ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಏಷ್ಟವ್ಯಾ ಬಹವಃ ಪುತ್ರಾ ಯದ್ಯೇಕೋಽಪಿ ಗಯಾಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಯಜೇತ ವಾಶ್ವಮೇಧೇನ ನೀಲಂ ವಾ ವೃಷಮುತ್ಸೃಜೇತ್ ॥ ೨,೬.

ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬನು ಗಯೆಗೆ ಹೋದರೂ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೂ, ಅಥವಾ ನೀಲ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡಿದರೂ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಪಾಪಾನಿ ಜ್ಞಾನಾಜ್ಞಾನಕೃತಾನಿ ಚ । ನೀಲೋದ್ವಾಹೇನ ಶುಧ್ಯೇತ್ತು ಸಮುದ್ರಪ್ಲವನೇನ ವಾ ॥ ೨,೬.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಪಾಪಗಳು, ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದರೂ, ನೀಲ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಸಾಗರ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಯಸ್ಯ ನೋತ್ಸೂಜ್ಯತೇ ವೃಷಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ನಿಶ್ಚಲಂ ತಸ್ಯ ಕೃತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧೈಸ್ತು ಕಿಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೬.

ರಾಜನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಎತ್ತನ್ನು ಬಿಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಆಗ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಯಥಾಕಥಞ್ಚಿತ್ಕರ್ತವ್ಯಸ್ತೀರ್ಥೇ ವಾ ಪತ್ತನೇಽಥ ವಾ । ವೃಷಯಜ್ಞೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ನಾನ್ಯಥಾ ಸಾಧನೈಃ ಖಗ ॥ ೨,೬.

ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೂ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೂ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಎತ್ತು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುವು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

ವೃಷಭಂ ಪಞ್ಚಕಲ್ಯಾಣಂ ಯುವಾನಂ ಕೃಷ್ಣಕಂಬಲಮ್ । ಗೋಯೂಥಮಧ್ಯೇ ನಿತರಾಂ ವಿಚರನ್ತಂ ವಿಧಾನತಃ ॥ ೨,೬.

ಐದು ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ, ಯುವ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚರ್ಮವಿರುವ, ಹಸುವಿನ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎತ್ತನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಆರಿಸಬೇಕು.

ಚತಸೃಭಿರ್ವತ್ಸಕಾಭಿರ್ದ್ವಾಭ್ಯಾಞ್ಚೈವೈಕಯಾ ಖಗ । ವಿವಾಹ್ಯ ಮಙ್ಗಲದ್ರವ್ಯೈರ್ಮನ್ತ್ರವತ್ತಂ ಸಮುತ್ಸೃಜೇತ್ ॥ ೨,೬.

ನಾಲ್ಕು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಒಂದು ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಎತ್ತಿಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ಇಹ ರತೀತಿ ಷಡೃಗ್ಭಿರ್ಹೇಮಂ ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಭಾವಸೋಃ । ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ಮಾಘವೈಶಾಖ್ಯಾಂ ಸಂಕ್ರಮೇ ಪಾತಪರ್ವಸು ॥ ೨,೬.

'ಇಹ ರತಿ' ಎಂಬ ಷಡೃಕ್ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಾರ್ತಿಕ, ಮಾಘ ಅಥವಾ ವೈಶಾಖ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಕ್ರಮಣ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಚಿನ್ನದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ತೀರ್ಥೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇಕ್ಷಯಾಹೇ ಚ ವಿಶೇಷೇಣ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ । ಲೋಹಿತೋ ಯಸ್ತು ವರ್ಣೇನ ಮುಖೇ ಪುಚ್ಛೇ ಚ ಪಾಣ್ಡುರಃ ॥ ೨,೬.

ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳ ದಿನದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘ್ಯವಾಗಿದೆ; ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಬಾಯಿಯೂ ಮತ್ತು ಬಾಲವೂ ಬಿಳುಪಾಗಿರುವ ಎತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಪೀತಃ ಖುರವಿಷಾಣೇಷು ಸ ನೀಲೋ ವೃಷ ಉಚ್ಯತೇ । ಶ್ವೇತವರ್ಣೋ ಭವೇದ್ವಿಪ್ರೋ ಲೋಹಿತಃ ಕ್ಷತ್ತ್ರ ಉಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೬.

ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವಿದ್ದು, ಉಳಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವಿರುವ ಎತ್ತನ್ನು ಹಾಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಎತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದದು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ.

