ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸ್ತೋತ್ರೈಸ್ತುಷ್ಟಾವ ಪಕ್ಷೀಶ ದಣ್ಡವತ್ಪ್ರಣನಾಮ ಮಾಮ್ । ತೇಽಪಿ ತೇಪುಸ್ತತಃ ಪ್ರೇತಾ ಆಶ್ಚರ್ಯೋತ್ಫುಲ್ಲಚಕ್ಷುಷಃ ॥ ೨,೭.

ಪಕ್ಷಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿತು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿತು. ಪ್ರೇತರೂ ಕೂಡ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಣಯೇನ ಸ್ಖಲದ್ವಾಚಃ ಖಗ ನೋಚುಃ ಕಿಮಪ್ಯುತ । ರಜಸಾ ಗೋರಚಿತ್ತಾನಾಂ ತಮಸಾ ಮೂಢಚೇತಸಾಮ್ । ಕೃಪಯಾ ಯಃ ಸಮುದ್ಧಾರಂ ಕುರುಷೇ ವೈ ನಮೋಽಸ್ತ ತೇ ॥ ೨,೭.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಕಂಠದಡಕಿನಿಂದ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಧೂಳಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮುಚ್ಚಿದವರಿಗೂ, ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಮೂಢರಾದವರಿಗೂ, ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ — ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಏವಂ ದ್ವಿಜಾತೌ ಬ್ರುವತಿ ಪ್ರಭೂ ತಪ್ರಭೈಶ್ಚ ಮುಖ್ಯಾಂಬರಚಾರಿಯುಕ್ತೈಃ । ತದಾ ಮದಿಚ್ಛಾಪ್ರಭವೈರ್ವಿಮಾನೈಃ ಷಡ್ಭಿಃ ಸಮನ್ತಾದ್ರುರುಚೇ ಗಿರಿಃ ಸಃ ॥ ೨,೭.

ಹೀಗೆ ದ್ವಿಜನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳ ಮುಖ್ಯ ಸಹಚರರು ಜೊತೆಗೆ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆರು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಆ ಪರ್ವತ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.

ಇತ್ಥಂ ವಿಮಾನೇನ ಮದೀಯಲೋಕಂ ಗತೋ ದ್ವಿಜರಸೋಽಪ್ಯಥ ಪಞ್ಚಮಿಸ್ತೈಃ । ಪ್ರೇತಾ ಯಯುಃ ಸ್ವರ್ಗಮಗಣ್ಯಪುಣ್ಯಂ ಸತ್ಸಙ್ಗಸಂಸರ್ಗವಶಾತ್ಸುಪರ್ಣಮ್ ॥ ೨,೭.

ಹೀಗೆ, ದ್ವಿಜನು ಐದು ಜನರೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರೇತರು ಸತ್ಸಂಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದರು, ಸುಪರ್ಣ.

ಪ್ರೇತಾಃ ಸಂಗವಶೇನ ನಾಕಮವನ್ಸನ್ತಪ್ತಕೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಿಷ್ವಕ್ಸನ ಇತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಿಭವೋ ನಾಮ್ನಾ ಗಣೇ ಮೇಽಭವತ್ । ಏತತ್ತೇ ಸಕಲಂ ಮಯಾ ನಿಗಾದಿತಂ ಯಶ್ಚೈತದುತ್ಕೀರ್ತಯೇದ್ಯಶ್ಚೇದಂ ಶೃಣುಯಾನ್ನ ಸೋಽಪಿ ಪುರುಷಃ ಪ್ರೇತತ್ವಮಾಪ್ನೋತಿ ಹಿ ॥ ೨,೭.

ಸಂಗದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇತರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು. ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಐಶ್ವರ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ಗಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದನು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇದನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೮ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಸ್ವಾಮಿನ್ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರೋಽತ್ರ ಸರ್ವ ಏವೌರ್ಧ್ವದೇಹಿಕೇ । ಕ್ರಿಯಾಃ ಕತಿವಿಧಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವದೈತತ್ಸರ್ವಮೇವ ಮೇ ॥ ೨,೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಉರ್ಧ್ವದೇಹ ಸಂಬಂಧಿ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ? ಎಷ್ಟು ವಿಧದ ವಿಧಿಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪುತ್ರಃ ಪೌತ್ರಃ ಪ್ರಪೌತ್ರೋ ವಾ ತದ್ಭ್ರಾತಾ ಭ್ರಾತೃಸನ್ತತಿಃ । ಸಪಿಣ್ಡಸನ್ತತಿರ್ವಾಪಿ ಕ್ರಿಯಾರ್ಹಾಃ ಖಗ ಜ್ಞಾತಯಃ ॥ ೨,೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗನ ಮಗ, ಸಹೋದರ, ಸಹೋದರನ ಸಂತಾನ, ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಕುಲದವರು — ಇವರಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಇದೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ತೇಷಾಮಭಾವೇ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸಮಾನೋದಕಸನ್ತತಿಃ । ಕುಲದ್ವಯೇಽಪಿ ಚೋಚ್ಛಿನ್ನೇ ಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಕಾರ್ಯಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ಖಗ ॥ ೨,೮.

ಅವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ನೀರಿನ ತರ್ಪಣ ನಡೆಯಬೇಕು. ಎರಡೂ ಕುಲಗಳು ನಾಶವಾದರೂ, ಮಹಿಳೆಯರು ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು, ಖಗ.

ಇಚ್ಛಯೋಚ್ಛಿನ್ನಬನ್ಧಶ್ಚ ಕಾರಯೇದವನೀಪತಿಃ । ಪೂರ್ವಾಃ ಕ್ರಿಯಾ ಮಧ್ಯಮಾಶ್ಚ ತಥಾ ಚೈವೋತ್ತರಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ॥ ೨,೮.

ಯಾರಾದರೂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ರಾಜನು ಹಳೆಯದು, ಮಧ್ಯದದು ಮತ್ತು ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಸಂವತ್ಸರಂ ಪಕ್ಷಿನ್ನೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟವಿಧಾನತಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ರ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಂ ಫಲಂ ತಸ್ಯ ಶೃಣುಷ್ವ ಮೇ ॥ ೨,೮.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ, ನಿಗದಿತ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರರುದ್ರನಾಸತ್ಯಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿವಸುಮಾರುತಾನ್ । ವಿಶ್ವೇದೇವಾನ್ಪಿತೃ ಗಣಾನ್ವಯಾಂಸಿ ಮನುಜಾನ್ಪಶೂನ್ ॥ ೨,೮.

ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ವಸುಗಳು, ಮಾರುತರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ಪಿತೃಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ವಂಶಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು—

ಸರೀಸೃಪಾನ್ಮಾತೃಗಣಾನ್ಯಚ್ಚಾನ್ಯದ್ಭೂತಸಂಜ್ಞಿತಮ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತಃ ಕುರ್ವನ್ಪ್ರೀಣಯತ್ಯಖಿಲಂ ಜಗತ್ ॥ ೨,೮.

ಹಾವುಗಳು, ಮಾತೃಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತೇ ತೃಪ್ತಾಸ್ತರ್ಪಯನ್ತ್ಯೇನಂ ಪುತ್ರದಾರಧನೈಸ್ತಥಾ । ಅಧಿಕಾರಃ ಕ್ರಿಯಾಭೇದಃ ಸಮಾಸಾತ್ತೇ ನಿರೂಪಿತಃ ॥ ೨,೮.

ಅವರು ತೃಪ್ತರಾದಾಗ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಪುತ್ರರು, ಹೆಂಡತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅರ್ಹತೆ, ವಿಧಿಗಳ ಭೇದ ಮತ್ತು ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಉಕ್ತೇಷ್ವೇಕೋಽಪಿ ಚೇನ್ನ ಸ್ಯಾದಧಿಕಾರೀ ಸುರೋತ್ತಮ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕಿಂ ತದಾ ವಿಷ್ಣೋ ಪುರುಷೇಣ ವಿಜಾನತಾ ॥ ೨,೮.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಹೇಳಲಾದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೂ ಅರ್ಹನಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ, ತಿಳಿದವನಾದ ಪುರುಷನು ಆಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಧಿಕಾರೋ ಯದಾ ನಾಸ್ತಿ ಯದಿ ನಾಸ್ತಿ ಚ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಜೀವಿತೇ ಸತಿ ಜೀವಾಯ ದದ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂಸ್ವಯಂ ನರಃ ॥ ೨,೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಿಶ್ಚಯವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಜೀವಂತನಿರುವವರೆಗೆ, ಪುರುಷನು ತಾನೇ ಜೀವಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತೋಪವಾಸಃ ಸುಸ್ನಾತಃ ಕೃಷ್ಣಾಸಙ್ಗಃ ಸಮಾಹಿತಃ । ಕರ್ತಾರಮಥ ಭೋಕ್ತಾರಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸರ್ವೇಶ್ವರಂ ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೮.

ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ಭೋಕ್ತೃ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸದಕ್ಷಿಣಾಶ್ಚ ಸತಿಲಾಸ್ತಿಸ್ತ್ರಶ್ಚ ಜಲಧೇನವಃ । ನಿವೇದಯೇತ್ಪಿತೃಭ್ಯಶ್ಚ ಸ್ವಧೇತಿ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ॥ ೨,೮.

ಸರಿಯಾದ ದಕ್ಷಿಣೆ, ಎಳ್ಳು, ಮೂರು ನೀರು-ಹಸುಗಳನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ 'ಸ್ವಧಾ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನಯೇ ಕವ್ಯವಾಹನಾಯ ಸ್ವಧಾ ನಮ ಇತಿ ಸ್ಮರನ್ । ಸೋಮಾಯತ್ವಾ ಪಿತೃಮತೇ ಸ್ವಧಾ ನಮ ಇತಿ ಸ್ಮರನ್ ॥ ೨,೮.

'ಅಗ್ನಿಗೆ ಕಾವ್ಯವಾಹನನಿಗೆ ಸ್ವಧಾ ನಮ:' ಎಂದು ನೆನೆಸಿ, 'ಸೋಮನಿಗೆ ಪಿತೃಮತಿಗೆ ಸ್ವಧಾ ನಮ:' ಎಂದು ನೆನೆಸಿ, ಹೀಗೆ ಪಠಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇನ ತು ದದ್ಯಾಚ್ಚ ತೃತೀಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣಾಯುತಾಮ್ । ಯಮಾಯಾಙ್ಗಿರಸೇ ಚಾಥ ಸ್ವಧಾ ನಮ ಇತಿ ಸ್ಮರನ್ ॥ ೨,೮.

ಮೂರನೆಯದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆ ಜೊತೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಯಮ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರಿಗೆ 'ಸ್ವಧಾ ನಮ:' ಎಂದು ನೆನೆಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ತು ನಿಃ ಕ್ಷಿಪ್ಯ ವಿಪ್ರಾನ್ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯ ಭೋ ಜಯೇತ್ । ಪ್ರಥಮಾಮುತ್ತರೇ ನ್ಯಸ್ಯ ದ್ವಿತೀಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ನ್ಯಸೇತ್ ॥ ೨,೮.

ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಎರಡನೆಯದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಇಡಬೇಕು.

ಮಧ್ಯೇ ತೃತೀಯಾಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಪಶ್ಚಾದಾವಾಹನಾದಿಕಮ್ । ಆವಾಹನಾದಿನಾ ಪೂರ್ವಂ ವಿಶ್ವೇದೇವಾನ್ಪ್ರಪೂಜ್ಯಚ ॥ ೨,೮.

