ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಜಾನಾಸಿ ಶಮ್ಬಲಮಲಂ ಬಲಮಧ್ವಗಾನಾಂ ನೋಽಶಮ್ಬಲಃ ಪ್ರಯತತೇ ಪರಲೋಕಗತ್ಯೈ । ಗನ್ತವ್ಯಮಸ್ತಿ ತವ ನಿಶ್ಚಿತಮೇವ ತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಯೇನ ನ ಭವೇತ್ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯೋಽಪಿ ॥ ೨,೫.

ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ದಂಡ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ದಂಡವಿಲ್ಲದೆ ಪರಲೋಕದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಯಾರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ? ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೋಗಬೇಕಾದ ದಾರಿ ಇದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಖರೀದಿ ಮಾರಾಟವೂ ಇಲ್ಲ.

ಊನಷಾಣ್ಮಾಸಿಕೇ ಕ್ರೌಞ್ಚೇ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡನ್ತು ಸೋದಕಮ್ । ಘಟೀಮಾತ್ರನ್ತು ವಿಶ್ರಮ್ಯ ವಿಚಿತ್ರನಗರಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೫.

ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಿಂದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಚಿತ್ರನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ.

ವ್ರಜನ್ನೇವಂ ವಿಲಪತೇ ಶೂಲಾಗ್ರೇಣ ವಿದಾರಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಶೂಲದ ತುದಿಯಿಂದ ಭೇದಿತನಾಗಿ ಈ ರೀತಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ.

ಕುತ್ರ ಯಾಮಿ ನ ಹಿ ಗಾಮಿ ಜೀವಿತಂ ಹಾ ಮೃತಸ್ಯ ಮರಣಂ ಪುನರ್ನ ವೈ । ಇತ್ಥಮೇವ ವಿಲಪನ್ ಪ್ರಯಾತ್ಯಸೌ ಯಾತನಾರ್ಹಧೃತವಿಗ್ರಹಃ ಪತಿ ॥ ೨,೫.

ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಹೋಗಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ—ಅಯ್ಯೋ! ಸತ್ತವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾವು ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಅಳುತ್ತಾ, ಯಾತನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವಿಚಿತ್ರನಗರೇ ತತ್ರ ವಿಚಿತ್ರೋ ನಾಮ ಪಾರಿಥಿವಃ । ತತ್ರ ಷಣ್ಮಾಸಪಿಣ್ಡೇನ ತೃಪ್ತಃ ಸನ್ ವ್ರಜತೇ ಪುರಃ ॥ ೨,೫.

ಆ ವಿಚಿತ್ರನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವ್ರಜನ್ನೇವಂ ವಿಲಪತೇ ಪ್ರಾಸಾಗ್ರೇಣ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಪ್ರಾಸದ ತುದಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಈ ರೀತಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ.

ಮಾತಾ ಭ್ರಾತಾ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಃ ಕೋಽಪಿ ಮೇ ವರ್ತತೇ ನ ವಾ । ಯೋ ಮಾಮುದ್ಧರತೇ ಪಾಪಂ ಪತನ್ತಂ ದುಃ ಖಸಾಗರೇ ॥ ೨,೫.

ತಾಯಿ, ಅಣ್ಣ, ತಂದೆ, ಮಗ—ಯಾರೂ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ನಾನು ಪಾಪಿ, ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಎತ್ತಿ ರಕ್ಷಿಸುವರು?

ವ್ರಜತಸ್ತತ್ರ ಮಾರ್ಗೇ ತು ತತ್ರ ವೈತರಣೀ ಶುಭಾ । ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಾ ಪೂಯಶೋಣಿತಸಂಕುಲಾ ॥ ೨,೫.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ವೈತರಣಿ ಎಂಬ ನದಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನೂರು ಯೋಜನೆ ಅಗಲ, ಪೂಕೂಡಿದ ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

ಆಯಾತಿ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ನಾವಿಕಾ ಧೀವರಾದಯಃ । ತೇ ವದನ್ತಿ ಪ್ರದತ್ತಾ ಗೌರ್ಯದಿ ವೈತರಣೀ ತ್ವಯಾ । ನಾವಮೇನಾಂ ಸಮಾರೋಹ ಸುಕೇನೋತ್ತರ ವೈ ನದೀಮ್ ॥ ೨,೫.

ಅಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ಚುಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಾರರು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: 'ನೀನು ವೈತರಣಿಗೆ ಗೋಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಿದ್ದರೆ, ಈ ದೋಣಿಗೆ ಏರಿ ಸುಖವಾಗಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟು' ಎಂದು.

ತತ್ರ ಯೇನ ಪ್ರದತ್ತಾ ಗೌಃ ಸ ಸುಖೇನೈವ ತಾಂ ತರೇತ್ । ಅದಾಯೀ ತತ್ರ ಘೃಷ್ಯೇತ ಕರಗ್ರಾಹನ್ತು ನಾವಿಕೈಃ ॥ ೨,೫.

