಾದಿಷು ಶ್ರುತಮ್ ॥ ೨,೧೦.

ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಪ್ರೇತನು ಕೊಟ್ಟ ದಾನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ? ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಪ್ರೇತಾನಾಂ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ಯಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧನ್ತು ತೃಪ್ತಿದಮ್ । ದೇವೋ ಯದಪಿ ಜಾತೋಽಯಂ ಮನುಷ್ಯಃ ಕರ್ಮಯೋಗತಃ ॥ ೨,೧೦.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು. ದೇವತೆ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯಾನ್ನಮಮೃತಂ ಭೂತ್ವಾ ದೇವತ್ವೇಽಪ್ಯನುಯಾತಿ ಚ । ಗಾನ್ಧರ್ವ್ಯೇ ಭೋಗರೂಪೇಣ ಪಶುತ್ವೇ ಚ ತೃಣಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೦.

ಅವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಹಿ ವಾಯುರೂಪೇಣ ನಾಗತ್ವೇಽಪ್ಯನುಗಚ್ಛತಿ । ಫಲಂ ಭವತಿ ಪಕ್ಷಿತ್ವೇ ರಾಕ್ಷಸೇಷು ತಥಾಮಿಷಮ್ ॥ ೨,೧೦.

ಶ್ರಾದ್ಧವು ಗಾಳಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಗದವರನ್ನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಹಣ್ಣು ಆಗುತ್ತದೆ, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಮಾಂಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಾನವತ್ವೇ ತಥಾ ಮಾಂಸಂ ಪ್ರೇತತ್ವೇ ರುಧಿರಂ ತಥಾ । ಮನುಷ್ಯತ್ವೇಽನ್ನಪಾನಾದಿ ಬಾಲ್ಯೇ ಭೋಗರಸೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೧೦.

ದಾನವರಲ್ಲಿ ಅದು ಮಾಂಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರೇತಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅನ್ನಪಾನಾದಿಯಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ರಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕಥಂ ಕವ್ಯಾನಿ ದತ್ತಾನಿ ಹವ್ಯಾನಿ ಚ ಜನೈರಿಹ । ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತೃಲೋಕಂ ವಾ ಪ್ರಾಪಕಃ ಕೋಽತ್ರ ಗದ್ಯತೇ ॥ ೨,೧೦.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವನಗಳು ಹೇಗೆ ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತವೆ? ಇದನ್ನು ತಲುಪಿಸುವವರು ಯಾರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ?

ಮೃತಾನಾಮಪಿ ಜನ್ತೂನಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಪ್ಯಾಯನಂ ಯದಿ । ನಿರ್ವಾಣಸ್ಯ ಪ್ರದೀಪಸ್ಯ ತೈಲಂ ಸಂವರ್ಧಯೇಚ್ಛಿಖಾಮ್ ॥ ೨,೧೦.

ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪೋಷಣೆಯಾದರೆ, ಅದು ನಂದಿದ ದೀಪಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿದಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮೃತಾಶ್ಚ ಪುರುಷಾಃ ಸ್ವಾಮಿನ್ ಸ್ವಕರ್ಮಜನಿತಾಂ ಗತಿಮ್ । ಗಾಹನ್ತಃ ಕೇ ಕಥಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಸುತಸ್ಯ ಶ್ರೇಯ ಆಪ್ನುಯುಃ ॥ ೨,೧೦.

ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುವವರು ಮೃತರು; ಅವರು ಅಥವಾ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು?

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಶ್ರುತೇಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಂ ಬಲವತ್ತರಮ್ । ಶ್ರುತ್ಯಾ ತುಃ ಬೋಧಿತಾರ್ಥಸ್ಯ ಪೀಯೂಷತ್ವಾದಿರೂಪತಾ ॥ ೨,೧೦.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ವೇದದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರಕ್ಕಿಂತ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ; ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳು ಅಮೃತದಂತಿವೆ.

ನಾಮಗೋತ್ರಂ ಪಿತೄಣಾಂ ವೈ ಪ್ರಾಪಕಂ ಹವ್ಯಕವ್ಯಯೋಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತದ್ವತ್ತು ಪ್ರಾಪಕಾಶ್ಚೈವ ಭಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೧೦.

ಪಿತೃಗಳ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವೇ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವನವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೂ ತಲುಪಿಸುವವು.

ಅಚೇತನಾನಿ ಚೈತಾನಿ ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ಕಥನ್ತ್ವಿತಿ । ಸುಪರ್ಣ ನಾವಗನ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಾಪಕಂ ವಚ್ಮಿ ತೇಽಪರಮ್ ॥ ೨,೧೦.

ಈ ಜಡ ವಸ್ತುಗಳು ಹೇಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸುಪರ್ಣ, ಇನ್ನೊಂದು ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತಾದಯಸ್ತೇಷಾ ಮಾಧಿಪತ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ । ಕಾಲೇ ನ್ಯಾಯಾಗತಂ ಪಾತ್ರೇ ವಿಧಿನಾ ಪ್ರತಿಪಾದಿತಮ್ ॥ ೨,೧೦.

ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಪಿತೃಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಿದುದನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಂ ನಯನ್ತಿ ತತ್ರೈತೇ ಜನ್ತುರ್ಯತ್ರಾವತಿಷ್ಠತೇ । ನಾಮ ಗೋತ್ರಞ್ಚ ಮನ್ತ್ರಾಶ್ಚ ದತ್ತಮನ್ನಂ ನಯನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೧೦.

ಅವರು ಆ ಆತ್ಮ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅನ್ನವನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೆಸರು, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಪಿ ಯೋನಿಶತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತೃಪ್ತಿರುಪತಿಷ್ಠತಿ । ತೇಷಾಂ ಲೋಕಾನ್ತರಸ್ಥಾನಾಂ ವಿವಿಧೈರ್ನಾಮಗೋತ್ರಕೈಃ ॥ ೨,೧೦.

ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನಾದರೂ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಹೆಸರು, ಗೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೂ ಅದು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಅಪಸವ್ಯಂ ಕ್ಷಿತೌ ದರ್ಭೇ ದತ್ತಾಃ ಪಿಣ್ಡಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತು ವೈ । ಯಾನ್ತಿ ತಾಂಸ್ತರ್ಪಯನ್ತ್ಯೇವಂ ಪ್ರೇತಸ್ಥಾನಸ್ಥಿತಾನ್ಪಿತೄನ್ ॥ ೨,೧೦.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಅಪಸವ್ಯವಾಗಿ ಇಡುವ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳು, ಪ್ರೇತಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತವೆ.