ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ತೃತೀಯೇ ವಾ ಸಪ್ತಮೇ ನವಮೇ ತಥಾ । ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯನಂ ಕಾರ್ಯಂ ದಿನೇ ತದ್ಗೋತ್ರಜೈಃ ಸಹ ॥ ೨,೫.

ಮೊದಲ, ಮೂರನೇ, ಏಳನೇ ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ, ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ತದೂರ್ಧ್ವಮಙ್ಗಸಂಸ್ಪರ್ಶಃ ಸಪಿಣ್ಡಾನಾಂ ವಿಧೀಯತೇ । ಯೋಗ್ಯಾಃ ಸರ್ವಕ್ರಿಯಾಣಾಂ ಚ ಸಮಾನಸಲಿಲಾಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೫.

ಆ ನಂತರ, ಪಿಂಡವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವರು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದು. ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.

ಪ್ರೇತಪಿಣ್ಡಂ ಬಹಿರ್ದದ್ಯಾದ್ದರ್ಭಮಾತ್ರವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಪ್ರಾಗುದೀಚ್ಯಾಂ ಚರುಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಪ್ರಯತಮಾನಸಃ ॥ ೨,೫.

ಮೃತರಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಹೊರಗೆ, ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲು ಕೂಡ ಇರದಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವೋತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೂಮಾವಸಂಸ್ಕೃತಾನಾಂ ಚ ಸಂಸ್ಕೃತಾನಾಂ ಕುಶೇಷು ಚ । ನವಭಿರ್ದಿವಸೈಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ನವ ದದ್ಯಾತ್ಸಮಾಹಿತಃ ॥ ೨,೫.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ದಹನವಾದವರಿಗೆ, ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದಶಮಂ ಪಿಣ್ಡಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ರಾತ್ರಿಶೇಷೇ ಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ । ಅಸಗೋತ್ರಃ ಸಗೋತ್ರೋ ವಾ ಯದಿ ಸ್ತ್ರೀ ಯತಿ ವಾ ಪುಮಾನ್ ॥ ೨,೫.

ಹತ್ತನೇ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಾಗ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸಂಬಂಧಿಕರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಹೆಣ್ಣು, ಯತಿ ಅಥವಾ ಪುರುಷ ಯಾರಾದರೂ ಇರಬಹುದು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯೋ ದದ್ಯಾತ್ಸ ದಶಾಹಂ ಸಮಾಪಯೇತ್ । ಶಾಲಿನಾ ಸಕ್ತುಭಿರ್ವಾಪಿ ಶಾಕೈರ್ವಾಪ್ಯಥ ನಿರ್ವಪೇತ್ ॥ ೨,೫.

ಯಾರು ಮೊದಲ ದಿನ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಅಥವಾ ತರಕಾರಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ಯದ್ದ್ರವ್ಯಂ ತದೇವ ಸ್ಯಾದ್ದಶಾಹಿಕಮ್ । ಯಾವದಾಶೌಚಮೇಕೈಕಸ್ಯಾಞ್ಜಲೇರ್ದಾನಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೨,೫.

ಮೊದಲ ದಿನ ಬಳಸಿದ ವಸ್ತುವನ್ನೇ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಿಗೂ ಬಳಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನದ ಅಶೌಚಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ವಸ್ತು ನೀಡಬೇಕು.

ಯದ್ವಾ ಯಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ದಾನಂ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತದ್ದಿನಸಂಖ್ಯಯಾ । ದಶಾಹೇಽಞ್ಜಲಯಃ ಪಕ್ಷಿನ್ಪಞ್ಚಾಶದನ್ತಿಮೇ ॥ ೨,೫.

ಅಥವಾ, ಯಾವ ದಿನ ವಸ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ದಿನದ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಐವತ್ತು ಮುಷ್ಟಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಐದು ಮುಷ್ಟಿ ನೀಡಬೇಕು.

ದ್ವಿವೃದ್ಧ್ಯಾ ವಾ ಭವೇತ್ಪಕ್ಷಿನ್ನಞ್ಜಲೀನಾಂ ಶತಂ ಪುನಃ । ಯದಾ ಹಿ ತ್ರ್ಯಹಮಾಶೌಚಂ ತದಾ ವಾಞ್ಜಲಯೋ ದಶ ॥ ೨,೫.

ಅಥವಾ, ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ನೂರು ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಅಶೌಚ ಮೂರು ದಿನಗಳಿದ್ದರೆ, ಹತ್ತು ಮುಷ್ಟಿ ನೀಡಬೇಕು.

ತ್ರಯೋಽಞ್ಜಲಯ ಏವಂ ತು ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ ವೈ ತದಾ । ಚತ್ವಾರಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ತೃತೀಯೇ ಸ್ಯುಸ್ತ್ರಯಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೫.