ಯಾರು ಗೋಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನೀಡದವರು, ದೋಣಿ ಚುಕ್ಕಿಗಳು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಉಖೈಃ ಕಾಕೈರ್ಬಕೋಲೂಕೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣತುಣ್ಡೈರ್ವಿತುದ್ಯತೇ । ಮನುಜಾನಾಂ ಹಿತಂ ದಾನಮನ್ತೇ ವೈತರಣೀ ಖಗ ॥ ೨,೫.

ಅವನನ್ನು ಕಾಗೆ, ಕೊಕ್ಕರೆ, ಗೂಬೆಗಳು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಚುಂಚುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಕೊಡುವ ದಾನವು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈತರಣಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ, ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ದತ್ತಾ ಪಾಪಂ ದಹೇತ್ಸರ್ವಂ ಮಮ ಲೋಕನ್ತು ಸಾ ನಯೇತ್ । ಮಪ್ತಮೇ ಮಾಸಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪುರಂ ಬಹ್ವಾಪದಂ ಮೃತಃ ॥ ೨,೫.

ಕೊಟ್ಟ ದಾನವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಆದಾಗ, ಸತ್ತವನು ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿರುವ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ವ್ರಜೇತ್ತು ಸೋದಕಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಂ ವೈ ಸಪ್ತಮಾಸಿಕಮ್ । ವ್ರಜನ್ನೇವಂ ವಿಲಪತೇ ಪರಿಘಾಹತಿಪೀಡಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಏಳನೇ ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಾ, ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ನ ದತ್ತಂ ನ ಹುತಂ ತಪ್ತಂ ನ ಸ್ನಾತಂ ನ ಕೃತಂ ಹಿತಮ್ । ಯಾದೃಶಂ ಚರಿತಂ ಕರ್ಮ ಮೂಢಾತ್ಮನ್ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ತಾದೃಶಮ್ ॥ ೨,೫.

ನೀನು ದಾನ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಹೋಮ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಹೇ ಮೂಢಾತ್ಮನೆ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಈಗ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ಮಾಸ್ಯಷ್ಟಮೇ ದುಃ ಖದೇ ತು ಪರೇ ಭುಕ್ತ್ವಾಥ ಸೋದಕಮ್ । ಪಿಣ್ಡಂ ಪ್ರಯಾತ್ಸಯೌ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಪುರಂ ತತಃ ॥ ೨,೫.

ಎಂಟನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿ, ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಓ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅವನು ನಾನಾ ಅಳಿಕಟ್ಟಿನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಯಾಣೇ ಚ ಪ್ರವದತೇ ಮುಸಲಾಘಾತಪೀಡಿತಃ । ಕ್ವ ಜಾಯಾಚಟುಲೈಶ್ಚಾಟುಪಟುಭಿರ್ವಚನೈರ್ಮಮ ॥ ೨,೫.

ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ, ಮುಸಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯು ತನ್ನ ಮಧುರವಾದ, ಚಾತುರ್ಯಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ?'

ಭೋಜನಂ ಭಲ್ಲಭಲ್ಲೀಭಿರ್ಮುಸಲೈಶ್ಚ ಕ್ವ ಮಾರಣಮ್ । ನವಮೇ ಮಾಸಿ ದತ್ತಂ ವೈ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಪುರೇ ತತಃ ॥ ೨,೫.

'ಊಟ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಭಲ್ಲಭಲ್ಲಿಗಳಿಂದ, ಮುಸಲಿನಿಂದ ಸಾವು ಎಲ್ಲಿದೆ?' ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ನಾನಾ ಅಳಿಕಟ್ಟಿನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಪಿಣ್ಡಮಶ್ರಾತಿ ಕರುಣಂ ನಾನಾಕ್ರನ್ದಾನ್ ಕರೋತ್ಯಪಿ । ದಶಮೇ ಮಾಸಿ ದತ್ತಂ ವೈ ಸುತಪ್ತಭವನಂ ತತಃ ॥ ೨,೫.

ಅವನು ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುಗುಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾದ ಪಿಂಡವು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಮನೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಸರನ್ನೇವಂ ವಿಲಪತೇ ಹಲಾಹತಿಹತಃ ಪಥಿ । ಕ್ವ ಸೂನುಪೇಶಲಕರೈಃ ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಮಮ ॥ ೨,೫.

ಮರಣದ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಅವನು ಹೀಗೆ ದುಗುಡಿಸುತ್ತಾನೆ: 'ನನ್ನ ಮಗನ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಾದಸೇವೆಯೇ ಎಲ್ಲಿದೆ?'

