ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪೃಥಿವ್ಯಾಶ್ಚತುರನ್ತಾಯಾ ಗೋಪ್ತಾ ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ಧರ್ಮತಃ । ಚತುರ್ಭಾಗಾಂ ಭುವಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ಸ ಭುಙ್ಕೇ ವಸುಧಾಧಿಪಃ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ. ಅವನು vasudhādhipatiಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನ ಪಾಪಕೃತ್ಕಶ್ಚಿದಾಸೀತ್ತಸ್ಮಿನ್ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಶಾಸತಿ । ನಾಸೀಚ್ಚೌರಭಯಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ನ ಕ್ಷುದ್ರಭಯಮೇವ ಹಿ ॥ ೨,೯.

ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳರ ಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕುಟಿಲ ಜನರ ಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ನಾಸೀದ್ವ್ಯಾಧಿಭಯಞ್ಚಾಪಿ ತಸ್ಮಿಞ್ಜನಪದೇಶ್ವರೇ । ಸ್ವಧರ್ಮೇ ರೇಮಿರೇ ಚಾಸೀತ್ತೇಜಸಾ ಭಾಸ್ಕರೋಪಮಃ ॥ ೨,೯.

ಆ ರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರೋಗದ ಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು. ಆ ರಾಜನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

ಅಕ್ಷುಬ್ಧತ್ವೇರ್ಽಚಲಸಮಃ ಸಹಿಷ್ಣುತ್ವೇ ಧರಾಸಮಃ । ಸ ಕದಾಚಿನ್ಮಹಾಬಾಹುಃ ಪ್ರಭೂತಬಲವಾಹನಃ ॥ ೨,೯.

ಅಚಲವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು, ಭೂಮಿಯಂತೆ ಸಹನೆಯುಳ್ಳ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು, ತನ್ನ ಬಲ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊರಟನು.

ವನಂ ಜಗಾಮ ಗಹನಂ ಹಯಾನಾಞ್ಚ ಶತೈರ್ವೃತಃ । ಸಿಂಹನಾದೈಶ್ಚ ಯೋಧಾನಾಂ ಶಙ್ಖದುನ್ದುಭಿನಿಃ ಸ್ವನೈಃ ॥ ೨,೯.

ಅವನನ್ನು ನೂರಾರು ಕುದುರೆಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಯೋಧರ ಸಿಂಹದಹಾವಳಿಯ ಕೂಗು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳಿನ ಘೋಷಗಳ ನಡುವೆ, ಆ ಗಾಢವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಆಸೀತ್ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಗಚ್ಛತೀ ಪಾರ್ಥಿವೇ । ತತ್ರತತ್ರ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೈಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತತಃ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂದಿತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿರ್ಯಯೌ ಪರಯಾ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವನಂ ಮೃಗಜಿಘಾಂಸಯಾ । ಸ ಗಚ್ಛನ್ದದೃಶೇ ಧೀಮಾನ್ನನ್ದನಪ್ರತಿಮಂ ವನಮ್ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮೃಗಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಟನು; ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಂದನವನದಂತೆ ಕಾಣುವ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಬಿಲ್ವಾರ್ಕಖದಿರಾಕೀರ್ಣಂ ಕಪಿತ್ಥಧ್ವಜಸಂಯುತಮ್ । ವಿಷಮೈಃ ಪರ್ವತೈಶ್ಚೈವ ಸರ್ವತಶ್ಚ ಸಮನ್ವಿತಮ್ ॥ ೨,೯.

ಅದು ಬಿಳ್ವ, ಅರ್ಕ, ಖದಿರ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕಪಿತ್ಥ ಮತ್ತು ಧ್ವಜ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಠಿಣ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ನಿರ್ಜಲಂ ನಿರ್ಮನುಷ್ಯಞ್ಚ ಬಹುಯೋಜನಮಾಯತಮ್ । ಮೃಗಸಿಂಹೈರ್ಮಹಾಘೋರೈನ್ಯೈಶ್ಚಾಪಿ ವನೇಚರೈಃ ॥ ೨,೯.

ಅದು ನೀರಿಲ್ಲದ, ಜನರಿಲ್ಲದ, ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅರಣ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಭಯಾನಕವಾದ ಮೃಗಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಕಾಡುಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು.

ತದ್ವನಂ ಮನುಜ ವ್ಯಾಘ್ರಃ ಸಭೃತ್ಯಬಲವಾಹನಃ । ಲೀಲಯಾ ಲೋಡಯಾಮಾಸ ಸೂದಯನ್ವಿವಿಧಾನ್ಮೃಗಾನ್ ॥ ೨,೯.

ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿನ ವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಅವನು, ತನ್ನ ಸೇವಕರೂ ಕುದುರೆಗಳೂ ಜೊತೆಗೆ, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ,色色ವಾದ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮೃಗಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ಕುಕ್ಷಿಂ ತತೋ ವಿವ್ಯಾಧ ಭೂಮಿಪಃ । ರಾಜಾ ಮೃಗಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ತಮನು ಪ್ರಾವಿಶದ್ವನಮ್ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಒಂದು ಮೃಗದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಾಣ ಹಾಯಿಸಿದನು; ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ರಾಜನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಏಕಾಕೀ ವೈ ಹೃತಬಲಃ ಕ್ಷುತ್ಪ್ರಿಪಾಸಾಸಮನ್ವಿತಃ । ಸ ವನಸ್ಯಾನ್ತಮಾಸಾದ್ಯ ಮಹಚ್ಚಾರಣ್ಯಮಾಸದತ್ ॥ ೨,೯.

ಒಬ್ಬನೇ, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಅವನು ಆ ಅರಣ್ಯದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತೃಷಯಾ ಪರಯಾವಿಷ್ಟೋಽನ್ವಿಷ್ಯಜ್ಜಲಮಿತಸ್ತತಃ । ಸ ದೂರಾತ್ಪೂರಚಕ್ರಾಹ್ವಂ ಹಂಸಸಾರಸನಾದಿತೈಃ ॥ ೨,೯.

ಅತಿಯಾದ ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ದೂರದಿಂದ ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳಿಬಂದ ಪೂರಚಕ್ರ ಎಂಬ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಸೂಚಿತಂ ಸರ ಆಗತ್ಯ ಸಾಶ್ವ ಏವ ವ್ಯಗಾಹತ । ಪದ್ಮಾನಾಞ್ಚ ಪರಾಗೇಣ ಉತ್ಪಲಾನಾಂ ರಜೇನ ಚ ॥ ೨,೯.

ಆ ಶಬ್ದದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸರೋವರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಕುದುರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು; ಅವನ ಮೇಲೆ ತಾವರೆಗಳ ಪುಡಿ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳ ಧೂಳು ಹಬ್ಬಿತು.

ಸುಗನ್ಧಮಮಲಂ ಶೀತಂ ಪೀತ್ವಾಮ್ಭೋ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಹ । ಮಾರ್ಗಶ್ರಮಪರಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ತಡಾಗತಟಮಣ್ಡಪಮ್ ॥ ೨,೯.

ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ಶುಭ್ರ, ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಸರೋವರದ ತೀರದ ಮಂದಿರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ನ್ಯಗ್ರೋಧಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಸ್ಯಾಶು ಜಟಾಸ್ವಶ್ವಂ ಬಬನ್ಧ ಹ । ಸ ತತ್ರಾಸ್ತರಮಾಸ್ತೀರ್ಯ ಖೇಟಕಾನುಪಧಾಯ ಚ ॥ ೨,೯.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಅದರ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು; ಒಂದು ಚಾಪೆಯನ್ನಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕವಚವನ್ನು ತಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದನು.

ಸೂಷ್ವಾಪ ವಾಯುನಾ ತತ್ರ ಸೇವ್ಯಾಮಾತಸ್ತದಾ ಕ್ಷಣಮ್ । ಕ್ಷಣಂ ಸುಪ್ತೇ ನೃಪೇ ತತ್ರ ಪ್ರೇತೋ ವೈ ಪ್ರೇತವಾಹನಃ ॥ ೨,೯.

ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದನು; ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯು ಅವನನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿತು. ರಾಜನು ಆ ಕ್ಷಣ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಪ್ರೇತ ಮತ್ತು ಅದರ ವಾಹನವು ಬಂದವು.

ಕಶ್ಚಿದತ್ರಾಜಗಾಮಾಥ ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರೇತಶತೇನ ಚ । ಅಸ್ಥಿಚರ್ಮಶಿರಾಶೇಷಶರೀರಃ ಪರಿವಿಭ್ರಮನ್ ॥ ೨,೯.

ಆಗ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬಂದು, ನೂರಾರು ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲುಬು, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದನು.

ಭಕ್ಷ್ಯಂಪೇಯಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣೋ ನ ಬಧ್ನಾತಿ ಧೃತಿಂ ಕ್ವಚಿತ್ । ತಮಪೂರ್ವಂ ನೃಪೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾಕರೋದಸ್ತ್ರಂ ಶರಾಸನೇ ॥ ೨,೯.