ಪೀತವರ್ಣೋ ಭವೇದ್ವೈಶ್ಯಃ ಶೂದ್ರಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸ್ಮೃತೋ ಬುಧೈಃ । ಯಥಾವರ್ಣಂ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟೋ ವರ್ಣೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಿಷು ॥ ೨,೬.

ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಎತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದದು ಪಂಡಿತರ ಪ್ರಕಾರ ಶೂದ್ರರಿಗೆ; ಈ ರೀತಿ ವರ್ಣಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಥ ವಾ ರಕ್ತವರ್ಣಸ್ತು ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ಶಸ್ಯತೇ । ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೬.

ಅಥವಾ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಎತ್ತು ಶ್ಲಾಘ್ಯವಾಗಿದೆ; ತಂದೆ, ತಾತ, ಮತ್ತು ಪರತಾತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹ.

ಆಶಾಸತೇ ಸುತಂ ಜಾತಂ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ । ಧರ್ಮಸ್ತ್ವಂ ವೃಷರೂಪೇಣ ಜಗದಾನನ್ದದಾಯಕಃ ॥ ೨,೬.

ಮಗ ಹುಟ್ಟಿ, ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಧರ್ಮ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಅಷ್ಟಮೂರ್ತೇರಧಿಷ್ಠಾನಮತಃ ಶಾನ್ತಿಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ । ಗಙ್ಗಾಯಮುನಯೋಃ ಪೇಯಮನ್ತರ್ವೇದಿ ತೃಣಂ ಚರ ॥ ೨,೬.

ಎಂಟು ರೂಪಗಳಿರುವ ದೇವರ ನಿವಾಸವಾದ ನೀನು, ನನಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡು; ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನೆಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿ, ಯಜ್ಞ ವೇದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯು.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ಪುರತೋ ವಾಚ್ಯಂ ಮೇ ಸುಕೃತಂ ವೃಷ । ದಕ್ಷಿಣಾಂಸೇ ತ್ರಿಶೂಲಾಙ್ಕಂ ವಾಮೋರೌ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಿತಮ್ ॥ ೨,೬.

ಧರ್ಮರಾಜನ ಮುಂದೆ, ನನ್ನ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು ಎತ್ತೇ; ನಿನ್ನ ಬಲಭುಜದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಚಿಹ್ನೆ, ಎಡ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಇದೆ.

ಇತಿ ಸಂಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ವೃಷಭಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾದಿಭಿಃ । ವೃಷಂ ತತ್ಸತರೀಯುಕ್ತಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಸಮುತ್ಸೃಜೇತ್ ॥ ೨,೬.

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ, ಹಸುವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಎತ್ತನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದ್ರಾಜನ್ ವಿಧಾನೇನ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಸಮಾಚರ । ಬಹುಸಾಧನಯುಕ್ತಸ್ಯ ನಾನ್ಯಥಾ ಸದ್ಗತಿಸ್ತವ ॥ ೨,೬.

ಆದಕಾರಣ, ರಾಜನೇ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಎತ್ತು ಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ಅನೇಕ ಸಂಪತ್ತಿರುವವನಿಗೂ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

ಆಸೀತ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಪೂರ್ವಂ ವಿದೇಹನಗರೇ ನೃಪ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಧರ್ಮವತ್ಸೇತಿ ಸ್ವಕರ್ಮನಿರತಃ ಸುಧೀಃ ॥ ೨,೬.

ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ, ವಿದೇಹ ನಗರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವತ್ ಎಂಬ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು.

ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋಽತಿತೇಜಸ್ವೀ ಯಥಾಲಾಭೇನ ತುಷ್ಟಿಕೃತ್ । ಪಿತೃಪರ್ವಣಿ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕುಶಾರ್ಯೋ ಕಾನನಂ ಯಯೌ ॥ ೨,೬.

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ, ಲಭ್ಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪಿತೃಪರ್ವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಅಟನ್ನಿತಸ್ತತಸ್ತತ್ರ ಚಿನ್ವನ್ ಕುಶಪಲಾಶಕಮ್ । ಸಹಸೋಪೇತ್ಯ ಪುರುಷಾಶ್ಚಾತ್ವಾರಶ್ಚಾರುದರ್ಶನಾಃ ॥ ೨,೬.

ಅವನದು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಪಲಾಶ ಹುಲ್ಲು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಚಾನಕ್ ಭಯಾನಕ ರೂಪದ ನಾಲ್ವರು ಪುರುಷರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ವಿಭ್ರಾನ್ತಮನಸಂ ಗೃಹ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಗ್ಜಗ್ಮುರ್ವಿಹಾಯಸಾ । ಬಹುವೃಕ್ಷಸಮಾಕೀರ್ಣಂ ಗಿರಿದುರ್ಗಭಯಾನಕಮ್ ॥ ೨,೬.

ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದ ಆತನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು; ಅದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಅರಣ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ವನಾದ್ವನಾನ್ತರಂ ನಿನ್ಯುರ್ನದೀನದಸಮಾಕುಲಮ್ । ಸ ತತ್ರ ನಗರಂ ರಾಜನ್ ದದರ್ಶ ಬಹುವಿಸ್ತರಮ್ ॥ ೨,೬.

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಒಂದು ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಹರಿವಿನ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಅವನು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಗೋಪುರದ್ವಾರರಚಿತಂ ಸೌಧಪ್ರಾಸಾದಮಣ್ಡಿತಮ್ । ಚತ್ವರಾಪಣಪಣ್ಯಾದಿನರನಾರೀಸಮಾಕುಲಮ್ ॥ ೨,೬.

ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಭವ್ಯವಾದ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಿತವಾದದು; ಚೌಕಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿ ಹಬ್ಬದಂತಿದ್ದದು.

ತೂರ್ಯದ್ವನ್ದ್ವಾಭಿನಿರ್ಘೋಷವೀಣಾಪಟಹನಾದಿತಮ್ । ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ಕ್ಷುಧಾರ್ದಿತಾನ್ದೀನಾನ್ಮಲಿನಾನ್ವಿಗತೌಜಸಃ ॥ ೨,೬.

ವಿವಿಧ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ, ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಘೋಷದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಗೋಜಾರವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ, ಮಲಿನವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದರು.

ತತೋಽತಿತುಷ್ಟಾನ್ಮಲಿನಾನ್ವಸ್ತ್ರಖಣ್ಡಸಮಾವೃತಾನ್ । ಅಗ್ರತೋ ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾಂಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಣವಸ್ತ್ರೋಪಶೋಭಿತಾನ್ ॥ ೨,೬.

ಅದಾದಮೇಲೆ, ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದರೂ, ಹಾಳಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಮುಂದೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ, ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದರು.

ತತೋಽಪಿ ಸುರಸಂಕಾಶಾನ್ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತೋಽಭವತ್ । ಕಿಂ ಸ್ವಪ್ನ ಉತ ಮಾಯಾ ವೈ ಮದೀಯೋ ಮಾನಸೋ ಭ್ರಮಃ ॥ ೨,೬.

ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ, ದೇವತೆಗಳಂತ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು: 'ಇದು ಕನವೆನಾ, ಮಾಯೆಯಾ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆಯೋ?' ಎಂದುಕೊಂಡನು.

ಸನ್ದಿಹಾನಂ ದ್ವಿಜಂ ನಿನ್ಯುಃ ಪುರುಷಾ ರಾಜಸನ್ನಿಧಿಮ್ । ಸತದ್ದದರ್ಶ ವಿಪ್ರಸ್ತು ಸ್ವರ್ಣಪ್ರಾಸಾದಮನ್ದಿರೇ ॥ ೨,೬.

ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾದಾಗ, ಕೆಲವರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅರಮನೆ ನೋಡಿದನು.

ಸಿಂಹಾಸನಂಮಹಾದಿವ್ಯಂ ಛತ್ರಚಾಮರವೀಜಿತಮ್ । ತತ್ರೋಪ ವಿಷ್ಟಂ ರಾಜಾನಂ ಕಿರೀಟಕನಕೋಜ್ಜ್ವಲಮ್ ॥ ೨,೬.

ಅಲ್ಲಿ ಮಹದ್ಭಾರತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸಿಂಹಾಸನ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಹಾರಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜನು ಬಂಗಾರದ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮಹತ್ಯಾ ಚ ಶ್ರಿಯಾ ಯುಕ್ತಂ ಸ್ತೂಯಮಾನಂ ಸುವನ್ದಿಭಿಃ । ರಾಜಾಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ॥ ೨,೬.

ಅದು ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಭಟ್ಟರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು; ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎದ್ದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯಾಮಾಸ ವಿಧಿವನ್ಮಧುಪರ್ಕಾಸ ನಾದಿಭಿಃ । ಸನ್ತುಷ್ಟಮನಸಂ ದೇವಮಸ್ತೌಷೀತ್ಪರಯಾ ಮುದಾ ॥ ೨,೬.

ಅವನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮಧುಪರ್ಕಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು; ಮನಸ್ಸು ಸಂತೃಪ್ತಗೊಂಡು, ದೇವರನ್ನು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.