ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮೃಗಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ಕುಕ್ಷಿಂ ತತೋ ವಿವ್ಯಾಧ ಭೂಮಿಪಃ । ರಾಜಾ ಮೃಗಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ತಮನು ಪ್ರಾವಿಶದ್ವನಮ್ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಒಂದು ಮೃಗದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಾಣ ಹಾಯಿಸಿದನು; ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ರಾಜನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಏಕಾಕೀ ವೈ ಹೃತಬಲಃ ಕ್ಷುತ್ಪ್ರಿಪಾಸಾಸಮನ್ವಿತಃ । ಸ ವನಸ್ಯಾನ್ತಮಾಸಾದ್ಯ ಮಹಚ್ಚಾರಣ್ಯಮಾಸದತ್ ॥ ೨,೯.

ಒಬ್ಬನೇ, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಅವನು ಆ ಅರಣ್ಯದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತೃಷಯಾ ಪರಯಾವಿಷ್ಟೋಽನ್ವಿಷ್ಯಜ್ಜಲಮಿತಸ್ತತಃ । ಸ ದೂರಾತ್ಪೂರಚಕ್ರಾಹ್ವಂ ಹಂಸಸಾರಸನಾದಿತೈಃ ॥ ೨,೯.

ಅತಿಯಾದ ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ದೂರದಿಂದ ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳಿಬಂದ ಪೂರಚಕ್ರ ಎಂಬ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಸೂಚಿತಂ ಸರ ಆಗತ್ಯ ಸಾಶ್ವ ಏವ ವ್ಯಗಾಹತ । ಪದ್ಮಾನಾಞ್ಚ ಪರಾಗೇಣ ಉತ್ಪಲಾನಾಂ ರಜೇನ ಚ ॥ ೨,೯.

ಆ ಶಬ್ದದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸರೋವರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಕುದುರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು; ಅವನ ಮೇಲೆ ತಾವರೆಗಳ ಪುಡಿ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳ ಧೂಳು ಹಬ್ಬಿತು.

ಸುಗನ್ಧಮಮಲಂ ಶೀತಂ ಪೀತ್ವಾಮ್ಭೋ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಹ । ಮಾರ್ಗಶ್ರಮಪರಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ತಡಾಗತಟಮಣ್ಡಪಮ್ ॥ ೨,೯.

ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ಶುಭ್ರ, ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಸರೋವರದ ತೀರದ ಮಂದಿರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ನ್ಯಗ್ರೋಧಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಸ್ಯಾಶು ಜಟಾಸ್ವಶ್ವಂ ಬಬನ್ಧ ಹ । ಸ ತತ್ರಾಸ್ತರಮಾಸ್ತೀರ್ಯ ಖೇಟಕಾನುಪಧಾಯ ಚ ॥ ೨,೯.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಅದರ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು; ಒಂದು ಚಾಪೆಯನ್ನಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕವಚವನ್ನು ತಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದನು.

ಸೂಷ್ವಾಪ ವಾಯುನಾ ತತ್ರ ಸೇವ್ಯಾಮಾತಸ್ತದಾ ಕ್ಷಣಮ್ । ಕ್ಷಣಂ ಸುಪ್ತೇ ನೃಪೇ ತತ್ರ ಪ್ರೇತೋ ವೈ ಪ್ರೇತವಾಹನಃ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದನು; ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯು ಅವನನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿತು. ರಾಜನು ಆ ಕ್ಷಣ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಪ್ರೇತ ಮತ್ತು ಅದರ ವಾಹನವು ಬಂದವು.

ಕಶ್ಚಿದತ್ರಾಜಗಾಮಾಥ ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರೇತಶತೇನ ಚ । ಅಸ್ಥಿಚರ್ಮಶಿರಾಶೇಷಶರೀರಃ ಪರಿವಿಭ್ರಮನ್ ॥ ೨,೯.

ಆಗ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬಂದು, ನೂರಾರು ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲುಬು, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ಭಕ್ಷ್ಯಂಪೇಯಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣೋ ನ ಬಧ್ನಾತಿ ಧೃತಿಂ ಕ್ವಚಿತ್ । ತಮಪೂರ್ವಂ ನೃಪೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾಕರೋದಸ್ತ್ರಂ ಶರಾಸನೇ ॥ ೨,೯.

ಆನು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಆ ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ಚಿರಂ ಭೂಪಂ ತಸ್ಥೌ ಸ್ಥಾಣುಪಿವಾಗ್ರತಃ । ತಮವಸ್ಥಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ರಾಜಾ ಪ್ರಾಪ್ತಕುತೂಹಲಃ ॥ ೨,೯.

