ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವಿವೇಕಪ್ರವಣಂ ಶುದ್ಧಂ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ಕೃಪಯಾ ವದ । ಋಷಿರುವಾಚ । ಮನಸ್ತು ಪ್ರಬಲಂ ನಿತ್ಯಂ ಸವಿಕಾರಂ ಸ್ವಭಾವತಃ ॥ ೨,೬.

ಎಲ್ಲಿ ಅದು ವಿವೇಕದ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು. ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಬಲಿಷ್ಠ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಬದಲಾವಣೆಗೊಳ್ಳುವದು.

ವಶಂ ನಯನ್ತಿ ಕರಿಣಂ ಪ್ರಮತ್ತಮಪಿ ಹಸ್ತಿಪಾಃ । ತಥಾಪಿ ಸಾಧುಸಙ್ಗತ್ಯಾ ಸಾಧನೈರಪ್ಯತನ್ದ್ರಿತಃ ॥ ೨,೬.

ಹಾಗೆ醉ಯಾದ ಆನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಸ್ತಿಪಾಲಕರು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಬಹುದು.

ತೀವ್ರೇಣ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ವಿಚಾರೇಣ ವಶಂ ನಯೇತ್ । ಇತಿಹಾಸಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತವ ಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಕಮ್ ॥ ೨,೬.

ತೀವ್ರ ಭಕ್ತಿಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಚಾರದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಬೇಕು. ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ನಾರದೋಽಕಥಯನ್ಮಹ್ಯಂ ಸ್ವವೃತ್ತಗತಜನ್ಮನಃ । ನಾರದ ಉವಾಚ । ಕಸ್ಯಚಿದ್ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯಸ್ಯ ದಾಸೀಪುತ್ತ್ರಃ ಪುರಾ ಮುನೇ ॥ ೨,೬.

ನಾರದನು ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜನ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಜನ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ, ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಒಬ್ಬ ಮಹತ್ವದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ದಾಸಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದೆ.

ಶಿಕ್ಷಿತೋ ಬಾಲಭಾವೇಽಪಿ ಪಾಠಿತೋ ನಿತರಾಮಹಮ್ । ತತ್ರಾಪಿ ಸಙ್ಗತಿರ್ಜಾತಾ ಮಹತಾಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ ॥ ೨,೬.

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ನನಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲಾಯಿತು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರ ಸಂಗ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಪ್ರಾವೃಟ್ಕಾಲೇ ಮಮ ಗೃಹೇ ಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಭಾಗ್ಯಯೋಗತಃ । ಶುಶ್ರೂಷಣಾನುವೃತ್ತ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಶ್ರಯೇಣ ದಮೇನ ಚ ॥ ೨,೬.

ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಸೇವೆ, ವಿಧೇಯತೆ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ,

ಸನ್ತೋಷಂ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕೃಪಯಾ ತ್ವಿದಮಬ್ರುವನ್ । ಮನೀಷಾ ನಿರ್ಮಲಾ ಯೇನ ಜಾತಾ ಮಮ ಶುಭಾರ್ಥಿನೀ ॥ ೨,೬.

ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು, ದಯೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು; ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ, ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿತು.

ಯಯಾ ವಿಷ್ಣುಮಯಂ ಸರ್ವಮ್ತ್ಮನ್ಯೇವ ದದೃಶಿವಾನ್ । ಮುನಯ ಊಚುಃ । ಶೃಣು ವತ್ಸ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾ ಮೋ ಹಿತಾಯ ತವ ಬಾಲಕ ॥ ೨,೬.

ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾನು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ನನ್ನೊಳಗೇ ಕಂಡೆನು. ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನನ್ನ ಮಗು, ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ, ಕೇಳು.'

ಯೇನ ವೈ ಧ್ರಿಯಮಾಣೇನ ಇಹಾಮುತ್ರ ಸುಖಂ ಭವೇತ್ । ದೇವತಿರ್ಯಙ್ಮನುಷ್ಯಾಶ್ಚ ಸಂಸಾರೇ ವಿವಿಧಾ ಜನಾಃ ॥ ೨,೬.

ಯಾವುದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಮಾನವರು—ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳು,

ನಿಬದ್ಧಾಃ ಕರ್ಮಪಶೈಸ್ತೇ ಭುಞ್ಜನ್ ಭೋಗಾನ್ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾನ್ । ದೇವತ್ವಂ ಯಾತಿ ಸತ್ತ್ವೇನ ರಜಸಾ ಚ ಮನುಷ್ಯತಾಮ್ ॥ ೨,೬.

ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ದೇವತ್ವವನ್ನು, ರಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಿರ್ಯಕ್ತ್ವಂ ತಮಸಾ ಜನ್ತುರ್ವಾಸನಾನುಗತೋಽಬುಧಃ । ಮಾತುರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮ್ರಿಯತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೬.

ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಾಣಿ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತಾಯಿಯಿಂದ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಗತ್ವಾ ಹ್ಯಸಂಖ್ಯಾತಾ ಯೋನೀಸ್ತಾಃ ಕರ್ಮಭೂರಪಿ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ದುರ್ಲಭಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಕದಾಚಿದ್ದೈವಯೋಗತಃ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು, ಕರ್ಮದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾದ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿ, ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಧಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಗ್ರಹೇಣ ಮಹತಾಂ ಹರಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಮುಚ್ಯತೇ । ರೋಗಗ್ರಾಹಂ ಮೋಹಜಾಲಮಪಾರಂ ಭವಸಾಗರಮ್ ॥ ೨,೬.

ಮಹಾತ್ಮರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ, ದುಃಖದ ರೋಗ, ಮೋಹದ ಜಾಲ ಮತ್ತು ಅಪಾರವಾದ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಿತೀರ್ಷೋರನ್ಯದ್ರಾಮಸ್ಮರಣಂ ವಿನಾ । ನವನೀಯಂ ಯಥಾ ದಧ್ನೋ ಜ್ಯೋತಿಃ ಕಾಷ್ಠಾದಪಿ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೨,೬.

ಪಾರಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ರಾಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಮೊಸರಿನಿಂದ, ಬೆಂಕಿ ಮರದಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಹೀಗೇ.

ಮನ್ಥನೈಃ ಸಾಧನೈರೇವಂ ಪರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ । ಆತ್ಮಾ ನಿತ್ಯೋಽವ್ಯಯಃ ಸತ್ಯಃ ಸರ್ವಗಃ ಸರ್ವಭೃನ್ಮಹಾನ್ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಸಾಧನಗಳಿಂದ churn ಮಾಡಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಸುಖವಾಗಬಹುದು; ಆತ್ಮನು ಶಾಶ್ವತ, ಅವಿನಾಶಿ, ಸತ್ಯ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವ ಮಹಾನ್.

ಅಪ್ರಮೇಯಃ ಸ್ವಯಞ್ಜ್ಯೋತಿರಗ್ರಾಹ್ಯೋ ಮನಸಾಪಿ ಯಃ । ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪೋಽಸೌ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಃ ॥ ೨,೬.

ಅವನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಹಿಡಿಯಲಾಗದವನು; ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

ವಿನಶ್ಯತ್ಸ್ವಪಿ ಭಾವೇಷು ನ ವಿನಶ್ಯತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ಆಕಾಶಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸ್ಥಿತಸ್ತೇಜೋಜಲೇ ತಥಾ ॥ ೨,೬.

ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಾಶವಾದರೂ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶದಂತೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ನೀರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನು.

ಆತ್ಮಾ ಸರ್ವತ್ರ ನಿರ್ಲೇಪಃ ಪಾರ್ಥಿವೇಷು ಯಥಾನಿಲಃ । ಭಕ್ತಾನುಕಮ್ಪೀ ಭಗವಾನ್ ಸಾಧೂನಾಂ ರಕ್ಷಣಾಯ ಚ ॥ ೨,೬.

ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಅಸ್ಪರ್ಶಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ; ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯಾಳು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ರಕ್ಷಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಆವಿರ್ಭವತಿ ಲೋಕೇಷುಗುಣೀವಾಜ್ಞೈಃ ಪ್ರತೀಯತೇ । ಏವಂವಿವೇಕತ್ವಯಾ ಯೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸಂಶೀಲಯೇದ್ಧೃದಿ ॥ ೨,೬.

ಅವನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ವಿವೇಕದಿಂದ ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಸನ್ತುಷ್ಟ ಆತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯೇದಜಃ । ತತಃ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವತಿ ಸದಾ ಸರ್ವತ್ರ ನಿಃ ಸ್ಪೃಹಃ ॥ ೨,೬.

ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಅವ್ಯಯನು ಆತ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋಽಹಙ್ಕಾರಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಸಾನುಬನ್ಧೇ ಕಲೇವರೇ । ಚರೇದಸಂಗೋ ಲೋಕೇಷು ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಾಯೇಷು ನಿರ್ಮಮಃ ॥ ೨,೬.

ಆದುದರಿಂದ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೇಹ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಕನಸು ಹೋಲುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಕ್ವ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಿಯತಂ ಧೈರ್ಯಮಿನ್ದ್ರಜಾಲೇ ಕ್ವ ಸತ್ಯತಾ । ಕ್ವ ನಿತ್ಯತಾ ಶರನ್ಮೇಘೇ ಕ್ವ ವಾ ಸತ್ಯಂ ಕಲೇವರೇ ॥ ೨,೬.

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಧೈರ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮಾಯಾಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮಳೆಮೇಘದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಅವಿದ್ಯಾಕರ್ಮಜನಿತಂ ದೃಶ್ಯಮಾನಂ ಚರಾ ಚರಮ್ । ಜ್ಞಾತ್ವಾಚಾರವಶೀ ಯೋಗೀ ತತಃ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ॥ ೨,೬.

ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಕಾಣುವ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಯೋಗಿ ನಂತರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತೇ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಾಧವೋ ದೀನವತ್ಸಲಾಃ । ಸೋಽಹಂ ತದುಕ್ತಮಾರ್ಗೇಣ ತಥೈವಾಚರಮನ್ವಹಮ್ ॥ ೨,೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ನಾನು ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದೆ.

ತತೋಽಚಿರೇಣಾತ್ಮನೀದಂ ದೃಷ್ಟವಾನಹಮದ್ಭುತಮ್ । ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯಂ ಸದಾನನ್ದಂ ಶರಚ್ಛೀತಾಂಶುನಿರ್ಮಲಮ್ ॥ ೨,೬.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅದು ಸದಾ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶರತ್ಕಾಲದ ಚಂದ್ರನ ಹಿಮಶೀತಲ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು.

ನಿಷಿಚ್ಯ ಸುಖಸನ್ದೋಹೈರ್ಮಾಂ ಕೃತ್ವಾಧಿಕಸಸ್ಪೃಹಮ್ । ಅನ್ತರ್ಹಿತಂ ಮಹತೇಜೋ ಯಥಾ ಸೌದಾಮಿನೀ ದಿವಿ ॥ ೨,೬.

ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶವು ನನಗೆ ಆನಂದದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ಅದೆಂತು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತು.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ತದೇವ ಮನಸಿ ಭಾವಯನ್ನಹಮದ್ಭುತಮ್ । ಕಾಲೇ ಕಲೇವರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗತವಾನ್ ಹರಿಮವ್ಯಯಮ್ ॥ ೨,೬.

ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.

ತಸ್ಯೇಚ್ಛಯಾ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮೇಽಭವಜ್ಜನಿಃ । ಅನುಗ್ರಹಾದ್ಭಗವತಸ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ನಿಃ ಸ್ಪೃಹಃ ॥ ೨,೬.

ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಆಪೀಡಯನ್ಮುಹುರ್ವೋಣಾಂ ಗಾಯಮಾನಶ್ಚರಾಮ್ಯಹಮ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮೇ ಸ್ವಾನುಭವಂ ಯಯೌ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕೋ ಮುನಿಃ ॥ ೨,೬.

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆ ಮುನಿಯು ಬಂದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.