ಆನು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಆ ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ಚಿರಂ ಭೂಪಂ ತಸ್ಥೌ ಸ್ಥಾಣುಪಿವಾಗ್ರತಃ । ತಮವಸ್ಥಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ರಾಜಾ ಪ್ರಾಪ್ತಕುತೂಹಲಃ ॥ ೨,೯.

ಆ ಪ್ರೇತನು ರಾಜನನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಎದುರು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಞ್ಚ ಕೋಽಸೀತಿ ಕುತೋ ವಾ ವಿಕೃತಿಂ ಗತಃ । ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ । ಪ್ರೇತಭಾವೋ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತೋ ಗತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಪರಾಮ್ ॥ ೨,೯.

ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಈ ರೀತಿ ಏಕೆ ಆಗಿದೆ?' ಪ್ರೇತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಪ್ರೇತರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.'

ತ್ವತ್ಸಂಯೋಗಾನ್ಮಹಾಬಾಹೋ ನಾಸ್ತಿ ಧನ್ಯತರೋ ಮಯಾ । ಬಭ್ರುವಾಹನ ಉವಾಚ । ಕಿಮೇತದ್ವಿಪಿನೇ ಘೋರೇ ಸರ್ವತ್ರಾತಿಭಯಾನಕೇ ॥ ೨,೯.

ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ. ಬಭ್ರುವಾಹನನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಈ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಏನು?

ದೋಧೂಯಮಾನೇ ವಾತೇನ ವಾತ್ಯಾರೂಪೇಣ ಕೋಣಪ । ಪತಙ್ಗಾ ಮಶಕಾಃ ಕ್ಷುದ್ರಾಃ ಕವನ್ಧಾಶ್ಚ ಶಿರಾಂಸಿ ಚ ॥ ೨,೯.

ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಶವಗಳು ಎದೆಯುತ್ತಿವೆ; ಸೊಪ್ಪುಹುಳುಗಳು, ಸೊಂಪುಹುಳುಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ತಲೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಮತ್ಸ್ಯಾಃ ಕೂರ್ಮಾಃ ಕೃಕಲಾಸಾ ವೃಶ್ಚಿಕಾ ಭ್ರಮರಾಹಯಃ । ಅಧೋಮುಖೋರ್ಧ್ವಪಾದಾಸ್ತೇ ಕ್ರನ್ದಮಾನಾಃ ಸುದಾರುಣಮ್ ॥ ೨,೯.

ಮೀನುಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು, ಚೇಚುಗಳು, ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು — ಇವು ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಕಾಲುಗಳು ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿವೆ.

ಪ್ರವಾನ್ತಿ ವಾಯವೋ ರೂಕ್ಷಾ ಜ್ವಲನ್ತೋ ವಿದ್ಯುದಗ್ನಯಃ । ಇತಸ್ತತೋ ಭ್ರಮನ್ತೀವ ವಾಯುನಾ ತೃಣಸನ್ತತಿಃ ॥ ೨,೯.

ಕಠಿಣವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊಳಪು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಗಿಡಗಸಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವಿವಿಧಾ ಜೀವಾ ನಾಗಾಶ್ಚ ಶಲಭವ್ರಜಾಃ । ಶ್ರೂಯನ್ತೇ ಬಹುಧಾ ರಾವಾ ನ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೯.

ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಹಾಗೂ ಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವೇದಂ ವಿಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ವೇಪತೇ ಹೃದಯಂಮಮ । ಪ್ರತೇ ಉವಾಚ । ಯೇಷಾಂ ನೈವಾಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರೋ ನ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾಃ ॥ ೨,೯.

ಈ ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ನಡುಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯಾರಿಗೆ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲ, ನೀರಿನ ತರ್ಪಣವಿಲ್ಲ—

ಷಟ್ಪಿಣ್ಡಾ ದಶ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ನ ಹಿ । ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಿನೋ ಯೇ ಚ ಸುರಾಪಾಃ ಸ್ವರ್ಣಹಾರಿಣಃ ॥ ೨,೯.

ಆರು ಪಿಂಡದ ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲ, ಹತ್ತು ಅಂಗಗಳ ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ—ಯಾರು ವಿಶ್ವಾಸಭಂಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕಳವುಮಾಡುತ್ತಾರೆ—

ಮೃತಾ ದುರ್ಮರಣಾದ್ಯೇ ಚ ಯೇ ಚಾಸೂಯಾಪರಾ ಜನಾಃ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಹೀನಾ ಯೇ ಅಗಮ್ಯಾಗಮನೇ ರತಾಃ ॥ ೨,೯.

ಯಾರು ದುರ್ಮರಣದಿಂದ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಪಾಪಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದವರು, ಮತ್ತು ಅನರ್ಹ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು—