ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವಿಶುದ್ಧಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಶಾನ್ತಂ ಮನೋ ನಿರ್ವೃತಿಮೇಷ್ಯತಿ । ಅನೇಕಜನ್ಮಜನಿತಂ ಪಾತಕಂ ಸಾಧುಸಂಗಮೇ ॥ ೨,೬.

ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ, ನಿರ್ಮಲ ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವೂ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಶ್ಯತಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಜಲಾನಾಂ ಶರದೋ ಯಥಾ । ವೈಶ್ಯ ಉವಾಚ । ಪೀತ್ವಾ ತೇ ವಾಕ್ಯಪೀಯೂಷಂ ಸ್ವಾನ್ತಂ ಮೇ ಶಾನ್ತಿಮಾಗಮತ್ ॥ ೨,೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ಅದು ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರು ಒಣಗುವಂತೆ ಬೇಗನೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಶ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ದೊರಕಿತು.'

ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲಂ ಮೇಽಧ್ಯ ಸಞ್ಜಾತಂ ತವ ದರ್ಶನಾತ್ । ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ ಋಪಿಸತ್ತಮಃ ॥ ೨,೬.

ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲ ದೊರೆತಂತಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು—

ಲೋಮಶ ಉವಾಚ । ಹಿತಾಯ ತವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತ್ರಿವರ್ಗಫಲಮಿಚ್ಛತಃ । ಯತ್ತ್ವಯಾ ಸುಕೃತಂ ಭೂರಿವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವಿನಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೬.

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಮೂರು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ವೃಷದಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ—

ಮನ್ಯೇಽಕಿಞ್ಚತ್ಕರಂ ಸರ್ವಂ ನೀಹಾರಸಲಿಲಂ ಯಥಾ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸಮಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸಾಧನಂ ನ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಮ ಮತ್ತು ನೀರಿನಂತೆ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೃಷದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಅನಾಯಾಸೇನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಗತಿಂ ತೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಃ ಕೃತೋ ಯೇನ ಅಶ್ವಮೇಧಸ್ಯ ಯಾಜಕಃ ॥ ೨,೬.

ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ವೃಷದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಯಜಮಾನನಂತೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಉಭೌ ಸಮೌ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟೌ ದಿವ್ಯೌ ತೌ ಶಕ್ರಸನ್ನಿಧೌ । ಅತಸ್ತ್ವಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗತ್ವಾ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವಿಧಾಯ ಚ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಇಬ್ಬರನ್ನು ದೇವೇಂದ್ರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವೃಷದಾನವನ್ನು ಮಾಡು.

ತತೋ ಯಾಹಿ ಗೃಹಂ ಸಾಧೋ ಯೇನ ಸರ್ವಂ ಕೃತಂ ಭವೇತ್ । ವಿಪಶ್ಚಿದುವಾಚ । ತತಃ ಸ ಪುನರಾಗತ್ಯ ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಕರೇ ವರೇ ॥ ೨,೬.

ಅನಂತರ ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು, ಸದ್ಗುಣಿಯೇ, ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

ವರಾಹರೂಪೀ ಭಗವಾನ್ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಯಜ್ಞಪೂರಕಃ । ಚಕಾರ ವಿಧಿವತ್ಸರ್ವಂ ಯುದ್ಕಮೃಷಿಸತ್ತಮೈಃ ॥ ೨,೬.

ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಪೂರಕನಾದ ವರಾಹ ರೂಪದ ಭಗವಂತನು ಇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಗತಾನಿ ಬಹುತೀರ್ಥಾನಿ ತತೋ ಲೋಮಶಸಂಗತಿಃ । ತತೋಽಧಿಕತರಂ ಜಾತಂ ಪುಣ್ಯಂ ನೀಲವಿವಾಹಜಮ್ ॥ ೨,೬.

ಅವನಿಂದ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಲೋಮಶನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಆಮೇಲೆ ನೀಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿವಾಹದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದನು.

