ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತಿರ್ಯಕ್ತ್ವಂ ತಮಸಾ ಜನ್ತುರ್ವಾಸನಾನುಗತೋಽಬುಧಃ । ಮಾತುರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮ್ರಿಯತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೬.

ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಾಣಿ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತಾಯಿಯಿಂದ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಗತ್ವಾ ಹ್ಯಸಂಖ್ಯಾತಾ ಯೋನೀಸ್ತಾಃ ಕರ್ಮಭೂರಪಿ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ದುರ್ಲಭಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಕದಾಚಿದ್ದೈವಯೋಗತಃ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು, ಕರ್ಮದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾದ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿ, ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಧಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಗ್ರಹೇಣ ಮಹತಾಂ ಹರಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಮುಚ್ಯತೇ । ರೋಗಗ್ರಾಹಂ ಮೋಹಜಾಲಮಪಾರಂ ಭವಸಾಗರಮ್ ॥ ೨,೬.

ಮಹಾತ್ಮರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ, ದುಃಖದ ರೋಗ, ಮೋಹದ ಜಾಲ ಮತ್ತು ಅಪಾರವಾದ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಿತೀರ್ಷೋರನ್ಯದ್ರಾಮಸ್ಮರಣಂ ವಿನಾ । ನವನೀಯಂ ಯಥಾ ದಧ್ನೋ ಜ್ಯೋತಿಃ ಕಾಷ್ಠಾದಪಿ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೬.

ಪಾರಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ರಾಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಮೊಸರಿನಿಂದ, ಬೆಂಕಿ ಮರದಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಹೀಗೇ.

ಮನ್ಥನೈಃ ಸಾಧನೈರೇವಂ ಪರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ । ಆತ್ಮಾ ನಿತ್ಯೋಽವ್ಯಯಃ ಸತ್ಯಃ ಸರ್ವಗಃ ಸರ್ವಭೃನ್ಮಹಾನ್ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಸಾಧನಗಳಿಂದ churn ಮಾಡಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಸುಖವಾಗಬಹುದು; ಆತ್ಮನು ಶಾಶ್ವತ, ಅವಿನಾಶಿ, ಸತ್ಯ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವ ಮಹಾನ್.

ಅಪ್ರಮೇಯಃ ಸ್ವಯಞ್ಜ್ಯೋತಿರಗ್ರಾಹ್ಯೋ ಮನಸಾಪಿ ಯಃ । ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪೋಽಸೌ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಃ ॥ ೨,೬.

ಅವನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಹಿಡಿಯಲಾಗದವನು; ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

ವಿನಶ್ಯತ್ಸ್ವಪಿ ಭಾವೇಷು ನ ವಿನಶ್ಯತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ಆಕಾಶಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸ್ಥಿತಸ್ತೇಜೋಜಲೇ ತಥಾ ॥ ೨,೬.

ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಾಶವಾದರೂ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶದಂತೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ನೀರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನು.

ಆತ್ಮಾ ಸರ್ವತ್ರ ನಿರ್ಲೇಪಃ ಪಾರ್ಥಿವೇಷು ಯಥಾನಿಲಃ । ಭಕ್ತಾನುಕಮ್ಪೀ ಭಗವಾನ್ ಸಾಧೂನಾಂ ರಕ್ಷಣಾಯ ಚ ॥ ೨,೬.

ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಅಸ್ಪರ್ಶಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ; ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯಾಳು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ರಕ್ಷಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಆವಿರ್ಭವತಿ ಲೋಕೇಷುಗುಣೀವಾಜ್ಞೈಃ ಪ್ರತೀಯತೇ । ಏವಂವಿವೇಕತ್ವಯಾ ಯೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸಂಶೀಲಯೇದ್ಧೃದಿ ॥ ೨,೬.

ಅವನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ವಿವೇಕದಿಂದ ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಸನ್ತುಷ್ಟ ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯೇದಜಃ । ತತಃ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವತಿ ಸದಾ ಸರ್ವತ್ರ ನಿಃ ಸ್ಪೃಹಃ ॥ ೨,೬.

ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಅವ್ಯಯನು ಆತ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋಽಹಙ್ಕಾರಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಸಾನುಬನ್ಧೇ ಕಲೇವರೇ । ಚರೇದಸಂಗೋ ಲೋಕೇಷು ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಾಯೇಷು ನಿರ್ಮಮಃ ॥ ೨,೬.

ಆದುದರಿಂದ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೇಹ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಕನಸು ಹೋಲುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಕ್ವ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಿಯತಂ ಧೈರ್ಯಮಿನ್ದ್ರಜಾಲೇ ಕ್ವ ಸತ್ಯತಾ । ಕ್ವ ನಿತ್ಯತಾ ಶರನ್ಮೇಘೇ ಕ್ವ ವಾ ಸತ್ಯಂ ಕಲೇವರೇ ॥ ೨,೬.

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಧೈರ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮಾಯಾಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮಳೆಮೇಘದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಅವಿದ್ಯಾಕರ್ಮಜನಿತಂ ದೃಶ್ಯಮಾನಂ ಚರಾ ಚರಮ್ । ಜ್ಞಾತ್ವಾಚಾರವಶೀ ಯೋಗೀ ತತಃ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ॥ ೨,೬.

ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಕಾಣುವ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಯೋಗಿ ನಂತರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತೇ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಾಧವೋ ದೀನವತ್ಸಲಾಃ । ಸೋಽಹಂ ತದುಕ್ತಮಾರ್ಗೇಣ ತಥೈವಾಚರಮನ್ವಹಮ್ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ನಾನು ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದೆ.