ಆ ಪ್ರೇತನು ರಾಜನನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಎದುರು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಞ್ಚ ಕೋಽಸೀತಿ ಕುತೋ ವಾ ವಿಕೃತಿಂ ಗತಃ । ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ । ಪ್ರೇತಭಾವೋ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತೋ ಗತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಪರಾಮ್ ॥ ೨,೯.

ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಈ ರೀತಿ ಏಕೆ ಆಗಿದೆ?' ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಪ್ರೇತರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.'

ತ್ವತ್ಸಂಯೋಗಾನ್ಮಹಾಬಾಹೋ ನಾಸ್ತಿ ಧನ್ಯತರೋ ಮಯಾ । ಬಭ್ರುವಾಹನ ಉವಾಚ । ಕಿಮೇತದ್ವಿಪಿನೇ ಘೋರೇ ಸರ್ವತ್ರಾತಿಭಯಾನಕೇ ॥ ೨,೯.

ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ. ಬಭ್ರುವಾಹನನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಈ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಏನು?

ದೋಧೂಯಮಾನೇ ವಾತೇನ ವಾತ್ಯಾರೂಪೇಣ ಕೋಣಪ । ಪತಙ್ಗಾ ಮಶಕಾಃ ಕ್ಷುದ್ರಾಃ ಕವನ್ಧಾಶ್ಚ ಶಿರಾಂಸಿ ಚ ॥ ೨,೯.

ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಶವಗಳು ಎದೆಯುತ್ತಿವೆ; ಸೊಪ್ಪುಹುಳುಗಳು, ಸೊಂಪುಹುಳುಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ತಲೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಮತ್ಸ್ಯಾಃ ಕೂರ್ಮಾಃ ಕೃಕಲಾಸಾ ವೃಶ್ಚಿಕಾ ಭ್ರಮರಾಹಯಃ । ಅಧೋಮುಖೋರ್ಧ್ವಪಾದಾಸ್ತೇ ಕ್ರನ್ದಮಾನಾಃ ಸುದಾರುಣಮ್ ॥ ೨,೯.

ಮೀನುಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು, ಚೇಚುಗಳು, ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು — ಇವು ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಕಾಲುಗಳು ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿವೆ.

ಪ್ರವಾನ್ತಿ ವಾಯವೋ ರೂಕ್ಷಾ ಜ್ವಲನ್ತೋ ವಿದ್ಯುದಗ್ನಯಃ । ಇತಸ್ತತೋ ಭ್ರಮನ್ತೀವ ವಾಯುನಾ ತೃಣಸನ್ತತಿಃ ॥ ೨,೯.

ಕಠಿಣವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳಪು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಗಿಡಗಸಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವಿವಿಧಾ ಜೀವಾ ನಾಗಾಶ್ಚ ಶಲಭವ್ರಜಾಃ । ಶ್ರೂಯನ್ತೇ ಬಹುಧಾ ರಾವಾ ನ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೯.

ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಹಾಗೂ ಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವೇದಂ ವಿಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ವೇಪತೇ ಹೃದಯಂಮಮ । ಪ್ರತೇ ಉವಾಚ । ಯೇಷಾಂ ನೈವಾಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರೋ ನ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾಃ ॥ ೨,೯.

ಈ ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ನಡುಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯಾರಿಗೆ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲ, ನೀರಿನ ತರ್ಪಣವಿಲ್ಲ—

ಷಟ್ಪಿಣ್ಡಾ ದಶ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ನ ಹಿ । ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಿನೋ ಯೇ ಚ ಸುರಾಪಾಃ ಸ್ವರ್ಣಹಾರಿಣಃ ॥ ೨,೯.

ಆರು ಪಿಂಡದ ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲ, ಹತ್ತು ಅಂಗಗಳ ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ—ಯಾರು ವಿಶ್ವಾಸಭಂಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕಳವುಮಾಡುತ್ತಾರೆ—

ಮೃತಾ ದುರ್ಮರಣಾದ್ಯೇ ಚ ಯೇ ಚಾಸೂಯಾಪರಾ ಜನಾಃ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಹೀನಾ ಯೇ ಅಗಮ್ಯಾಗಮನೇ ರತಾಃ ॥ ೨,೯.

ಯಾರು ದುರ್ಮರಣದಿಂದ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಪಾಪಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದವರು, ಮತ್ತು ಅನರ್ಹ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು—

ಕರ್ಮಭಿರ್ಭ್ರಾಮ್ಯಮಾಣಾಸ್ತೇ ಪ್ರಾಣಿನಃ ಸ್ವಕೃತೈರಿಹ । ದುರ್ಲಭಾಹಾರಪಾನೀಯಾ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಪೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್ ॥ ೨,೯.

ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಏತೇಷಾಂ ಕೃಪಯಾ ರಾಜಂಸ್ತ್ವಂ ಕುರುಷ್ವೌರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಮ್ । ಯೇಷಾಂ ನ ಮಾತಾ ನ ಪಿತಾ ನ ಪುತ್ರೋ ನ ಚ ಬಾನ್ಧವಾಃ ॥ ೨,೯.

ಈ ದುಃಖಿತರಿಗಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ದಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಅವರ ಉರ್ಧ್ವದೇಹಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಯಾರಿಗೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ತಂದೆ ಇಲ್ಲ, ಮಗ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲ.

ತೇಷಾ ರಾಜಾ ಸ್ವಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಕರ್ಮಾಣಿ ತು ಯತೋ ನೃಪಃ । ಆತ್ಮನಶ್ಚ ಶುಭಂ ಕರ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪಾರಲೌಕಿಕಮ್ ॥ ೨,೯.

ಅವರಿಗಾಗಿ ರಾಜನೇ ನೀನೇ ಆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪರಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವದುಃ ಖೇಭ್ಯೋ ಯೇನಾಞ್ಜೋ ದುರ್ಗಾತಿಂ ತರೇತ್ । ಭ್ರಾತರಃ ಕಸ್ಯ ಕೇ ಪುತ್ರಾಸ್ತ್ರಿಯೋಽಪಿ ಸ್ವಾರ್ಥಕೋವಿದಾಃ ॥ ೨,೯.

ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈ ಕಠಿಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು; ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ಸಹೋದರರು, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಗಳು?

ನ ಕಾರ್ಯಸ್ತೇಷು ವಿಶ್ರಮ್ಭ ಸ್ವಕೃತಂ ಭುಜ್ಯತೇಯತಃ । ಗೃಹೇಷ್ವರ್ಥಾ ನಿವರ್ನ್ತ್ತನ್ತೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ಚೈವ ಬಾನ್ಧವಾಃ ॥ ೨,೯.

ಅವರ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು; ಹಣ ಮನೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಬಂಧುಗಳು ಶ್ಮಶಾನದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಶರೀರಂ ಕಾಷ್ಠಾಮಾದತ್ತೇ ಪಾಪಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸಹ ವ್ರಜೇತ್ । ತಸ್ಮಾದಾಶು ತ್ವಯಾ ಸಮ್ಯಗಾತ್ಮನಃ ಶ್ರೇಯ ಇಚ್ಛತಾ ॥ ೨,೯.

ದೇಹವು ಕೇವಲ ಮರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ತಕ್ಷಣ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಸ್ಥಿರೇಣ ಶರೀರೇಣ ಕರ್ತವ್ಯಞ್ಚೌರ್ಧ್ವದೋಹಿಕಮ್ । ರಾಜೋವಾಚ । ಕೃಶರೂಪಃ ಕರಾಲಾಕ್ಷಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರೇತ ಇವ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ॥ ೨,೯.

ಈ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ದೇಹದಿಂದ ಉರ್ಧ್ವದೇಹಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಬಹಳ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಕಟು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಪ್ರೇತದಂತಿದ್ದೀಯೆ.

ಕಥಯಸ್ವಃ ಮಮ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪ್ರೇತರಾಜ ಯಥಾತಥಮ್ । ತಥಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಸ ವೈ ರಾಜ್ಞಾ ಉವಾಚ ಸಕಲಂ ಸ್ವಕಮ್ ॥ ೨,೯.

ಪ್ರೇತರಾಜನೇ, ದಯೆಯಿಂದ ನನಗೆ ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು. ಹೀಗೆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ । ಕಥಯಾಮಿ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ವಮೇವಾದಿತಸ್ತವ । ಪ್ರೇತತ್ವೇ ಕಾರಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಯಾಂ ಕರ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ॥ ೨,೯.

ಪ್ರೇತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆರಂಭದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಪ್ರೇತನಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ವೈದಿಶಂ ನಾಮ ನಗರಂ ಸರ್ವಸಮ್ಪತ್ಸುಖಾವಹಮ್ । ನಾನಾಜನಪದಾಕೀರ್ಣಂ ನಾನಾರತ್ನಸಮಾಕುಲಮ್ ॥ ೨,೯.

ವೈದಿಶ ಎಂಬ ನಗರವಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅನೇಕ ಜನಪದಗಳಿಂದ ಜನರು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.