ಸಭುಕ್ತ್ವಾ ವಿಷಯಾನ್ ದಿವ್ಯಾನ್ ವಿಮಾನವರಮಾಶ್ರಿತಃ । ತೇನ ರಾಜಕುಲೇ ಜನ್ಮ ವೀರಸೇನಸ್ಯ ಧರ್ಮತಃ ॥ ೨,೬.

ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮಪಾಲನೆಯಿಂದ ವೀರಸೇನನ ರಾಜವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ವೀರಪಞ್ಚಾನನಾಖ್ಯಾತಞ್ಚತುರ್ವರ್ಗೈಕಸಾಧಕಮ್ । ಪ್ರಕುರ್ವತೋ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ತತ್ರ ಯೇ ಪರಿಚಾರಕಾಃ ॥ ೨,೬.

ವೀರಪಂಚಾನನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ನಾಲ್ಕು ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಕಾಮ ಮೋಕ್ಷಗಳ ಸಾಧನವಾಗಿರುವ ವೃಷೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು—

ದಿವ್ಯರೂಪಾಭವನ್ ಸ್ಪೃಷ್ಟಾ ಗೋಪುಚ್ಛೋದಕಶೀಕರೈಃ । ಸುರೂಪಾಃ ಪುಷ್ಟವಪುಷಃ ಪಶ್ಯನ್ತೋ ದೂರಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೨,೬.

ಆಗ, ಆ ಗೋದನದ ವೇಳೆ ಹಸುವಿನ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದರು; ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಸುಂದರರೂ, ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಆಗಿದ್ದರು.

ತತೋ ದೂರತರಾ ಯೇ ಚ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಮಲಿನಾ ಜನಾಃ । ದುರ್ಭಗಾ ಮಲಿನಾ ರೂಕ್ಷಾಃ ಕೃಶಾ ವಿಗತವಾಸಸಃ ॥ ೨,೬.

ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವವರು, ಅಂದರೆ ಕೊಳಕು, ದುರ್ಬಾಗ್ಯ, ಕಠಿಣ ಸ್ವಭಾವ, ದುರ್ಬಲ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವರು—

ವೃಷಯಜ್ಞಮಪಶ್ಯನ್ತೋ ಯೇ ಚಾಸೂಯಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ । ಸರ್ವಂ ನಿವೇದಿತಂ ರಾಜ್ಞಶ್ಚರಿತಂ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಃ ॥ ೨,೬.

ಅವರು ವೃಷಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡದೆ, ಅಥವಾ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವವರು; ಅವರ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಹಿರಂಗವಾಗುತ್ತವೆ.

ಧರ್ಮ್ಯಂ ವಿಚಿತ್ರಮಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತಂ ಮೇ ಯತ್ಪರಾಶರಾತ್ । ಅತಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಗೃಹಂ ಗಚ್ಛ ಕೃಪಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಮೋಪರಿ ॥ ೨,೬.

ಪರಾಶರರಿಂದ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಈಗ ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಪಶ್ಚಿದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಃ । ಗೃಹಂ ಜಗಾಮ ವಿಪ್ರೋಽಸೌ ಪ್ರಾಪಿತೋ ರಾಜಸೇವಕೈಃ ॥ ೨,೬.

ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡನು; ರಾಜನ ಸೇವಕರು ಅವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ । ತಸ್ಮಾದ್ರಾಜನ್ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವರಿಷ್ಠಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಸಮಾಚರ ವಿಧಾನೇನ ಯದಿ ಭೀತೋ ಯಮಾದಪಿ ॥ ೨,೬.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆಂದನು: ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸವವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ನೀನು ಯಮಧರ್ಮರಾಜನನ್ನೂ ಭಯಪಟ್ಟರೂ, ಅದನ್ನು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸು.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸಮಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸಾಧನಂ ನದಿವಃ ಪರಮ್ । ಮಯಾ ಧರ್ಮರಹಸ್ಯಂ ತೇ ಕಥಿತಂ ರಾಜಸತ್ತಮ ॥ ೨,೬.

ವೃಷೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸಾಧನವೇ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧರ್ಮದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

ಪತಿಪುತ್ರವತೀ ನಾರೀ ಭರ್ತುರಗ್ರೇ ಮೃತಾ ಯದಿ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಗಾಂ ದದ್ಯಾಚ್ಚ ಪಯಸ್ವಿಃ ನೀಮ್ ॥ ೨,೬.

ಗಂಡನೂ ಮಗನೂ ಇರುವ ಹೆಂಗಸು ಗಂಡನಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಸತ್ತರೆ, ಆಕೆ ವೃಷೋತ್ಸವ ಮಾಡಬಾರದು; ಬದಲಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ರಾಜಾ ಮಧುಪುರೀಂ ಗತಃ । ಚಕಾರ ವಿಧಿವತ್ಸರ್ವಂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಮಹಂ ಖಗ ॥ ೨,೬.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ವಸಿಷ್ಠನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ರಾಜನು ಮಧುಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಯಂತೆ ವೃಷೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು, ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ಸ ಆತ್ಮಾನಂ ಕೃತಕೃತ್ಯಮಮನ್ಯತ । ಕಾಲೇನ ನಿಧನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನೀತೋ ವೈವಸ್ವತಾನುಗೈಃ ॥ ೨,೬.

ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವನು ಸತ್ತನು ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತನುಡಿಗರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಸ ಕಾಲನಗರಂ ಹಿತ್ವಾ ಗತೋ ದೂರತರಂ ಪಥಿ । ಶ್ರಾದ್ಧದೇವಪುರಂ ಕುತ್ರೇತ್ಯೇವಂ ದೂತಾನಪೃಚ್ಛತ ॥ ೨,೬.

ಅವನು ಕಾಲನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು; 'ಶ್ರಾದ್ಧದೇವತೆಗಳ ನಗರ ಎಲ್ಲಿದೆ?' ಎಂದು ದೂತರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಪಾಪಿನೋ ಯತ್ರ ಪಾತ್ಯನ್ತೇ ಯಾಮ್ಯೈ ಪಾಪವಿಶುದ್ಧಯೇ । ಯತ್ರ ದೇವಃ ಸ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮವಿಚೇತನಃ ॥ ೨,೬.

'ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ಯಮದೂತರಿಂದ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವರು; ಅಲ್ಲಿಯ ದೇವರು ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ—'

ಗತಂ ಪಾಪಪುರಂ ತತ್ತು ನ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ಭವಾದೃಶೈಃ । ಅಗ್ರೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜಮೂಚುಸ್ತೇ ಪರಮಾದರಾತ್ ॥ ೨,೬.

'ಆ ಪಾಪನಗರವನ್ನು ನೀನು ದಾಟಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಅದು ಕಾಣಬಾರದು.' ಮುಂದೆ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ದಿವ್ಯರೂಪಸ್ತದಾ ದೇವೋ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸಂಯುತಃ । ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಾ ಮಾಸ ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥ ೨,೬.

ಆಗ ದೇವರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದಣ್ಡವದ್ರಾಜಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಃ । ತುಷ್ಟಾವ ಬಹುಧಾ ದೇವಂ ಹರ್ಷಪುರಿತಮಾನಸಃ ॥ ೨,೬.

ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮನ ಮಾಡಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು; ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಧರ್ಮರಾಜೋಽಪಿ ರಾಜಾನಂ ಪ್ರಶಸ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ । ನೀಯತಾಂ ದೇವಲೋಕಾಯ ಯತ್ರ ಭೋಗಾಃ ಸುಪುಷ್ಕಲಾಃ ॥ ೨,೬.

ಧರ್ಮರಾಜನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಅವನನ್ನು ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಭೋಗಗಳು ಇವೆ.'

ತದ್ವೀರವಾಹನಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪಪ್ರಚ್ಛಸಮವರ್ತಿನಮ್ । ನ ಜಾನೇ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಯಸಿ ಮಾಂ ವಿಭೋ ॥ ೨,೬.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ವೀರ ರಾಜನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.'