ತತೋಽಚಿರೇಣಾತ್ಮನೀದಂ ದೃಷ್ಟವಾನಹಮದ್ಭುತಮ್ । ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯಂ ಸದಾನನ್ದಂ ಶರಚ್ಛೀತಾಂಶುನಿರ್ಮಲಮ್ ॥ ೨,೬.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅದು ಸದಾ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶರತ್ಕಾಲದ ಚಂದ್ರನ ಹಿಮಶೀತಲ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು.

ನಿಷಿಚ್ಯ ಸುಖಸನ್ದೋಹೈರ್ಮಾಂ ಕೃತ್ವಾಧಿಕಸಸ್ಪೃಹಮ್ । ಅನ್ತರ್ಹಿತಂ ಮಹತೇಜೋ ಯಥಾ ಸೌದಾಮಿನೀ ದಿವಿ ॥ ೨,೬.

ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶವು ನನಗೆ ಆನಂದದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ಅದೆಂತು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತು.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ತದೇವ ಮನಸಿ ಭಾವಯನ್ನಹಮದ್ಭುತಮ್ । ಕಾಲೇ ಕಲೇವರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗತವಾನ್ ಹರಿಮವ್ಯಯಮ್ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.

ತಸ್ಯೇಚ್ಛಯಾ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮೇಽಭವಜ್ಜನಿಃ । ಅನುಗ್ರಹಾದ್ಭಗವತಸ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ನಿಃ ಸ್ಪೃಹಃ ॥ ೨,೬.

ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಆಪೀಡಯನ್ಮುಹುರ್ವೋಣಾಂ ಗಾಯಮಾನಶ್ಚರಾಮ್ಯಹಮ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮೇ ಸ್ವಾನುಭವಂ ಯಯೌ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕೋ ಮುನಿಃ ॥ ೨,೬.

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆ ಮುನಿಯು ಬಂದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಮಮಾಪಿ ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸನ್ತೋಷಶ್ಚ ಮಹಾನಭೂತ್ । ಅತಸ್ತೇ ಸಾಧುಸಙ್ಗತ್ಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ॥ ೨,೬.

ನನಗೂ ಅಪಾರ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ—

ವಿಶುದ್ಧಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಶಾನ್ತಂ ಮನೋ ನಿರ್ವೃತಿಮೇಷ್ಯತಿ । ಅನೇಕಜನ್ಮಜನಿತಂ ಪಾತಕಂ ಸಾಧುಸಂಗಮೇ ॥ ೨,೬.

ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ, ನಿರ್ಮಲ ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವೂ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಶ್ಯತಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಜಲಾನಾಂ ಶರದೋ ಯಥಾ । ವೈಶ್ಯ ಉವಾಚ । ಪೀತ್ವಾ ತೇ ವಾಕ್ಯಪೀಯೂಷಂ ಸ್ವಾನ್ತಂ ಮೇ ಶಾನ್ತಿಮಾಗಮತ್ ॥ ೨,೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ಅದು ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರು ಒಣಗುವಂತೆ ಬೇಗನೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಶ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ದೊರಕಿತು.'

ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲಂ ಮೇಽಧ್ಯ ಸಞ್ಜಾತಂ ತವ ದರ್ಶನಾತ್ । ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ ಋಪಿಸತ್ತಮಃ ॥ ೨,೬.

ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲ ದೊರೆತಂತಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು—

ಲೋಮಶ ಉವಾಚ । ಹಿತಾಯ ತವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತ್ರಿವರ್ಗಫಲಮಿಚ್ಛತಃ । ಯತ್ತ್ವಯಾ ಸುಕೃತಂ ಭೂರಿವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವಿನಾ ಕೃತಮ್ ॥ ೨,೬.

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಮೂರು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ವೃಷದಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ—

ಮನ್ಯೇಽಕಿಞ್ಚತ್ಕರಂ ಸರ್ವಂ ನೀಹಾರಸಲಿಲಂ ಯಥಾ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಸಮಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸಾಧನಂ ನ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಮ ಮತ್ತು ನೀರಿನಂತೆ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೃಷದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಅನಾಯಾಸೇನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಗತಿಂ ತೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ । ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಃ ಕೃತೋ ಯೇನ ಅಶ್ವಮೇಧಸ್ಯ ಯಾಜಕಃ ॥ ೨,೬.

ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ವೃಷದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಯಜಮಾನನಂತೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಉಭೌ ಸಮೌ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟೌ ದಿವ್ಯೌ ತೌ ಶಕ್ರಸನ್ನಿಧೌ । ಅತಸ್ತ್ವಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗತ್ವಾ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ವಿಧಾಯ ಚ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಇಬ್ಬರನ್ನು ದೇವೇಂದ್ರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವೃಷದಾನವನ್ನು ಮಾಡು.

ತತೋ ಯಾಹಿ ಗೃಹಂ ಸಾಧೋ ಯೇನ ಸರ್ವಂ ಕೃತಂ ಭವೇತ್ । ವಿಪಶ್ಚಿದುವಾಚ । ತತಃ ಸ ಪುನರಾಗತ್ಯ ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಕರೇ ವರೇ ॥ ೨,೬.

ಅನಂತರ ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು, ಸದ್ಗುಣಿಯೇ, ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

ವರಾಹರೂಪೀ ಭಗವಾನ್ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಯಜ್ಞಪೂರಕಃ । ಚಕಾರ ವಿಧಿವತ್ಸರ್ವಂ ಯುದ್ಕಮೃಷಿಸತ್ತಮೈಃ ॥ ೨,೬.

ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಪೂರಕನಾದ ವರಾಹ ರೂಪದ ಭಗವಂತನು ಇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.