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯದನ್ನು ಇಟ್ಟು, ನಂತರ ಆಹ್ವಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಶ್ವದೇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ವಸುಭ್ಯಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ವಿಪ್ರ ರುದ್ರೇಭ್ಯಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ತತಃ । ಸೂರ್ಯೇಭ್ಯಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ವಿಪ್ರ ಭೋಜಯಾಮೀತಿ ತಾನ್ವದೇತ್ ॥ ೨,೮.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು: 'ವಸುಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ; ರುದ್ರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸೂರ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು.

ಆವಾಹನಾದಿಕಂ ಶೇಷಂ ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ಪಿತೃಶೇಷವತ್ । ಸಾಮ್ಯಾಂ ಧೇನುಂ ತತೋ ದದ್ಯಾದ್ವಸೂದ್ದೇಶಂ ದ್ವಿಜಾಯ ತು ॥ ೨,೮.

ಮಿಕ್ಕ ಆಹ್ವಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಿತೃಶೇಷದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಹಸುವನ್ನು ವಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಚಾಥ ರೌದ್ರಾಯ ಯಾಮ್ಯಾಂ ಸೂರ್ಯದ್ವಿಜಾಯ ತು । ವಿಶ್ವೇಭ್ಯಶ್ಚಾಥ ದೇವೇಭ್ಯಸ್ತಿಲಪಾತ್ರಂ ನಿವೇದಯೇತ್ ॥ ೨,೮.

ಅಗ್ನೇಯ್ಯಕ್ಕೆ, ರೌದ್ರಕ್ಕೆ, ಯಾಮ್ಯಕ್ಕೆ, ಸೂರ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಸ್ತೀತ್ಯೇವ ತಥಾಕ್ಷಯ್ಯಂ ಜಲಂ ದತ್ತ್ವಾಥ ತಾನ್ದ್ವಿಜಾನ್ । ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ಸ್ಮರನ್ವಿಷ್ಣುಂ ದೇವಮಷ್ಟಾಕ್ಷರಂ ವಿಭುಮ್ ॥ ೨,೮.

'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ನೀರನ್ನು ನೀಡಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ನೆನೆಸುತ್ತಾ.

ತತಃ ಕಾಮಂ ಕುಲೇಶಾನೀಂ ಶಿವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಸ್ಮರೇತ್ । ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ತತೋ ಗಚ್ಛೇದ್ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಾಂ ಸರಿದ್ವರಾಮ್ ॥ ೨,೮.

ಆಮೇಲೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಮನೆಯ ದೇವತೆ, ಶಿವ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾದ ನದಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಲೋಹಖಣ್ಡಾನಿ ಜಿತಂ ತ ಇತಿ ಸಂಜಪನ್ । ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ವಹ್ನಿಂ ಜ್ವಾಲಯೇತ್ತತ್ರ ಚ ಸ್ವಯಮ್ ॥ ೨,೮.

ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ಇವು ಜಯಗೊಂಡವು' ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಾಶತಾ ಕುಶೈರ್ಬ್ರಾಹ್ಮೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತಿಕೃತಿಂ ದಹೇತ್ । ಹುತ್ವಾ ಶ್ಮಾಶಾನಿಕಂ ಹೋಮಂ ಪೂರ್ಣಾಹುತ್ಯನ್ತಮೇವ ಹಿ ॥ ೨,೮.

ಐವತ್ತು ದರ್ಬೆ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ರೂಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಯಬೇಕು. ನಂತರ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಕೊಟ್ಟು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ನಿರಗ್ರಿಮಥ ವಾ ಭೂಮಿಂ ಯಮಂ ರುದ್ರಞ್ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ । ಹುತ್ವಾ ಪ್ರಾಧಾನಿಕೇ ಸ್ಥಾನೇ ಪಶ್ಚಾದಾವಾಹಯೇಚ್ಚ ತಮ್ ॥ ೨,೮.

ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.