ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನಾರಿಕೇಲಂ ಶಿರಃ ಸ್ಥಾನೇಂ ತುಮ್ಬಂ ದದ್ಯಾಚ್ಚ ತಾಲುಕೇ । ಪಞ್ಚರತ್ನಂ ಮುಖೇ ದದ್ಯಾಜ್ಜಿಹ್ವಾಯಾಂ ಕದಲೀಫಲಮ್

ತಲೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳು, ತಾಲುವಿನಲ್ಲಿ ಸೊರಕೆ, ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ತ್ರೇಷು ನಾಲಿಕಂ ತದ್ಯಾದ್ವಾಲುಕಾಙ್ಘ್ರಾಣೇ ಏವ ಚ । ವಸಾಯಾಂ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ದದ್ಯಾದ್ಧರಿತಾಲಮನಃ ಶಿಲಾಃ

ಆಂತರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು, ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಮರಳು, ಕೊಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು, ಹಸಿರು ಗಂಧಕ ಮತ್ತು ಅಭ್ರಕವನ್ನು ಕೂಡ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಪಾರದಂ ರೇತಸಃ ಸ್ಥಾನೇ ಪುರೀಷೇ ಪಿತ್ತಲಂ ತಥಾ । ಮನಃ ಶಿಲಾ ತಥಾ ಗಾತ್ರೇ ತಿಲಪಕ್ವನ್ತು ಸನ್ಧಿಷು

ವೀರ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾರದು, ಮಲದಲ್ಲಿ ಪಿತ್ತಳ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಭ್ರಕ, ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನ ಹಿಟ್ಟು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಯವಪಿಷ್ಟಂ ಯಥಾ ಮಾಂಸೇ ಮಧು ಶೋಣಿತಮೇವ ಚ । ಕೇಶೇಷು ಚ ಜಟಾಜೂಟಂ ತ್ವಚಾಯಾಞ್ಚ ಮೃಗತ್ವಚಮ್

ಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಜೋಳ ಹಿಟ್ಟು, ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಜೇನು, ಕೂದಲಿಗೆ ಜಟೆ, ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಕರ್ಣಯೋಸ್ತಾಲಪತ್ರಞ್ಚ ಸ್ತನಯೋಶ್ಚೈವ ಗುಞ್ಜಿಕಾಃ । ನಾಸಾಯಾಂ ಶತಪತ್ರಞ್ಚ ಕಮಲಂ ನಾಭಿಮಣ್ಡಲೇ

ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತಾಳೆ ಎಲೆ, ಸ್ತನಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಜಿ ಬೀಜ, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕಮಲ ಇರಿಸಬೇಕು.

ವೃನ್ತಾಕಂ ವೃಷಣದ್ವನ್ದ್ವೇ ಲಿಙ್ಗೇ ಸ್ಯಾದ್ಗೃಞ್ಜನಂ ಶುಭಮ್ । ಘೃತಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರದೇಯಂ ಸ್ಯಾತ್ಕೌ ಪೀನೇ ಚ ತ್ರಪುಸ್ಮೃತಮ್

ವೃಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಬದನೆಕಾಯಿ, ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಕರಿಜೀರಿಗೆ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ, ಕುಹರದಲ್ಲಿ ತಗರು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಸ್ತನಯೋರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಕುಙ್ಕುಮೇವ ವಿಲೇಪನಮ್ । ಕರ್ಪೂರಾಗುರುಧೂಪೈಶ್ಚ ಶುಭೈರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ

ಸ್ತನ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತು, ಲೇಪನಕ್ಕೆ ಕುಂಕುಮ, ಸುಗಂಧದ ಹಾರ, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಅಗರು ಧೂಪವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಪರಿಧಾನಂ ಪಟ್ಟಸೂತ್ರಂಹೃದಯೇ ಚೈವ ವಿನ್ಯಸೇತ್ । ಋದ್ಧಿವೃದ್ಧೀ ಭುಜೌ ದ್ವೌ ಚ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಞ್ಚ ಕಪರ್ದಕಮ್

ಉಡುಪಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ದಾರಿನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು, ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖದ ಆಭರಣವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ದನ್ತೇಷು ದಾಡಿಮೀಬೀಜಾನ್ಯಙ್ಗುಲೀಷು ಚ ಚಮ್ಪಕಮ್ । ಸಿನ್ದೂರಂ ನೇತ್ರಕೋಣೇ ಚ ತಾಮ್ಬೂಲಾದ್ಯುಪಹಾರಕಮ್

ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ದಾಳಿಂಬೆ ಬೀಜ, ಬೆರಳಿಗೆ ಚಂಪಕ ಹೂವು, ಕಣ್ಣು ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರ, ತಾಂಬೂಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಲಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವೌಷದಿಯುತಂ ಪ್ರೇತಂ ಕೃತ್ವಾ ಪೂಜಾಂ ಯಥೋದಿತಾಮ್ । ಸಾಗ್ನಿಕೇ ಚಾಪಿ ವಿಧಿನಾ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಂ ನ್ಯಸ್ಯೇತ್ಕ್ರಮಾತ್

ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರೇತದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯೊಡನೆ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪುನನ್ತು ಮ ಶಿರ ಇಮಂ ಮೇ ವರುಣೇನ ಚ । ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಪಾವನಂ ಕೃತ್ವಾ ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲೋದಕೈಃ

ಈ ತಲೆಯನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ವರಣನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಲಿ; ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದಾತವ್ಯಾ ಸುಶೀಲಾ ಗೌಃ ಪಯಸ್ವಿನೀ । ತಿಲಾ ಲೌಹಂ ಹಿರಣ್ಯಞ್ಚ ಕರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ

ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಲುಹರುವ ಹಸು, ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವ ಏಕೈಕಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಂ ತತೋ ದದ್ಯಾತ್ಪದದಾನಂ ತಥೈವ ಚ

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಪಾದದಾನವನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಡಬೇಕು.

ಕರ್ತವ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರೇತಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಮಾತ್ಮನಃ । ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಧೃದಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯಚ

ಪ್ರೇತ ವಿಮೋಚನೆಯಿಗಾಗಿ ವೈಷ್ಣವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪ್ರೇತ ವಿಮೋಚನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಪುತ್ತಲಕಂ ಕೃತ್ವಾ ದಾಹಯೇದ್ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ತಚ್ಛ್ರುದ್ಧಯೇ ತು ಸಂಸ್ಕರ್ತಾ ಪುತ್ರಾದಿರ್ನಿಷ್ಕೃತಿಂ ಚರೇತ್

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸುಡಬೇಕು; ಅದರ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪುತ್ರನು ಅಥವಾ ಇತರ ಬಂಧುವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತ್ರೀನ್ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ಷಡ್ದ್ವಾದಶ ಚ ತಥಾ ಪಞ್ಚದಶಾಪಿ ಚ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತನಿಮಿತ್ತಾನುಸಾರೇಣ ವಿಪ್ರವತ್ಸ್ಮೃತಃ

ಮೂರು, ಆರು, ಹನ್ನೆರಡು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪಾಪಪರಿಹಾರದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಶಕ್ತೌ ಗೋಹಿರಣ್ಯಾದಿ ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ನಾಯಂ ಚರೇದಪಿ । ಆತ್ಮನೋಽನಧಿಕಾರಿತ್ವೇ ಶುದ್ಧಿಮೇವಂ ಚರೇದ್ವುನ್ಧಃ

ಹಸುವು, ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಯಮಿತ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ತಾನೇ ಅರ್ಹನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

ಅಶುದ್ಧೇನ ತು ಯದ್ದತ್ತಮುದ್ದಿಶ್ಯಾಶುದ್ಧಿಮೇವ ಚ । ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ತತ್ಸರ್ವಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ವಿನಶ್ಯತಿ

ಅಶುದ್ಧನಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ದಾನ, ಅಥವಾ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ದಾನ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶುದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಪಾದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ದಹನಾದ್ಯೌರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಮ್ । ಅಕೃತ್ವಾ ನಿಷ್ಕೃತಿಂ ಯಸ್ತು ಕುರುತೇ ದಹನಾದಿಕಮ್

ಮೊದಲು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ನಂತರ ದಹನ ಮತ್ತು ಇತರ ಮೃತ್ಯುಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕಾರ್ಯ ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಮತಿಪೂರ್ವಮಮತ್ಯಾ ಚ ಕ್ರಮಾತ್ತನಿಷ್ಕೃತಿಂ ಶೃಣು । ಕೃತ್ವಾಗ್ನಿಮುದಕಂ ಸ್ನಾನಂ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ವಹನಂ ಕಥಾಮ್

ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು: ಅಗ್ನಿ ಮಾಡುವುದು, ನೀರು ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಸ್ನಾನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಜ್ಜುಚ್ಛೇದಾಶ್ರುಪಾತಞ್ಚ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಶುಧ್ಯತಿ । ಏಷಾಮನ್ಯತಮಂ ಪ್ರೇತಂ ಯೋ ವಹೇತ್ತು ದೇಹತ ವಾ

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ಈ ಯಾವುದಾದರೂ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಟೋದಕಕ್ರಿಯಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಸಾನ್ತಪನಂ ಚರೇತ್ । ನಿಮಿತ್ತೇ ಲಘುನಿ ಸ್ವಲ್ಪಂ ಮಹನ್ಮಹತಿ ಕಲ್ಪಯೇತ್

ಮೃತನಿಗೆ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಸಾಂತಪನ ಎಂಬ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಕಾರಣ ಚಿಕ್ಕದಾದರೆ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ, ದೊಡ್ಡದಾದರೆ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಬೇಕು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಕೃಚ್ಛ್ರಸ್ಯ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಸಾನ್ತಪನಸ್ಯ ಚ । ಲಕ್ಷಣಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಸ್ವಾಮಿಂಸ್ತ್ರಯಾಣಾಮಪಿ ಸುವ್ರತ

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮೀ, ಕೃಚ್ಛ್ರ, ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಸಾಂತಪನ—ಈ ಮೂರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ತ್ರ್ಯಹಂ ಪ್ರಾತಸ್ತ್ರ್ಯಹಂ ಸಾಯಂ ತ್ರ್ಯಹಮದ್ಯಾದಯಾಚಿತಮ್ । ಉಪವಾಸಸ್ತ್ರ್ಯಹಞ್ಚೈವ ಏಷ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಉದಾಹೃತಃ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮೂರು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮೂರು ದಿನ ಸಂಜೆ, ಮೂರು ದಿನ ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಮೂರು ದಿನ ಉಪವಾಸ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ಕೃಚ್ಛ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಪ್ತಕ್ಷೀರಘೃತಾಮ್ಬೂನಾಮೇಕೈಕಂ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪಿಬೇತ್ । ಏಕರಾತ್ರೋಪವಾಸಶ್ಚ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಉದಾಹೃತಃ

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬಿಸಿ ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ನೀರನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದು ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಗೋಮೂತ್ರಂ ಗೋಮಯಂ ಕ್ಷೀರಂ ದಧಿ ಸರ್ಪಿಃ ಕುಶೋದಕಮ್ । ಜಗ್ಧ್ವಾ ಪರೇಽಹ್ನ್ಯುಪವಸೇತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಸಾನ್ತಪನಞ್ಚರನ್

ಹಸುವಿನ ಮೂತ್ರ, ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕುಶ ಘಾಸಿನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಂತಪನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಯಾ ತೇಽಯಂ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ದುರ್ಮೃತಸ್ಯ ವಿಧಿಃ ಖಗ । ತದಾ ಮೃತಂ ವಿಜಾನೀಯಾದ್ದೀಪನಿರ್ವಾಣಮಾಗತಃ

ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದುರ್ಮರಣವಾದವನಿಗೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ದೀಪವು ನಂದಿದಾಗಲೇ ಅವನು ಸತ್ತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿದಾಹಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸೂತಕಞ್ಚ ದಿನತ್ರಯಮ್ । ದಶಾಹಂ ಗರ್ತಪಿಣಾಡಞ್ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರೇತಪೂರ್ವಕಮ್

ಆಮೇಲೆ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಮೂರು ದಿನ ಸೂತಕವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶವವನ್ನು ಹಾಕುವ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಮೃತನಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವಿಧಿಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ತತಃ ಪ್ರೇತಶ್ಚ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಮೃತಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಪ್ರತಿಕೃತೇಃ ಕೃತೇ ದಾಹೇ ಸ ವೈ ಯದಿ

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೃತಾತ್ಮನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಜೀವಂತನನ್ನು ಮೃತನೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ದಹನ ಮಾಡಿದರೆ—