ಮೊದಲನೇ ದಿನ ಮೂರು ಒತ್ತಿನ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಎರಡನೇ ದಿನ ನಾಲ್ಕು ಒತ್ತಿನ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕು. ಮೂರನೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಒತ್ತಿನ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶತಾಞ್ಜಲಿ ಯದಾ ಪಕ್ಷಿನ್ನಾದ್ಯೇ ತ್ರಿಂಶತ್ತದಾಹನಿ । ಚತ್ವಾರಿಂಶದ್ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ತ್ರಿಂಶದಹ್ನಿ ತೃತೀಯಕೇ ॥ ೨,೫.

ಒಯ್ಯಾ ಪಕ್ಷಿ, ಮೊದಲನೇ ದಿನ ನೂರು ಒತ್ತಿನ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕು. ಮೂವತ್ತನೇ ದಿನ ಮೂವತ್ತು ಒತ್ತಿನ ನೀರು, ಎರಡನೇ ದಿನ ನಲವತ್ತು, ಮೂರನೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಮೂವತ್ತು ಒತ್ತಿನ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಜಲಸ್ಯಾಞ್ಜಲಯೋ ವಿಭಾಜ್ಯಾಃ ಪಕ್ಷಯೋರ್ದ್ವಯೋಃ । ಸರ್ವೇಷು ಪಿತೃಕಾರ್ಯೇಷು ಪುತ್ರೋ ಮುಖ್ಯೋಽಧಿಕಾರವಾನ್ ॥ ೨,೫.

ಈ ರೀತಿ ನೀರಿನ ಒತ್ತನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಗನೇ ಮುಖ್ಯನು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿರುವವನು.

ಪಿಣ್ಡಪ್ರಸೇಕಸ್ತೂಷ್ಣೀಞ್ಚ ಪುಷ್ಪಧೂಪಾದಿಕಂ ತಥಾ । ದಶಮೇಽಹನಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸ್ನಾನಂ ಗ್ರಾಮಾದ್ಬಹಿಶ್ಚರೇತ್ ॥ ೨,೫.

ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆ, ಮೌನ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಹೂವು, ಧೂಪ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಊರಿನ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತ್ರ ತ್ಯಾಜ್ಯಾನಿ ವಾಸಾಂಸಿ ಕೇಶಶ್ಮಶ್ರುನಖಾನಿ ಚ । ವಿಪ್ರಃ ಶುಧ್ಯತ್ಯಪಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯೋ ವಾಹನಂ ತಥಾ ॥ ೨,೫.

ಅಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ, ಕೂದಲು, ಗಡ್ಡ, ಮತ್ತು ನಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ತನ್ನ ವಾಹನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವೈಶ್ಯಃ ಪ್ರತೋದಂ ರಶ್ಮೀನ್ವಾ ಶೂದ್ರೋ ಯಷ್ಟಿಂ ಕೃತಕ್ರಿಯಃ । ಮೃತಾದಲ್ಪವಯೋಭಿಶ್ಚ ಸಪಿಣ್ಡೈಃ ಪರಿವಾಪನಮ್ ॥ ೨,೫.

ವೈಶ್ಯನು ತನ್ನ ಕೋಲು ಅಥವಾ ಕಸರೆಯ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರನು ಯಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಅವರ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕಾರ್ಯನ್ತು ಷೋಡಶೀ ಷಡ್ಭಿಃ ಪಿಣ್ಡೈರ್ದಶಭಿರೈವ ಚ । ಪ್ರಥಮಾ ಮಲಿನಾ ಹ್ಯೇತೈರಾದಶಾಹಂ ಮೃತೇರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೫.

ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೃತನಾದ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ದಿನಗಳು ಇವುಗಳಿಂದ, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ದಿನಾನಿ ದಶ ಯಾನ್ಪಿಣ್ಡಾನ್ಕುರ್ವನ್ತ್ಯತ್ರ ಸುತಾದಯಃ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ತೇ ವಿಭಜ್ಯನ್ತೇ ಚತುರ್ಭಾಗೈಃ ಖಗೋತ್ತಮ ॥ ೨,೫.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು, ಒಯ್ಯಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿ.

ಭಾಗದ್ವಯೇನ ದೇಹಃ ಸ್ಯಾತ್ತೃತೀಯೇನ ಯಮಾನುಗಾಃ । ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಹಿ ಚತುರ್ಥೇನ ಸ್ವಯಮಪ್ಯುಪಜೀವತಿ ॥ ೨,೫.

ಎರಡು ಭಾಗಗಳಿಂದ ದೇಹ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮೂರನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಯಮನ ಸೇವಕರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಮೃತನೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.

ಅಹೋರಾತ್ರೈಸ್ತು ನವಭಿರ್ದೇಹೋ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಶಿರಸ್ತ್ವಾದ್ಯೇನ ಪಿಣ್ಡೇನ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಕ್ರಿಯತೇ ತಥಾ ॥ ೨,೫.

ಒಂಬತ್ತು ದಿನ-ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಪಿಂಡದಿಂದ ಮೃತನ ತಲೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ದ್ವಿತೀಯೇನ ತು ಕರ್ಣಾಕ್ಷಿನಾಸಿಕಂ ತು ಸಮಾಸತಃ । ಗಲಾಂಸಭುಜವಕ್ಷಶ್ಚ ತೃತೀಯೇನ ತಥಾ ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೨,೫.

ಎರಡನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ಕಿವಿ, ಕಣ್ಣು, ಮೂಗು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಮೂರನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ಗಂಟಲು, ಭುಜ, ಕೈ, ಎದೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಚತುರ್ಥೇನ ಚ ಪಿಣ್ಡೇನ ನಾಭಿಲಿಙ್ಗಗುದಂ ತಥಾ । ಜಾನುಜಙ್ಘಂ ತಥಾ ಪಾದೌ ಪಞ್ಚಮೇನ ತು ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೫.

ನಾಲ್ಕನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ನಾಭಿ, ಲಿಂಗ, ಗುದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಐದನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ಮೊಣಕಾಲು, ಕಾಲು, ಪಾದಗಳು ಸದಾ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸರ್ವಮರ್ಮಾಣಿ ಷಷ್ಠೇನ ಸಪ್ತಮೇನ ತು ನಾಡಯಃ । ದನ್ತಲೋಮಾನ್ಯಷ್ಟಮೇನ ವೀರ್ಯನ್ತು ನವಮೇನ ಚ ॥ ೨,೫.

ಆರುನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಕೇಂದ್ರಗಳು, ಏಳನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ನರಗಳು, ಎಂಟನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೂದಲು, ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ವೀರ್ಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ದಶಮೇನ ತು ಪೂರ್ಣತ್ವಂ ತೃಪ್ತತಾ ಕ್ಷುದ್ವಿಪರ್ಯಯಃ । ಮಧ್ಯಮಾಂ ಷೋಡಶೀಂ ವಚ್ಮಿ ವೈನತೇಯ ಶೃಣುಷ್ವ ಮೇ ॥ ೨,೫.

ಹತ್ತನೇ ಪಿಂಡದಿಂದ ದೇಹ ಪೂರ್ಣತೆ, ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನ ನಿವಾರಣೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ನಾನು ಮಧ್ಯಮ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೇ, ಕೇಳು.

ವಿಷ್ಣವಾದಿವಿಷ್ಣುಪರ್ಯನ್ತಾನ್ಯೇಕಾದಶ ತಥಾ ಖಗ । ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಪಞ್ಚ ದೇವಾನಾಮಿತ್ಯೇಷಾಂ ಮಧ್ಯಷೋಡಶೀ ॥ ೨,೫.೩೮ ನಿಮಿತ್ತಂ ದುರ್ಮತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಯದಿ ನಾರಾಯಣೋ ಬಲಿಃ । ಏಕಾದಶಾಹೇ ಕರ್ತವ್ಯೋ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗೋಽಪಿ ತತ್ರ ವೈ ॥ ೨,೫.

ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನವರೆಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಇವೆ—ಇವು ಮಧ್ಯಮ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು. ಯಾರಾದರೂ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣ ಅಥವಾ ಬಲಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹಾಕಿದರೆ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಜೊತೆಗೆ ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹೇ ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಯಸ್ಯೋತ್ಸೃಜ್ಯೇತ ನೋ ವೃಷಃ । ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತೈಃ ಶ್ರಾದ್ಧಶತೈರಪಿ ॥ ೨,೫.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಮೃತನಿಗೆ ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ನೂರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅವನು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಅಕೃತ್ವಾ ಯದ್ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕೃತಂ ವೈ ಪಿಣ್ಡಪಾತನಮ್ । ನಿಷ್ಫಲಂ ಸಕಲಂ ವಿದ್ಯಾತ್ಪ್ರಮೀತಾಯ ನ ತದ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೫.

ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡದೆ ಕೇವಲ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ, ಮೃತನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗದು.

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದೃತೇ ನಾನ್ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ । ಪುತ್ರಃ ಪತ್ನ್ಯಥ ದೌಹಿತ್ರಃ ಪಿತಾ ವಾ ದುಹಿತಾಥ ವಾ ॥ ೨,೫.

ಎಮ್ಮೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ—ಮಗ, ಹೆಂಡತಿ, ಮೊಮ್ಮಗ, ತಂದೆ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಎಂದರೂ.

ಮೃತಾದನನ್ತರಂ ತಸ್ಯ ಧ್ರುವಂ ಕಾರ್ಯೋ ವೃಷೋತ್ಸವಃ । ಚತುರ್ವತ್ಸತರೀಯುಕ್ತೋ ಯಸ್ಯೋತ್ಸೃಜ್ಯೇತ ವಾ ವೃಷಃ ॥ ೨,೫.

ಮರಣವಾದ ಕೂಡಲೇ ಅವನಿಗಾಗಿ ಎಪ್ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೋರಿ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೋರಿ ಅಥವಾ ಬಿಡಲಾಗಿರುವ ಹೋರಿ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.

ಅಲಙ್ಕೃತೋ ವಿಧಾನೇನ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ತಸ್ಯ ನೋ ಭವೇತ್ । ಏಕಾದಶೇಽಹ್ನಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವೃಷಾಲಾಭೋ ಭವೇದ್ಯದಿ ॥ ೨,೫.

ವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಆ ಹೋರಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೋರಿ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಿಗಿದರೆ, ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.