ಕ್ವ ದೂತವಜ್ರಪ್ರತಿಮಕೈರ್ಮತ್ಪದಕರ್ಷಣಮ್ । ದಶಮೇ ಮಾಸಿ ಪಿಣ್ಡಾದಿ ತತ್ರ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ ॥ ೨,೫.

'ಯಮದೂತರ ಬಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದಿದ್ದನ್ನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಂದ ನೋಡಲಿ?' ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾಸೇ ಚೈಕಾದಶೇ ಪೂರ್ಣೇ ಪುರಂ ರೌದ್ರಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಗಚ್ಛನ್ನೇವ ವಿಲಪತೇ ಯಥಾ ಪೃಷ್ಠೇ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ತಿಂಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಹಿಂದೆ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬಾಧೆಪಟ್ಟು, ಅವನು ದುಗುಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ವಾಹಂ ಸತೂಲೀಶಯನೇ ಪರಿವರ್ತನ್ ಕ್ಷಣೇ ಕ್ಷಣೇ । ಭಟಹಸ್ತಭ್ರಷ್ಟಯಷ್ಟಿಕೃಷ್ಟಪೃಷ್ಠಃ ಕ್ವ ವಾ ಪುನಃ ॥ ೨,೫.

'ನಾನು ಮೊದಲು ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೆನು; ಈಗ ಯಮದಂಡದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ನನ್ನ ಬೆನ್ನು ಎಳೆಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಕ್ಷಿತೌ ದತ್ತಞ್ಚ ಪಿಣ್ಡಾದಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರ ತತೋ ವ್ರಜೇತ್ । ಪಯೋವರ್ಷಣಮಿತ್ಯೇತನ್ನಾಮಕಂ ಪುರಮಣ್ಡಜ ॥ ೨,೫.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಪಯೋವರ್ಷಣ ಎಂಬ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ವ್ರಜನ್ನೇವಂ ವಿಲಪತೇ ಕುಠಾರೈರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ತಾಡಿತಃ । ಕ್ವ ಭೃತ್ಯಕೋಮಲಕರೈರ್ಗನ್ಧತೈಲಾವಸೇಚನಮ್ ॥ ೨,೫.

ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ತಲೆಗೆ ಕೊಚ್ಚುವ ಕುಟಾರಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ: 'ನನ್ನ ಸೇವಕರ ಮೃದುವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧದ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು ಎಲ್ಲಿದೆ?'

ಕ್ವ ಕೀನಾಶಾನುಗೈಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ಕುಠಾರೈಃ ಶಿರಸಿ ವ್ಯಥಾ । ಊನಾಬ್ದಿಕಞ್ಚ ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ರ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸುದುಃ ಖಿತಃ ॥ ೨,೫.

'ಯಮದ ದೂತರ ಕೋಪದಿಂದ ತಲೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಕುಟಾರಗಳ ನೋವು ಎಲ್ಲಿದೆ?' ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗುವ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದುಃಖದಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಪೂರ್ಣೇ ತು ತತೋ ವರ್ಷೇ ಶೀತಾಢ್ಯಂ ನಗರಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಗಚ್ಛನ್ನೇವಂ ಛುರಿಕಯಾ ಚ್ಛಿನ್ನಜಿಹ್ವಸ್ತು ರೋದಿತಿ ॥ ೨,೫.

ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ತೀವ್ರ ಶೀತವಿರುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಚೂರಿಯಿಂದ ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ಅಳುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಿಯಾಲಾಪೈಃ ಕ್ವ ಚ ಸಸಮಧುರತ್ವಸ್ಯ ವರ್ಣನಮ್ । ಉಕ್ತಮಾತ್ರೇಽಸಿಪತ್ರಾದಿಜಿಹ್ವಾಚ್ಛೇದಃ ಕ್ವ ಚೈವ ಹಿ ॥ ೨,೫.

'ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳ ವರ್ಣನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕತ್ತಿಗಳ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಾತು ಹೇಳಿದರೂ ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸುವ ಯಾತನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?'

ವಾರ್ಷಿಕಂ ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ । ಬಹುಭೀತಿಕರಂ ತತ್ತತ್ಪಿಣ್ಡಜಂ ದೇವಮಾಸ್ಥಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಅಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಅನೇಕ ಭಯಗಳಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು, ಅವನು ತನ್ನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪಿಂಡದೇವತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಕಾಶಯತಿ ಪಾಪ್ಪಾನಮಾತ್ಮಾನಞ್ಚ ವಿನಿನ್ದತಿ । ಯೋಷಿದಪ್ಯೇವಮೇತಸ್ಮಿನ್ಮಾರ್ಗೇ ವೈ ಪರಿದೇವತಿ ॥ ೨,೫.

ಅವನು ತನ್ನ ಪಾಪಪಾನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿ, ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ದುಗುಡಿಸುತ್ತಾರೆ.